Google+ Followers

22 Ιανουαρίου 2009

Ένοχοι και Λήθιοι...

«Ταλαίπωρος άρα τις σύ γε άνθρωπος εί και ουδέ Αθηναίος,

ώ μήτε θεοί πατρώοι εισίν μήτε ιερά μήτε άλλο μηδέν καλόν και αγαθόν.»

(Πλάτων, Ευθύδημος, 302 C)


«Ω, μνηστήρες, υπέρβιον ύβριν έχοντες...

Νέμεσις εξ ανθρώπων έσεται!»

(Δεύτερος λόγος του Τηλεμάχου προς τους Μνηστήρες)



Χτύπησαν τα μάρμαρα των ναών μας με τόσο μίσος

που φαντάζονταν πως συνέτριβαν την ίδια την καρδιά μας!


Και κατάφεραν να την πληγώσουν τόσο

που μετέτρεψαν τα μάρμαρα σε καρδιά μας,

αλλά και την καρδιά μας σε μάρμαρο!


Τί φριχτό γι΄ αυτούς και την Ιστορία

την ενοχή τους πάνω σε μάρμαρο να γράψουν!


Και τί στ΄ αλήθεια προσμένουν οι ένοχοι τώρα;

Εκδίκηση για ό,τι έκαναν;

Ή σωτηρία από το κακό που έφεραν;

Ό,τι έσπειραν αμείλικτα θα τους θερίσει!


Μα έρχονται τώρα οι οπαδοί τής λήθης

με νέους φόβους όλα να τα σβήσουν...

Ω, οι λήθιοι! Κοιτούν αλλά δεν βλέπουν,

παρεξηγώντας το λευκό του μαρμάρου

με το λευκό της ζύμης!

Εμπρός, λοιπόν, ζυμώστε το μάρμαρο της καρδιάς μας, αν μπορείτε!


Γνωρίστε το καλά, οι ένοχοι κι εσείς οι λήθιοι,

πως η Δικαιοσύνη της Ζωής κρατάει ζυγό

και στο δεξί της χέρι ξίφος κοφτερό...

για γομολάστιχα δεν έχει τρίτο χέρι!


Με μαρμαρένια πλέον την καρδιά,

εμείς οι Έλληνες, τί άλλο πια να φοβηθούμε;


Τα ιερά μας θα τα χτίσουμε ξανά

βγάζοντας το μάρμαρο από την καρδιά μας!


Γ. Λαθύρης


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

ΟΙ 10 ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΩΝ 7 ΗΜΕΡΩΝ

Ειπόντος τινός:
«Ω, Λεωνίδα, προς πολλούς μετ' ολίγων διακινδυνεύσων ούτως πάρει;»
Λεωνίδας έφη: «Ει μεν οίεσθέ με τωι πλήθει δειν πιστεύειν, ουδ' η πάσα Ελλάς αρκεί -βραχεία γαρ μοίρα του εκείνων πλήθους εστίν- ει δε ταις αρεταίς, και ούτος ο αριθμός ικανός


Όταν κάποιος του είπε:
«Με τόσους λίγους έρχεσαι, Λεωνίδα, να διακινδυνεύσεις απέναντι σε τόσους πολλούς;»
Ο Λεωνίδας είπε: «Αν πιστεύετε ότι πρέπει να βασιζόμαστε στο πλήθος, δεν αρκεί ούτε ολόκληρη η Ελλάδα -αφού αποτελεί μικρό μέρος σε σχέση με το πλήθος εκείνων. Αν όμως πιστεύετε ότι πρέπει να βασιζόμαστε στις αρετές του καθενός, τότε και ο αριθμός αυτός είναι ικανός


(Πλούταρχος, Λακωνικά Αποφθέγματα)

Μανθάνειν ἐν μὲν τῷ Οὐρανῷ τὸ ὁρᾶν, ἐν δὲ τῇ Γῇ τὸ ἀναμιμνήσκεσθαι.

Μακάριος ὁ διὰ τῶν Μυστηρίων διελθών, οὗτος γιγνώσκει τῆς ζωῆς τὴν ἀρχὴν καὶ τὸν σκοπόν!

Ὄλβιος ὅστις ἰδὼν κεῖνα εἶσ’ ὑπὸ χθόνα· οἶδε μὲν βίου τελευτάν, οἶδεν δὲ διόσδοτον ἀρχάν!


Πίνδαρος, Ποιητὴς τῶν Ἱερῶν Ἀγώνων τοῦ Ἑλληνισμοῦ καὶ Προφήτης τοῦ Ἀπόλλωνος ἐν Δελφοῖς.



Και τί να πω αύριο στον Ήλιο;

«Σήκω, σαΐτεψε το φίδι, πώχει αφήκει

η παλιά φιδομάνα και που τώρα

πάλι τη γην ολόγυρα γυρεύει

στις δίπλες του σφιχτά για να τυλίξει»;

«Ξύπνα», να πω, «Τιτάνα Εσύ, και πάλι,

κυκλόφερε τα θεία πατήματά Σου,

τα θεία Σου τα σκιρτήματα τριγύρω

στο φοβερό ερπετό που ξαναζώνει

τη γη κι ο οσκρός* του αρχίνισε να τρέχει

στις θείες πηγές Σου, φαρμακώνοντάς τις»;


«Ο διθύραμβος του Ρόδου», Άγγελος Σικελιανός


* οσκρός = κεντρί, δηλητήριο
Ο Έλληνας, τέκνο του ΔευκΑλίωνος, μάχεται συνΕχώς!

ΕΦ-ΗΜΕΡΙΔΕΣ