Τὸ γὰρ Βέβαιον καὶ Πιστὸν καὶ Ὑγιές, τοῦτο ἐγώ φημι εἶναι τὴν ἀληθινὴν Φιλοσοφίαν... Αυτό που έχει Βεβαιότητα, Αξιοπιστία και Υγίεια, αυτό λέω εγώ ότι είναι η αληθινή Φιλοσοφία... ~ΠΛΑΤΩΝ - Δεκάτη Επιστολή~
4 Φεβρουαρίου 2011
ΤΕΤΡΑΔΡΑΧΜΟΝ ΕΦΕΣΟΥ
26 Ιανουαρίου 2011
ΑΠΟ ΤΗΝ ΦΡΑΓΚΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΙΑ ΣΤΟΝ ΦΟΙΝΙΚΑ ΤΟΥ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ
Παρουσιάζεται η μετάβαση από το Βυζαντινό στο Ευρωπαϊκό Νόμισμα. Γίνεται λόγος για τις εμπορικές συναλλαγές στην Φραγκοκρατούμενη ΕΛΛΑΔΑ και για τα πρώτα Νομίσματα που κυκλοφόρησαν και κόπηκαν στην ΓΛΑΡΕΝΤΖΑ, τα ΤΟΡΝΕΖΙΑ.
Το ταξίδι του χρήματος συνεχίζεται με το Βενετσιάνικο Νόμισμα. Οι υπερπόντιες κτήσεις της ΒΕΝΕΤΙΑΣ φαίνονται πάνω στον πλούτο των Νομισμάτων που κατακλύζουν τον ελλαδικό χώρο, όπως τα Μητροπολιτικά Βενετσιάνικα Δουκάτα, ΤΣΕΚΙΝΙΑ, ΤΟΡΝΕΖΙΑ, ΦΛΩΡΙΝΙΑ, ΛΙΡΕΣ και χρυσά, ασημένια και χάλκινα Νομίσματα.
Ακολουθεί η Γενουατική περίοδος, όπου στο νομισματοκοπείο της ΧΙΟΥ οι ΤΖΟΥΣΤΙΝΙΑΝΟΙ κόβουν τα πρώτα ΔΟΥΚΑΤΑ. Το ελληνικό Μεσαιωνικό τοπίο συμπληρώνει η νομισματοκοπία της ΡΟΔΟΥ από τους ΙΩΑΝΝΙΤΕΣ ΙΠΠΟΤΕΣ. Στη συνέχεια, η παραδοσιακή τεχνική κοπής νομισμάτων αντικαθίσταται από σύγχρονη τεχνολογία που παράγει τυποποιημένα νομίσματα.
Στην σύγχρονη Ελληνική Ιστορία, το 1828, κυκλοφόρησαν νομίσματα από τον πρώτο Κυβερνήτη του νεοσύστατου Ελληνικού Κράτους ΙΩΑΝΝΗ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ, ο οποίος αντικατέστησε με τον ΦΟΙΝΙΚΑ το Τούρκικο ΓΡΟΣΙ. Παράλληλα, παρέχονται πολύτιμες πληροφορίες για την ιστορία και τον πολιτισμό των πόλεων, ενώ μέσα από χιλιάδες τύπους νομισμάτων παρελαύνουν οι μορφές Θεών και Μύθοι, θησαυροί της ανθρώπινης ψυχής, που σχηματίζουν μια αδιάκοπη πορεία ενός Πολιτισμού που κατακλύζει τον αρχαίο και μεσαιωνικό κόσμο πάνω από δυόμισι χιλιετηρίδες.
25 Ιανουαρίου 2011
Η ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΟΥ ΑΡΧΑΙΟΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΝΟΜΙΣΜΑΤΟΣ ΣΤΗ ΡΩΜΗ ΚΑΙ ΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΟ
Παρακολουθούμε την εξέλιξη του Αρχαίου Ελληνικού Νομίσματος από τα νομίσματα ΑΜΦΙΚΤΥΟΝΙΑΣ και την ανάπτυξη της νομισματοκοπίας στο βασίλειο της ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ, η οποία ξεκινά από τα μέσα του 6ου π. Χ. αιώνα, μέχρι τον χρυσό ΣΤΑΤΗΡΑ του Μ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ. Το Μακεδονικό νόμισμα αποκτά διεθνή χαρακτήρα, στον οποίο αντανακλάται η ιστορία του Ελληνιστικού κόσμου. Το ταξίδι στον κόσμο του χρήματος συνεχίζεται με τον Ρωμαϊκό κόσμο. Τα Ρωμαϊκά Νομίσματα δημιουργούν μία πρωτότυπη και αληθινή ιστορική πινακοθήκη των Ρωμαίων αυτοκρατόρων και οι Ρωμαίοι χαράκτες συνεχίζουν την τέχνη του νομισματικού πορτραίτου που παρέλαβαν από τους 'Έλληνες καλλιτέχνες. Ακολουθεί ο Βυζαντινός κόσμος, ο οποίος στάθηκε κυρίαρχος στη διεθνή αγορά για δέκα αιώνες, συνεχίζοντας την Ελληνιστική και Ρωμαϊκή παράδοση. Το κύρος του Βυζαντινού ΣΟΛΙΔΟΥ αλλά και των άλλων νομισματικών υποδιαιρέσεων ήταν μεγάλο και οι προσπάθειες απομίμησής τους πολλές. Νέα σύμβολα σηματοδοτούν τα βυζαντινά νομίσματα, όπως η μορφή ενός αγγέλου, το χριστόγραμμα, σύμβολα αυτοκρατορικής εξουσίας, η μορφή της Παναγίας και Άγιοι πολεμιστές. Τον 12ο αιώνα το Βυζαντινό Νόμισμα εξασθενεί, σηματοδοτώντας την αργή αλλά φθίνουσα πορεία μιας αυτοκρατορίας, όταν Βενετοί και Γενουάτες κάνουν την εμφάνισή τους στο Αιγαίο.
21 Ιανουαρίου 2011
Η ΧΡΥΣΗ ΑΚΜΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΝΟΜΙΣΜΑΤΩΝ
Παρουσιάζεται η εξέλιξη του αρχαίου ελληνικού νομίσματος από τις ΓΛΑΥΚΕΣ της ΑΘΗΝΑΣ στο τέλος του 6ου αιώνα π.Χ., το τετράδραχμο της Αθηναϊκής Δημοκρατίας μέχρι τα Αρχαϊκά Νομίσματα της ΚΟΡΙΝΘΟΥ, που αποτέλεσαν διεθνή νομίσματα της εποχής, εξαιτίας της διάδοσής τους στον τότε γνωστό κόσμο.
Το ταξίδι στον κόσμο του χρήματος συνεχίζεται με τα Νομίσματα της ΜΕΓΑΛΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ και ΣΙΚΕΛΙΑΣ, των ΣΥΡΑΚΟΥΣΩΝ, τα Νομίσματα της ΗΛΙΔΟΣ, τα Δίδραχμα της ΚΑΤΩ ΙΤΑΛΙΑΣ, τον Ασημένιο Στατήρα της ΘΑΣΟΥ μέχρι τα Νομίσματα της ΚΡΗΤΗΣ του 5ου και 4ου π. Χ. Αιώνα, που μαρτυρούν τη συνέχεια του Μινωικού Πολιτισμού μέχρι τα Ελληνιστικά χρόνια. Δίνονται πολύτιμες πληροφορίες για την ιστορία και τον πολιτισμό των πόλεων.
Επίσης, μέσα από τις χιλιάδες τύπους των αρχαίων νομισμάτων προβάλλονται οι μορφές μιας μεγάλης τέχνης που έμεινε μέσα στο χρόνο ζωντανή, τέλεια χαραγμένη πάνω στις δύο όψεις ενός μικρού ασημένιου Ελληνικού νομίσματος, που παρελαύνουν οι Θεοί και τα Ιερά τους σύμβολα, τα εγχώρια προϊόντα της Ελληνικής γης, επιγραφές ονομάτων πόλεων, σύμβολα κοινωνικής και πολιτικής εξουσίας.
ΔΕΙΤΕ: ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΝΟΜΙΣΜΑΤΑ
13 Ιανουαρίου 2011
ΜΥΘΟΣ ΚΑΙ ΝΟΜΙΣΜΑ
Παρουσιάζεται η εξέλιξη του Αρχαίου Ελληνικού Νομίσματος από την εποχή της εφευρέσεώς του. Γίνονται γνωστά τα μέσα συναλλαγής από την Προκερματική εποχή, προβάλλοντας την πρωτόγονο κατάσταση ανταλλαγής των αγαθών με βάση τα ζώα.
Με το πέρασμα του χρόνου έγινε προσπάθεια απλοποίησης για την αντικατάσταση των ζώων με εύχρηστη ύλη και ανθεκτική που είχε πραγματική αξία, το μέταλλο.
Το ταξίδι στον κόσμο του χρήματος ξεκινάει ο ΜΥΚΗΝΑΪΚΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ο οποίος απέδωσε στον χρυσό την πρώτη θέση, ενώ χάλκινα και ορειχάλκινα ΤΑΛΑΝΤΑ αποτελούσαν το μεγαλύτερο μέρος του θησαυρού των Βασιλιάδων της Κνωσού στη Μινωική Κρήτη. Τις πρώτες συναλλαγές της αρχαιότητας, οι οποίες γίνονταν με τη μορφή εμπορευμάτων, τις διαδέχτηκε η χρήση του ΟΒΕΛΟΥ, που εμφανίστηκε στις πρώτες δεκαετίες του 7ου αιώνα π.Χ. Τη δράκα των οβελών την ονόμασαν ΔΡΑΧΜΗ.
Ακολουθούν τα πρώτα νομίσματα που κόπηκαν στη ΛΥΔΙΑ στην ΙΩΝΙΑ της Μ. ΑΣΙΑΣ όπου δημιουργούνται τα πρώτα Νομισματοκοπεία. Τα πρώτα Ευρωπαϊκά Νομίσματα κόπηκαν γύρω στο 600 π.Χ. από τους Αιγινήτες και έφεραν έντυπη παράσταση της θαλάσσιας χελώνας, η οποία συμβόλιζε τη ναυτική δύναμη της ΑΙΓΙΝΑΣ και κυκλοφόρησαν ευρύτερα στον ελλαδικό χώρο. Στα χρόνια που ακολούθησαν η επεκτατική πολιτική της ΑΘΗΝΑΣ περιορίζει την κυριαρχία της ΑΙΓΙΝΑΣ στη θάλασσα και σηματοδοτεί τη νομισματική αλλαγή.
ΟΙ 10 ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΩΝ 7 ΗΜΕΡΩΝ
-
Χρὴ τὸ λέγειν τε νοεῖν τ’ ἐὸν ἔμμεναι· ἔστι γὰρ εἶναι, μηδὲν δ’ οὐκ ἔστιν· τά σ’ ἐγὼ φράζεσθαι ἄνωγα. Πρέπει το λέγειν ...
-
Cursum perficio. Verbum sapienti: Quo plus habent, eo plus cupiunt. Post nubila, Phoebus. Iternum . Πλο ῦς ἐτελειώ...
-
Δίκη καταλήψεται ψευδῶν τέκτονας καὶ μάρτυρας. Ἡ Δίκη θὰ ἁδράξει αὐτοὺς ποὺ κατασκευάζουν ψεύδη καὶ αὐτοὺς ποὺ μαρτυροῦν ψεύδη. ~~~~~~~~~~~~...
-
Οι τρείς Χάριτες του Ορχομενού και ο μύθος του Νάρκισσου και της Ηχούς Η ομιλία "Οι τρείς Χάριτες του Ορχομενού και ο μύθος του...
-
Αμφιπρόσωπη Ερμαϊκή Στήλη. Γενειοφόρος και Αγένειος Ερμής... Το Πέρασμα από την μια κατάσταση στην άλλη...
-
Νομίζω δὲ δύο τὰ ἐναντιώτατα εὐβουλίᾳ εἶναι, τάχος τε καὶ ὀργήν, ὧν τὸ μὲν μετὰ ἀνοίας φιλεῖ γίγνεσθαι, τὸ δὲ μετὰ ἀπαιδευσίας καὶ βραχύτη...
-
ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΕΔΩ: 1700 ΧΡΟΝΙΑ ΕΞΟΡΙΑΣ ΤΟΥ ΚΑΛΛΟΥΣ Ενότητες ομιλίας: -Ορισμός του Αγάλματος. -Διάκριση από παρεμφερείς έννοι...
-
Ὁ Χρόνος ὡς πρὸς μὲν τὸ «Τώρα» εἶναι πεπερασμένος, ὡς πρὸς δὲ τὰ μέρη του, ποὺ ὑπάρχουν διττῶς (δηλ. τὸ Παρελθὸν καὶ τὸ Μέλλον)...
-
Οι ΦΡΥΚΤΩΡΙΕΣ παρουσιάζουν τον κύκλο τεκμηριογραφημάτων «ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ - 6 Θεοί, 6 Θεές, 12 Αρχαιολογικοί Τόποι». Μέρος η΄ «ΝΑΟΣ ΔΗΜΗΤΡΑΣ κα...
-
Ἄγει δὲ πρὸς φῶς τὴν ἀλήθειαν χρόνος. Ο χρόνος φέρνει στο φως την αλήθεια! Μένανδρος, Γνῶμαι Μονόστιχοι ...
«Ω, Λεωνίδα, προς πολλούς μετ' ολίγων διακινδυνεύσων ούτως πάρει;»
Λεωνίδας έφη: «Ει μεν οίεσθέ με τωι πλήθει δειν πιστεύειν, ουδ' η πάσα Ελλάς αρκεί -βραχεία γαρ μοίρα του εκείνων πλήθους εστίν- ει δε ταις αρεταίς, και ούτος ο αριθμός ικανός!»
Όταν κάποιος του είπε:
«Με τόσους λίγους έρχεσαι, Λεωνίδα, να διακινδυνεύσεις απέναντι σε τόσους πολλούς;»
Ο Λεωνίδας είπε: «Αν πιστεύετε ότι πρέπει να βασιζόμαστε στο πλήθος, δεν αρκεί ούτε ολόκληρη η Ελλάδα -αφού αποτελεί μικρό μέρος σε σχέση με το πλήθος εκείνων. Αν όμως πιστεύετε ότι πρέπει να βασιζόμαστε στις αρετές του καθενός, τότε και ο αριθμός αυτός είναι ικανός!»
(Πλούταρχος, Λακωνικά Αποφθέγματα)
Μανθάνειν ἐν μὲν τῷ Οὐρανῷ τὸ ὁρᾶν, ἐν δὲ τῇ Γῇ τὸ ἀναμιμνήσκεσθαι.
Μακάριος ὁ διὰ τῶν Μυστηρίων διελθών, οὗτος γιγνώσκει τῆς ζωῆς τὴν ἀρχὴν καὶ τὸν σκοπόν!
Ὄλβιος ὅστις ἰδὼν κεῖνα εἶσ’ ὑπὸ χθόνα· οἶδε μὲν βίου τελευτάν, οἶδεν δὲ διόσδοτον ἀρχάν!
Πίνδαρος, Ποιητὴς τῶν Ἱερῶν Ἀγώνων τοῦ Ἑλληνισμοῦ καὶ Προφήτης τοῦ Ἀπόλλωνος ἐν Δελφοῖς.
Και τί να πω αύριο στον Ήλιο;
«Σήκω,
η παλιά φιδομάνα και που τώρα
πάλι τη γην ολόγυρα γυρεύει
στις δίπλες του σφιχτά για να τυλίξει»;
«Ξύπνα», να πω, «Τιτάνα Εσύ, και πάλι,
κυκλόφερε τα θεία πατήματά Σου,
τα θεία Σου τα σκιρτήματα τριγύρω
στο φοβερό ερπετό που ξαναζώνει
τη γη κι ο οσκρός* του αρχίνισε να τρέχει
στις θείες πηγές Σου, φαρμακώνοντάς τις»;
«Ο διθύραμβος του Ρόδου», Άγγελος Σικελιανός


