Google+ Followers

21 Νοεμβρίου 2013

Η ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΤΩΝ ΕΜΠΕΙΡΙΩΝ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΠΟΛΕΜΙΣΤΗΣ



Υπάρχουν τρία είδη κακών συνηθειών που χρησιμοποιούμε κατά κόρον όταν βρισκόμαστε μπροστά ΣΕ ΑΣΥΝΗΘΙΣΤΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ της ζωής: 

ΠΡΩΤΟΝ, να παραβλέπουμε ό,τι γίνεται ή έγινε και να νιώθουμε σαν να μην έγινε τίποτα. 

ΔΕΥΤΕΡΟΝ, να δεχόμαστε κάθετί όπως μας παρουσιάζεται και να νιώθουμε ότι ξέρουμε τί συμβαίνει. 

ΤΡΙΤΟΝ, να βασανιζόμαστε από ένα γεγονός είτε γιατί δεν μπορούμε να το παραβλέψουμε είτε γιατί δεν μπορούμε να το αποδεχτούμε ολοκληρωτικά. 

Υπάρχει ένας ΤΕΤΑΡΤΟΣ δρόμος, ο σωστός, Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΙΣΤΗ. 

Ο Πολεμιστής ενεργεί σαν να μην είχε συμβεί ποτέ τίποτα, γιατί δεν πιστεύει σε τίποτα, κι ωστόσο δέχεται κάθετί όπως του παρουσιάζεται. Ποτέ δεν νιώθει ότι γνωρίζει, αλλά ούτε και σαν να μην είχε συμβεί ποτέ τίποτα. 

Ενεργεί σαν να ελέγχει τον εαυτό του, ακόμα κι αν τρέμουν τα πόδια του. Κι όταν ΕΝΕΡΓΕΙ με αυτόν τον τρόπο, σκορπά τις βασανιστικές σκέψεις.

Πρέπει να καλλιεργήσεις το αίσθημα ότι ένας Πολεμιστής δεν χρειάζεται τίποτα. Λες πως χρειάζεσαι βοήθεια. Βοήθεια για τί;

Έχεις κάθετί που χρειάζεται για το παράξενο ταξείδι που είναι η ζωή. Η πραγματική εμπειρία είναι το να είσαι ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΖΩΝΤΑΝΟΣ. 

Η ίδια η ΖΩΗ είναι από μόνη της επαρκής, αυτοεξηγούμενη και ΠΛΗΡΗΣ. Ένας Πολεμιστής το καταλαβαίνει αυτό και ζει ανάλογα. Γι’ αυτό μπορεί να πει κανείς χωρίς αλαζονεία ότι Η ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΤΩΝ ΕΜΠΕΙΡΙΩΝ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΠΟΛΕΜΙΣΤΗΣ.

ΚΑΡΛΟΣ ΚΑΣΤΑΝΕΔΑ 
«Ιστορίες Δύναμης»


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

ΟΙ 10 ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΩΝ 7 ΗΜΕΡΩΝ

Ειπόντος τινός:

«Ω, Λεωνίδα, προς πολλούς μετ' ολίγων διακινδυνεύσων ούτως πάρει;»
Λεωνίδας έφη: «Ει μεν οίεσθέ με τωι πλήθει δειν πιστεύειν, ουδ' η πάσα Ελλάς αρκεί -βραχεία γαρ μοίρα του εκείνων πλήθους εστίν- ει δε ταις αρεταίς, και ούτος ο αριθμός ικανός



Όταν κάποιος του είπε:

«Με τόσους λίγους έρχεσαι, Λεωνίδα, να διακινδυνεύσεις απέναντι σε τόσους πολλούς;»
Ο Λεωνίδας είπε: «Αν πιστεύετε ότι πρέπει να βασιζόμαστε στο πλήθος, δεν αρκεί ούτε ολόκληρη η Ελλάδα -αφού αποτελεί μικρό μέρος σε σχέση με το πλήθος εκείνων. Αν όμως πιστεύετε ότι πρέπει να βασιζόμαστε στις αρετές του καθενός, τότε και ο αριθμός αυτός είναι ικανός


(Πλούταρχος, Λακωνικά Αποφθέγματα)

Μανθάνειν ἐν μὲν τῷ Οὐρανῷ τὸ ὁρᾶν, ἐν δὲ τῇ Γῇ τὸ ἀναμιμνήσκεσθαι.


Μακάριος ὁ διὰ τῶν Μυστηρίων διελθών, οὗτος γιγνώσκει τῆς ζωῆς τὴν ἀρχὴν καὶ τὸν σκοπόν!

Ὄλβιος ὅστις ἰδὼν κεῖνα εἶσ’ ὑπὸ χθόνα· οἶδε μὲν βίου τελευτάν, οἶδεν δὲ διόσδοτον ἀρχάν!


Πίνδαρος, Ποιητὴς τῶν Ἱερῶν Ἀγώνων τοῦ Ἑλληνισμοῦ καὶ Προφήτης τοῦ Ἀπόλλωνος ἐν Δελφοῖς.



Και τί να πω αύριο στον Ήλιο;

«Σήκω, σαΐτεψε το φίδι, πώχει αφήκει

η παλιά φιδομάνα και που τώρα

πάλι τη γην ολόγυρα γυρεύει

στις δίπλες του σφιχτά για να τυλίξει»;

«Ξύπνα», να πω, «Τιτάνα Εσύ, και πάλι,

κυκλόφερε τα θεία πατήματά Σου,

τα θεία Σου τα σκιρτήματα τριγύρω

στο φοβερό ερπετό που ξαναζώνει

τη γη κι ο οσκρός* του αρχίνισε να τρέχει

στις θείες πηγές Σου, φαρμακώνοντάς τις»;


«Ο διθύραμβος του Ρόδου», Άγγελος Σικελιανός


* οσκρός = κεντρί, δηλητήριο
Ο Έλληνας, τέκνο του ΔευκΑλίωνος, μάχεται συνΕχώς!

ΕΦ-ΗΜΕΡΙΔΕΣ