Η ΕΠΙΚΛΗΣΙΣ ΤΟΥ ΑΧΙΛΛΕΩΣ: ΖΕΥ ΑΝΑ ΔΩΔΩΝΑΙΕ ΠΕΛΑΣΓΙΚΕ... ΣΗΜΑΤΟΔΟΤΕΙ ΤΗΝ "ΜΗΝΙΔΟΣ ΠΑΥΣΙΝ"!

Ομήρου "Ιλιάς", Ραψωδία Π, στίχοι: 233 επ.

«Ζεῦ ἄνα Δωδωναῖε Πελασγικὲ τηλόθι ναίων
Δωδώνης μεδέων δυσχειμέρου, ἀμφὶ δὲ Σελλοὶ
σοὶ ναίουσ᾽ ὑποφῆται ἀνιπτόποδες χαμαιεῦναι,
ἠμὲν δή ποτ᾽ ἐμὸν ἔπος ἔκλυες εὐξαμένοιο,
τίμησας μὲν ἐμέ, μέγα δ᾽ ἴψαο λαὸν Ἀχαιῶν,
ἠδ᾽ ἔτι καὶ νῦν μοι τόδ᾽ ἐπικρήηνον ἐέλδωρ·
αὐτὸς μὲν γὰρ ἐγὼ μενέω νηῶν ἐν ἀγῶνι,
ἀλλ᾽ ἕταρον πέμπω πολέσιν μετὰ Μυρμιδόνεσσι
μάρνασθαι· τῷ κῦδος ἅμα πρόες εὐρύοπα Ζεῦ,
θάρσυνον δέ οἱ ἦτορ ἐνὶ φρεσίν!... »

«Δία, θεέ Πελασγικέ, προστάτη στην Δωδώνην
πέρα την κακοχείμωνην, όπου από σε προσφέρουν
οι άλουτοι, χαμόκοιτοι Σελλοί ρήματα θεία,
ως έδωκες ακρόασιν εις τες ευχές μου πρώτα,
κι επλήγωσες τους Αχαιούς κι ετίμησες εμένα,
και τώρα πάλιν την εξής ευχήν ευδόκησέ μου.
Ότι αν και μένω εγώ μακράν κλεισμένος στα καράβια,
ιδού στέλνω τον φίλον μου με Μυρμιδόνων πλήθη.
Δόξαν λαμπρήν, βροντόφωνε Κρονίδη, απόστειλέ του,
θάρρος στα στήθη βάλε του!...»

( Ποιητική Απόδοση: Ι. Πολυλάς)

Η ΕΥΧΗ ΤΟΥ ΑΠΟΛΛΩΝΙΟΥ ΤΥΑΝΕΩΣ

ΑΠΟΛΛΩΝΙΟΣ Ο ΤΥΑΝΕΥΣ (ΕΤΟΣ 0 - 100)
APOLLONIUS OF TYANA (YEAR 0 - 100)

Η ΕΥΧΗ ΤΟΥ ΑΠΟΛΛΩΝΙΟΥ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΗΛΙΟ:

"Ήλιε,
πέμπε με εφ' όσον της γης
εμοί τε και σοί δοκεί,
και γιγνώσκοιμι άνδρας αγαθούς,
φαύλους δε μήτε εγώ μάθοιμι
μήτε εμέ φαύλοι!"

(Φιλόστρατος, Τα ες τον Τυανέα Απολλώνιον)

"O thou Sun,
send me as far over the earth
as is my pleasure and thine,
and may I make the acquaintance of good men,
but never hear anything of bad ones,
nor they of me."

«Soleil,
accompagnez-moi aussi loin qu'il vous conviendra et que je le désirerai! Faites-moi la gràce de connaitre les bons, de ne pas connaitre les méchants
et de n'ètre pas connu d'eux!»

ΕΠΙΚΛΗΣΙΣ ΑΧΙΛΛΕΩΣ * INVOCATION OF ACHILLES

Ομήρου "Ιλιάδα", Ραψωδία Π, στίχοι: 233 επ.

«Ζεῦ ἄνα Δωδωναῖε Πελασγικὲ τηλόθι ναίων
Δωδώνης μεδέων δυσχειμέρου, ἀμφὶ δὲ Σελλοὶ
σοὶ ναίουσ᾽ ὑποφῆται ἀνιπτόποδες χαμαιεῦναι,
ἠμὲν δή ποτ᾽ ἐμὸν ἔπος ἔκλυες εὐξαμένοιο,
τίμησας μὲν ἐμέ, μέγα δ᾽ ἴψαο λαὸν Ἀχαιῶν,
ἠδ᾽ ἔτι καὶ νῦν μοι τόδ᾽ ἐπικρήηνον ἐέλδωρ·
αὐτὸς μὲν γὰρ ἐγὼ μενέω νηῶν ἐν ἀγῶνι,
ἀλλ᾽ ἕταρον πέμπω πολέσιν μετὰ Μυρμιδόνεσσι
μάρνασθαι· τῷ κῦδος ἅμα πρόες εὐρύοπα Ζεῦ,
θάρσυνον δέ οἱ ἦτορ ἐνὶ φρεσίν!... »

«Δία, θεέ Πελασγικέ, προστάτη στην Δωδώνην
πέρα την κακοχείμωνην, όπου από σε προσφέρουν
οι άλουτοι, χαμόκοιτοι Σελλοί ρήματα θεία,
ως έδωκες ακρόασιν εις τες ευχές μου πρώτα,
κι επλήγωσες τους Αχαιούς κι ετίμησες εμένα,
και τώρα πάλιν την εξής ευχήν ευδόκησέ μου.
Ότι αν και μένω εγώ μακράν κλεισμένος στα καράβια,
ιδού στέλνω τον φίλον μου με Μυρμιδόνων πλήθη.
Δόξαν λαμπρήν, βροντόφωνε Κρονίδη, απόστειλέ του,
θάρρος στα στήθη βάλε του!...»
( Ποιητική Απόδοση: Ι. Πολυλάς)

Homer's "Iliad" 16, 233:

"King Jove," he cried, "lord of Dodona, god of the Pelasgi,
who dwellest afar, you who hold wintry Dodona in your sway,
where your prophets the Selli dwell around you
with their feet unwashed and their couches made upon the ground
-if you heard me when I prayed to you aforetime,
and did me honour while you sent disaster on the Achaeans,
vouchsafe me now the fulfilment of yet this further prayer.
I shall stay here where my ships are lying, but I shall send
my comrade into battle at the head of many Myrmidons.
Grant, O all-seeing Jove, that victory may go with him;
put your courage into his heart!..."

ΕΠΙΚΛΗΣΙΣ ΑΓΑΜΕΜΝΟΝΟΣ

Ομήρου "Ιλιάς", Ραψωδία Γ, 275-280

"Τοίσιν δ΄Ατρείδης μεγάλ΄εύχετο χείρας ανασχών:

Ζευ πάτερ, Ίδηθεν μεδέων, κύδιστε μέγιστε,

Ηέλιός θ΄, ος πάντ΄εφοράς και πάντ΄επακούεις,

Και ποταμοί και γαία, και οι υπένερθε καμόντας

ανθρώπους τίνυσθον, ότις κ΄επίορκον ομόσσηι,

υμείς μάρτυροι έστε, φυλάσσετε δ΄όρκια πιστά."

Κι ανάμεσά τους ο Ατρείδης μεγαλόφωνα προσευχήθηκε, υψώνοντας τα χέρια:

Ζεύ πάτερ, που από την Ίδη βασιλεύεις, πανένδοξε μέγιστε,

και σύ Ήλιε, που τα πάντα εποπτεύεις και τα πάντα επακούεις,

Και σεις ποταμοί και Γαία και οι κάτωθεν της γής, που τους αποκάμνοντες

ανθρώπους τιμωρείτε, όποιον ορκιστεί κι επιορκήσει,

εσείς μάρτυρες να είστε και να φυλάσσετε τους πιστούς όρκους!

H MΥΣΤΗΡΙΑΚΗ ΕΠΙΚΛΗΣΙΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΑΛΦΑΒΗΤΟΥ - THE MYSTERY OF THE HELLENIC ALPHABET

H Μυστηριακή Επίκλησις του Ελληνικού Αλφαβήτου.

Πανάρχαια προσευχή - επίκληση υπάρχει και λειτουργεί μυστικά μέσα στο Ελληνικό Αλφάβητο από καταβολής του. Η διαδοχή των γραμμάτων στην πλήρη εκφώνησή τους (Άλφα, Βήτα, Γάμα κλπ.) δεν είναι καθόλου τυχαία, αλλά πίσω από αυτήν υπολανθάνει μια πλήρης γραμματική, συντακτική και νοηματική συνέχεια, ανώτερης σύλληψης.
"ΑΛ ΦΑ, ΒΗ ΤΑ ΓΑ!
ΑΜΑ ΔΕ ΕΛ ΤΑ ΕΨ ΙΛΩΝ.
ΣΤΗ ΙΓΜΑ (ΙΝΑ) ΖΗ ΤΑ,
Η ΤΑ, ΘΗ ΤΑ ΙΩΤΑ
ΚΑΤΑ ΠΑΛΛΑΝ ΔΑ.
(ΙΝΑ) ΜΗ ΝΥΞ Η,
Ο ΜΙΚΡΟΝ (ΕΣΤΙ),
ΠΥΡΟΣ (ΔΕ) ΙΓΜΑ
ΤΑΦΗ ΕΨ ΙΛΩΝ,
ΦΥ(ΟΙ) ΨΥΧΗ,
Ο ΜΕΓΑ (ΕΣΤΙ)".

Απόδοση
Άλ, εσύ που είσαι το Φως, έλα στη Γή!
Κι εσύ Έλ ρίξε τις ακτίνες σου στην ιλύ που ψήνεται
(που βρίσκεται σε κατάσταση αναβρασμού).
Ας γίνει ένα καταστάλαγμα (μια ξηρά)
για να μπορέσουν τα Εγώ να ζήσουν, να υπάρξουν
και να σταθούν πάνω στην παλλόμενη Γη.
Ας μην επικρατήσει η νύχτα, που είναι το μικρόν,
και κινδυνέψει να ταφεί (να σβήσει, να χαθεί)
το καταστάλαγμα του πυρός μέσα στην αναβράζουσα ιλύ,
και ας αναπτυχθεί η Ψυχή, που είναι το μέγιστο,
το σημαντικότερο όλων!

Η εκφώνηση της επίκλησης αυτής, στον αρχαϊκό της τύπο, έχει μια ισχυρή δονητική επίδραση στους αισθανόμενους Ανθρώπους του Φωτός, σε όποιο σημείο αυτού του Πλανήτη και αν ίστανται, διότι πάνω απ΄ όλα είναι μια μυστηριακή κρούση στον ιερό σπόρο της Ψυχής τους...

Ιαλυσσός

ΠΗΓΗ: http://www.heliodromion.gr/Hellenic-A...



The Mystery of the Hellenic Alphabet.
by Ialyssos

An ancient prayer-invocation exists and has been functioning secretly in the Greek Alphabet since the time it was created.

"AL FA, VI TA GA!
AMA DE EL TA EPS ILON.
STI IGMA (INA) ZI TA,
I TA, THI TA IOTA
KATA PALLAN DA.
(INA) MI NYX I,
O MIKRON (ESTI),
PYROS (THE) IGMA,
TAFI EPS ILON,
FY(OI) PSYHI,
O MEGA (ESTI)".

Translation:

Al, that you are the Light, come to Earth!
And you, El, send your rays on the slime
which is baking (being in a boiling state).
May it become a sediment (a land),
so that the Selves / Egos can live,
exist and stand on the vibrating Earth.
May the night which is the minor
not dominate and the essence of the fire
in the boiling slime not be in danger
of being buried (extinguished, extinct)
and let the Soul which is the major,
the most important of all, be developed!

SOURCE: http://www.heliodromion.gr/e_Hellenic...

© Heliodromion Society, Athens, Hellas.

ΟΡΦΙΚΟΣ ΥΜΝΟΣ ΜΟΥΣΩΝ

ΕΡΙΝΥΕΣ: ΔΙΚΗΣ ΕΠΙΚΟΥΡΟΙ

Ω, ΔΙΚΗΣ ΕΠΙΚΟΥΡΟΙ, ΕΡΙΝΥΕΣ!
ΤΩΝ ΑΔΙΚΩΝ ΑΦΑΝΕΙΣ ΤΙΜΩΡΟΙ,
ΑΝΑΖΗΤΗΣΑΤΕ ΤΟΥΣ ΕΝΟΧΟΥΣ,
ΑΝΑΖΗΤΗΣΑΤΕ ΤΟΥΣ ΠΡΟΔΟΤΕΣ,
ΑΝΑΖΗΤΗΣΑΤΕ ΤΟΥΣ ΕΠΙΟΡΚΟΥΣ!
ΦΟΒΕΡΕΣ ΚΟΡΕΣ, ΟΦΙΟΠΛΟΚΑΜΕΣ,
ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΚΑΙ ΠΑΛΙ
ΑΠΟ ΑΔΗΡΙΤΗ ΑΝΑΓΚΗ ΣΑΣ ΚΑΛΟΥΝ!

ΥΜΝΟΣ ΕΙΣ ΝΕΜΕΣΙΝ. ΥΜΝΩΔΕΙ Η ΠΡΟΜΗΘΕΑ

Ύμνος εις Νέμεσιν, Μεσομήδους

Υμνωδεί η Προμηθέα

στον Ναό της Ραμνουσίας Νεμέσεως:

Νέμεσι πτερόεσσα βίου ροπά,
κυανώπι θεά, θύγατερ Δίκας,
α κούφα φρυάγματα θνατών
επέχεις αδάμαντι χαλινώι,
έχθουσα δ' ύβριν ολοάν βροτών
μέλανα φθόνον εκτός ελαύνεις.
υπό σον τροχόν άστατον αστιβή
χαροπά μερόπων στρέφεται τύχα,
λήθουσα δε παρ πόδα βαίνεις,
γαυρούμενον αυχένα κλίνεις.
υπό πήχυν αεί βίοτον μετρείς,
νεύεις δ' υπό κόλπον όφρυν αεί
ζυγόν μετά χείρα κρατούσα.
ίλαθι μάκαιρα δικασπόλε
Νέμεσι πτερόεσσα βίου ροπά.

Νέμεσιν θεόν άδομεν αφθίταν,
Νίκην τανυσίπτερον ομβρίμαν
νημερτέα και πάρεδρον Δίκας,
α ταν μεγαλανορίαν βροτών
νεμεσώσα φέρεις κατά Tαρτάρου!

ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΑΠΟΔΟΣΗ ΥΜΝΟΥ

Ω! ΑΛΕΞΑΝΔΡΕ...

ΕΠΙΚΛΗΣΙΣ ΠΡΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΝ

ΕΠΙΚΛΗΣΙΣ ΟΔΥΣΣΕΩΣ EN ΙΘΑΚΗΙ

Ομήρου "Οδύσσεια", Ραψωδία υ, 97-121

... Διί δ΄εύξατο χείρας ανασχών:

"Ζευ πάτερ, ει μ΄εθέλοντες επί τραφερήν τε και υγρήν

ήγετ΄ εμήν ες γαίαν, επεί μ΄εκακώσατε λίην,

φήμην τις μοι φάσθω εγειρομένων ανθρώπων

ένδοθεν, έκτοσθεν δε Διός τέρας άλλο φανήτω."

ΕΠΙΚΛΗΣΙΣ ΟΔΥΣΣΕΩΣ

Ομήρου "Οδύσσεια", Ραψωδία η, 331-333

"Ζευ πάτερ, αίθ΄ όσα είπε τελευτήσειεν άπαντα

Αλκίνοος· του μεν κεν επί ζείδωρον άρουραν

άσβεστον κλέος είη, εγώ δε κε πατρίδ΄ ικοίμην."

Ζευ πάτερ, είθε όσα είπε όλα να τα εκτελέσει ο Αλκίνοος·
τότε και κείνου το κλέος πάνω στην ζωοδότρα γη
άσβεστο θα ήταν, κι εγώ στην πατρίδα θα έφτανα!

ΑΡΗΣ ΜΑΚΕΔΩΝ

Φωτο. Μάκης Μαυρογιάννης

Αλέξανδρε, άριστε των Ελλήνων αρχηγέτη, λεοντόθυμε,

Προστάτεψε την Πατρώα Γή σου από κάθε επιβουλή,

Άρη Μακεδόνα !!

Επίκλησις ΑΝΩΝΥΜΟΥ ΕΛΛΗΝΟΣ

ΕΠΙΚΛΗΣΙΣ ΠΡΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΝ

Αλέξανδρε, άριστε των Ελλήνων αρχηγέτη, λεοντόθυμε,

Φιλίππου και Ολυμπιάδος «το ζην», Μακεδονίας αγλαό τέκνο,

Αριστοτέλους «το ευ ζήν», Φιλόσοφε της δράσης, ανίκητε.

Αχιλλέως μιμητά, Ομήρου λάτρη, τιμωρέ της βαρβαρικής Ύβρεως,

ακαταπόνητε στις μάχες και τους αγώνες, δικαίων ξιφοφόρε.

Συ που γνωρίζεις να λύνεις κάθε κόμπο με το ξίφος της ισχύος σου,

συ που δεν ηττήθηκες σε καμμιά μάχη, εξουδετερώνοντας

ακόμα και το ίδιο το Πνεύμα της Ήττας, που από τότε σε μίσησε·

άπτερος η Νίκη στην καρδιά σου, δεν είχε άλλο Ιερό πιο τιμημένο.

Έσο αρωγός, Αρήιε μαχητά, Ηράκλειο γέννημα, λεοντόμορφε!

Μετάγγισε στην καρδιά μας την φλόγα της ανίκητης ορμής σου!

Κατάπαυσε τις προκλήσεις των υβριστών, σύ ο τιμωρός κάθε ύβρεως!

Προστάτεψε την Πατρώα Γή σου από κάθε επιβουλή, Άρη Μακεδόνα!

ΑΝΩΝΥΜΟΥ ΕΛΛΗΝΟΣ

Επίκλησις Αχιλλέως

Ομήρου "Ιλιάς", Ραψωδία Π, 231-243

"Εύχετ΄έπειτα στας μέσωι έρκεϊ, λείβε δε οίνον

ουρανόν εισανιδών· Δία δ΄ου λάθε Τερπικέραυνον·

Ζευ Άνα, Δωδωναίε, Πελασγικέ, τηλόθι ναίων…

ημέν δή ποτ΄εμόν έπος έκλυες ευξαμένοιο…

ηδ΄έτι και νυν μοι τόδ΄επικρήηνον εέλδωρ…

έταρον πέμπω πολέσιν μετά Μυρμιδόνεσσι

μάρνασθαι· τωι κύδος άμα πρόες, ευρύοπα Ζεύ,

θάρσυνον δε οι ήτορ ενί φρεσίν…

είσεται ή ρα και οιος επίστηται πολεμίζειν."

----------------------------------

Προσευχήθηκ΄ έπειτα, σταθείς στο μέσον της αυλής, κι έκανε σπονδή οίνου,

υψώνοντας το βλέμμα στον ουρανό, χωρίς να λησμονήσει τον Τερπικέραυνο Δία:

Ζεύ Άνακτα, Δωδωναίε, Πελασγικέ, που μακριά ναίεις…

Κι άλλοτε τον λόγο μου άκουσες όταν προσευχόμουν…

Και τώρα εισάκουσέ με και πραγματοποίησε την ευχή μου…

Τον φίλο μου στέλνω ν΄ αγωνισθεί με πολλούς Μυρμιδόνες·

Στείλε σε αυτόν υπεροχή Ευρύοπα Ζεύ,

πλήρωσέ του με θάρρος την καρδιά και τις φρένες…

για να μάθει και μόνος του ότι άριστα γνωρίζει να πολεμά!...»

Ο ΟΡΚΟΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΤΙΣ ΠΛΑΤΑΙΕΣ

ΟΥ ΠΟΙΗΣΟΜΑΙ ΠΕΡΙ ΠΛΕΙΟΝΟΣ ΤΟ ΖΗΝ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ.

ΔΕΝ ΘΑ ΘΕΩΡΗΣΩ ΠΙΟ ΠΟΛΥΤΙΜΗ ΤΗ ΖΩΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ.

ΟΥΔ’ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΩ ΤΟΥΣ ΗΓΕΜΟΝΑΣ ΟΥΤΕ ΖΩΝΤΑΣ ΟΥΤΕ ΑΠΟΘΑΝΟΝΤΑΣ.

ΜΗΤΕ ΘΑ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΩ ΤΟΥΣ ΗΓΕΤΕΣ ΜΑΣ ΟΥΤΕ ΖΩΝΤΑΝΟΥΣ ΟΥΤΕ ΚΑΙ ΑΠΟΘΑΝΟΝΤΕΣ.

ΑΛΛΑ ΤΟΥΣ ΕΝ ΤΗι ΜΑΧΗι ΤΕΛΕΥΤΗΣΑΝΤΑΣ ΤΩΝ ΣΥΜΜΑΧΩΝ ΑΠΑΝΤΑΣ ΘΑΨΩ.

ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΣΥΜΜΑΧΟΥΣ ΜΑΣ ΟΣΟΥΣ ΠΕΣΟΥΝ ΣΤΗ ΜΑΧΗ ΟΛΟΥΣ ΘΑ ΕΝΤΑΦΙΑΣΩ.

ΚΑΙ ΚΡΑΤΗΣΑΣ ΤΩι ΠΟΛΕΜΩι ΤΟΥΣ ΒΑΡΒΑΡΟΥΣ, ΤΩΝ ΜΕΝ ΜΑΧΕΣΑΜΕΝΩΝ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΠΟΛΕΩΝ ΟΥΔΕΜΙΑΝ ΑΝΑΣΤΑΤΟΝ ΠΟΙΗΣΩ.

ΚΑΙ ΑΦΟΥ ΕΠΙΚΡΑΤΗΣΟΥΜΕ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΒΑΡΒΑΡΩΝ, ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΟΛΕΙΣ ΠΟΥ ΕΔΩΣΑΝ ΜΑΧΗ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΚΑΜΜΙΑ ΔΕΝ ΘΑ ΚΑΤΑΣΤΡΕΨΩ.

ΤΑΣ ΔΕ ΤΑ ΤΟΥ ΒΑΡΒΑΡΟΥ ΠΡΟΕΛΟΜΕΝΑΣ ΑΠΑΣΑΣ ΔΕΚΑΤΕΥΣΩ.

ΕΚΕΙΝΕΣ ΟΜΩΣ ΠΟΥ ΠΡΟΤΙΜΗΣΑΝ ΝΑ ΛΑΒΟΥΝ ΤΟ ΜΕΡΟΣ ΤΟΥ ΒΑΡΒΑΡΟΥ ΟΛΕΣ ΘΑ ΤΙΣ ΚΑΤΑΣΤΗΣΩ ΦΟΡΟΥ ΥΠΟΤΕΛΕΙΣ ΣΤΟΝ ΠΥΘΙΟ ΑΠΟΛΛΩΝΑ.

ΚΑΙ ΤΩΝ ΙΕΡΩΝ ΤΩΝ ΕΜΠΡΗΣΘΕΝΤΩΝ ΚΑΙ ΚΑΤΑΒΛΗΘΕΝΤΩΝ ΥΠΟ ΤΩΝ ΒΑΡΒΑΡΩΝ ΟΥΔΕΝ ΑΝΟΙΚΟΔΟΜΗΣΩ ΠΑΝΤΑΠΑΣΙΝ.

ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΑ ΙΕΡΑ ΜΑΣ ΠΟΥ ΠΥΡΠΟΛΗΘΗΚΑΝ ΚΑΙ ΚΑΤΕΔΑΦΙΣΤΗΚΑΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΒΑΡΒΑΡΟΥΣ ΚΑΝΕΝΑ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΔΕΝ ΘΑ ΑΝΟΙΚΟΔΟΜΗΣΩ.

ΑΛΛA ΥΠΟΜΝΗΜΑ ΤΟΙΣ ΕΠΙΓΙΓΝΟΜΕΝΟΙΣ ΕΑΣΩ ΚΑΤΑΛΕΙΠΕΣΘΑΙ ΤΗΣ ΤΩΝ ΒΑΡΒΑΡΩΝ ΑΣΕΒΕΙΑΣ!

ΑΛΛΑ ΘΑ ΤΑ ΑΦΗΣΩ ΝΑ ΜΕΙΝΟΥΝ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΠΕΡΧΟΜΕΝΕΣ ΓΕΝΕΕΣ ΩΣ ΜΝΗΜΕΙΑ ΤΗΣ ΑΣΕΒΕΙΑΣ ΤΩΝ ΒΑΡΒΑΡΩΝ!

Απόδοση αρχαίου κειμένου: Ιαλυσσός

Τo Μυστήριο του Ελληνικού Αλφαβήτου.

Πανάρχαια προσευχή - επίκληση υπάρχει και λειτουργεί μυστικά μέσα στο Ελληνικό Αλφάβητο από καταβολής του. Η διαδοχή των γραμμάτων στην πλήρη εκφώνησή τους (Άλφα, Βήτα, Γάμα κλπ.) δεν είναι καθόλου τυχαία, αλλά πίσω από αυτήν υπολανθάνει μια πλήρης γραμματική, συντακτική και νοηματική συνέχεια, ανώτερης σύλληψης. Σύμφωνα με αυτήν τη γνωστή μας εκφώνηση, τα ελληνικά γράμματα (αφού προσθέσουμε και το εξαφανισμένο σήμερα έκτο γράμμα: Στίγμα ή Δίγαμα F ) ακούγονται και γράφονται ως εξής:

ΑΛΦΑ - ΒΗΤΑ - ΓΑΜΑ - ΔΕΛΤΑ - ΕΨΙΛΟΝ - ΣΤΙΓΜΑ - ΖΗΤΑ - ΗΤΑ - ΘΗΤΑ - ΙΩΤΑ - ΚΑΠΠΑ - ΛΑΜΒΔΑ - ΜΙ - ΝΙ - ΞΙ - ΟΜΙΚΡΟΝ - ΠΙ - ΡΟ - ΣΙΓΜΑ - ΤΑΥ - ΥΨΙΛΟΝ - ΦΙ - ΧΙ - ΨΙ - ΩΜΕΓΑ.

Αποκωδικοποιώντας την γνωστή αυτή διάταξη, που έγινε σύμφωνα με τις αρχές της Ερμητικής Επιστήμης, έχουμε τα ακόλουθα:

“ΑΛ ΦΑ, ΒΗ ΤΑ ΓΑ, (Α)ΜΑ ΔΕ (Ε)Λ ΤΑ ΕΨ ΙΛΩΝ. ΣΤ(Η) ΙΓΜΑ. ΖΗ ΤΑ, Η ΤΑ, ΘΗ ΤΑ ΙΩΤΑ ΚΑ ΠΑΛΑΜ ΔΑ. ΜΗ ΝΥΞ Η, Ο ΜΙΚΡΟΝ, ΠΥΡΟΣ ΙΓΜΑ ΤΑΦΗ (Ε)Ψ ΙΛΩΝ, ΦΥ ΨΥΧΗ Ο ΜΕΓΑ!”

Εν συνεχεία, αφού προσθέσουμε τα εννοούμενα συνδετικά και ρήματα που παραλείπονται, έχουμε την ανάδυση μιας θαυμάσιας κοσμογονικής προσευχής - επίκλησης προς την πηγή του Φωτός:

“ΑΛ ΦΑ, ΒΗ ΤΑ ΓΑ!

ΑΜΑ ΔΕ ΕΛ ΤΑ ΕΨ ΙΛΩΝ.

ΣΤΗ ΙΓΜΑ (ΙΝΑ) ΖΗ ΤΑ,

Η ΤΑ, ΘΗ ΤΑ ΙΩΤΑ

ΚΑΤΑ ΠΑΛΛΑΝ ΔΑ.

(ΙΝΑ) ΜΗ ΝΥΞ Η,

Ο ΜΙΚΡΟΝ (ΕΣΤΙ),

ΠΥΡΟΣ (ΔΕ) ΙΓΜΑ

ΤΑΦΗ ΕΨ ΙΛΩΝ,

ΦΥ(ΟΙ) ΨΥΧΗ,

Ο ΜΕΓΑ (ΕΣΤΙ)”.

Η επίκληση αυτή είναι καταγεγραμμένη από αιώνες στο υποσυνείδητο των Ελλήνων.

Αμέσως πιο κάτω αποκαλύπτουμε την σημασία των λέξεων της προσευχής αυτής:

Αλ = Ο νοητός ήλιος.

Φά-ος = το φώς.

Βη = προστακτική του ρημ. βαίνω (=βαδίζω, έρχομαι).

Τα = δοτική άρθρου δωρικού τύπου, τη, εις τήν.

Γα = Γή (δωρικός τύπος).

Άμα = (επιρρ.) συγχρόνως.

Ελ = ο ορατός Ήλιος, ο Ερχόμενος.

Εψ = ρήμ. έψομαι, εψ-ημένος = ψημένος.

Ιλών = ιλύς (ουσ.) = λάσπη, πηλός.

Στη = προστ. ρήμ. ίστημι.

΄Ιγμα = καταστάλαγμα, απόσταγμα.

Ζη = προστ. ρημ. ζώ.

Η = προστ. ρημ. ειμί, είμαι.

Θη = προστ. ρημ. θέτω.

Ιώτα = τα Ιώγα, τα Εγώ (πρβλ. αγγλ. Ι = εγώ).

Παλλάν = Ρημ. πάλλω (= δονούμαι, περιστρέφομαι) επιθ. παλλάς = πάλλουσα, περιστρεφόμενη (π.ρ.β.λ. Παλλάς Αθηνά).

Δα = άλλος τύπος της Γα, Γής (πρβλ. Δά- μήτηρ > Δημήτηρ > Δήμητρα = Μητέρα Γή)

Νύξ = (ουσ.) νύχτα.

Ο = (αναφ.) το οποίο, που.

Φύ(οι)= ευκτική ρημ. φύω (φυτρώνω, αναπτύσσομαι).

Απόδοση

Άλ, εσύ που είσαι το Φως, έλα στη Γή!

Κι εσύ Έλ ρίξε τις ακτίνες σου στην ιλύ που ψήνεται

(που βρίσκεται σε κατάσταση αναβρασμού).

Ας γίνει ένα καταστάλαγμα (μια ξηρά)

για να μπορέσουν τα Εγώ να ζήσουν, να υπάρξουν

και να σταθούν πάνω στην παλλόμενη Γη.

Ας μην επικρατήσει η νύχτα, που είναι το μικρόν,

και κινδυνέψει να ταφεί (να σβήσει, να χαθεί)

το καταστάλαγμα του πυρός μέσα στην αναβράζουσα ιλύ,

και ας αναπτυχθεί η Ψυχή, που είναι το μέγιστο,

το σημαντικότερο όλων!

Η εκφώνηση της επίκλησης αυτής, στον αρχαϊκό της τύπο, έχει μια ισχυρή δονητική επίδραση στους αισθανόμενους Ανθρώπους του Φωτός, σε όποιο σημείο αυτού του Πλανήτη και αν ίστανται, διότι πάνω απ΄ όλα είναι μια μυστηριακή κρούση στον ιερό σπόρο της Ψυχής τους...

Ιαλυσσός

Επίκλησις Ατρείδου Αγαμέμνονος

Ομήρου "Ιλιάς", Ραψωδία Γ, 275-280

"Τοίσιν δ΄Ατρείδης μεγάλ΄εύχετο χείρας ανασχών:

Ζευ πάτερ, Ίδηθεν μεδέων, κύδιστε μέγιστε,

Ηέλιός θ΄, ος πάντ΄εφοράς και πάντ΄επακούεις,

Και ποταμοί και γαία, και οι υπένερθε καμόντας

ανθρώπους τίνυσθον, ότις κ΄επίορκον ομόσσηι,

υμείς μάρτυροι έστε, φυλάσσετε δ΄όρκια πιστά."

Κι ανάμεσά τους ο Ατρείδης μεγαλόφωνα προσευχήθηκε, υψώνοντας τα χέρια:

Ζεύ πάτερ, που από την Ίδη βασιλεύεις, πανένδοξε μέγιστε,

και σύ Ήλιε, που τα πάντα εποπτεύεις και τα πάντα επακούεις,

Και σεις ποταμοί και Γαία και οι κάτωθεν της γής, που τους αποκάμνοντες

ανθρώπους τιμωρείτε, όποιον ορκιστεί κι επιορκήσει,

εσείς μάρτυρες να είστε και να φυλάσσετε τους πιστούς όρκους!

ΟΙ ΙΕΡΟΙ ΜΗΝΕΣ ΤΩΝ ΘΕΩΝ:

1

Ιερός μήνας: ΕΣΤΙΑΣ

Χρονική Περίοδος: από 21-9 έως και 20-10

2

Ιερός μήνας: ΑΡΕΩΣ

Χρονική Περίοδος: από 21-10 έως και 20-11

3

Ιερός μήνας: ΑΡΤΕΜΙΔΟΣ

Χρονική Περίοδος: από 21-11 έως και 20-12

4

Ιερός μήνας: ΗΦΑΙΣΤΟΥ

Χρονική Περίοδος: από 21-12 έως και 20-1

5

Ιερός μήνας: ΗΡΑΣ

Χρονική Περίοδος: από 21-1 έως και 20-2

6

Ιερός μήνας: ΠΟΣΕΙΔΩΝOΣ

Χρονική Περίοδος: από 21-2 έως και 20-3

7

Ιερός μήνας: ΑΘΗΝΑΣ

Χρονική Περίοδος: από 21-3 έως και 20-4

8

Ιερός μήνας: ΑΦΡΟΔΙΤΗΣ

Χρονική Περίοδος: από 21-4 έως και 20-5

9

Ιερός μήνας: ΑΠΟΛΛΩΝΟΣ

Χρονική Περίοδος: από 21-5 έως και 20-6

10

Ιερός μήνας: ΕΡΜΟΥ

Χρονική Περίοδος: από 21-6 έως και 20-7

11

Ιερός μήνας: ΔΙΟΣ

Χρονική Περίοδος: από 21-7 έως και 20-8

12

Ιερός μήνας: ΔΗΜΗΤΡOΣ

Χρονική Περίοδος: από 21-8 έως και 20-9

Επίκλησις Αίαντος

Ομήρου "Ιλιάς", Ραψωδία Ρ, 645 - 646

"Ζευ πάτερ, αλλά σύ ρύσαι υπ’ ηέρος υίας Αχαιών,

ποίησον δ’ αίθρην, δός δ’ οφθαλμοίσιν ιδέσθαι."

Αλλά εσύ, πατέρα Δία, διώξε την ομίχλη απο τους γιούς των Αχαιών,

καθάρισε την ατμόσφαιρα για να μπορούν τα μάτια τους να βλέπουν!

Ο τελευταίος χρησμός

Ο τελευταίος χρησμός

της Πυθίας Νικάνδρας

ήταν ο εξής:

"ΕΣΤ΄ΗΜΑΡ ΟΤΕ ΦΟΙΒΟΣ ΠΑΛΙΝ

ΕΛΕΥΣΕΤΑΙ ΚΑΙ ΕΣ ΑΕΙ ΕΣΕΤΑΙ"!

"ΘΑ ΕΡΘΕΙ ΜΕΡΑ ΠΟΥ

Ο ΦΟΙΒΟΣ ΑΠΟΛΛΩΝ ΘΑ ΕΠΙΣΤΡΕΨΕΙ

ΚΑΙ ΘΑ ΜΕΙΝΕΙ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ"!

Αυτόν τον Χρησμό, τον τελευταίο και μόνο αληθινό,

ως "φίλτρον τόλμης" στην καρδιά μας ας κρατήσουμε!

Κι αυτό που σήμερα φαίνεται άπιαστο και μακρινό,

θα έρθει μέρα που ως απτή πραγματικότητα θα ζήσουμε!

ΕΣΕΤΑΙ ΗΜΑΡ !