ΘΕΛΕΙ ΑΡΕΤΗΝ... Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ!

 

Ο Σωκράτης -στον "Κρατύλο" τού Πλάτωνος- μάς παραδίδει δύο ετυμολογίες τής ΑΡΕΤΗΣ, πάνω στις οποίες θα πρέπει εμείς οι σύγχρονοι Έλληνες να διαλογιζόμαστε καθημερινά: 

ἀρετή < αἱρετή (αἱρέομαι -οῦμαι = ἐκλέγω, προτιμῶ), ἐκλεκτὴ καὶ προτιμότερη ὅλων συνήθεια τῆς ψυχῆς (Κεφ. 31).

ἀρετή < ἀσχέτως καὶ ἀκωλύτως ἀεὶ ρέον ─> ἀειρείτη ─> ἀρετή, αὐτὸ ποὺ πάντα ρέει χωρὶς ἀνασχέσεις καὶ κωλύματα (ἐμπόδια), ἡ ἀνεμπόδιστη κίνηση τῆς ψυχῆς (Κεφ. 31).

ΠΗΓΗ:  ΠΛΑΤΩΝ, "ΚΡΑΤΥΛΟΣ - ΠΕΡΙ ΟΝΟΜΑΤΩΝ ΟΡΘΟΤΗΤΟΣ". ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΚΟΝ ΛΕΞΙΚΟΝ ΚΡΑΤΥΛΟΥ: ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΑΘΥΡΗΣ - ΜΑΡΙΑ ΜΑΡΑΓΚΟΥ. ΗΛΙΟΔΡΟΜΙΟΝ 2015.

ΑΓΑΘΟΝ ΚΑΙ ΚΑΚΟΝ...

 

Ὅλως τῷ μὲν ἀγαθῷ τὸ κακὸν ἠναντίωται μόνον, τῷ δὲ κακῷ καὶ τὸ κακὸν καὶ τὸ ἀγαθόν· ἀναιρετικὸν οὖν ἐστὶ τοῦ ἀγαθοῦ καὶ τοῦ πρὸς αὐτὸ ἐναντίου κακοῦ.

Γενικά, στο μεν Αγαθό εναντιώνεται μόνο το Κακό, ενώ στο Κακό εναντιώνεται και το Κακό και το Αγαθό· αφού το Κακό επιδιώκει να εξαφανίσει το Αγαθό αλλά και το αντίθετό του Κακό!

Πρόκλος, Σχόλια εἰς τὸν Πλάτωνος Α΄ Ἀλκιβιάδην. Ἀπόδοση: Ἰαλυσσός

ΕΛΕΝΗ, Η ΤΟΥ ΝΟΗΤΟΥ ΚΑΛΛΟΥΣ ΑΠΟΡΡΟΙΑ - ΕΛΕΝΟΗ ΤΙΣ ΟΥΣΑ...

Ἴλιον μὲν οὖν νοείσθω ἡμῖν ὁ γενητὸς καὶ ἔνυλος τόπος παρὰ τὴν ἰλὺν καὶ τὴν ὕλην Ἴλιον ὠνομασμένον, ἐν ᾧ καὶ ὁ πόλεμος καὶ ἡ στάσις· 

οἱ δὲ Τρῶες τὰ ἔνυλα εἴδη καὶ αἱ περὶ τοῖς σώμασι πᾶσαι ζωαὶ, διὸ καὶ «ἰθαγενέες» λέγονται οἱ Τρῶες· καὶ γὰρ οἰκείαν τὴν ὕλην περιέπουσιν αἱ περὶ τὰ σώματα ζωαὶ πᾶσαι καὶ αἱ ἄλογοι ψυχαί· 

οἱ δὲ Ἕλληνες αἱ λογικαὶ ψυχαὶ ἐκ τῆς Ἑλλάδος, τουτέστιν ἐκ τοῦ νοητοῦ, ἐλθοῦσαι εἰς τὴν ὕλην, διὸ καὶ «ἐπήλυδες» λέγονται οἱ Ἕλληνες, καὶ κρατοῦσι τῶν Τρώων ἅτε τῆς ὑπερτέρας ὄντες τάξεως.

Μάχη δὲ αὐτοῖς γίνεται περὶ τῷ εἰδώλῳ τῆς Ἑλένης, ὥς φησιν ὁ ποιητής·

Ἀμφί γ' ἄρ' εἰδώλῳ Τρῶες καὶ δῖοι Ἀχαιοὶ
    δῄουν ἀλλήλων ἀμφὶ στήθεσφι βοείας,

τῆς Ἑλένης τὸ νοητὸν κάλλος δηλούσης, «ἑλενόη» τις οὖσα, ἡ ἐφελκομένη εἰς αὐτὴν τὸν νοῦν.  

Ἀπόρροια οὖν τούτου τοῦ νοητοῦ κάλλους ἐνδέδοται τῇ ὕλῃ διὰ τῆς Ἀφροδίτης, περὶ ἧς ἀπορροίας κάλλους μάχονται οἱ Ἕλληνες ὡς ἀνθρώπου. 

Καὶ οἳ μὲν κατακρατήσαντες τῆς ὕλης καὶ κατεξαναστάντες αὐτῆς ἀπέρχονται ἐπὶ τὸ νοητὸν τὴν ὄντως πατρίδα, οἳ δὲ ἐν αὐτῇ καθάπτονται, οἵα δὴ ἡ τῶν πολλῶν ζωή.

ΕΡΜΕΙΑΣ Ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΥΣ, 

ΣΧΟΛΙΑ ΕΙΣ ΤΟΝ «ΦΑΙΔΡΟΝ» ΤΟΥ ΠΛΑΤΩΝΟΣ

ΑΧΙΛΛΕΑ, ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΣΟΥ ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ Ο ΗΛΙΟΣ!

Μουσική: Γιάννης Μαρκόπουλος

Ποίηση: Γιώργος Παπακώστας

Τραγούδι: Μανόλης Χατζημανώλης

Γλυστρούν οι σκάλες των ουρανών,
ουρλιάζουν οι γκρίζοι λύκοι,
με ποιά φωνή θα ψάλλω
στα χοροστάσια το συρτό του Αιγαίου;
Με ποιά ταμπούρλα και τρουμπέτες
θ' ανεβάσει η θύελλα των πολεμιστών
το θρήνο των Ελλήνων
πάνω απ' τα κάστρα
της ανταύγειας, πέρα από τα γαλανά νησιά
των άσπρων γλάρων, τη χαρά των πελαργών
και τη χαρά που έχουν τα ανέμελα αηδόνια;
Αχιλλέα, στη χώρα σου γεννήθηκε ο Ήλιος,
όπου ανεβοκατεβαίνουν οι αγγέλοι με τις γενιές
των Ελλήνων, παίζοντας με τη δροσιά.
Στα διαμαντένια σκαλοπάτια της αέρινης σκάλας,
σε ξάστερα χινόπωρα.
Στη χώρα μας γεννήθηκε ο 'Ηλιος,
όπου ανεβοκατεβαίνουν οι Αγγέλοι, Αχιλλέα!

Η ΝΗΣΟΣ ΛΕΥΚΗ ΣΤΟΝ ΕΥΞΕΙΝΟ ΠΟΝΤΟ - ΙΕΡΑ ΝΗΣΟΣ ΤΟΥ ΑΧΙΛΛΕΩΣ

 

"ἐν δ' Εὐξείνῳ πελάγει φαεννὰν Ἀχιλεύς νᾶσον (έχει)".
  Στον Εύξεινο Πόντο φωτεινό νησί ο Αχιλλέας έχει.
             (Πίνδαρος, Δ΄ Νεμεόνικος, στ. 49)

 

Νήσος Λευκή - Zmeiny island

The origin of the island is surrounded by legends. Ancient Greeks thought Zmeiny island was raised from the bottom of the sea by goddess Thetis for her son Achilles.

Zmeiny island is an island in the Black Sea that belongs to Kilyisky district of Odessa region. There is a settlement in the island called Beloe village, which has a museum, a bank, and a post office. Soon an Orthodox church is going to be constructed there.


Zmeiny island was formed by solid rock lithologies, which is mixed with quartz conglomerate, quartzite sandstone and speckled colored sediments. Its steep rocky banks reach 5 meters in height, and maximum height is located in the south-eastern part and reaches 41.3 meters. there are four beaches in the island, as well as grottoes and clefts that reach from the sea deep into the rocks. These natural underground caves have emerged as a result of geological exogenous processes.
The climate there is temperate steppe and often brings gusty winds, high humidity and quick changes of weather. The soil coat is not too tall. Local conditions are not suitable for trees, which is why, even despite numerous attempts of people to make the island greener, the land is covered in steppe plants.



In spring you can see around 200 species of birds in the island. These birds use the island to have a rest. The name of the island, Zmeiny (Snake), comes from adders that are brought here by the streams of Danube river. Water is populated with fish (around 50 species) and crabs (6 species). There is a reservation of national importance called Zmeiny Island. It occupies the area of 232 hectares and is considered to be the cleanest piece of land in Ukraine.
The origin of the island is surrounded by legends. Ancient Greeks thought Zmeiny island was raised from the bottom of the sea by goddess Thetis for her son Achilles. The island is where the church of Achilles used to stand. The ruins of the church were found and given the description in 1832. During the Medieval times the island belonged to Turkey, but in 1829 it was acquired by Russian Empire.




After the World War II the island was used for storing air defense radar regiment and radio troop of Coastal surveillance of the Soviet Navy In 1980 people discovered significant amounts of natural gas and oil in the shelf. This led to claims made by Romania.
We can expect a tourist and diving centre to open in the island in the nearest future, because Zmeiny island is a truly fascinating attraction for sightseeing and extreme tourism.

ΠΗΓΗ

Ο ΜΥΣΤΗΡΙΩΔΗΣ "ΑΣΚΟΣ ΤΟΥ ΑΙΟΛΟΥ"

ΕΚΤΟΡΟΦΟΝΙΑ - ΝΥΝ ΔΕ ΑΘΡΟΑ ΠΑΝΤΑ ΑΠΟΤΙΣΕΙΣ....

 

Ἕκτορ μή μοι ἄλαστε συνημοσύνας ἀγόρευε·

ὡς οὐκ ἔστι λέουσι καὶ ἀνδράσιν ὅρκια πιστά,

οὐδὲ λύκοι τε καὶ ἄρνες ὁμόφρονα θυμὸν ἔχουσιν,

ἀλλὰ κακὰ φρονέουσι διαμπερὲς ἀλλήλοισιν,

ὣς οὐκ ἔστ᾽ ἐμὲ καὶ σὲ φιλήμεναι, οὐδέ τι νῶϊν                      

ὅρκια ἔσσονται, πρίν γ᾽ ἢ ἕτερόν γε πεσόντα

αἵματος ἆσαι Ἄρηα ταλαύρινον πολεμιστήν.

παντοίης ἀρετῆς μιμνήσκεο· νῦν σε μάλα χρὴ

αἰχμητήν τ᾽ ἔμεναι καὶ θαρσαλέον πολεμιστήν.

οὔ τοι ἔτ᾽ ἔσθ᾽ ὑπάλυξις, ἄφαρ δέ σε Παλλὰς Ἀθήνη              

ἔγχει ἐμῷ δαμάᾳ· νῦν δ᾽ ἀθρόα πάντ᾽ ἀποτίσεις

κήδε᾽ ἐμῶν ἑτάρων οὓς ἔκτανες ἔγχεϊ θύων.

                             
                                     ************

Μὴ μοῦ προφέρης σύμβασες, ὦ Ἕκτορ μισητέ μου,
λεοντάρια καὶ ἄνθρωποι ποτὲ δὲν ὤμοσαν εἰρήνην,
λύκοι καὶ ἀρνιὰ δὲν γίνεται ποτὲ νὰ ὁμογνωμήσουν
ἀλλ’ ἔχθραν ἔχουν ἄσπονδην κακὴν ἀνάμεσόν τους.
Τόσο κι ἐγὼ δὲν δύναμαι ποτὲ νὰ σ’ ἀγαπήσω
καὶ ὅρκους δὲν θὰ ὀμόσωμε πρὶν ἕνας ἀπ’ τοὺς δύο
χορτάση μὲ τὸ αἷμα του τὸν ἀνδρειωμένον Ἄρην.
Κάθε ἀρετὴν πολεμικὴν νὰ θυμηθῆς εἶν’ ὥρα
καλὸς νὰ δείξης λογχιστὴς καὶ μαχητὴς ἀνδρεῖος·
ἀποφυγὴν δὲν ἔχεις πλιά, στὴν λόγχην μου ἀποκάτω       
θὰ σὲ δαμάσ’ ἡ Ἀθηνᾶ· καὶ θὰ πλερώσης ὅλον
τὸν πόνον τῶν συντρόφων μου ποὺ ἡ λόγχη σου ἔχει σφάξει.

ΟΜΗΡΟΥ ΙΛΙΑΣ, ΡΑΨΩΔΙΑ Χ, 261 - 273. ΑΠΟΔΟΣΗ: Ι. ΠΟΛΥΛΑΣ