ΝΥΚΤΙΦΑΕΣ ΑΛΛΟΤΡΙΟΝ ΦΩΣ

Νυκτιφαὲς περὶ γαῖαν ἀλώμενον ἀλλότριον φῶς.

Αἰεὶ παπταίνουσα πρὸς αὐγὰς ἠελίοιο.

Αλλότριο φως νυκτόφαντο, περιφερόμενο γύρω από την Γη, η Σελήνη.

Παντοτινά προσηλωμένη στο απαύγασμα φωτός τού Ηλίου.

Παρμενίδης, Περί Φύσεως

(Απόδοση: Ιαλυσσός)

ΙΔΙΟ-ΣΥΓΚΡΑΣΙΑ ΚΑΙ ΝΟΥΣ

Ὡς γὰρ ἕκαστος ἔχει κρᾶσιν μελέων πολυπλάγκτων,

τὼς νόος ἀνθρώποισι παρίσταται· τὸ γὰρ αὐτό

ἔστιν ὅπερ φρονέει μελέων φύσις ἀνθρώποισιν

καὶ πᾶσιν καὶ παντί· τὸ γὰρ πλέον ἐστὶ νόημα.

Όπως βέβαια ο καθένας έχει την κράση των πολυπλάνητων μελών,

αναλόγως και ο νους παρίσταται στους ανθρώπους· διότι είναι το ίδιο

μ’ εκείνο το οποίο φρονεί η φύση τών μελών, τόσο για τους ανθρώπους

όσο και για τους πάντες και τα πάντα· το επιπλέον είναι γέννημα του νού.

Παρμενίδης, Περί Φύσεως

(Απόδοση: Ιαλυσσός)

ΔΑΙΜΩΝ Η ΠΑΝΤΑ ΚΥΒΕΡΝΑ...

Αἱ γὰρ στεινότεραι πλῆντο πυρὸς ἀκρήτοιο,

αἱ δ’ ἐπὶ ταῖς νυκτός, μετὰ δὲ φλογὸς ἵεται αἶσα·

ἐν δὲ μέσῳ τούτων δαίμων ἣ πάντα κυβερνᾷ·

πάντα γὰρ ἣ στυγεροῖο τόκου καὶ μίξιος ἄρχει

πέμπουσ’ ἄρσενι θῆλυ μιγῆν τό τ’ ἐναντίον αὖτις

ἄρσεν θηλυτέρῳ.

Οι στενότερες στεφάνες είναι πλήρεις ακράτου πυρός,

οι δε πάνω από αυτές είναι της νυκτός, μεταξύ τους δε διανέμεται η φλόγα·

και στο μέσον αυτών βρίσκεται η θεότητα που τα πάντα κυβερνά·

διότι αυτή άρχει στα πάντα και στον στυγερό τοκετό και στην ερωτική μίξη

στέλνοντας το θήλυ ν’ αναμιχθεί με το άρρεν και το αντίθετο πάλι,

το άρρεν με το θήλυ.

Παρμενίδης, Περί Φύσεως

(Απόδοση: Ιαλυσσός)

 

ΓΑΛΑ ΟΥΡΑΝΙΟΝ ΚΑΙ ΕΣΧΑΤΟΣ ΟΛΥΜΠΟΣ

Πῶς Γαῖα καὶ Ἥλιος ἠδὲ Σελήνη

Αἰθήρ τε ξυνὸς γάλα τ’ οὐράνιον καὶ Ὄλυμπος

ἔσχατος ἠδ’ ἄστρων θερμὸν μένος ὡρμήθησαν

γίγνεσθαι.

Πώς η Γαία και ο Ήλιος και η Σελήνη

και ο κοινός Αιθέρας και ο ουράνιος Γαλαξίας και ο έσχατος Όλυμπος

καθώς και το θερμό μένος των άστρων όρμησαν προς την γένεση.

Παρμενίδης, Περί Φύσεως

(Απόδοση: Ιαλυσσός)

ΑΙΘΕΡΙΑ ΦΥΣΙΣ, ΗΕΛΙΟΣ ΚΑΙ ΚΥΚΛΩΨ ΣΕΛΗΝΗ...

Εἴσῃ δ’ αἰθερίαν τε φύσιν τά τ’ ἐν αἰθέρι πάντα

σήματα καὶ καθαρᾶς εὐαγέος Ἠελίοιο

λαμπάδος ἔργ’ ἀίδηλα καὶ ὁππόθεν ἐξεγένοντο,

ἔργα τε κύκλωπος πεύσῃ περίφοιτα Σελήνης

καὶ φύσιν, εἰδήσεις δὲ καὶ οὐρανὸν ἀμφὶς ἔχοντα

ἔνθεν μὲν γὰρ ἔφυ τε καὶ ὥς μιν ἄγουσ’ ἐπέδησεν

Ἀνάγκη ─ πείρατ’ ἔχειν ἄστρων.

Θα γνωρίσεις δε την αιθέρια φύση και όλα τα εντός τού αιθέρος

σήματα αλλά και της καθαρής, ευαγούς λάμψεως του Ηλίου

τ’ αφανέρωτα έργα, και από πού δημιουργήθηκαν,

θα πληροφορηθείς και για τα περιοδικά έργα τής κυκλώπειας Σελήνης

και για την φύση της, θα μάθεις και για τον ουρανό που περιβάλλει τα πάντα

από πού δημιουργήθηκε και πώς οδηγώντας τον τὸν συγκράτησε

η Ανάγκη ─ ώστε να διατηρεί τα πέρατα στις κινήσεις τών άστρων.

Παρμενίδης, Περί Φύσεως

(Απόδοση: Ιαλυσσός)