Google+ Followers

11 Απριλίου 2012

Η ΑΒΑΣΙΛΕΥΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ 1924 - 1935 -ΜΕΡΟΣ Α'




Εκτείνεται από το 1924 έως το 1935, δίνοντας έμφαση στην πορεία καθιέρωσης τής Αβασίλευτης Δημοκρατίας, στην ανάπτυξη των μαρξιστικών και σοσιαλιστικών ιδεών και στην δικτατορία του ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΠΑΓΚΑΛΟΥ. 
Η ανάμειξη της δυναστείας των ΓΛΥΞΜΠΟΥΡΓΚ στην πολιτική ζωή της ΕΛΛΑΔΑΣ και η προσπάθειά της να κηδεμονεύει την πολιτική ζωή του τόπου ήταν ένα μόνιμο φαινόμενο της Ελληνικής πολιτικής ζωής, που οδηγούσε σε διάβρωση και εκφαυλισμό κάθε νέου θεσμού. Σ' αυτή τη διάβρωση συμμετείχαν με τον τρόπο τους και οι πολιτικές δυνάμεις. Εξάλλου, εκτός των άλλων υποστηρικτών της, η μοναρχία συντηρούνταν και από τις πολιτικές προσωπικότητες οι οποίες πίστευαν, κάτι που μεταδόθηκε και στον Ελληνικό λαό, ότι δεν θα μπορούσαν να ελπίζουν σε εξουσία αν δεν έχουν τη στήριξη των ανακτόρων... 
Εξάλλου, μετά την Μικρασιατική καταστροφή, το επαναστατικό καθεστώς του ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΠΛΑΣΤΗΡΑ και του ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ ΓΟΝΑΤΑ ζήτησε την άμεση παραίτηση τού Βασιλέως ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ Α΄ και την απομάκρυνση όλων των υποστηρικτών του. Διάδοχός του ορίστηκε ο πρωτότοκος γιός του ΓΕΩΡΓΙΟΣ Β΄. 
Ο νέος Βασιλιάς, όμως, συνέχισε την πολιτική του πατέρα του και μάλιστα τον Οκτώβριο του 1923 εκδηλώθηκε και φιλοβασιλικό κίνημα εναντίον του νέου καθεστώτος. Το εν λόγω κίνημα έπεισε την Επαναστατική Κυβέρνηση πως ήταν η κατάλληλη στιγμή για πολιτειακή αλλαγή, γι' αυτό προκηρύχθηκαν εκλογές για συντακτική βουλή, η οποία ονομάστηκε Δ΄ Εν Αθήναις Εθνοσυνέλευσις, και ζητήθηκε η απομάκρυνση του ΓΕΩΡΓΙΟΥ Β΄. Στα πλαίσια των συνεδριάσεών της συζητήθηκε και η λύση του πολιτειακού...

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

ΟΙ 10 ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΩΝ 7 ΗΜΕΡΩΝ

Ειπόντος τινός:

«Ω, Λεωνίδα, προς πολλούς μετ' ολίγων διακινδυνεύσων ούτως πάρει;»
Λεωνίδας έφη: «Ει μεν οίεσθέ με τωι πλήθει δειν πιστεύειν, ουδ' η πάσα Ελλάς αρκεί -βραχεία γαρ μοίρα του εκείνων πλήθους εστίν- ει δε ταις αρεταίς, και ούτος ο αριθμός ικανός



Όταν κάποιος του είπε:

«Με τόσους λίγους έρχεσαι, Λεωνίδα, να διακινδυνεύσεις απέναντι σε τόσους πολλούς;»
Ο Λεωνίδας είπε: «Αν πιστεύετε ότι πρέπει να βασιζόμαστε στο πλήθος, δεν αρκεί ούτε ολόκληρη η Ελλάδα -αφού αποτελεί μικρό μέρος σε σχέση με το πλήθος εκείνων. Αν όμως πιστεύετε ότι πρέπει να βασιζόμαστε στις αρετές του καθενός, τότε και ο αριθμός αυτός είναι ικανός


(Πλούταρχος, Λακωνικά Αποφθέγματα)

Μανθάνειν ἐν μὲν τῷ Οὐρανῷ τὸ ὁρᾶν, ἐν δὲ τῇ Γῇ τὸ ἀναμιμνήσκεσθαι.


Μακάριος ὁ διὰ τῶν Μυστηρίων διελθών, οὗτος γιγνώσκει τῆς ζωῆς τὴν ἀρχὴν καὶ τὸν σκοπόν!

Ὄλβιος ὅστις ἰδὼν κεῖνα εἶσ’ ὑπὸ χθόνα· οἶδε μὲν βίου τελευτάν, οἶδεν δὲ διόσδοτον ἀρχάν!


Πίνδαρος, Ποιητὴς τῶν Ἱερῶν Ἀγώνων τοῦ Ἑλληνισμοῦ καὶ Προφήτης τοῦ Ἀπόλλωνος ἐν Δελφοῖς.



Και τί να πω αύριο στον Ήλιο;

«Σήκω, σαΐτεψε το φίδι, πώχει αφήκει

η παλιά φιδομάνα και που τώρα

πάλι τη γην ολόγυρα γυρεύει

στις δίπλες του σφιχτά για να τυλίξει»;

«Ξύπνα», να πω, «Τιτάνα Εσύ, και πάλι,

κυκλόφερε τα θεία πατήματά Σου,

τα θεία Σου τα σκιρτήματα τριγύρω

στο φοβερό ερπετό που ξαναζώνει

τη γη κι ο οσκρός* του αρχίνισε να τρέχει

στις θείες πηγές Σου, φαρμακώνοντάς τις»;


«Ο διθύραμβος του Ρόδου», Άγγελος Σικελιανός


* οσκρός = κεντρί, δηλητήριο
Ο Έλληνας, τέκνο του ΔευκΑλίωνος, μάχεται συνΕχώς!

ΕΦ-ΗΜΕΡΙΔΕΣ