ΠΕΡΙΜΕΝΕΤΕ ΑΠΟ ΑΛΛΟΥΣ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΣΕΙΣ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΚΑΝΕΤΕ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΑΣ...

Εσείς οι άνθρωποι, είστε αιχμάλωτοι της ιδέας ότι ένας υπεράνθρωπος, ένας άγιος, ή κι ένας Θεός, μπορεί να σας σώσει, κι έτσι μένετε αδρανείς στις καταστροφές που σας βρίσκουν. 

Περιμένετε από άλλους να κάνουν αυτό που Εσείς θα έπρεπε να κάνετε για τους εαυτούς σας... Κοίταξε το υλικό σας έργο, είπε η Νεράιδα, που είναι απόρροια του πνευματικού σας έργου. Δες την τεράστια καταστροφή που προκαλεί στο έργο της Δημιουργίας. Συνειδητοποίησες ποτέ την έκταση αυτής της ύβρεως;

Τούτος ο υπέροχος ζωντανός Πλανήτης, ο φωτεινός, ζεστός και γαλάζιος... Τούτη η υπέροχη Μητέρα Γή μας, που δεύτερη δεν υπάρχει σε ολόκληρο το Σύμπαν... Βρίσκεται σε κίνδυνο, εξ αιτίας μας! Οι περιστάσεις απαιτούν από την νοημοσύνη μας να λειτουργήσουμε πλέον συνειδητά με σημείο αναφοράς την Κοσμική Συνθήκη μέσα στην οποία γεννηθήκαμε και υπάρχουμε.

Φθάσαμε μέχρις εδώ με την βοήθεια των Συνειδητών Ενεργειών της Δημιουργίας που ονομάσαμε Θεούς και, τυφλωμένοι από έπαρση, ιδιοποιηθήκαμε το έργο Tους. Αρνηθήκαμε ακόμα και την ύπαρξή Τους και τους εξοβελίσαμε από την ζωή μας, με αποτέλεσμα να στραφούμε εναντίον των Πάντων, ακόμη και εναντίον του Εαυτού μας. 

Γίναμε "Θεοί" και "Διάβολοι", αλλά χάσαμε τον Ήρωα, το αρχετυπικό χαρακτηριστικό του Ανθρώπου-Πολεμιστή που είναι ικανός να αντιμετωπίζει το Πεπρωμένο του...

Ευάγγελος Βαρελίδης, "Εγώ σκέπτομαι, άρα υπάρχω. Είμαι όμως οι σκέψεις μου;" ΗΛΙΟΔΡΟΜΙΟΝ, ΑΘΗΝΑ 2002.