Google+ Followers

16 Ιανουαρίου 2009

ΕΠΙΚΛΗΣΙΣ ΑΧΙΛΛΕΩΣ


Ομήρου "Ιλιάς", Ραψωδία Π, 231-243



"Εύχετ΄έπειτα στας μέσωι έρκεϊ, λείβε δε οίνον

ουρανόν εισανιδών· Δία δ΄ου λάθε Τερπικέραυνον·

Ζευ Άνα, Δωδωναίε, Πελασγικέ, τηλόθι ναίων…

ημέν δή ποτ΄εμόν έπος έκλυες ευξαμένοιο…

ηδ΄έτι και νυν μοι τόδ΄επικρήηνον εέλδωρ…

έταρον πέμπω πολέσιν μετά Μυρμιδόνεσσι

μάρνασθαι· τωι κύδος άμα πρόες, ευρύοπα Ζεύ,

θάρσυνον δε οι ήτορ ενί φρεσίν…

είσεται ή ρα και οιος επίστηται πολεμίζειν."


Προσευχήθηκ΄ έπειτα, σταθείς στο μέσον της αυλής,

κι έκανε σπονδή οίνου, υψώνοντας το βλέμμα στον ουρανό,

χωρίς να λησμονήσει τον Τερπικέραυνο Δία:

Ζεύ Άνακτα, Δωδωναίε, Πελασγικέ, που μακριά ναίεις…

Κι άλλοτε τον λόγο μου άκουσες όταν προσευχόμουν…

Και τώρα εισάκουσέ με και πραγματοποίησε την ευχή μου…

Τον φίλο μου στέλνω ν΄ αγωνισθεί με πολλούς Μυρμιδόνες·

Στείλε σε αυτόν υπεροχή Ευρύοπα Ζεύ,

πλήρωσέ του με θάρρος την καρδιά εντός των φρενών…

για να μάθει και μόνος του ότι άριστα γνωρίζει να πολεμά!


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

ΟΙ 10 ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΩΝ 7 ΗΜΕΡΩΝ

Ειπόντος τινός:
«Ω, Λεωνίδα, προς πολλούς μετ' ολίγων διακινδυνεύσων ούτως πάρει;»
Λεωνίδας έφη: «Ει μεν οίεσθέ με τωι πλήθει δειν πιστεύειν, ουδ' η πάσα Ελλάς αρκεί -βραχεία γαρ μοίρα του εκείνων πλήθους εστίν- ει δε ταις αρεταίς, και ούτος ο αριθμός ικανός


Όταν κάποιος του είπε:
«Με τόσους λίγους έρχεσαι, Λεωνίδα, να διακινδυνεύσεις απέναντι σε τόσους πολλούς;»
Ο Λεωνίδας είπε: «Αν πιστεύετε ότι πρέπει να βασιζόμαστε στο πλήθος, δεν αρκεί ούτε ολόκληρη η Ελλάδα -αφού αποτελεί μικρό μέρος σε σχέση με το πλήθος εκείνων. Αν όμως πιστεύετε ότι πρέπει να βασιζόμαστε στις αρετές του καθενός, τότε και ο αριθμός αυτός είναι ικανός


(Πλούταρχος, Λακωνικά Αποφθέγματα)

Μανθάνειν ἐν μὲν τῷ Οὐρανῷ τὸ ὁρᾶν, ἐν δὲ τῇ Γῇ τὸ ἀναμιμνήσκεσθαι.

Μακάριος ὁ διὰ τῶν Μυστηρίων διελθών, οὗτος γιγνώσκει τῆς ζωῆς τὴν ἀρχὴν καὶ τὸν σκοπόν!

Ὄλβιος ὅστις ἰδὼν κεῖνα εἶσ’ ὑπὸ χθόνα· οἶδε μὲν βίου τελευτάν, οἶδεν δὲ διόσδοτον ἀρχάν!


Πίνδαρος, Ποιητὴς τῶν Ἱερῶν Ἀγώνων τοῦ Ἑλληνισμοῦ καὶ Προφήτης τοῦ Ἀπόλλωνος ἐν Δελφοῖς.



Και τί να πω αύριο στον Ήλιο;

«Σήκω, σαΐτεψε το φίδι, πώχει αφήκει

η παλιά φιδομάνα και που τώρα

πάλι τη γην ολόγυρα γυρεύει

στις δίπλες του σφιχτά για να τυλίξει»;

«Ξύπνα», να πω, «Τιτάνα Εσύ, και πάλι,

κυκλόφερε τα θεία πατήματά Σου,

τα θεία Σου τα σκιρτήματα τριγύρω

στο φοβερό ερπετό που ξαναζώνει

τη γη κι ο οσκρός* του αρχίνισε να τρέχει

στις θείες πηγές Σου, φαρμακώνοντάς τις»;


«Ο διθύραμβος του Ρόδου», Άγγελος Σικελιανός


* οσκρός = κεντρί, δηλητήριο
Ο Έλληνας, τέκνο του ΔευκΑλίωνος, μάχεται συνΕχώς!

ΕΦ-ΗΜΕΡΙΔΕΣ