1700 ΧΡΟΝΙΑ ΕΞΟΡΙΑΣ ΤΟΥ ΚΑΛΛΟΥΣ...

ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΕΔΩ:

 1700 ΧΡΟΝΙΑ ΕΞΟΡΙΑΣ ΤΟΥ ΚΑΛΛΟΥΣ

Ενότητες ομιλίας:

-Ορισμός του Αγάλματος.

-Διάκριση από παρεμφερείς έννοιες: Άγαλμα, ξόανον, βρέτας, ανδριάντας, όμοια, ανάγλυφα έκτυπα, εσώγλυφα.

-Η Τέχνη της Γλυπτικής και οι Γλύπτες.

-Καλλιτεχνική Δημιουργία: Το ανθρώπινο σώμα ως σύμβολο δυνάμεων. Έκφραση του αφανούς και ανεικονικού μέσω του φανερού και απεικονιζόμενου.

-Τα Αγάλματα ως Αισθητικά Πρότυπα Κάλλους: Το άγαλμα είναι τρισδιάστατο, ολόγλυφο, περίοπτο, και ποτέ "είδωλο".

-Αντικειμενικά Έργα Τέχνης: Προκαλούν την ίδια εντύπωση, τα ίδια συναισθήματα σε όλους. Παράδειγμα, το χρυσελεφάντινο άγαλμα του Διός στην Ολυμπία.

-Η Αγαλματική «Γραφή» ως μια μυστηριακή «Γλώσσα του Σώματος»: 12 Σωματότυποι, ήτοι 6 άρρενες και 6 θήλεις.

-Μνεία συμβόλων και Αποσυμβολισμός πλειάδος Αγαλμάτων: Ενδεικτικά παραδείγματα τα Αγάλματα Διός, Πλούτωνος, Ηφαίστου, Ασκληπιού, Ερμού.

-Οι Δημιουργοί, οι Καταστροφείς και το Επαμφοτερίζον Πλήθος.

-Ο αγώνας για την ανάκτηση του Θαυμαστού Κόσμου των «Αγαλματοποιών» Ελλήνων: Ο "Τρωικός Πόλεμος" έγινε για την ανάκτηση του απολεσθέντος Κάλλους, για την αρπαγείσα Ελένη – Ελενόη, "απόρροια του νοητού Κάλλους"…

-Η «Κάθοδος» του Κάλλους: Σύνδεση με την "Καλλοποιόν αιτίαν". Κάθοδος αλλά και επιστροφή. Ψήφισμα. "Εψηφίσαντο κάθοδον των εξορίστων…". Έσσεται Ήμαρ… Νόστιμον Ήμαρ… Ήμαρ Επιστροφής!

ΤΡΙΕΣΠΕΡΟΝ ΗΡΑΚΛΕΟΥΣ

 

Η λέξη "Ηρακλής" αποτελεί προσωνυμία του Ηλίου και δηλώνει την ανίκητη δύναμή του να διαλύει κάθε κακό, το οποίο τείνει να σχηματίζεται ιδίως στον αέρα.

Ο φιλόσοφος Πορφύριος στο "Περί Αγαλμάτων" (Εκδόσεις Ηλιοδρόμιον, Αθήνα 2000) λέει με σαφήνεια τα εξής:

"Καθὸ δὲ ἀπαλεξίκακός ἐστι τῶν ἐπιγείων ὁ Ἥλιος, Ἡρακλέα αὐτὸν προσεῖπον ἐκ τοῦ κλᾶσθαι πρὸς τὸν ἀέρα, ἀπ' ἀνατολῆς εἰς δύσιν ἰόντα".

Το ρήμα κλάω-ώ σημαίνει θραύω, τσακίζω... Άρα, ο ανίκητος Ήλιος ως Ηρακλής θραύει, τσακίζει, διαλύει κάθε τυφωνικό σχηματισμό που εκδηλώνεται ιδίως στο πεδίο του αέρος... Πώς το επιτυγχάνει αυτό ο Ηρακλής; Πρωτίστως διά του Έλληνος - Ηλιακού Λόγου. Γι΄αυτό, όπου αρθρώνεται Ελληνικός Λόγος, το τυφωνικό Ψεύδος καταρρέει...

(Τα υποχθόνια όντα ξέρουν ότι δεν υπάρχει περίπτωση να κυριαρχήσουν επί γης, αν δεν βρουν τρόπους να μας αποκόψουν από τις ενέργειες του Ηλίου -ορατές και αόρατες. Φαίνεται ότι αυτό αποτελεί παλιά ιστορία, που, δυστυχώς για μας, επαναλαμβάνεται κατά τρόπο ανελέητο και στις μέρες μας: Βλ. αεροψεκασμούς σε όλη τη γη, κατευθυνόμενη πληροφόρηση, κλπ).

Το Τριέσπερον άρχιζε / αρχίζει την Εσπέρα του Χειμερινού Ηλιοστασίου (21η προς 22α Δεκεμβρίου, που είναι και η μεγαλύτερη νύκτα του έτους) και ολοκληρώνεται με την ανα-Γέννηση του Ηλίου (την νύκτα της 24ης προς ξημέρωμα 25ης Δεκεμβρίου).

Έτσι, ορθά, θα μπορούσε να ονομαστεί η συμβατική 25η Δεκεμβρίου (σε κάθε περίπτωση, η 4η ημέρα από το Χειμερινό Ηλιοστάσιο) Νέο-Ήλια > Νεοήλια (Noel) ή, άλλως: Ηλίου-γέννα > Ηλιούγεννα.

Αυτό εκφράζεται κωδικοποιημένα στην συμβολική "μυθική γλώσσα" της Ελληνικής Παραδόσεως ως εξής: 

"Φασὶ, Δία, συγκοιμώμενον Ἀλκμήνῃ, πεῖσαι τὸν Ἥλιον μὴ ἀνατεῖλαι ἐπὶ τρεῖς ἡμέρας. 

Ὅθεν καὶ ἐπὶ τρεῖς νύκτας συγκοιμηθεὶς αὐτῇ ὁ Ζεὺς τὸν Τριέσπερον Ἡρακλέα ἐποίησε".

                                                                               Ιαλυσσός

Επαναδημοσίευση
 

ΦΑΣΣΑ Ή ΦΑΤΤΑ * ΙΕΡΟ ΠΤΗΝΟ ΤΗΣ ΠΕΡΣΕΦΟΝΗΣ - ΦΕΡΡΕΦΑΤΤΑΣ

«Τῆς δὲ Φερρεφάττης παρὰ τὸ φέρβειν (= τρέφειν) τὴν φάτταν φασὶν οἱ πολλοὶ τοὔνομα τῶν θεολόγων· ἱερὸν γὰρ αὐτῆς ἡ φάττα». 

                                                                   Πορφύριος

Περιστερά η λευκόλαιμος (Columba palumbus), κ. Φάσσα ή Φάττα, ιερό πτηνό της Περσεφόνης - Φερρέφαττας.

 Περιστερά η λευκόλαιμος - Columba palumbus. (Φωτο. Wikipedia)

ΟΙ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΤΩΝ ΘΕΩΝ ΔΡΟΥΝ ΣΕ ΟΛΟΝ ΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ, ΣΥΝΘΕΤΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΠΟΛΥΠΟΙΚΙΛΗ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΔΩΔΕΚΑΕΔΡΙΚΩΣ, ΜΕ ΑΟΡΑΤΟ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΦΑΝΤΟ ΤΡΟΠΟ...

ΔΕΝ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝ ΤΗΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΤΟΥ "ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥ ΕΠΙΠΕΔΟΥ" ΓΙΑ ΝΑ ΥΠΑΡΞΟΥΝ... ΩΣΤΟΣΟ, Η ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΑΥΤΗ ΘΑ ΣΥΝΕΔΕΕ ΑΡΜΟΝΙΚΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΠΑΙΟΥΣΑ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ ΜΕ ΤΙΣ ΘΕΙΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΚΑΙ ΘΑ ΤΗΝ ΕΚΑΝΕ -ΑΠΟ ΥΠΟΝΟΜΕΥΤΗ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΕΑ ΤΩΝ ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ ΤΗΣ ΦΥΣΕΩΣ- ΑΡΩΓΟ ΚΑΙ ΣΥΜΜΑΧΟ ΣΤΟ ΘΕΙΟ ΕΡΓΟ! 

ΤΡΙΕΣΠΕΡΟΝ ΗΡΑΚΛΕΟΥΣ

Η λέξη "Ηρακλής" αποτελεί προσωνυμία του Ηλίου και δηλώνει την ανίκητη δύναμή του να διαλύει κάθε κακό, το οποίο τείνει να σχηματίζεται ιδίως στον αέρα.

 

Ο φιλόσοφος Πορφύριος στο "Περί Αγαλμάτων" (Εκδόσεις Ηλιοδρόμιον, Αθήνα 2000) λέει με σαφήνεια τα εξής:
"Καθό δε απαλεξίκακος εστί των επιγείων ο Ήλιος, Ηρακλέα αυτόν προσείπον εκ του "κλάσθαι προς τον αέρα" απ΄ανατολής εις δύσιν ιόντα". 

 

Το ρήμα κλάω-ώ σημαίνει θραύω, τσακίζω... Άρα, ο ανίκητος Ήλιος ως Ηρακλής θραύει, τσακίζει, διαλύει κάθε τυφωνικό σχηματισμό που εκδηλώνεται ιδίως στο πεδίο του αέρος... Πώς το επιτυγχάνει αυτό ο Ηρακλής; Πρωτίστως διά του Έλληνος - Ηλιακού Λόγου. Γι΄αυτό, όπου αρθρώνεται Ελληνικός Λόγος, το τυφωνικό Ψεύδος καταρρέει...

(Τα υποχθόνια όντα ξέρουν ότι δεν υπάρχει περίπτωση να κυριαρχήσουν επί γης, αν δεν βρουν τρόπους να μας αποκόψουν από τις ενέργειες του Ηλίου -ορατές και αόρατες. Φαίνεται ότι αυτό αποτελεί παλιά ιστορία, που, δυστυχώς για μας, επαναλαμβάνεται κατά τρόπο ανελέητο και στις μέρες μας: Βλ. αεροψεκασμούς σε όλη τη γη, κατευθυνόμενη πληροφόρηση, κλπ).

Το Τριέσπερον άρχιζε / αρχίζει την Εσπέρα του Χειμερινού Ηλιοστασίου (21η προς 22α Δεκεμβρίου, που είναι και η μεγαλύτερη νύκτα του έτους) και ολοκληρώνεται με την ανα-Γέννηση του Ηλίου (την νύκτα της 24ης προς ξημέρωμα 25ης Δεκεμβρίου).

 

Έτσι, ορθά, θα μπορούσε να ονομαστεί η συμβατική 25η Δεκεμβρίου (σε κάθε περίπτωση, η 4η ημέρα από το Χειμερινό Ηλιοστάσιο) Νεο-ήλια > Νεοήλια (Noel) ή, άλλως: Ηλιούγεννα > Ηλιού-γεννα.

 

Αυτό εκφράζεται κωδικοποιημένα στην συμβολική "μυθική γλώσσα" της Ελληνικής Παραδόσεως ως εξής:
"Φασί, Δία, συγκοιμώμενον Αλκμήνηι, πείσαι τον Ήλιον μη ανατείλαι επί τρείς ημέρας. Όθεν και επί τρείς νύκτας συγκοιμηθείς αυτήι ο Ζεύς, τον Τριέσπερον Ηρακλέα εποίησε".

 

                                                                                Ιαλυσσός

Επαναδημοσίευση

ΟΥΡΑΝΟΜΗΚΗΣ ΚΛΙΜΑΞ

 

Τῶν δὲ Ὡρῶν αἱ μὲν ὀλυμπιάδες εἰσὶ τοῦ Ἡλίου, αἳ καὶ ἀνοίγουσι τὰς κατὰ τὸν ἀέρα πύλας· αἱ δὲ ἐπιχθόνιοι, τῆς Δήμητρος.

ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ, ΠΕΡΙ ΑΓΑΛΜΑΤΩΝ, ΗΛΙΟΔΡΟΜΙΟΝ, ΑΘΗΝΑ 2000.

ΙΤΙΑ - ΤΟ ΙΕΡΟ ΔΕΝΔΡΟ ΤΟΥ ΠΛΟΥΤΩΝΟΣ

Ἰτέα χαίρει γῇ τελματώδει καὶ ὑδατώδει, ἀέρι δὲ

ὑγρῷ καὶ ψυχρῷ. 

Ἥ τε ἰτέα αὕτη τὸν καρπὸν ἀποβάλλει πρὶν ἐκθρέ-

ψαι· διὸ ὠλεσίκαρπον αὐτὴν ὁ ποιητὴς ὀνομάζει. 

 Κλῆθροί τ' αἴγειροί τε καὶ ἰτέαι ὠλεσίκαρποι.