Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΙΣΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΑΡΜΟΝΙΑ

Είναι ΑΝΩΦΕΛΟ να νιώθεις θυμό και δυσαρέσκεια με τον εαυτό σου. Αυτό αποδεικνύει ότι το Τονάλ σου έχει μπλεχτεί σε μια εσωτερική μάχη. Μια μάχη μέσα στο Τονάλ σου είναι μια από τις πιο ανόητες αμφισβητήσεις που μπορώ να σκεφτώ. Η "δεμένη" ζωή ενός Πολεμιστή έχει σκοπό να σταματήσει αυτή την πάλη...

Σε δίδαξα να αποφεύγεις την φθορά και τα δάκρυα. Τώρα πια δεν υπάρχει μέσα σου πόλεμος, όπως παλιότερα, γιατί Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΙΣΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΑΡΜΟΝΙΑ. Αρμονία πράξεων και αποφάσεων, στην αρχή, κι έπειτα Αρμονία τού Τονάλ και του Ναγουάλ.

Είμαστε ρευστά φωτεινά όντα φτιαγμένα από ίνες. Η παραδοχή ότι είμαστε στερεά σώματα είναι έργο του Τονάλ. Όταν το Ναγουάλ μαζεύεται, τότε συμβαίνουν παράξενα πράγματα. Είναι όμως παράξενα μόνο για το Τονάλ.

Το Ναγουάλ μόλις μάθει να αναδύεται μπορεί να επιφέρει μεγάλη ζημιά στο Τονάλ, αν προβάλλει χωρίς κανέναν έλεγχο. Το Τονάλ σου πρέπει να πειστεί με την Λογική και το Ναγουάλ σου με πράξεις, μέχρι που ΤΟ ΕΝΑ ΝΑ ΣΤΗΡΙΖΕΙ ΤΟ ΑΛΛΟ.

Το Τονάλ πρέπει να προστατεύεται με κάθε θυσία… Κάθε χτύπημα στο Τονάλ το οδηγεί στον θάνατό του. Λόγω της σύμφυτης αδυναμίας του, το Τονάλ εύκολα καταστρέφεται και γι’ αυτό ΜΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΙΣΟΡΡΟΠΙΣΤΙΚΕΣ ΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΙΣΤΗ είναι να κάνει το Ναγουάλ να εμφανίζεται με τρόπο που να στηρίζει το Τονάλ...

ΚΑΡΛΟΣ ΚΑΣΤΑΝΕΔΑ

«Ιστορίες Δύναμης»

Η ΟΛΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΕΑΥΤΟΥ ΜΑΣ - ΤΟ ΤΟΝΑΛ ΚΑΙ ΤΟ ΝΑΓΟΥΑΛ

Το ΤΟΝΑΛ είναι ο ΦΥΛΑΚΑΣ που προστατεύει κάτι ανεκτίμητο, το ίδιο το είναι μας.Έτσι, μια σύμφυτη ιδιότητα του ΤΟΝΑΛ είναι να δείχνει αφιέρωση και ζήλο στην δράση του. Κι εφόσον οι πράξεις του είναι το πιο σημαντικό μέρος της ζωής μας, ευνόητο είναι ότι μπορεί να μεταβληθεί στον καθένα μας από ΦΥΛΑΚΑ σε ΦΡΟΥΡΟ.

Το ΤΟΝΑΛ είναι όλα όσα ξέρουμε. Αρχίζουμε να το αποκτάμε την ίδια την στιγμή της γέννησής μας. Το ΤΟΝΑΛ αρχίζει με την γέννηση και τελειώνει με τον θάνατο... Το ΤΟΝΑΛ δημιουργεί τον κόσμο... γιατί η λειτουργία του είναι να κρίνει, να εκτιμά και να αντιλαμβάνεται... Δημιουργεί τους κανόνες που με αυτούς αντιλαμβάνεται τον κόσμο. Έτσι, κατά ένα σχήμα λόγου, δημιουργεί τον κόσμο...

Το ΤΟΝΑΛ είναι ένα νησί... Υπάρχει ένα προσωπικό Τονάλ για τον καθένα μας και ένα συλλογικό Τονάλ για όλους μας κάθε στιγμή∙ αυτό θα το λέγαμε το ΤΟΝΑΛ ΤΩΝ ΚΑΙΡΩΝ. Μπορούμε να πούμε πως το Τονάλ των Καιρών μάς κάνει παρόμοιους.

Από την στιγμή της γέννησής μας αισθανόμαστε ότι αποτελούμαστε από δυο μέρη. Την ώρα της γέννησης και λίγο μετά είμαστε μόνο ΝΑΓΟΥΑΛ. Τότε αισθανόμαστε ότι χρειαζόμαστε ένα αντίβαρο. Μας λείπει το ΤΟΝΑΛ, κι αυτή η έλλειψη μας φέρνει από την πρώτη στιγμή ένα αίσθημα ανολοκλήρωτου. Τότε, αρχίζει να αναπτύσσεται το Τονάλ και γίνεται τόσο ζωτικό για την λειτουργία μας, που θαμπώνει την λάμψη του ΝΑΓΟΥΑΛ, το επισκιάζει...

Από την στιγμή που γινόμαστε όλο ΤΟΝΑΛ αρχίζουμε να δημιουργούμε ζεύγη. Αισθανόμαστε τις δυο πλευρές μας, όμως πάντοτε τις παριστάνουμε με πράγματα του Τονάλ. Αυτές τις δυο πλευρές τις λέμε: Σώμα και Ψυχή. Νόηση και Ύλη. Καλό και Κακό. Θεό και Διάβολο. Ποτέ δεν συνειδητοποιούμε όμως ότι το μόνο που κάνουμε είναι ζευγάρωμα πραγμάτων του νησιού, σαν να ζευγαρώνουμε καφέ και γάλα ή ψωμί και ομελέττα ή σάλτσα και μουστάρδα...

Είμαστε τυχαία ζώα. Ξεστρατίζουμε και μες στην τρέλλα μας πιστεύουμε ότι δίνουμε τέλειο νόημα... Ο άνθρωπος δεν κινείται ανάμεσα στο καλό και στο κακό... Η πραγματική του κίνηση είναι ανάμεσα σε θετικό και αρνητικό.

Το ΤΟΝΑΛ και το ΝΑΓΟΥΑΛ είναι αληθινό ζεύγος... Αισθανόμαστε ότι υπάρχει και ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΠΛΕΥΡΑ ΜΑΣ. Όμως, σαν προσπαθούμε να στερεώσουμε αυτή την άλλη πλευρά, το ΤΟΝΑΛ αρπάζει το ραβδί και δείχνει υπερβολικό ζήλο σαν διευθυντής. Μας ζαλίζει με τις πανουργίες του και μας αναγκάζει να εξαλείφουμε και το παραμικρότερο ίχνος από το άλλο μέρος, το ΝΑΓΟΥΑΛ.

Το ΝΑΓΟΥΑΛ αναδύεται πάντοτε απρόβλεπτα. Η μεγάλη τέχνη του ΤΟΝΑΛ είναι να εξαλείφει κάθε εκδήλωση του ΝΑΓΟΥΑΛ με τέτοιον τρόπο ώστε ακόμα κι αν η παρουσία αυτού είναι ολοφάνερη, εντούτοις να περνάει απαρατήρητη...

Το ΤΟΝΑΛ μια και ξέρει πόσο είναι σε βάρος του το να μιλάει για τον εαυτό του, δημιούργησε τους όρους "εγώ", "εμένα" κλπ. σαν αντίβαρο και χάρη σε αυτό μπορεί να μιλάει σε άλλα Τονάλ ή να μιλάει στον εαυτό του και για τον εαυτό του... Ολοφάνερα ΕΞΑΝΑΓΚΑΖΕΙ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ ΝΑ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΤΑ ΙΔΙΑ ΤΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΤΟΥ...

Σε μερικές περιπτώσεις, ωστόσο, ή κάτω από ορισμένες συνθήκες, κάτι μέσα στο ίδιο το Τονάλ συνειδητοποιεί ότι υπάρχει κάτι περισσότερο σε μας. Είναι ΣΑΝ ΜΙΑ ΦΩΝΗ που έρχεται από τα βάθη, η ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΝΑΓΟΥΑΛ... Η ολότητα του εαυτού μας είναι ΜΙΑ ΦΥΣΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ που το Τονάλ δεν μπορεί να την εξαλείψει.

Και υπάρχουν ακόμα στιγμές, ιδιαίτερα ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΕΝΟΣ ΠΟΛΕΜΙΣΤΗ, όπου η ολότητα αυτή γίνεται φανερή. Αυτές τις στιγμές μπορούμε ΝΑ ΜΑΝΤΕΨΟΥΜΕ και ΝΑ ΕΚΤΙΜΗΣΟΥΜΕ τί πραγματικά είμαστε... Αυτές τις στιγμές το Τονάλ αποκτά επίγνωση της ΟΛΟΤΗΤΑΣ ΤΟΥ ΕΑΥΤΟΥ ΜΑΣ.

ΚΑΡΛΟΣ ΚΑΣΤΑΝΕΔΑ

«Ιστορίες Δύναμης»

Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΟΝΕΙΡΟΥ...

Ο Πολεμιστής είναι ένας ΑΨΟΓΟΣ ΚΥΝΗΓΟΣ που κυνηγάει τη ΔΥΝΑΜΗ∙ δεν είναι ούτε μεθυσμένος, ούτε τρελλός και δεν έχει ούτε τον χρόνο ούτε τη διάθεση να μπλοφάρει, να πει ψέμματα στον εαυτό του ή να κάνει λανθασμένες κινήσεις. 

Οι φιλοδοξίες του βρίσκονται πολύ ψηλά για κάτι τέτοιο. Οι φιλοδοξίες του είναι Η ΑΠΟΛΥΤΑ ΙΣΟΡΡΟΠΗΜΕΝΗ ΖΩΗ του, που του πήρε τόσο χρόνο να την ΟΡΓΑΝΩΣΕΙ και να την ΤΕΛΕΙΟΠΟΙΗΣΕΙ. Δεν είναι διατεθειμένος να τα "κλωτσήσει" όλα με κάποιον ανόητο χειρισμό, εκλαμβάνοντας κάτι για κάτι άλλο...

Το ΟΝΕΙΡΟ είναι πραγματικό για τον Πολεμιστή διότι μέσα σ’ αυτό μπορεί να δρα συνειδητά, μπορεί να εκλέγει και ν’ απορρίπτει, μπορεί να επιλέγει από μια ποικιλία πραγμάτων εκείνα που οδηγούν στη δύναμη, και στη συνέχεια έχει την δυνατότητα να τα επεξεργάζεται και να τα χρησιμοποιεί, ενώ στο συνηθισμένο όνειρο δεν μπορεί να δράσει σκόπιμα...

Στο ΟΝΕΙΡΟ διαθέτεις δύναμη∙ μπορείς να αλλάξεις τα πράγματα∙ μπορείς να βρεις αναρίθμητους κρυμμένους παράγοντες∙ μπορείς να ελέγξεις ό,τι θέλεις.

ΚΑΡΛΟΣ ΚΑΣΤΑΝΕΔΑ

«Ταξείδι στο Ιξτλάν»

Ο ΠΟΛΕΜΙΣΤΗΣ ΛΑΜΒΑΝΕΙ ΑΠΟ ΠΑΝΤΟΥ ΤΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ

 

Όλα είναι γεμάτα νόημα για τον Μάγο. Οι ήχοι έχουν οπές και το ίδιο συμβαίνει με το καθετί γύρω σου. Συνήθως ο άνθρωπος δεν έχει ΤΗΝ ΑΠΑΙΤΟΥΜΕΝΗ ΤΑΧΥΤΗΤΑ για να συλλάβει τις ΟΠΕΣ κι έτσι ΠΕΡΝΑΕΙ ΤΗΝ ΖΩΗ ΤΟΥ ΧΩΡΙΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ.

Τα σκουλήκια, τα πουλιά,τα δέντρα, όλα αυτά θα μπορούσαν να μας πουν απίθανα πράγματα αρκεί να είχαμε ΤΗΝ ΑΝΑΓΚΑΙΑ ΤΑΧΥΤΗΤΑ ΝΑ ΣΥΛΛΑΒΟΥΜΕ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ τους...

Πρέπει να έχουμε καλές σχέσεις με όλα τα ζωντανά πράγματα αυτού του κόσμου. Αυτός είναι ο λόγος που πρέπει να μιλάμε στα φυτά που πρόκειται να κόψουμε και να ζητάμε συγνώμη που τα πονάμε. Το ίδιο πρέπει να γίνεται και με τα ζώα...

Οφείλουμε να παίρνουμε από αυτά μόνον όσα χρειαζόμαστε, διαφορετικά τα ΦΥΤΑ, τα ΖΩΑ και τα σκουλήκια που ΣΚΟΤΩΝΟΥΜΕ, ΘΑ ΣΤΡΑΦΟΥΝ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΜΑΣ και θα μας φέρουν αρρώστιες και κακοτυχίες.

Ο Πολεμιστής το ξέρει αυτό και προσπαθεί να τα εξευμενίζει. Έτσι, όταν κοιτάζει μες από τις οπές, ΤΑ ΔΕΝΤΡΑ και ΤΑ ΠΟΥΛΙΑ και ΤΑ ΣΚΟΥΛΗΚΙΑ του δίνουν ΑΛΗΘΙΝΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ.

ΚΑΡΛΟΣ ΚΑΣΤΑΝΕΔΑ

«Ιστορίες Δύναμης»

ΜΕΣΑ ΣΕ ΕΝΑΝ ΚΟΣΜΟ ΟΠΟΥ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΚΥΝΗΓΟΣ...

 

ΤΟ ΜΑΤΙ ΤΟΥ ΚΡΟΚΟΔΕΙΛΟΥ - THE EYE OF THE CROCODILE 

Ο Θάνατος είναι ο μόνος σοφός ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ που διαθέτουμε. Όταν νιώθεις πως όλα σου πάνε στραβά και σε οδηγούν στην καταστροφή, γύρισε προς τον θάνατό σου και ρώτησέ τον αν είναι έτσι. Ο θάνατός σου θα σου πει πως κάνεις λάθος και πως τίποτε άλλο δεν μετράει έξω από το άγγιγμά του. Και θα προσθέσει: "Εγώ δεν σε άγγιξα ακόμα"!

Κάτω από το πρίσμα του θανάτου το να θυμώνω ή να ενοχλούμαι μου φαινόταν ασήμαντο και τερατώδες. Ο Θάνατος είναι ο Κυνηγός.

Όταν ένας άνθρωπος αποφασίζει να κάνει κάτι, πρέπει ΝΑ ΤΟ ΦΕΡΕΙ ΣΕ ΠΕΡΑΣ, αλλά πρέπει ΝΑ ΑΝΑΛΑΜΒΑΝΕΙ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΥΘΥΝΗ για ό,τι κάνει. Ανεξάρτητα από το τί κάνει, πρέπει να γνωρίζει πρώτα ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΚΑΝΕΙ και μετά να προχωρεί στις ενέργειές του, χωρίς να αμφιβάλλει ή να έχει τύψεις γι’ αυτές.

Κοίταξέ με. Δεν έχω ούτε αμφιβολίες, ούτε τύψεις. Ό,ΤΙ ΚΑΝΩ το έχω αποφασίσει και ΕΙΜΑΙ ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ γι’ αυτό. Έστω κι αν κάνω το απλούστερο πράγμα… δεν αποκλείεται να έχει ως συνέπεια τον θάνατό μου. Ο θάνατος με παραμονεύει συνέχεια. Κατά συνέπεια, δεν έχω περιθώρια για αμφιβολίες ή μετανιωμούς.

Εσύ, αντίθετα, νιώθεις πως είσαι αθάνατος και οι αποφάσεις ενός ανθρώπου που θεωρεί τον εαυτό του αθάνατο, μπορούν να ακυρώνονται, να αμφισβητούνται ή να προκαλούν λύπη.

ΜΕΣΑ ΣΕ ΕΝΑΝ ΚΟΣΜΟ ΟΠΟΥ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΚΥΝΗΓΟΣ, ΦΙΛΕ ΜΟΥ, ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΕΡΙΘΩΡΙΑ ΓΙΑ ΜΕΤΑΝΙΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΑΜΦΙΒΟΛΙΕΣ. ΥΠΑΡΧΕΙ ΧΩΡΟΣ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ!

ΚΑΡΛΟΣ ΚΑΣΤΑΝΕΔΑ

«Ταξείδι στο Ιξτλάν»