Η ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΧΑΡΑΣ ΚΑΙ ΛΥΠΗΣ -ΒΑΣΙΚΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΜΙΑΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ

Η Κοινότητα Χαράς και Λύπης αποτελεί τον βασικό συνδετικό ιστό μιάς Πολιτείας… Ο ιστός αυτός έχει συναισθηματική υφή και είναι αόρατος μεν, αλλά γίνεται αισθητός από όσους δεν έχουν χάσει την ικανότητα να συναισθάνονται… 

Όταν συμβαίνει κάτι κακό, και ορισμένοι χαίρονται ή είναι αναίσθητοι απέναντι σε αυτό, ενώ θα έπρεπε να λυπούνται.., τότε έχουν αποκοπεί από το Κοινόν και έχουν καταπέσει μέσα στην διαλυτική Ιδιωτεία…

Δεν υπάρχει μεγαλύτερο Κακό μέσα σε μια Πολιτεία από αυτό που την διασπά και την κάνει πολλές, αντί για μία… από αυτό που ένα μέρος της (Κόμμα = κομμάτι) στρέφεται ενάντια στο συμφέρον του Συνόλου… υπηρετώντας ίδια ή εχθρικά συμφέροντα.

Και βεβαίως, δεν υπάρχει μεγαλύτερο Αγαθό από αυτό που την συνδέει και την Ενοποιεί..., πράγμα το οποίο πρέπει να είναι το μέγα Ζητούμενο της Ελληνικής Πολιτείας, του Κοινού των Ελλήνων!

Αυτά μας επισημαίνει ο Σωκράτης στην “Πολιτεία” και μας καλεί να συνειδητοποιήσουμε την μεγάλη σημασία τους…

ΑΛΛΗΛΟΙΣ ΦΙΛΟΙ ΓΙΓΝΩΜΕΘΑ....

 ΕΧΘΡΟΤΗΣ <~~~> ΦΙΛΙΑ <~~~~> ΚΟΛΑΚΕΙΑ

Η ΦΙΛΙΑ ΩΣ ΑΡΕΤΗ, ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΖΗΤΟΥΜΕΝΟ ΜΕΤΑΞΥ ΔΥΟ ΑΚΡΟΤΗΤΩΝ: 

ΤΗΣ ΕΧΘΡΟΤΗΤΑΣ, ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΙΑ, ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΟΛΑΚΕΙΑΣ, ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΛΗ.
ΑΠΟΦΕΥΓΟΥΜΕ ΚΑΙ ΤΙΣ ΔΥΟ ΑΚΡΟΤΗΤΕΣ... ΜΑΙΑΝΔΡΙΚΩΣ ΚΙΝΟΥΜΕΝΟΙ.

ΠΩΣ ΑΝΑΚΤΗΤΕΑ Η ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ;

Από την Εισαγωγή του «ΠΕΡΙ ΕΥΘΥΜΙΑΣ», 
3η έκδοση, ΗΛΙΟΔΡΟΜΙΟΝ, Αθήνα 2014.

Φιλοσοφία δὲ πῶς ἀνακτητέα τῷ γε ἀτιμάσαντι αὐτὴν καὶ ῥίψαντι;

Πώς είναι δυνατόν να επανακτήσει την Φιλοσοφία αυτός που την ατίμασε και την απέρριψε;

                               

                                      Ἀπολλώνιος ὁ Τυανεύς

ΠΩΣ ΑΝΑΚΤΗΤΕΑ Η ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ;

ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΕΡΩΤΗΜΑ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΗΣΕΙ ΩΣΑΝ "ΣΠΟΡΟΣ ΠΥΡΟΣ" ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΣΚΕΨΗ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ ΤΟΥ ΚΑΘΕΝΟΣ...

ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ ΝΑ ΕΠΑΝΑΚΤΗΘΕΙ Η ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ -ΑΥΤΟ ΤΟ ΙΕΡΟ ΚΑΙ ΑΝΕΚΤΙΜΗΤΟ "ΔΩΡΟ ΤΩΝ ΘΕΩΝ" ΚΑΤΑ ΠΛΑΤΩΝΑ- ΑΠΌ ΕΝΑ ΑΤΟΜΟ Ή ΚΙ ΕΝΑΝ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΛΑΟ, ΠΟΥ ΤΗΝ ΑΤΙΜΑΣΕ, ΤΗΝ ΠΕΡΙΦΡΟΝΗΣΕ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΓΚΑΤΕΛΕΙΨΕ;   

ΠΩΣ ΑΝΑΚΤΗΤΕΑ Η ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ;

ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΕΡΩΤΗΜΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟ ΔΟΥΜΕ ΜΟΝΟΝ ΩΣ ΔΙΚΑΙΗ ΜΟΜΦΗ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΕ ΠΡΟΣΩΠΑ Ή ΣΥΝΟΛΑ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΩΣ ΚΙΝΗΤΡΟ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ.

ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ ΝΑ ΕΠΑΝΑΚΤΗΘΕΙ Η ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ, ΧΩΡΙΣ ΣΥΝΕΧΗ ΚΑΙ ΕΠΙΠΟΝΗ ΕΡΓΑΣΙΑ;

ΜΕ "ΤΙΤΛΟΥΣ" ΚΑΙ "ΕΔΡΕΣ" ΔΕΝ ΑΝΑΚΤΑΤΑΙ Η ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ, ΑΠΟΚΤΑΤΑΙ ΜΟΝΟΝ Η "ΑΔΕΙΑ ΑΣΚΗΣΕΩΣ ΨΥΧΕΜΠΟΡΙΚΗΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑΣ"...

ΠΩΣ ΑΝΑΚΤΗΤΕΑ Η ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ, ΓΙΑ ΜΙΑ ΨΥΧΗ ΠΟΥ "ΠΤΕΡΟΡΡΥΗΣΕ", ΠΟΥ ΕΧΑΣΕ ΤΑ ΦΤΕΡΑ ΤΗΣ ΚΑΙ ΕΓΙΝΕ "ΓΗ ΚΑΙ ΣΠΟΔΟΣ";

ΠΩΣ ΑΝΑΚΤΗΤΕΑ Η ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ, ΚΑΙ Η ΕΠΑΝΕΝΑΡΞΗ ΤΗΣ ΜΥΣΤΙΚΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ ΤΗΣ "ΠΤΕΡΟΦΥΗΣΕΩΣ";

ΠΩΣ ΑΝΑΚΤΗΤΕΑ Η ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ;

ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΕΡΩΤΗΜΑ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΕΙ ΕΝΕΡΓΟ...

ΕΝΑ ΕΡΩΤΗΜΑ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ!

 

ΕΙΣ ΤΟ ΕΠΑΝΙΔΕΙΝ...

ΦΙΛΟΙ, ΣΥΝΑΝΤΙΛΗΠΤΟΡΕΣ ΚΑΙ ΣΥΜΠΟΡΕΥΤΕΣ 

ΕΝΟΣ ΟΛΟΚΛΗΡΟΥ ΚΥΚΛΟΥ ΠΥΡίΣΠΟΡΗΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑΣ... 

 ΙΑ.

 

ΑΡΗΣ - ΤΟ ΑΝΔΡΕΙΟΝ ΚΑΙ ΑΜΕΤΑΣΤΡΟΦΟΝ

 

Ἄρης < ἄρρεν, τὸ ἀνδρεῖον καὶ ἄρρατον, τὸ ἀμετάστροφον.

Λοιπόν, ἐὰν μὲν θέλεις νὰ συσχετισθεῖ τὸ ὄνομα τοῦ Θεοῦ μὲ τὸ «ἄρρεν» καὶ τὸ ἀνδρεῖο τοῦ χαρακτήρα του, ὀρθὰ ὀνομάστηκε «Ἄρης»· ἐὰν δὲ πάλι θέλεις νὰ συσχετισθεῖ μὲ τὸ σκληρὸ καὶ ἀμετάστροφο τοῦ χαρακτήρα του, τὸ ὁποῖο ἰδίως καλεῖται «ἄρρατον», καὶ μὲ αὐτὴ τὴν ἔννοια παντοῦ ταιριαστὸ θὰ ἦταν γιὰ πολεμικὸ Θεὸ νὰ ὀνομάζεται «Ἄρης».

ΠΛΑΤΩΝ, "ΚΡΑΤΥΛΟΣ - ΠΕΡΙ ΟΝΟΜΑΤΩΝ ΟΡΘΟΤΗΤΟΣ". Κεφ. 22. ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΗΛΙΟΔΡΟΜΙΟΝ, Ἀθήνα 2015. 

ΟΙ ΛΕΞΕΙΣ ΑΛΛΟΙΩΝΟΝΤΑΙ...

 

ΟΙ ΛΕΞΕΙΣ ΑΛΛΟΙΩΝΟΝΤΑΙ ΚΑΙ 

ΑΝ ΔΕΝ ΑΝΑΧΘΟΥΝ ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΤΟΥΣ ΜΟΡΦΗ 

ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΕΤΥΜΟΛΟΓΗΘΟΥΝ

Ὁ Σωκράτης καυτηριάζει τὴν αὐθαίρετη καὶ ὑπερβολικὴ ἐπέμβαση στὴν μορφὴ τῶν πρώτων ὀνομάτων, ποὺ γίνεται ἀπὸ ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι προφέρουν τὶς λέξεις ὅπως τοὺς βολεύει, «στόμα πλάττοντες», καθὼς λέει χαρακτηριστικά, καὶ δὲν ἐνδιαφέρονται γιὰ τὴν ἀλήθεια, «τῆς μὲν ἀληθείας οὐδὲν φροντίζοντες», δηλαδή, γιὰ τὸ ἂν τὸ ὄνομα στὴν νέα του μορφὴ ἀπεικονίζει τὴν οὐσία τοῦ πράγματος ποὺ περι...γράφει.

Αὐτὸ τὸ βλέπουμε κατὰ κόρον νὰ συμβαίνει καὶ σὲ πολλὲς λέξεις ποὺ ἔχουν δανεισθεῖ σύγχρονες Εὐρωπαϊκὲς γλῶσσες ἀπὸ τὴν Ἑλληνική. Χαρακτηριστικὰ παραδείγματα, οἱ ἀγγλικὲς λέξεις idea (προφ. ἀϊντία) ἀπὸ τὴν λέξη ἰδέα, τὸ kiosk (προφ. κίοσκ) ὰπὸ τὸ οἰκίσκος, κ. ἄ. 

Ἀλλὰ καὶ στὴν καθομιλουμένη Ἑλληνικὴ ἔχουν γίνει παρόμοιες παραφθορές, ὅπως γιὰ παράδειγμα στὶς λέξεις σκαντζόχοιρος καὶ κατσάβραχα, ποὺ προέρχονται ἀπὸ τὶς λέξεις ἀκανθόχοιρος καὶ ἀκανθόβραχα, ἀντίστοιχα. Ἐδῶ παρατηροῦμε ὅτι τὸ ἴδιο πρῶτο συνθετικὸ ἀκανθο- στὴν μιὰ περίπτωση γίνεται σκαντζο- καὶ στὴν ἄλλη κατσα-, ποὺ ἂν δὲν ἀναχθοῦν στὴν πρώτη τους μορφή, δὲν μποροῦν νὰ ἐτυμολογηθοῦν.

"ΚΡΑΤΥΛΟΣ - ΠΕΡΙ ΟΝΟΜΑΤΩΝ ΟΡΘΟΤΗΤΟΣ". ΗΛΙΟΔΡΟΜΙΟΝ, Ἀθήνα 2015. 

( Ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ Σχόλιο 211 ).

ΘΕΛΕΙ ΑΡΕΤΗΝ... Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ!

 

Ο Σωκράτης -στον "Κρατύλο" τού Πλάτωνος- μάς παραδίδει δύο ετυμολογίες τής ΑΡΕΤΗΣ, πάνω στις οποίες θα πρέπει εμείς οι σύγχρονοι Έλληνες να διαλογιζόμαστε καθημερινά: 

ἀρετή < αἱρετή (αἱρέομαι -οῦμαι = ἐκλέγω, προτιμῶ), ἐκλεκτὴ καὶ προτιμότερη ὅλων συνήθεια τῆς ψυχῆς (Κεφ. 31).

ἀρετή < ἀσχέτως καὶ ἀκωλύτως ἀεὶ ρέον ─> ἀειρείτη ─> ἀρετή, αὐτὸ ποὺ πάντα ρέει χωρὶς ἀνασχέσεις καὶ κωλύματα (ἐμπόδια), ἡ ἀνεμπόδιστη κίνηση τῆς ψυχῆς (Κεφ. 31).

ΠΗΓΗ:  ΠΛΑΤΩΝ, "ΚΡΑΤΥΛΟΣ - ΠΕΡΙ ΟΝΟΜΑΤΩΝ ΟΡΘΟΤΗΤΟΣ". ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΚΟΝ ΛΕΞΙΚΟΝ ΚΡΑΤΥΛΟΥ: ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΑΘΥΡΗΣ - ΜΑΡΙΑ ΜΑΡΑΓΚΟΥ. ΗΛΙΟΔΡΟΜΙΟΝ 2015.

Η ΧΕΙΡΟΤΕΡΗ ΜΟΡΦΗ ΕΞΑΠΑΤΗΣΗΣ...

Τὸ γὰρ ἐξαπατᾶσθαι αὐτὸν ὑφ᾽ αὑτοῦ πάντων χαλεπώτατον· ὅταν γὰρ μηδὲ σμικρὸν ἀποστατῇ ἀλλ᾽ ἀεὶ παρῇ ὁ ἐξαπατήσων, πῶς οὐ δεινόν;

Τὸ νὰ ἐξαπατᾶται κανεὶς ἀπὸ τὸν ἴδιο τὸν ἑαυτό του εἶναι τὸ χειρότερο ἀπ’ ὅλα· ὅταν δηλαδὴ δὲν ἀπομακρύνεται οὔτε στιγμὴ ἀπὸ σένα αὐτὸς ποὺ εἶναι ἕτοιμος νὰ σ’ ἐξαπατήσει ἀλλὰ εἶναι πάντοτε παρών, πῶς νὰ μὴν εἶναι τοῦτο φοβερό;

Σωκράτης
Πλάτωνος «Κρατύλος - Περί Ονομάτων Ορθότητος». Απόδοση: Ιαλυσσός.