ΑΛΛΟΙΜΟΝΟ ΣΑΣ ΤΥΡΑΝΝΟΙ...

Αλλοίμονό  σας  Τύραννοι,  άδικα  τυραννάστε...

Η Λευτεριά, Θεού πνοή, δεν πιάνεται, πλανάστε!

      (Κ. Μουντάκης – Κρητικός Λυράρης)

ΜΕΔΟΥΣΑ Η ΓΟΡΓΩΠΙΣ

ΑΙΔΩΣ ΚΑΙ ΝΕΜΕΣΙΣ!

Ὦ πέπονες, τάχα δή τι κακὸν ποιήσετε μεῖζον
τῇδε μεθημοσύνῃ· ἀλλ᾽ ἐν φρεσὶ θέσθε ἕκαστος
αἰδῶ καὶ νέμεσιν· δὴ γὰρ μέγα νεῖκος ὄρωρεν.


Μὴ τὸ κακὸν αὐξήσετε μὲ αὐτὴν τὴν χαύνωσίν σας,
ἂς ἐντραπῆ καθένας σας καὶ τ’ ὄνειδος τοῦ κόσμου
ἂς αἰσθανθῆ˙ καὶ φοβερὸς ἄναψε τώρ’ ἀγώνας!


                                 Ὁμήρου Ἰλιάς, Ν 120 -122
                               Ἀπόδοσις: Ἰάκωβος Πολυλάς

Λέξεις - Ἔννοιες πρὸς μελέτη:

Μεθημοσύνη - Αἰδώς - Νέμεσις

ΕΙΓΕ ΕΤΕΛΕΥΤΑ...

«Πού απεσύρθηκε, πού εχάθηκε ο Σοφός;
Έπειτ' από τα θαύματά του τα πολλά,
την φήμη της διδασκαλίας του
που διεδόθηκεν εις τόσα έθνη
εκρύφθηκ' αίφνης και δεν έμαθε κανείς
με θετικότητα τι έγινε
(ουδέ κανείς ποτέ είδεν τάφον του).
Έβγαλαν μερικοί πως πέθανε στην Έφεσο.
Δεν τόγραψεν ο Δάμις όμως• τίποτε
για θάνατο του Απολλωνίου δεν έγραψεν ο Δάμις.
Άλλοι είπανε πως έγινε άφαντος στην Λίνδο.
Ή μήπως είν' εκείν' η ιστορία
αληθινή, που ανελήφθηκε στην Κρήτη,
στο αρχαίο της Δικτύννης ιερόν.
Αλλ' όμως έχουμε την θαυμασία,
την υπερφυσικήν εμφάνισί του
εις έναν νέον σπουδαστή στα Τύανα.
Ίσως δεν ήλθεν ο καιρός για να επιστρέψει,
για να φανερωθεί στον κόσμο πάλι•
ή μεταμορφωμένος, ίσως, μεταξύ μας
γυρίζει αγνώριστος.
Μα θα ξαναφανερωθεί
ως ήτανε, διδάσκοντας τα ορθά• και τότε βέβαια
θα επαναφέρει την λατρεία των Θεών μας,
και τες καλαίσθητες Ελληνικές μας τελετές.»
...

Κ. Π. Καβάφης

Ο ΑΣΤΡΑΠΟΓΙΑΝΝΟΣ

Σκηνοθέτης: Νίκος Τζήμας.
Σενάριο: Πέτρος Μακεδόνας.
Ηθοποιοί: Νίκος Κούρκουλος, Νίκη Τριανταφυλλίδη, Γιάννης Αργύρης, Σπύρος Καλογήρου, Ελένη Ζαφειρίου, Λαυρέντης Διανέλλος, Γρηγόρης Ευαγγελάτος, Φοίβος Ταξιάρχης, Νάσος Κεδράκας, Μανώλης Μπέλλης, Χάρης Κεδίκος, Γιώργος Τζέρμπος, Νίκος Γαλανός, Πόπη Αστεριάδη, Γιώργος Οικονόμου, Χρήστος Νάτσιος, Κώστας Στύλιαρης, Λάμπρος Κοτσίρης, Στράτος Παχής, Βασίλης Τσάγκλος, Νίκος Μπίνας, Γιάννης Αλεξανδρίδης, Βάσω Νικολοπούλου, Μαρία Σκουλάκη, Ρένα Τσακίρη.

ΥΠΟΘΕΣΗ:
Μετά την απελευθέρωση από τους Τούρκους ο Αστραπόγιαννος γυρίζει στο χωριό του. Το όνομα του έχει γίνει θρύλος και τα κατορθώματά του τραγούδια. Η κατάσταση που αντικρύζει τον γεμίζει πίκρα. Ο τσιφλικάς του χωριού έχει αντικαταστήσει τον Τούρκο Αγά και τυραννεί τους χωριανούς. Μια άγρια σύγκρουση ξεσπά μεταξύ των τσιφλικάδων και του Αστραπόγιαννου...

...Και η ίδια Ιστορία επαναλαμβάνεται, με άλλα ονόματα και άλλες συνθήκες!

-Καί τί θαρρείς; Πως έχει σύνορα ο Πόλεμος; Όπου έχει Δούλους κι Αδικία, είναι Πόλεμος! (Αστραπόγιαννος: 42:40΄)

ΤΟ ΦΡΟΝΕΙΝ ΜΟΝΟΝ ΑΓΑΘΟΝ,...

Πλοῦτον δὲ καὶ δόξαν καὶ τὸ νικᾶν καὶ τὰ λοιπὰ ὅσα τούτοις παραπλήσια οὐδὲν κωλύει ὑπάρχειν τινὶ ἅμα μετὰ κακίας πολλῆς. Ὥστε οὐκ ἂν εἴη ταῦτα ἀγαθὰ οὔτε κακά, ἀλλὰ τὸ φρονεῖν μόνον ἀγαθόν, τὸ δὲ ἀφρονεῖν κακόν.


Πλούτος και δόξα και νίκες και τα λοιπά, όσα είναι παραπλήσια με αυτά, τίποτα δεν εμποδίζει να υπάρχουν σε κάποιον μαζί με πολλή κακία. Ώστε δεν μπορούν αυτά να είναι (από μόνα τους) ούτε αγαθά ούτε κακά, αλλά μόνον η Φρόνηση είναι αγαθό και η Αφροσύνη κακό!


                                                 Κέβης, Πίναξ

ΑΛΚΜΑΝ, "ΑΓΙΔΩ"... ΜΟΥΣΙΚΗ: Π.ΠΑΥΛΙΔΗΣ, ΜΕ ΕΙΚΟΝΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΑΜΟΘΡΑΚΗ...

Ἔστι τις σιῶν τίσις•
ὁ δ’ ὄλβιος, ὅστις εὔφρων
ἁμέραν [δι]απλέκει
ἄκλαυτος• ἐγὼν δ’ ἀείδω
Ἀγιδῶς τὸ φῶς• ὁρῶ
F’ ὥτ’ ἄλιον, ὅνπερ ἇμιν
Ἀγιδὼ μαρτύρεται
φαίνην• ἐμὲ δ’ οὔτ’ ἐπαινῆν
οὔτε μωμήσθαι νιν ἁ κλεννὰ χοραγὸς
οὐδ’ ἁμῶς ἐῇ• δοκεῖ γὰρ ἤμεν αὔτα
ἐκπρεπὴς τὼς ὥπερ αἴτις
ἐν βοτοῖς στάσειεν ἵππον
παγὸν ἀεθλοφόρον καναχάποδα
τῶν ὑποπετριδίων ὀνείρων.


Ἀλκμάν, Παρθένιον - Εἰς Ἄρτεμιν Ὀρθίαν

ΚΥΡΙΑ ΕΡΓΑ ΚΑΙ ΠΑΡΕΡΓΑ

Περὶ τῶν αὐτῶν πολλάκις δεῖ ἐπισκοπεῖν καὶ μὴ διαλείπειν, τὰ δ' ἄλλα πάρεργα ἡγήσασθαι.

Για τα ίδια πράγματα πολλές φορές πρέπει να σκέπτεσθε και να μην παραλείπετε, τα δε άλλα να τα θεωρείτε πάρεργα!

                                             Κέβης, Πίναξ

ΥΠΑΤΙΑ & Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗΣ ΤΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ

ΑΡΧΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ ΤΟ ΘΑΥΜΑΖΕΙΝ

Μάλα γὰρ φιλοσόφου τοῦτο τὸ πάθος, τὸ θαυμάζειν· οὐ γὰρ ἄλλη ἀρχὴ φιλοσοφίας ἢ αὕτη, καὶ ἔοικεν ὁ τὴν Ἶριν Θαύμαντος* ἔκγονον φήσας οὐ κακῶς γενεαλογεῖν.

Είναι κυρίως χαρακτηριστικό τού Φιλοσόφου το συναίσθημα αυτό, ο θαυμασμός· διότι δεν υπάρχει άλλη αρχή Φιλοσοφίας παρά αυτή, και φαίνεται ότι εκείνος που είπε ότι η Ίριδα είναι κόρη τού Θαύμαντος δεν την γενεαλόγησε καθόλου άσχημα!


Πλάτων, Θεαίτητος / Περὶ Ἐπιστήμης

*Θαύμας –υιός τού Πόντου και της Γης, ο οποίος γεννά την Ίριδα μετά τής Ωκεανίδος Ηλέκτρας.

ΠΩΛΕΙΤΑΙ ΖΩΗ - ΤΑ... "ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΝΕΡΟΥ" ΣΤΗΝ ΧΙΛΗ

Όλα τα νερά της Χιλής εκτός από τη θάλασσα, έχουν «κοπεί» σε μερίδια που ονομάζονται «δικαιώματα νερού». Τα «δικαιώματα νερού» είναι τίτλοι ιδιοκτησίας ισόβιοι, ξέχωροι από τη γη και έχουν εμπορική αξία, όπως ακριβώς ένα σπίτι, ή ένα κτήμα. Μπορείς να το νοικιάσεις, να το χρησιμοποιήσεις, ή να το κρατήσεις χωρίς να το κάνεις τίποτα περιμένοντας την κατάλληλη στιγμή, για να το πουλήσεις ακριβά.

Στη χώρα, που θεωρείται πρωτοπόρος στις εφαρμογές του νεοφιλελευθερισμού και των ιδιωτικοποιήσεων, όλα τα νερά πωλούνται. Ποτάμια, λίμνες και υπόγεια ύδατα καταλήγουν σε ιδιώτες, σε επιχειρήσεις και κερδοσκόπους που θεωρούν το νερό επένδυση με σκοπό το κέρδος.

Στη Χιλή το νερό δεν θεωρείται πια αναφαίρετο δικαίωμα, αλλά εμπορεύσιμο προϊόν. Με άλλα λόγια αυτό σημαίνει, πως αν είσαι αγρότης δεν μπορείς να ποτίσεις το χωράφι σου ακόμα και αν αυτό βρίσκεται στις όχθες του ποταμού διότι το ποτάμι μπορεί να ανήκει σε άλλους. Αντιστοίχως, δεν μπορείς να πάρεις νερό αν δεν έχεις «δικαίωμα» και συλλαμβάνεσαι αν πιαστείς επ' αυτοφώρω.

Όλα ξεκίνησαν το 1981, κατά τη διάρκεια της δικτατορίας του Πινοσέτ όταν δημιουργήθηκε ο Κώδικας του Νερού (Codigo de Aguas), ένα πακέτο νόμων οι οποίοι θεμελιώνουν ότι το νερό δεν είναι δημόσιο αγαθό, αλλά ιδιωτικό προϊόν!

ΟΙΗΣΙΣ...

Οἴησις γὰρ μάλιστα ἐν ἰητρικῇ αἰτίην μὲν τοῖσι κεχρημένοισιν, ὄλεθρον δὲ τοῖσι χρεομένοισιν ἐπιφέρει.

Η οίηση και μάλιστα στην Ιατρική επιφέρει ψόγο σε όσους την έχουν και όλεθρο σε όσους την χρησιμοποιούν!

                              Ἱπποκράτης, Περί Εὐσχημοσύνης

Η ΠΟΣΕΙΔΩΝΙΑ ΔΥΝΑΜΙΣ... ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΚΕΣ ΛΗΨΕΙΣ ΓΙΓΑΝΤΙΩΝ ΚΥΜΑΤΩΝ

Ευχαριστώ την Μάρμω -που ξέρει από άγριες θάλασσες- για την αποστολή του βίντεο.

ΨΥΧΗΣ ΟΛΚΟΣ...

Τὶ ἂν εἴη μάθημα ψυχῆς ὁλκὸν ἀπὸ τοῦ γινομένου ἐπὶ τὸ ὄν;

Ποιό Μάθημα θα ήταν εκείνο που θα χρησίμευε ως Ολκός τής Ψυχής από τον Κόσμο τού Γίγνεσθαι στον Κόσμο τού Είναι;

                                 Πλάτων, Πολιτεία

ΕΙΜΑΙ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ - ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΣ

Άγγελος Σικελιανός (Από τον Δελφικό Λόγο) Δελφοί, 18 Οκτωβρίου 1932:

"Είμαι το πνεύμα, το πανάρχαιο Απολλώνειο πνεύμα, που κατέβη πρώτο από τις χιονοσκέπαστες κορφές της Ιστορίας, ο Άρρην Λόγος, ο όρθιος Δωρικός σκοπός, ο Πυθικός προαιώνιος Νόμος.
Είμαι η αρχή της Ακτινοβολίας της Ευρυθμίας, της Πειθαρχίας, της Απλότητας, της βασικής κάθε ψυχής και λαού Αυτονομίας, είμ' η αρχή της τέλειας Μνήμης. Είμαι το Γνώθι Σαυτόν, το Μηδέν άγαν, είμαι η Χρυσή Τομή και η Τετρακτύς και ο Άκμων, είμαι το προμήνυμα του νέου χορού του καθαρμού απάνω από το πτώμα του φιδιού, που θρέψαν στη σπηλιά της γήινης ύλης, σκοτεινοί ληθαργημένοι αιώνες.
Περιμένω πια την πιο μεγάλη λύτρωσή μου. Θέλω να σαρώσω με μια υπέρτατη αντίσταση, ό,τι μάταιο και ό,τι σάπιο, από το χώμα. Μη μου κλείτε πια τα στήθη σας, τη σκέψη σας και την ακοή σας.
Ξεκινήστε. Εβγάτε να συναντηθούμε στην μεγάλη άπλα, που ό,τι τώρα στη φωνή μου, σας φαντάζει φοβερό, αυτού που βρίσκεστε κλεισμένοι, είναι ο Μέλος και το Μέτρο και ο Ρυθμός, όπ' ώχει πλάσει, ό,τι ανώτερο, γλυκύτερο και αδρότερο στο λαό σας και στους λαούς όλου του κόσμου.
Είμαι ο ποταμός της Φωτεινής Αγιότητας, που Σας καλεί να ξαναβαφτιστείτε, στα προαιώνια κρυσταλλένια νάματά του.
Βοηθήστε με, να σας βοηθήσω. Δεν μ'ακούτε;
Ο βρυχηθμός μου έχει πια ωριμάσει μες στους αιώνες.
Μην αργείτε. Ελάτε, ελάτε.
Ως πότε πια να σας κράζω;"

ΜΕΤΡΟΝ ΠΟΛΕΩΣ

Οὔτε γὰρ ἐκ δέκα ἀνθρώπων γένοιτ’ ἂν πόλις, οὔτ’ ἐκ δέκα μυριάδων ἔτι πόλις ἐστίν.

Ούτε βέβαια από δέκα ανθρώπους μπορεί να γίνει μιά πόλις, αλλά ούτε κι από εκατό χιλιάδες είναι πλέον πόλις!

                        Ἀριστοτέλης, Ἠθικὰ Νικομάχεια