Google+ Followers

25 Μαρτίου 2008

Εις τον προδότην...

Eγύρισε τις πλάτες του,

φεύγει, φεύγει ο προδότης,

αλαμπή σέρνει τ' άρματα

φαρμακερά, το στήθος του

έγινεν Άδης.

Tον σταυρόν και τους Έλληνας

άφησ' οπίσω, εξάπλωσεν

αδελφικώς την χείρα του

στους τούρκους, κ' επροσκύνησε

βάρβαρον νόμον.

Tον συντροφεύει ολόμαυρον

μέγα εναέριον σύγνεφον,

κρέμεται ακόμα ατίνακτον

αστροπελέκι επάνω του,

κ' άγρυπνος μοίρα.

Ω ………………..*, τρέχεις,

και ο κτύπος των ποδών σου

αντιβομβεί, ωσάν να 'τρεχες

επί τον κούφιον θόλον

βαθείας αβύσσου.

Αν κοπιασμένος πέσης

να 'ναπαυθής στα χόρτα,

η τιμωρός συνείδησις

με εσέ πλαγιάζει αλλάζουσα

τα χόρτα εις δράκοντας.

Tο φως εσύ αποφεύγεις

της ημέρας, φοβούμενος

μήπως των προδομένων

ανθρώπων σε ξανοίξουσιν

οι μακραί σπάθαι.

Kράζεις την νύκτα, κ' έρχεται,

αλλά εις το σκότος μέσα

τυλιγμένους φαντάζεσαι

εχθρούς αρματωμένους,

και ως άφρων μένεις.

Αν μαυροφορεμένας

χήρας, αν βρέφους θρήνον

ορφανικόν ακούσης,

τρέμεις, και το ποτήρι σου

πέφτει σχισμένον.

Αν της χαράς τον γέλωτα

ιδής εις φιλικόν

δείπνον περιπετώμενον,

απ' ίδρωτα θανάτου

στάζουν τα φρύδια σου.

Ω, ποίαν ζωήν ηγόρασες

προδότα ………………..*!

και τι έλπιζες; το θείον

δια τους ομοίους σου

τέτοια δώρα ετοιμάζει.

Αν ήθελες χρυσάφι

πολύν εις τας βαρβάρους

αγαρηνάς σκηνάς

με το σπαθί εις το χέρι

εύρισκες πλούτον.

Πληγωμένος απ' ύβριν

Eλληνικών στομάτων

αν ήθελες εκδίκησιν

η καλλητέρα εκδίκησις

είναι η συμπάθεια.

Mέγα, λαμπρόν εάν ήθελες

όνομα, και περνώντας

εσύ κάθε οφθαλμός

με θαυμασμόν να στρέφεται

παρατηρώντας σε.

Σφαλερόν δρόμον, άθλιε,

εδιάλεξας, οι Έλληνες

που επρόδωσας θαυμάζονται

από την οικουμένην

κ' ήρωες καλούνται.

Kαι καταφρονημένος

ο …………………* έγινε.

Γύρευε από την μοίραν σου

κρυπτόν να σου χαρίση

τάφον εις όλους.


Ανδρέας Κάλβος


* Οι προδότες δεν έχουν όνομα. Κι αν είχαν, αυτοδικαίως με την προδοσία τους το χάνουν… καθώς υπόκεινται στην Ποινή της Ακατονομασίας. Δικαιούνται μόνον να φέρουν το «όνομα» του κοινού τους προγόνου Εφιάλτου, καθώς όλοι τους ανήκουν στο θλιβερό γένος των Εφιαλτιδών… όποιους «λόγους» και αν επικαλούνται κι όσο κι αν εξωραϊζουν την προδοσία τους!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

ΟΙ 10 ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΩΝ 7 ΗΜΕΡΩΝ

Ειπόντος τινός:

«Ω, Λεωνίδα, προς πολλούς μετ' ολίγων διακινδυνεύσων ούτως πάρει;»
Λεωνίδας έφη: «Ει μεν οίεσθέ με τωι πλήθει δειν πιστεύειν, ουδ' η πάσα Ελλάς αρκεί -βραχεία γαρ μοίρα του εκείνων πλήθους εστίν- ει δε ταις αρεταίς, και ούτος ο αριθμός ικανός



Όταν κάποιος του είπε:

«Με τόσους λίγους έρχεσαι, Λεωνίδα, να διακινδυνεύσεις απέναντι σε τόσους πολλούς;»
Ο Λεωνίδας είπε: «Αν πιστεύετε ότι πρέπει να βασιζόμαστε στο πλήθος, δεν αρκεί ούτε ολόκληρη η Ελλάδα -αφού αποτελεί μικρό μέρος σε σχέση με το πλήθος εκείνων. Αν όμως πιστεύετε ότι πρέπει να βασιζόμαστε στις αρετές του καθενός, τότε και ο αριθμός αυτός είναι ικανός


(Πλούταρχος, Λακωνικά Αποφθέγματα)

Μανθάνειν ἐν μὲν τῷ Οὐρανῷ τὸ ὁρᾶν, ἐν δὲ τῇ Γῇ τὸ ἀναμιμνήσκεσθαι.


Μακάριος ὁ διὰ τῶν Μυστηρίων διελθών, οὗτος γιγνώσκει τῆς ζωῆς τὴν ἀρχὴν καὶ τὸν σκοπόν!

Ὄλβιος ὅστις ἰδὼν κεῖνα εἶσ’ ὑπὸ χθόνα· οἶδε μὲν βίου τελευτάν, οἶδεν δὲ διόσδοτον ἀρχάν!


Πίνδαρος, Ποιητὴς τῶν Ἱερῶν Ἀγώνων τοῦ Ἑλληνισμοῦ καὶ Προφήτης τοῦ Ἀπόλλωνος ἐν Δελφοῖς.



Και τί να πω αύριο στον Ήλιο;

«Σήκω, σαΐτεψε το φίδι, πώχει αφήκει

η παλιά φιδομάνα και που τώρα

πάλι τη γην ολόγυρα γυρεύει

στις δίπλες του σφιχτά για να τυλίξει»;

«Ξύπνα», να πω, «Τιτάνα Εσύ, και πάλι,

κυκλόφερε τα θεία πατήματά Σου,

τα θεία Σου τα σκιρτήματα τριγύρω

στο φοβερό ερπετό που ξαναζώνει

τη γη κι ο οσκρός* του αρχίνισε να τρέχει

στις θείες πηγές Σου, φαρμακώνοντάς τις»;


«Ο διθύραμβος του Ρόδου», Άγγελος Σικελιανός


* οσκρός = κεντρί, δηλητήριο
Ο Έλληνας, τέκνο του ΔευκΑλίωνος, μάχεται συνΕχώς!

ΕΦ-ΗΜΕΡΙΔΕΣ