Google+ Followers

22 Σεπτεμβρίου 2015

ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ...

ΤΟ ΖΕΪΜΠΕΚΙΚΟ ΤΟΥ ΝΟΥ

ΠΟΥ ΦΕΡΝΕΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ!

 

   Της εξουσίας...

Στίχοι – Μουσική - Ερμηνεία:  
Χρήστος Κωνσταντίνου

Της εξουσίας τα σκολειά σού τά `πανε «παιδεία»
και των εμπόρων τα σκαλιά σού τά `παν «εκκλησία»!

Μα λέξη δε σού είπανε και σκόπιμα σού κρύψανε
το ζεϊμπέκικο του νου που φέρνει ελευθερία,
γιατί το ξέρουνε καλά κρυμμένη είν’ η ουσία.

Οι μεν σού τάζουνε στη γη, οι άλλοι στα ουράνια
και της ελπίδας τίμημα,περίσσια περηφάνια!

Κι οι "μάγκες", εκ του ασφαλούς έχουνε πονηρέψει,

γιατί κανένας δεν γυρνά "ρέστα" να τούς γυρέψει,
γιατί δε γύρισε κανείς "ρέστα" για να γυρέψει.

Μες στο μυαλό σου όποιος μπει σε κάνει ό,τι θέλει
κι αντί για ζεϊμπέκικο χορεύεις τσιφτετέλι

σαν την αρκούδα με τριχιά στου κόσμου το παζάρι
και γίνεται η αλήθεια σου λιμαρισμένο ζάρι.

Και το κελί που σ’ έριξαν, σαν τη θηλιά στενεύει,
το βολεμένο σου μυαλό άλλο κελί γυρεύει
.
Γυρεύει μεγαλύτερο, γεμάτο με καλούδια.


Κι εμένα απ’ έξω σαν τρελλό, λεύτερα 

να σού τραγουδώ της φυλακής τραγούδια, 
της φυλακής που σ’ έριξαν
γεμάτη με καλούδια
.

Στα λεύτερα τα βήματα χαίρεται ο Θεός,
χορεύει ένας άνθρωπος, απλά αληθινός
!
 

Άκου λοιπόν το μυστικό, κι αγάπα την ουσία,
να δεις πως τούτος ο χορός είναι αυτογνωσία!
Κι άντε να δούμε ύστερα πώς θά `χουν εξουσία…



Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

ΟΙ 10 ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΩΝ 7 ΗΜΕΡΩΝ

Ειπόντος τινός:
«Ω, Λεωνίδα, προς πολλούς μετ' ολίγων διακινδυνεύσων ούτως πάρει;»
Λεωνίδας έφη: «Ει μεν οίεσθέ με τωι πλήθει δειν πιστεύειν, ουδ' η πάσα Ελλάς αρκεί -βραχεία γαρ μοίρα του εκείνων πλήθους εστίν- ει δε ταις αρεταίς, και ούτος ο αριθμός ικανός


Όταν κάποιος του είπε:
«Με τόσους λίγους έρχεσαι, Λεωνίδα, να διακινδυνεύσεις απέναντι σε τόσους πολλούς;»
Ο Λεωνίδας είπε: «Αν πιστεύετε ότι πρέπει να βασιζόμαστε στο πλήθος, δεν αρκεί ούτε ολόκληρη η Ελλάδα -αφού αποτελεί μικρό μέρος σε σχέση με το πλήθος εκείνων. Αν όμως πιστεύετε ότι πρέπει να βασιζόμαστε στις αρετές του καθενός, τότε και ο αριθμός αυτός είναι ικανός


(Πλούταρχος, Λακωνικά Αποφθέγματα)

Μανθάνειν ἐν μὲν τῷ Οὐρανῷ τὸ ὁρᾶν, ἐν δὲ τῇ Γῇ τὸ ἀναμιμνήσκεσθαι.

Μακάριος ὁ διὰ τῶν Μυστηρίων διελθών, οὗτος γιγνώσκει τῆς ζωῆς τὴν ἀρχὴν καὶ τὸν σκοπόν!

Ὄλβιος ὅστις ἰδὼν κεῖνα εἶσ’ ὑπὸ χθόνα· οἶδε μὲν βίου τελευτάν, οἶδεν δὲ διόσδοτον ἀρχάν!


Πίνδαρος, Ποιητὴς τῶν Ἱερῶν Ἀγώνων τοῦ Ἑλληνισμοῦ καὶ Προφήτης τοῦ Ἀπόλλωνος ἐν Δελφοῖς.



Και τί να πω αύριο στον Ήλιο;

«Σήκω, σαΐτεψε το φίδι, πώχει αφήκει

η παλιά φιδομάνα και που τώρα

πάλι τη γην ολόγυρα γυρεύει

στις δίπλες του σφιχτά για να τυλίξει»;

«Ξύπνα», να πω, «Τιτάνα Εσύ, και πάλι,

κυκλόφερε τα θεία πατήματά Σου,

τα θεία Σου τα σκιρτήματα τριγύρω

στο φοβερό ερπετό που ξαναζώνει

τη γη κι ο οσκρός* του αρχίνισε να τρέχει

στις θείες πηγές Σου, φαρμακώνοντάς τις»;


«Ο διθύραμβος του Ρόδου», Άγγελος Σικελιανός


* οσκρός = κεντρί, δηλητήριο
Ο Έλληνας, τέκνο του ΔευκΑλίωνος, μάχεται συνΕχώς!

ΕΦ-ΗΜΕΡΙΔΕΣ