ΨΕΥΔΟΠΟΙΟΙ, ΨΕΥΔΟΜΑΡΤΥΡΕΣ ΚΑΙ ΔΙΚΗ

Δίκη καταλήψεται ψευδῶν τέκτονας καὶ μάρτυρας.

Ἡ Δίκη θὰ ἁδράξει αὐτοὺς ποὺ κατασκευάζουν ψεύδη καὶ αὐτοὺς ποὺ μαρτυροῦν ψεύδη.

~~~~~~~~~~~~~~~~~

Οἱ κατασκευαστὲς ψευδῶν πραγμάτων καὶ οἱ μάρτυρές τους, λέει ὁ Ἡράκλειτος, στὸ ἀπόσπασμα 28, μπορεῖ νὰ ξεγελοῦν τοὺς ἀνθρώπους ποὺ δὲν γνωρίζουν καὶ εἶναι ἀδύναμοι νὰ τὰ ἀνασκευάσουν, ἀλλὰ δὲν μποροῦν νὰ ξεγελάσουν τὴν Δίκη, τὴν ἔκφραση τοῦ κοσμικοῦ καὶ θείου Νόμου, ἡ ὁποία ἀργὰ ἢ γρήγορα θὰ τοὺς βρεῖ καὶ θὰ τοὺς δικάσει μὲ τὸν δικό της ἀπαρέγκλιτο τρόπο. Ὅπως λέει καὶ ἡ ἀρχαία παροιμία, ἀλέθουν ἀργὰ οἱ μῦλοι τῶν Θεῶν, ἀλέθουν ὅμως μὲ μεγάλη λεπτότητα καὶ τελειότητα: «Ὀψὲ Θεῶν ἀλέουσι μύλοι, ἀλέουσι δὲ λεπτά».

Ἀλλὰ καὶ ἡ νεώτερη λαϊκὴ παροιμία ποὺ λέει ὅτι «ὅποιος σκάβει τὸν λάκκο τοῦ ἀλλουνοῦ, πέφτει ὁ ἴδιος μέσα», ἐκφράζει μὲ ἁπλούστερο τρόπο τὰ ἴδια νοήματα καὶ σημαίνει ὅτι ὅποιος μηχανεύεται τὸ κακό, τὴν βλάβη ἢ τὴν καταστροφὴ κάποιου ἄλλου, ὅποιος μηχανορραφεῖ καὶ στήνει πλεκτάνες μὲ κατασκευασμένα καὶ ψευδῆ στοιχεῖα, ὅποιος ὑπονομεύει μὲ ἀνήθικα καὶ ἀνοίκεια μέσα κάποιον ἄλλον, τελικὰ γίνεται ὁ ἴδιος θύμα τῶν ψευδῶν καὶ μηχανορραφιῶν του… Ἡ λειτουργία τῆς κοσμικῆς Δίκης εἶναι ἀόρατη καὶ ἀπρόβλεπτη γιὰ τοὺς σχεδιασμοὺς καὶ ὑπολογισμοὺς τῶν ψευδοποιῶν καὶ ψευδομαρτύρων.

~~~~~~~~~~~

(Ἀπὸ τὸ ἀπόσπ. 28 καὶ τὸ ἀντίστοιχο Σχόλιο, σελ. 44 καὶ 204 τοῦ βιβλίου: «ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΣ, ΠΕΡΙ ΦΥΣΕΩΣ ἢ ΜΟΥΣΑΙ». Εἰσαγωγή - Σύγχρονη Ἀπόδοση - Τίτλοι - Σχόλια - Εὑρετήρια: Γιῶργος Λαθύρης - Ἰαλυσσός. Ἐκδόσεις ΗΛΙΟΔΡΟΜΙΟΝ, Ἀθήνα 2024).

ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΣ - ΠΕΡΙ ΦΥΣΕΩΣ ‘Η ΜΟΥΣΑΙ

  

     Ὁ Ἡράκλειτος γεννήθηκε στὴν Ἔφεσο τὸ 544 π.χ. καὶ ἔφτασε στὴν ἀκμή του κατὰ τὴν ξθ΄ - 69^η Ὀλυμπιάδα (504 − 500 π.χ.). «Γέγονε δὲ θαυμάσιος ἐκ παίδων», ὅπως ἐπισημαίνει ὁ Διογένης Λαέρτιος. Ἀνήσυχο καὶ ἀνεξάρτητο Ἑλληνικὸ πνεῦμα, ἀπὸ ἐκεῖνα τὰ σπάνια καὶ «αὐτοφυῆ», ποὺ ἡ ἀκτινοβολία τους διαπερνᾶ τοὺς αἰῶνες καὶ κατευθύνει τὴν πνευματικὴ ἐξέλιξη τῆς ἀνθρωπότητας. Ὁ Νίτσε, μιμούμενος τὸ ὕφος τοῦ Ἡρακλείτου, ἔγραψε τὸ ἑξῆς: «Ὁ Κόσμος ἔχει αἰωνίως ἀνάγκην τῆς Ἀληθείας καὶ διὰ τοῦτο ἔχει ἀνάγκην αἰωνίως τὸν  Ἡράκλειτον»!

 Σύμφωνα μὲ τὴν παράδοση, συνέγραψε ἕνα σύντομο καὶ περιεκτικότατο ἔργο μὲ τίτλο «Περὶ Φύσεως ἢ Μοῦσαι», τὸ ὁποῖο ἀφιέρωσε στὸν ναὸ τῆς Ἐφεσίας Ἀρτέμιδος. Ἀπὸ τὸ ἔργο αὐτὸ διασώζονται περὶ τὰ 150 ἀποσπάσματα, σὲ ἔργα ἄλλων συγγραφέων, καθὼς καὶ 5 ἀποσπάσματα σὲ λατινικὴ μετάφραση. Τὰ ἀποσπάσματα αὐτὰ διαπερνῶνται ἀπὸ μία «παλίντροπον ἁρμονία», τὴν ὁποία ἀνακαλύπτει κανεὶς ὅταν εἰσχωρήσει στὸ βάθος τους. Ἔτσι ὅπως ποιητικὰ καὶ παραστατικὰ τὸ γράφει ὁ Ἄγγελος Σικελιανός: «Χρόνια, γιὰ τὴν Αἰωνιότη ἐχάλκευε τοὺς λογισμούς του καὶ τοὺς κρεμνοῦσε ὡς ἅρματα στῆς  Ἔφεσος τὸν Ναό...».

 Ἀκολουθῶντας καὶ ὁ ἴδιος αὐτὸ ποὺ διατυπώνει στὸ ἀπὀσπ. 93 γιὰ τὸν Δελφικὸν Ἀπόλλωνα, «οὔτε λέγει οὔτε κρύπτει ἀλλὰ σημαίνει», δὲν λέει διαρρήδην οὔτε ἀποκρύπτει ἐσκεμμένως, ἀλλὰ σημαίνει· ἐπισημαίνει μὲ σημεῖα, μεταφορὲς καὶ παραβολές, κατὰ τὸν τρόπο τῶν χρησμῶν, μέσῳ τοῦ χρυσοτόρευτου φιλοσοφικοῦ του λόγου. Ὁ λόγος του ἀποτελεῖται ἀπὸ σύντομες προτάσεις, αὐτοτελεῖς καὶ μὲ πλῆρες νόημα, ποὺ μοιάζουν μὲ χρησμούς· μὲ πολὺ προσεκτικὰ ἐπιλεγμένες λέξεις, ἀμφίσημες πολλὲς φορὲς ἢ πολύσημες, ποὺ συχνὰ συνηχοῦν καὶ ποὺ μποροῦν νὰ ὁδηγήσουν σὲ διαφορετικὴ κατεύθυνση τὴν σκέψη τοῦ ἀναγνώστη, ἄρα καὶ σὲ διαφορετικὴ ἑρμηνεία. Ἀπευθύνει τὸν λόγο του κυρίως πρὸς τὸν ἄνθρωπο ὁ ὁποῖος ζεῖ μέσα στὸν ὕπνο καὶ τὴν οἴηση τῆς ὑποκειμενικότητάς του καὶ θέλει νὰ τὸν ἀφυπνίσει... Χρησιμοποίησε εἰκόνες ἀπὸ τὴν καθημερινὴ ζωή, ἀναδεικνύοντάς τες σὲ σύμβολα, καὶ ἄσκησε δριμύτατον ἔλεγχο, μὲ σκοπὸ νὰ ὠθήσει τοὺς συνανθρώπους του στὸν ἀγῶνα τῆς αὐτογνωσίας.

 Ὁ Ἡράκλειτος ὑπῆρξε ἕνας Ἡρακλῆς τῆς Φιλοσοφίας, γι’ αὐτὸ καὶ οἱ Ἐφέσιοι, τιμῶντας τον τοῦ ἀφιέρωσαν ἀνδριάντα ὅπου τὸν ἀπεικόνισαν νὰ κρατᾶ ὡς ἄλλος Ἡρακλῆς Ρόπαλον, στὴν βάση τοῦ ὁποίου ἐπέγραψαν: ΗΡΑΚΛΕΙΤΩΙΕΦΕΣΙΩΙ, ποὺ διαβάζεται διπλά: Ἡρακλείτῳ Ἐφεσίῳ, δηλαδή, στὸν Ἐφέσιον Ἡράκλειτο, ἀλλὰ καὶ  Ἡρακλεῖ τῷ Ἐφεσίῳ, δηλαδή, στὸν Ἐφέσιον Ἡρακλῆ, τὸν Ἡρακλῆ τῆς Ἐφέσου! Τὸ Ρόπαλον ποὺ κρατᾶ εἶναι σύμβολο τοῦ Λόγου.

ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΣΤΟΝ ΕΚΔΟΤΙΚΟ ΟΙΚΟ

ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΣΤΟ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ "ΠΟΛΙΤΕΙΑ"

Σεμινάρια Μυητικού Ενιαυτού στο ΗΛΙΟΔΡΟΜΙΟΝ

 

 Κυριακή (Ἀπολλωνία) – 27 Σεπτεμβρίου 2020 – Ὧρες : 12 - 5 μ.μ.

₪₪₪₪ 14oς «ΜΥΗΤΙΚΟΣ ΕΝΙΑΥΤΟΣ» ₪₪₪₪

Γενικὸς τίτλος σεμιναρίων: Ἡρακλείτειος Ἐνιαυτός.

Ο ΧΡΗΣΜΙΚΟΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΟΣ ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΥ

Μιὰ σύγχρονη καὶ ζῶσα προσέγγιση στὶς βασικὲς ἀρχὲς καὶ

τοὺς ἐμπύριους λογισμοὺς τῆς Φιλοσοφίας τοῦ Ἡρακλείτου.

ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ – ΘΕΜΑ: Ὁ Χρησμικὸς Φιλοσοφικὸς Λόγος τοῦ Ἡρακλείτου. Ἐξέταση καὶ ἀνάλυση τῶν ἀποσπασμάτων 1 ἕως 9.

Εἰσηγητής: Γιῶργος Λαθύρης - Ἰαλυσσός

₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪

Προηγεῖται ὁ εἰδικὸς Ὁραματισμὸς ποὺ σχετίζεται

μὲ τὴν Ἐφορεύουσα Θεότητα τοῦ Ἱεροῦ Μηνός.

ΕΝ ΠΡΟΚΕΙΜΕΝΩ Ἱερὸς Μὴν ΕΣΤΙΑΣ 21/9 - 20/10.

Γιὰ Πληροφορίες & Δηλώσεις Συμμετοχῆς:

(Σημειώνεται ότι, λόγῳ τῶν εἰδικῶν συνθηκῶν ποὺ διανύουμε,

ὁ ἀριθμὸς τῶν συμμετεχόντων θὰ εἶναι αὐστηρὰ περιορισμένος

καὶ θὰ τηρεῖται σειρὰ προτεραιότητας).

₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪

«ΗΛΙΟΔΡΟΜΙΟΝ» - ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ - ΕΡΕΥΝΗΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ

Ἀριστοτέλους 183 , 1ος όρ. , Άθήνα - Τ.Κ. 112 51

Τηλ. - Φαξ: 210 - 8848066 - Ἠλ. δ/νση: info@heliodromion.gr

Ἰστοχώρος: www.heliodromion.gr

http://www.heliodromion.gr/heliodromion_epikinonia.shtml

Ο ΚΟΣΜΙΚΟΣ ΛΟΓΟΣ ΚΑΙ Η ΑΝΑΓΚΑΙΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΑΦΥΠΝΙΣΗΣ...

Τοῦ δὲ λόγου τοῦδ᾽ ἐόντος ἀεὶ ἀξύνετοι γίνονται ἄνθρωποι καὶ πρόσθεν ἢ ἀκοῦσαι καὶ ἀκούσαντες τὸ πρῶτον· γινομένων γὰρ πάντων κατὰ τὸν λόγον τόνδε ἀπείροισιν ἐοίκασι, πειρώμενοι καὶ ἐπέων καὶ ἔργων τοιούτων, ὁκοίων ἐγὼ διηγεῦμαι κατὰ φύσιν διαιρέων ἕκαστον καὶ φράζων ὅκως ἔχει· τοὺς δὲ ἄλλους ἀνθρώπους λανθάνει ὁκόσα ἐγερθέντες ποιοῦσιν, ὅκωσπερ ὁκόσα εὕδοντες ἐπιλανθάνονται.

Αν και ο Λόγος αυτός διαχέεται αιωνίως, οι άνθρωποι είναι ανίκανοι να τον καταλάβουν και πριν τον ακούσουν και αφού τον ακούσουν για πρώτη φορά. 

Διότι, ενώ τα πάντα συντελούνται σύμφωνα με αυτόν τον Λόγο, αυτοί εμφανίζονται να μην έχουν πείρα, κάθε φορά που επιχειρούν να ασχοληθούν με λόγους και έργα, σαν κι αυτά που εγώ διηγούμαι, διαιρώντας τό κάθε τι σύμφωνα με την φύση του κι εκθέτοντας τό πώς έχει. 

Αλλά οι άλλοι άνθρωποι δεν έχουν επίγνωση των όσων πράττουν όταν είναι ξυπνητοί, όπως βεβαίως λησμονούν και όσα βλέπουν όταν κοιμούνται!

Ηράκλειτος (απόσπασμα 1)

Αναδημοσίευση

ΙΣΤΟΣ ΑΡΑΧΝΗΣ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΣΩΜΑ

Ο Ηράκλειτος δίνει την παρομοίωση:

Αράχνη – Ψυχή.  Ιστός Αράχνης – Ανθρώπινο Σώμα.

Όπως μια αράχνη που στέκεται στο κέντρο του Ιστού της, μόλις μια μύγα κόψει κάποιο νήμα, εκείνη το αισθάνεται και τρέχει αμέσως σαν να υπέφερε για το κομμένο νήμα, έτσι και η Ψυχή του ανθρώπου, όταν ένα μέρος του Σώματος πάθει κάποια βλάβη, σπεύδει προς τα εκεί σαν να μη μπορεί να υποφέρει την βλάβη τού σώματος με το οποίο είναι δεμένη γερά και αρμονικά!

(Ηράκλειτος, απόσπ. 67 ^Α )

Αναδημοσίευση

Η ΕΣΤΙΑ ΜΑΣ * NOSSO LAR * NUESTRO HOGAR * OUR HOME / THE ASTRAL CITY

 

Ἀνθρώπους μένει ἀποθανόντας, ἅσσα οὐκ ἔλπονται οὐδὲ δοκέουσιν.  

Τους ανθρώπους τους περιμένουν μετά τον θάνατό τους, όσα ούτε ελπίζουν ούτε φαντάζονται!

                                                      ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΣ

ΑΒΑΤΟΝ - ΜΟΥΣΙΚΗ ΣΥΝΘΕΣΗ: ΚΟΣΜΟΝ ΤΟΝΔΕ...

Κόσμον τόνδε, τὸν αὐτὸν ἁπάντων, οὔτε τις θεῶν οὔτε ἀνθρώπων ἐποίησεν, ἀλλ᾽ ἦν ἀεὶ καὶ ἔστιν καὶ ἔσται πῦρ ἀείζωον ἁπτόμενον μέτρα καὶ ἀποσβεννύμενον μέτρα.

Αυτόν εδώ τον κόσμο, που είναι ίδιος για όλους, δεν τον εποίησε (έφτιαξε, έπλασε) κανένας θεός ούτε κανένας άνθρωπος, αλλά πάντοτε ήταν και είναι και θα είναι πυρ αείζωον (πυρ πάντοτε ζων), που ανάβει σύμφωνα με ορισμένο μέτρο και σβήνει με μέτρο!


(Ηράκλειτος, απόσπ. 30)

ΤΟ ΟΙΚΕΙΟΝ ΦΩΣ...

Εἰ μὴ Ἥλιος ἦν, ἕνεκα τῶν ἄλλων ἄστρων εὐφρόνη ἂν ἦν.

Αν δεν ήταν ο Ήλιος, θα ήταν νύχτα, παρά το ότι υπάρχουν και άλλα άστρα!


(Ηράκλειτος, απόσπ. 99)

Μόρος και Μοίρα...

Μόροι γὰρ μέζονες μέζονας μοίρας λαγχάνουσι.

Οι θάνατοι για μεγαλύτερο σκοπό κληρώνονται και μεγαλύτερη μοίρα!


(Ηράκλειτος, απόσπ. 25)

Ευφυής συσχέτιση τών λέξεων Μόρος (=θάνατος) και Μοίρα.

ΟΦΘΑΛΜΟΙ ΚΑΙ ΩΤΑ...

Ὀφθαλμοὶ γὰρ τῶν ὤτων ἀκριβέστεροι μάρτυρες.

Διότι τα μάτια είναι ακριβέστεροι μάρτυρες από τα αυτιά!


(Ηράκλειτος, απόσπ. 101α)

Το απόσπασμα διασώζει ο Ιστορικός Πολύβιος (ΧΙΙ, 27) και το πλήρες παράθεμα έχει ως εξής:


Δυεῖν γὰρ ὄντων κατὰ φύσιν ὡσανεί τινων οργάνων ἡμῖν, οἷς πάντα πυνθανόμεθα και πολυπραγμονοῦμεν, ἀκοῆς καὶ ὁράσεως, ἀληθινωτέρας δ’ οὔσης οὐ μικρῷ τῆς ὁράσεως κατὰ τὸν Ἡράκλειτον∙ ὀφθαλμοὶ γὰρ τῶν ὤτων ἀκριβέστεροι μάρτυρες.


Θέλοντας να πεί ότι ο αυτόπτης μάρτυρας είναι ο καλύτερος για την μαρτυρία τών ιστορικών γεγονότων και όχι μόνο.

ΒΛΑΞ ΑΝΘΡΩΠΟΣ...

Βλὰξ ἄνθρωπος ἐπὶ παντὶ λόγωι ἐπτοῆσθαι φιλεῖ.

Ο βλάκας άνθρωπος έχει την τάση να πτοείται απέναντι σε κάθε λόγο (που ακούει)!

(Ηράκλειτος, απόσπ. 87)


Το απόσπασμα διασώζει ο Πλούταρχος, στο έργο του «Περί του ακούειν».

ΚΡΥΠΤΕΙΝ ΑΜΑΘΙΗΝ...

Ἀμαθίην γὰρ ἄμεινον κρύπτειν.

Την αμάθεια είναι καλύτερο να την κρύβει κανείς!


(Ηράκλειτος, απόσπ. 95)



Κρύπτειν ἀμαθίην κρέσσον ἢ ἐς τὸ μέσον φέρειν.

Είναι καλύτερο να κρύβει κανείς την αμάθειά του παρά να την εκθέτει ενώπιον όλων!


(Ηράκλειτος, απόσπ. 109)


Το πρώτο απόσπασμα διασώζει ο Πλούταρχος, στο έργο του «Συμποσιακά Προβλήματα 3,1», και το πλήρες παράθεμα έχει ως εξής:


Ἀμαθίην γὰρ ἄμεινον κρύπτειν, ἔργον δὲ ἐν ἀνέσει καὶ παρ᾽ οἶνον.


Την αμάθεια είναι καλύτερο να την κρύβει κανείς, αλλά αυτό είναι δύσκολο έργο όταν γίνεται μέσα στην άνεση και παρέα με το κρασί!


Το δεύτερο απόσπασμα διασώζει ο Στοβαίος στο «Ανθολόγιον».

Οι "τιμές" υποδουλώνουν...

Τιμαὶ θεοὺς καὶ ἀνθρώπους καταδουλοῦνται.

Οι τιμές υποδουλώνουν θεούς και ανθρώπους!


(Ηράκλειτος, απόσπ. 132)

ΘΝΗΤΩΝ ΘΡΗΝΟΙ...

Ὁ Ἡράκλειτος πρὸς Αἰγυπτίους ἔφη• εἰ θεοί εἰσιν, ἵνα τὶ θρηνεῖτε αὐτούς; Εἰ δὲ θρηνεῖτε αὐτούς, μηκέτι τούτους ἡγεῖσθε θεούς.

Ο Ηράκλειτος είπε στους Αιγυπτίους: Αν είναι θεοί, γιατί τους θρηνείτε; Αλλά εάν τους θρηνείτε, μην τους θεωρείτε πλέον θεούς!


(Ηράκλειτος, απόσπ. 127)

Τὴν ίδια φράση επανέλαβε και ο φιλόσοφος Κέλσος στο έργο του «Αληθής Λόγος» τον β΄ αι. μ.χ. προς τους Χριστιανούς:

Αν είναι θεός, γιατί τον θρηνείτε; Αλλά εάν θέλετε να τον θρηνείτε, μην τον θεωρείτε πλέον θεό!

ΜΟΝΟΝ Η ΑΝΑΛΗΨΗ ΕΥΘΥΝΗΣ ΩΡΙΜΑΖΕΙ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ!

Οὐ δεῖ <ὡς> παῖδας τοκεώνων.

Δεν πρέπει (να συμπεριφερόμαστε) ως παιδιά τών γονέων μας!


(Ηράκλειτος, απόσπ. 74)

Δηλαδή δεν πρέπει να συμπεριφερόμαστε κηδεμονευτικά. Να μετακυλίουμε την ευθύνη γιά ό,τι είμαστε στους γονείς ή σε ό,τι -στην πορεία τής ζωής- υποκαθιστά τούς "γονείς"... Να πάψουμε να είμαστε ανεύθυνοι, διότι μόνον η ανάληψη ευθύνης μπορεί να μας ωριμάσει. Να πάψουμε να κατηγορούμε τους άλλους γι' αυτό που είμαστε ή δεν είμαστε, γι' αυτό που έχουμε ή δεν έχουμε. Να πάρουμε την ζωή μας στα χέρια μας και να βαδίζουμε με τα δικά μας πόδια.


Το απόσπασμα αυτό διασώζει ο Μάρκος Αυρήλιος (Τα εις Εαυτόν, Δ, 46),  ο οποίος το ερμηνεύει ως εξής:


Οὐ δεῖ <ὡς> παῖδας τοκεώνων, τοῦτ' ἔστι κατὰ ψιλὸν· καθότι παρειλήφαμεν.


Δεν πρέπει να συμπεριφερόμαστε ως παιδιά τών γονέων μας, δηλαδή πιο απλά, όπως τα παραλάβαμε!

ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΜΕΓΙΣΤΩΝ...

Μὴ εἰκῆ περὶ τῶν μεγίστων συμβαλλώμεθα.

Περί των μεγίστων πραγμάτων, ας μην κάνουμε εικασίες!


(Ηράκλειτος, απόσπ. 47)

Η ΕΥΤΥΧΙΑ ΤΩΝ ΒΟΔΙΩΝ...

Si felicitas esset in delectationibus corporis, boves felices diceremus, cum inveniant orobum ad comedendum.

Αν η ευτυχία βρισκόταν στις σωματικές απολαύσεις, τότε θα λέγαμε ευτυχισμένα τα βόδια, όταν βρίσκουν ορόβους (ρόβια, μπιζέλια) για να φάνε!


(Ηράκλειτος, απόσπ. 4)

Το απόσπασμα διασώζεται μόνο στα Λατινικά, από τον Albertus Magnus, De Vegetabilibus (VI 401):


Heraclitus dixit quod si felicitas esset in delectationibus corporis, boves felices diceremus, cum inveniant orobum ad comedendum.


Ο Ηράκλειτος λέει ότι αν η ευτυχία βρισκόταν στις σωματικές απολαύσεις, τότε θα λέγαμε ευτυχισμένα τα βόδια, όταν βρίσκουν ορόβους (ρόβια, μπιζέλια) για να φάνε!

ΟΥ ΦΡΟΝΕΟΥΣΙ, ΑΛΛΑ ΔΟΚΕΟΥΣΙ... ΟΙ ΠΟΛΛΟΙ ΔΕΝ ΣΚΕΠΤΟΝΤΑΙ ΣΕ ΒΑΘΟΣ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ, ΑΛΛ' ΑΠΛΩΣ ΣΧΗΜΑΤΙΖΟΥΝ ΓΝΩΜΕΣ ΓΙ' ΑΥΤΑ!

Οὐ γὰρ φρονέουσι τοιαῦτα πολλοί, ὁκόσοι ἐγκυρεῦσιν*, οὐδὲ μαθόντες γινώσκουσιν, ἑωυτοῖσι δὲ δοκέουσι.

Διότι δεν φρονούν τέτοια οι πολλοί, όσοι τύχει να τα συναπαντήσουν, ούτε κι όταν τα μάθουν, τα γνωρίζουν πραγματικά, αλλά αρκούνται στο να σχηματίζουν γνώμες γι’αυτά.

(Ηράκλειτος, απόσπ. 17)

*Εγκυρέω, ώ – πέφτω πάνω σε κάτι, συναπαντώ.
Εγκύρησις –το συναπάντημα. 

ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΚΑΚΟΙ...

Ἄνθρωποι κακοὶ ἀληθινῶν ἀντίδικοι.

Οι κακοί άνθρωποι είναι αντίδικοι τών ανθρώπων που εμφορούνται από την αλήθεια!


(Ηράκλειτος, απόσπ. 133)

ΣΥΝΕΧΗΣ ΑΝΑΚΥΚΛΗΣΙΣ...

Tαὐτὸ τ' ἔνι ζῶν καὶ τεθνηκὸς καὶ ἐγρηγορὸς καὶ καθεῦδον καὶ νέον καὶ γηραιόν· τάδε γὰρ μεταπεσόντα ἐκεῖνά ἐστι κἀκεῖνα πάλιν μεταπεσόντα ταῦτα.

Ένα και το αυτό είναι το ζωντανό και το πεθαμένο, το ξύπνιο και το κοιμισμένο, το νέο και το γερασμένο• διότι αυτά, μεταβαλλόμενα, είναι εκείνα κι εκείνα, πάλι μεταβαλλόμενα, είναι αυτά!


(Ηράκλειτος, απόσπ. 88)

Το απόσπασμα διασώζει ο Πλούταρχος, στο έργο του «Παραμυθητικός προς Απολλώνιον».