Google+ Followers

5 Μαρτίου 2012

ΔΕΙΞΩ ΑΥΤΟΝ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΝ ΑΔΙΚΟΥΝΤΑ...



-“Δικάσομαι” ἔφη “πρὸς τίνα;”

-“Πρός γε τὸν σεαυτοῦ” εἶπε “κατήγορον, δικάσει δὲ ὁ βασιλεύς.”

-“ Ἐμοὶ δὲ” ἔφη “καὶ τῷ βασιλεῖ τίς ὁ δικάσων; Δείξω γὰρ αὐτὸν φιλοσοφίαν ἀδικοῦντα.”

-“Καὶ τίς” εἶπε “βασιλεῖ φιλοσοφίας λόγος, κἂν ἀδικῶν ταύτην τύχῃ;”

-“ Ἀλλὰ φιλοσοφίᾳ πολὺς” ἔφη “βασιλέως, ἵν' ἐπιτηδείως ἄρχῃ.”

-«Ενώπιον ποίου θα απολογηθώ;» (είπε ο Απολλώνιος)

-«Ενώπιον του κατηγόρου σου», είπε εκείνος, «και θα σε δικάσει ο βασιλιάς».

-«Και ανά­μεσα σε μένα και τον βασιλιά ποιός θα διεξαγάγει την δίκη;» ρώτησε. «Διότι θα αποδείξω ότι είναι ένοχος αδικίας εις βάρος της Φιλοσοφίας».

-«Και τι σχέση έχει η Φιλοσοφία με τον βασιλιά, ακόμα κι αν τυχόν την αδικεί;» είπε εκείνος.

-«Έχει ο βασιλιάς με την Φιλοσοφία», είπε ο Απολλώνιος, «για να είναι σε θέση να ασκεί ορθά την εξουσία»!

(Φιλόστρατος – Τὰ ἐς τὸν Τυανέα Ἀπολλώνιον, Βιβλίον 8ον. Σύγχρονη ἀπόδοση: Ἰαλυσσός.)


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

ΟΙ 10 ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΩΝ 7 ΗΜΕΡΩΝ

Ειπόντος τινός:

«Ω, Λεωνίδα, προς πολλούς μετ' ολίγων διακινδυνεύσων ούτως πάρει;»
Λεωνίδας έφη: «Ει μεν οίεσθέ με τωι πλήθει δειν πιστεύειν, ουδ' η πάσα Ελλάς αρκεί -βραχεία γαρ μοίρα του εκείνων πλήθους εστίν- ει δε ταις αρεταίς, και ούτος ο αριθμός ικανός



Όταν κάποιος του είπε:

«Με τόσους λίγους έρχεσαι, Λεωνίδα, να διακινδυνεύσεις απέναντι σε τόσους πολλούς;»
Ο Λεωνίδας είπε: «Αν πιστεύετε ότι πρέπει να βασιζόμαστε στο πλήθος, δεν αρκεί ούτε ολόκληρη η Ελλάδα -αφού αποτελεί μικρό μέρος σε σχέση με το πλήθος εκείνων. Αν όμως πιστεύετε ότι πρέπει να βασιζόμαστε στις αρετές του καθενός, τότε και ο αριθμός αυτός είναι ικανός


(Πλούταρχος, Λακωνικά Αποφθέγματα)

Μανθάνειν ἐν μὲν τῷ Οὐρανῷ τὸ ὁρᾶν, ἐν δὲ τῇ Γῇ τὸ ἀναμιμνήσκεσθαι.


Μακάριος ὁ διὰ τῶν Μυστηρίων διελθών, οὗτος γιγνώσκει τῆς ζωῆς τὴν ἀρχὴν καὶ τὸν σκοπόν!

Ὄλβιος ὅστις ἰδὼν κεῖνα εἶσ’ ὑπὸ χθόνα· οἶδε μὲν βίου τελευτάν, οἶδεν δὲ διόσδοτον ἀρχάν!


Πίνδαρος, Ποιητὴς τῶν Ἱερῶν Ἀγώνων τοῦ Ἑλληνισμοῦ καὶ Προφήτης τοῦ Ἀπόλλωνος ἐν Δελφοῖς.



Και τί να πω αύριο στον Ήλιο;

«Σήκω, σαΐτεψε το φίδι, πώχει αφήκει

η παλιά φιδομάνα και που τώρα

πάλι τη γην ολόγυρα γυρεύει

στις δίπλες του σφιχτά για να τυλίξει»;

«Ξύπνα», να πω, «Τιτάνα Εσύ, και πάλι,

κυκλόφερε τα θεία πατήματά Σου,

τα θεία Σου τα σκιρτήματα τριγύρω

στο φοβερό ερπετό που ξαναζώνει

τη γη κι ο οσκρός* του αρχίνισε να τρέχει

στις θείες πηγές Σου, φαρμακώνοντάς τις»;


«Ο διθύραμβος του Ρόδου», Άγγελος Σικελιανός


* οσκρός = κεντρί, δηλητήριο
Ο Έλληνας, τέκνο του ΔευκΑλίωνος, μάχεται συνΕχώς!

ΕΦ-ΗΜΕΡΙΔΕΣ