-“Δικάσομαι” ἔφη “πρὸς τίνα;”
-“Πρός γε τὸν σεαυτοῦ” εἶπε “κατήγορον, δικάσει δὲ ὁ βασιλεύς.”
-“ Ἐμοὶ δὲ” ἔφη “καὶ τῷ βασιλεῖ τίς ὁ δικάσων; Δείξω γὰρ αὐτὸν φιλοσοφίαν ἀδικοῦντα.”
-“Καὶ τίς” εἶπε “βασιλεῖ φιλοσοφίας λόγος, κἂν ἀδικῶν ταύτην τύχῃ;”
-“ Ἀλλὰ φιλοσοφίᾳ πολὺς” ἔφη “βασιλέως, ἵν' ἐπιτηδείως ἄρχῃ.”
-«Ενώπιον ποίου θα απολογηθώ;» (είπε ο Απολλώνιος)
-«Ενώπιον του κατηγόρου σου», είπε εκείνος, «και θα σε δικάσει ο βασιλιάς».
-«Και ανάμεσα σε μένα και τον βασιλιά ποιός θα διεξαγάγει την δίκη;» ρώτησε. «Διότι θα αποδείξω ότι είναι ένοχος αδικίας εις βάρος της Φιλοσοφίας».
-«Και τι σχέση έχει η Φιλοσοφία με τον βασιλιά, ακόμα κι αν τυχόν την αδικεί;» είπε εκείνος.
-«Έχει ο βασιλιάς με την Φιλοσοφία», είπε ο Απολλώνιος, «για να είναι σε θέση να ασκεί ορθά την εξουσία»!
(Φιλόστρατος – Τὰ ἐς τὸν Τυανέα Ἀπολλώνιον, Βιβλίον 8ον. Σύγχρονη ἀπόδοση: Ἰαλυσσός.)
