H ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΦΥΣΕΩΣ...

Φωτο. Ιαλυσσός

"ΑΝΑΣΗΚΩΣΕ ΤΗΝ ΠΛΑΤΗ ΚΙ ΑΠΟΣΕΙΣΕ ΤΟΥΣ, ΠΕΝΤΑΔΑΚΤΥΛΕ ΜΟΥ..."

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΜΟΥΣΙΚΟΣΥΝΘΕΤΗ ΜΑΡΙΟ ΤΟΚΑ ΠΟΥ ΕΦΥΓΕ...

NOMIMH ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΕ ΜΙΑ ΑΥΘΑΙΡΕΤΗ ΙΔΙΟΠΟΙΗΣΗ...

"Αποφασίσαμε να αντιδράσωμε ως Λέσβιοι εγώ και οι κυρίες Μαρία Δ. Ρόδου και Κοκκώνη Αντ. Κουβαλάκη σ' ένα παγκόσμιο φαινόμενο, το οποίο θεωρούμε σύμπτωμα μιας εποχής, όπου το ιστορικά αληθινό και γενικό αντικαθίσταται με το υποκειμενικά αυθαίρετο και εγωιστικό. Θα έλεγα επί πλέον, ότι το εν λόγω φαινόμενο υποκρύπτει μία απρόκλητη επιθετικότητα η ρατσισμό κάποιων ιδιορρύθμων ατόμων εναντίον όσων δεν χαρακτηρίζονται από αντίστοιχες ιδιορρυθμίες.

Η ιδιοποίηση και ο σφετερισμός από άλλους της ιδιότητας του καταγόμενου από κάποια γενέτειρα πατρίδα γη, που δεν έχουν καμμία σχέση με τη γη αυτή, είναι καθ' εαυτές πράξεις ακραίας αυθαιρεσίας. Όταν δε οι σφετεριστές δολίως γίνωνται όχι απλώς συνδικαιούχοι της ιδιότητας αλλά και αποπειρώνται να αφαιρέσουν την ιδιότητα από τους ίδιους τους δικαιούχους, τότε η αυθαιρεσία γίνεται ολοκληρωτισμός και ο σφετερισμός βίαιη αφαίρεση, κλοπή και κατοχή της ταυτότητας του άλλου. Μια τέτοια συμπεριφορά θα την χαρακτήριζα "εύλογη" μεν, αλλά τυπικά κλινικό σύμπτωμα ελλειμματικότητας και μειονεξίας. Ας δούμε με λίγες μόνο φράσεις το φαινόμενο αυτό πιο συγκεκριμένα.

Οι λέξεις Λέσβιος, Λεσβία, Λέσβιο και Λεσβιακός, Λεσβιακή, Λεσβιακό για αιώνες αμέτρητους σήμαιναν αποκλειστικά κάτι, με το οποίο ωνομάζονταν γενεές επί γενεών ανθρώπων και διαχρονικώς τα δημιουργήματά τους, ιστορικά, καλλιτεχνικά, πνευματικά, υλικά και ό,τι άλλο αναφέρεται και αφορά στην πλουσιώτατη σε πολιτισμό και ιστορία νήσο Λέσβο· σήμαιναν πολύ απλά το βασικώτερο στοιχείο της ατομικής και ομαδικής συνειδησιακής οντότητας και ιστορικογεωγραφικής ταυτότητας των Λεσβίων*. Κατά τα τελευταία χρόνια όμως οι σημασίες αυτές των λέξεων έχουν σχεδόν χαθεί, έχουν σχεδόν εξοβελισθεί και αντικαταστάθηκαν με σημασίες που δεν έχουν καμμιά απολύτως σχέση με τη Λέσβο. Αλλά το πράγμα δεν σταμάτησε εδώ. Για τον χαρακτηρισμό των κατοίκων της Λέσβου αντί των πανάρχαιων λέξεων Λέσβιος, -ία, Λέσβιο εισήχθησαν δολίως και εσκεμμένα και χρησιμοποιούνται άλλες "λέξεις", αυθαίρετα κατασκευασμένες και ανύπαρκτες σ' όλα τα Λεξικά της Αρχαίας και της Νέας Ελληνικής Γλώσσας. Πρόκειται για τις εκ του μηδενός νεοκατασκευασμένες πρόσφατα δήθεν "λέξεις" Λεσβιανός, -η, -ο και Λεσβιώτης -ισσα, -ικο (διεθνώς "Lesvonian", "Lesviot"), για τον χαρακτηρισμό των γεννηθέντων, κατοικούντων και καταγόμενων από τη Λέσβο.

Ίσως, αν δεν είναι κανείς Λέσβιος, να μην μπορεί να συνειδητοποιήσει τον ψυχικό και ηθικό βιασμό στο υπαρξιακό βάθος που τον αισθάνονται ο κάτοικος και ο καταγόμενος από το ιστορικό αυτό νησί· στο υπαρξιακό βάθος που τον αισθάνονται μία Λεσβία η ένας Λέσβιος· στο υπαρξιακό βάθος που συνεπάγεται η βάναυση γλωσσική υποκλοπή και αφαίρεση της γεωγραφικήςταυτότητας των Λεσβίων. Αυτόν τον ψυχικό βιασμό, αυτήν την ηθική βλάβη, που προσβάλλει βάναυσα το δικαίωμα της ταυτότητας κάθε ανθρώπου, θελήσαμε οι συναιτούσες μου κι εγώ να εκφράσουμε δια του συνηγόρου μας, καταθέτοντας την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων, που εκδικάζεται στο Πρωτοδικείο Αθηνών την 10η Ιουνίου 2008, ημέρα Τρίτη, κτίριο 5 πρώην Σχολής Ευελπίδων, ώρα 9 π.μ.

Δ.Ι.Λ."

A Greek court will be assembled to decide whether the word "Lesbian", meaning inhabitant of, or person originating from the sizeable Greek island of Lesbos, may also be used to designate homosexual women.

Three Lesbians, two of whom are women, have appealed to Greek justice, asking for the prohibition and withdrawal of the word "Lesbian" from the registered name "Greek Homosexual and Lesbian Community" (OLKE), their argument being that their historical and regional identity and personality are illegally offended by such a usage. One of the prosecutors, publisher of the magazine "Davlos" (www.davlos.gr) Dimitris Lambrou, stated that the use of the word "Lesbian", in Greek both a noun and an adjective, by individuals having absolutely no relation to his place of birth, is arbitrary and inadmissible, as it distorts a true historical meaning and causes daily problems to the social life of the inhabitants of the island.

The word acquired the meaning of homosexual woman and has been used as such in all languages for the last decades. The alteration of its meaning stems from the fact that the great Lesbian poetess Sappho of the 7th cen. B.C., several centuries after her death, was thought to have had homosexual relations with her female students. Newer research has disproven this, as Sappho had a family and committed suicide for the love of another man.

The case, scheduled to be tried on the 10th of June at the Athens Trial Court, has raised spirits among 250.000 people originating from Lesbos, as well as, in the opposite sense, among thousands of "Lesbians" in Greece and around the word. "On no occasion should the name of the inhabitants of Lesbos be abused", added D. Lambrou".

ΠΗΓΗ: ΔΑΥΛΟΣ

Η ΚΥΨΕΛΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΟΣ ΛΟΓΟΥ - THE HIVE OF HELLENIC LOGOS

Η παγκόσμια θρησκευτική δικτατορία...

Εάν δεν υπήρχε παγκόσμια θρησκευτική δικτατορία

Εάν διδασκόταν θρησκειολογία στα σχολεία του κόσμου,

Αντίθετη θα ‘ταν η παγκόσμια γνώση για τις θρησκείες.

ΘΥΣΙΕΣ-ΣΤΑΥΡΩΣΕΙΣ-

ΑΝΑΣΤΑΣΕΙΣ

για τη… σωτήρια

του ΑΝΘΡΩΠΟΥ:

Πριν τον Χριστό, άλλοι θεοί ή υιοί θεών (γεννημένοι από παρθένο), θυσιάστηκαν (και με σταυρικό θάνατο) ή και αναστήθηκαν για τη σωτηρία των ανθρώπων.

Πολλές χιλιάδες χρόνια, αυτοί οι μύθοι, κυριαρχούσαν σε διάφορους λαούς.

Ο… τελευταίος, γιος θεού, είναι ο Ιησούς.

Ο μύθος του, αφού οικειοποιήθηκε και εξαφάνισε τους μύθους άλλων υιών (και) θεών, κυριαρχεί, δια της πλέον σκληρής βίας, για δύο χιλιάδες χρόνια.

Βρίσκεται προς το τέλος του.

Θ’ αφήσει πίσω του συντρίμμια την ανθρωπότητα.

Οι μύθοι συνειδητοποιούνται και τελειώνουν.

Όμως, ουδέποτε θα σβήσουν, ως αθάνατοι, αυτοί που πραγματικά υπήρξαν, εργάστηκαν, βασανίστηκαν, σταυρώθηκαν και θυσιάστηκαν (δεν… αναστήθηκαν) για τη σωτηρία της ανθρωπότητας.

Είναι μυριάδες! Σ’ όλους τους λαούς. Απ΄ αρχής κόσμου

Και ο μεν Χριστός, σύμφωνα με τα ευαγγέλια, στιγμιαία υπέφερε.

Αντίθετα, οι πραγματικά βασανισμένοι και σταυρωμένοι, υποφέρουν παντοιοτρόπως σ’ όλοι τους τη ζωή.

Αυτοί όμως δεν είχαν-έχουν πίσω τους οργανωμένες πολυεθνικές θρησκείες του

πλούτου και της βίας, ούτε οι ίδιοι θέλησαν να εξαπατήσουν.

Δεν… προβλήθηκαν, ως θεοί!

Με σκοπό τον έλεγχο και εκμετάλλευση της ανθρωπότητας,

οι καταρρέουσες θρησκείες (κυρίως οι ισχυρότερες και βιαιότερες: Χριστιανική-Ισλαμική), σχεδιάζουν τη σωτηρία τους.

Η συνεργασία: ΠΑΠΑ-ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ,ΜΠΟΥΣ,ΜΠΙΝ ΛΑΝΤΕΝ

αποβλέπει στην κατ΄ αρχήν συντήρηση των θρησκειών με: ένταση του φανατισμού και των μεταξύ τους (ελεγχόμενων) συγκρούσεων.

Σταδιακά, προετοιμάζεται η αντικατάσταση φθαρμένων θεών (όπως έγινε με τον Γιαχβέ) με νέους που θα… θυσιαστούν για τη σωτηρία μας!

Γιάννης Ζωχιός

Ο ΚΑΙΡΟΣ (ΕΥΚΑΙΡΙΑ) ΤΟΥ ΛΥΣΙΠΠΟΥ - LYSSIPPUS TIMING

ΠΑΣΧΑ μου Ευλογημένο!

«Το Πάσχα Είναι Ευλογημένο!»
λέγει ο Ρασοφόρος ο Παπάς,
Βρυκόλακας στ’ Ολόμαυρο τό Ένδυμα
του Καϊάφα του Ραβίνου Τυλιγμένος!
Και τά Ελληνόπουλα παιδιά
ακούνε σιωπηλά!
Κι’ ύστερα Μαρτυρούνε Υπνωτισμένα,
Αρνιά μικρά, έτσι Θρεμμένα,
Ψυχές Πνιγμένες στην Θεία Μεταλαβιά:
«Το Πάσχα ΜΟΥ το Ευλογημένο
Του Μωϋσή Γιορτή Χαρμόσυνη είναι Ιερά!»…

Πάσχει η Γή,
Πάσχει Αιώνες τώρα Μακρινούς,
Πάσχει Θανάσιμα Πληγωμένη,
Κατάκαρδα Αιμορραγεί,
στα Στήθη Λαβωμένη!

Και Αιμορραγώ και εγώ
μαζί με αυτήν,
και Πάσχω και πονώ!
Πάσχω σκληρά να θυμηθώ,
Πάσχω!
Και Ερωτώ:
«Πώς άνοιξε η Πληγή αυτή
Γλυκιά Μητέρα μου
Πάνω σε Σένα,
Στα στήθη σου τά στοργικά,
πού θρέψανε Βουνά κι’ Ωκεανούς,
Ποτάμια, Θάλασσες, Πολιτισμούς,
καί έμβια όντα ωσάν και μένα;»

Πάσχω αιώνες!
Πάσχω… πονώ!
Αιώνες Πάσχω,
Πάσχω να θυμηθώ,
Το Κείθε Απόμακρο
Θαμμένο-Ζωντανό
Το Πρώτο Πάσχα το Μοιραίο,
Πάσχα Μακάβριο,
Πάσχα Μακαρισμένο!
Που το Ευλογούνε μεσ’ στις Εκκλησιές
Απ’ τους Βυζαντινούς Καιρούς,
Καιρούς απάνθρωπους και Βδελυρούς,
Στά αμέτρητα ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ ωμούς-
Στής Μέδουσας το Αίμα Βουτηγμένους!
Αιώνες Πετρωμένους!
Θανατηφόρα Μαυροφόρα Οσμή,
Του Εκλεκτού Λαού Οργή!
Πάσχα Ιεροποιημένο,
Του Αβραάμ και Μωϋσή
Πάσχα Θεοποιημένο!
Πληγή στού Ολύμπου την Καρδιά
Πληγή ανεπούλωτη
Πληγή αιώνων Ανοιχτή
Κολάσεως Φωτιά!
Ελλάδα μου Πατρίδα μου,
Άνθος μου Μαραμένο!

Πάσχω μέσα στα Λοίσθια,
να Θυμηθώ, και Υπνοβατώ!
Διαβάτης Ολομόναχος Καταδιωγμένος,
Δίχως Ουράνιο Οδηγό,
Ψάχνω! Στις Mακρινές μου τίς Ζωές-
Μνήμες Παλιές κι Αραχνιασμένες,
Ω! έρημη ψυχή μου,
Πικρό Ποτήριο στα Χείλη σου Σκιές!

Και Εκεί,
Στις Μακρινές και Αιώνιες Παραλίες,
στής Λήθης μου τά Άδυτα,
τ’ ατέλειωτα τά Μυστικά Φρικτά,
ΕΚΕΙ! Μέσα στα Δάκρυα-Φωτιά Καυτή-
πού μόνον της Ψυχής ο Γολγοθάς μπορεί να Χύσει,
Βαφτίστηκα Ιέρεια Ξανά!

Και Όραμα μπροστά στα μάτια
μου εφάνηκε θολό!
Στής Γαίας την Καρδιά μπηγμένο
Μαχαίρι Αιχμηρό-
Στο Σχήμα του Σταυρού Φτιαγμένο,
και στην Λαβή του την Χρυσή
"Εξάκτινο" Όργιο Καταραμένο,
τ’ Αστέρι του ...
-Σύμβολο ΜΙΣΟΥΣ- σκαλισμένο!

Και αυτό πού Πάσχιζα να δώ,
το Πάσχα αυτό το Μακρινό,
το Πρώτο, το Μοιραίο,
Μπροστά μου υψώθηκε
Γιγάντιος Βωμός,
σε Αίμα Ανθρώπινο Νωπό
Βαμμένος,
Κατάμαυρο Όργιο,
Σπέρμα του ΦΟΒΟΥ Τρομερό,
Της Μέδουσας Ούρλιασμα
Τέρας Μορφή
Στα Έγκατα του Τρόμου Γεννημένη,
Του Εφιάλτη του Προδότη
Μισάνθρωπη Γενιά Φρικτή!

Είδα μπροστά μου μέρα Άνοιξη,
Μάρτυρας Μόνον ο Ουρανός,
πού ανέτειλε μέσ’ στά Σκοτάδια
της Ύβρεως Γενιάς-
Στον Ύπουλο Κόρφο
του "Πρίγκιπα Μωϋσή"-
Στ’ Αβύσσου αυτό το Σπέρμα
τον Καταχθόνιο Υιό-
Αχάριστη Μαύρη Καρδιά-
Πόθος Απάνθρωπος,
Ολέθρια Καταστροφή,
Αβυσσαλέα Οργή,
Αλλάζων Μίσος, Απέραντο Βαθύ,
κατά των Τέκνων Όλων
ΘΑΝΑΤΟΣ
της Γαίας Θεάς και των Θεών Βουλή!

Και Βάψανε τις Θύρες τους
οι Ιερόσυλοι Αυτοί-
Του Αβραάμ η Αμείλικτη Ροή-
σε Κόκκινο χρώμα ζωηρό,
Μ’ Αίμα ζεστό, Νωπό,
Αρνιών πολλών Ζωή,
Θυσία Φθονερή-
Σύμβολο της Αθανασίας τους
Ασπίδα τους απ’ την ολέθρια ΣΦΑΓΗ-
πού Έμελλε να Πράξουν,
Χαρμόσυνο Έργο και Ιερό-
Νήπια, Παιδιά και Νεογνά να ΣΦΑΞΟΥΝ-
Ασύλληπτο Μίσος Αιχμηρό,
Το Πάσχα Αυτό,
Σπονδή Τροφή,
για Μωϋσή Υβριστή!
και Κρόνιο Θεό
…

…
Μια μέρα Άνοιξη,
Μέρα για πάντα Θλιβερή,
Χλωμή, Συννεφιασμένη,
Σαν Βούρκωσε μέχρι το Χείλος της
η Εύσπλαχνη Καρδιά
της Πονεμένης Γης
η Δρόσος η όμορφη, η τρυφερή,
Δάκρυα έγινε, Βροχή!

Και εσκόρπισαν διάχυτα
και σκάλωσαν τά Δάκρυα
Διαμάντια Αγκιστρωμένα,
στής Άρρητης Αρχής
τά Πέπλα τά Διάφανα!
Αιώνια Κλειδωμένη!
Μετέωρη Κραυγή!

Δάκρυα αμέτρητα
στής Ειμαρμένης
την Βουβή Φωνή
με Αύρα κεντημένα!

Στής Γαίας Θεάς
την Μνήμη Μακρινή
Δάκρυα Φωτιά,
Αιώνια Καρφωμένα!

Μάρτυς Αιώνιος ο Άρχων Ουρανός!
Η Νέμεσις Θεά, των Πάνδεινων Δικαία Εκδικητής,
Της Γαίας Θεάς και των Ανθρώπινων Ψυχών
Αιώνιος Λυτρωτής!
Μέλαν Σκήπτρο κρατών,
την Καταιγίδα Αγιάζει!
Να Επιστρέψει Ο ΆΡΗΣ Ο Θεός!
Να γίνει Ο Απύθμενος ο Στεναγμός!
Στοργή και Έλεος-
ΘΕΑ ΑΦΡΟΔΙΤΗ!


Μια μέρα Άνοιξη, μέρα πενθηφορούσα,
Το Πρώτο Πάσχα πρόβαλλε,
Το Πρώτο, το Μοιραίο-
Ελεεινή Μορφή!

Και απ’ άκρη σ’ άκρη Τύλιξε
της Αίγυπτου τήν Γή,
των Νήπιων το Κλάμα Γοερό!
Θανάτου Πέπλο Σκοτεινό!
Κι ’ από τ’ ανάκτορα του Φαραώ,
κι’ απ’ του Βοσκού την στάνη,
Θρήνος Μεγάλος, Λύπη Χολή!
Γιόμισε την Αυγή,
Έρημης Μάνας Σπαρακτική Κραυγή!
Των ΝΗΠΙΩΝ παιδιών της,
Η ανελέητη ΣΦΑΓΗ!
…

Καί Κάθε Νεογνό,
Πρωτότοκο καί τρυφερό,
π’ ακόμα θήλαζε Γάλα γλυκό
δώρο Αγάπης Μητρικό,
και λούφαζ’ ήρεμο
στο Στήθος το θερμό,
κι’ απ’ της Μητέρας την Καρδιά-
θρόμβο απαλό -
Νανούρισμα Θεϊκό,
σε όνειρα Στοργής ήταν παραδομένο,
μάγουλο ροδαλό,
ανέμελο στα στήθη αραγμένο,
αμάραντο στα χείλια του
χαμόγελο γλυκό
καί μεταξένιο,
…
Απ’ τόν Υβριστή τόν Μωϋσή
Ολέθρια Εντολή Ετάχθη,
και Κάθε Νεογνό Πρωτότοκο
μαζί με’ όλα τά Νήπια καί τά Παιδιά,
αμείλικτα ΕΣΦΑΧΘΗ !!
…

Έτσ’ άρχισε
και Γιόμιζε ο Ποταμός
Στο Αίμα των Αθώων Βαφτισμένος,
Το Πάσχα εκείνο το παλιό
Πάσχα ΜΟΥ Ευλογημένο!
Ροή από την Άβυσσο,
στού Αβραάμ και Μωϋσή
το Σπέρμα Γεννημένος!
Πού Χείμαρρος έγινε μετά-
Ολέθρια Ορμή-
Ατέλειωτη Καταδίκη!
Καί απ’ τον Τύραννο Ιεχωβά
-Μακάβριο Είδωλο-
Και μεσ’ στις Εκκλησιές
των Χριστιανών,
για πάντα Ευλογήθη!

Και αφότου κύλησαν
των Νήπιων και Νεογνών
τά Αίματα τά Αγνά.
μέσα στού Νείλου τά Νερά,
Εξάπλωσαν μακρύτερα,
Εξάπλωσαν μακριά,
Πλημμύρα γίνανε πάνω στην Γή,
Κοκκίνισαν Λαγκάδια και Βουνά,

και Μπήξανε σαν Σίδηρο Καυτό
εις του Αιγαίου την Καρδιά,
στ’ Ελληνικά Νερά!…
και τότε
…
ΕΚΕΙ!
...

Εις την Κοιτίδα του Φωτός,
Ελλάδα Όμορφη Τρανή
Θεών Φροντίδα και Καμάρι!

Η Ανελέητη Σφαγή
ΘΡΗΣΚΕΙΑ έγινε Φρικτή!

Αιώνων Μακρών Μάχη Σφοδρή,
Μάχη Αμείλικτη και Λυσσαλέα!
…
Και η Γή Χλωμή
στού Έλληνα Ήρωα
το κάθε Σώμα-
Νεκρή Κραυγή-
Με Θρήνο Ασήκωτο
και Μητρική Στοργή,
Έγερνε Αργά την Κεφαλή,

Τ’ Αγκάλιαζε
Τά Φίλαγε...
…

Και Έκλαιγε!
…

Έκλαιγε!
….
Έκλαιγε!

Έκλαιγε Ασταμάτητα
Δάκρυα Πικρά!

Και Έσειαν τά Βουνά,
απ΄της Τιτανίδας
τους Ηφαίστειους Κραδασμούς!

Φουρτούνιαζε η Θάλασσα,
από τά Βογκητά της,

Και Λύσσαζε ο Βορράς

απ’ τον Βαθύ Καημό
πού Έκαιε τά Σωθικά της!

Με Δάκρυα Έλουζε
η Γη
τά Μάτια τά Όμορφα
τά Ηρωικά,
στον Θάνατο τώρα Σφαλιστά!
Μητέρα Πικραμένη!
Καρδιά Σπασμένη!
Μέσα Στο Αίμα των Ελλήνων
και Αυτή Πνιγμένη!
Οι Ήρωες οι Γαλαξιακοί,
Της Ήρας Θρέμμα Θείο,
Οι Έλληνες οι Φωτεινοί
Μνήμες εγίνανε Χαμένες,
Εις την "Οργή τού υποχθόνιου θεού"
Θαμμένες!

Αθάνατη Τιτανίδα Φοβερή,
Στού Χειμάρρου το Αίμα πιά Χαμένη!
Γκρεμίστηκαν, Θραυστήκανε
στον Βόρβορο της Ύβρεως-του Μωϋσή,
Όλα τά Ηλιόλουστα της
Τά Ιερά Τεμένη!

Και 'Εκλεισε τά Μάτια της να μην ιδεί,
πώς χάθηκαν μέσ’ στη Ροή-
Στους χείμαρρους απ΄ το Αίμα το πολύ-
και Πνίγηκαν στα Ξεσκισμένα Σωθικά της,
Λαοί πολλοί,
Πανέμορφοι Θεοί!
…
Και μέσα από την Θάλασσα την Ερυθρά
Μέ Αίμα Γιομισμένη,
Ξεπρόβαλλαν τά Πρόβατα
Λωλά Αρνιά!
Δειλές Ορδές!
Θύματα του Φονιά!
Πολύπαθες Καρδιές!
Στα Βάσανα του Μίσους Ρημαγμένες!
Ψυχή Χαμένες!
Στο Σκότος του Υβριστή
Αιώνες πιά Εγκλωβισμένες!
Στρατιές πολλές!
Στόν Φόβο του Ιεχωβά Δεμένες.
Έρποντες Δούλες οι Ψυχές,
η κάθε μια τους, όλες αυτές
Στην "Ράβδο του Μωϋσή" Σκαμμένες!

Και γιόμισε η Πλάση Αρνιά πολλά,
Χριστιανικές Οσμές!
Αρνιά στην Όψη Άσπρα κι Αγνά!
Μά μέσα τους Σαπίλα-
Μαύροι Οχετοί-
Σε Άθεο Λάβαρο Ταγμένοι,
Ανθρωποκτόνα Όρνεα,
Εις του Ιησού Σωτήρα τον Σταυρό-
Στην ΑΡΠΑΓΗ και ΦΟΝΟ των ΨΥΧΩΝ-
Θηρευτές Όλοι τους Ορκισμένοι!!!

Και Φάγανε Πατέρα κι’ Αδελφό,
μερίδα δίνοντας καί στον "Θεό" τους...
…
Και Βιάσανε Μητέρα
Κόρη, κι’ Αδελφή
…
κι’ αφού Ρουφήσανε Αίμα Πολύ,
Οι Βέβηλοι Χριστιανοί-Ποίμνια Αγνά-
Εις του Ιησού Σωτήρα τον Σταυρό-
Στην ΑΡΠΑΓΗ και ΦΟΝΟ των ΨΥΧΩΝ
Θηρευτές Όλοι τους Ορκισμένοι,
Πάνω στα Πτώματα τά Σιωπηλά,
Στο Μέτωπο πρώτα το Θρυμματισμένο,
Έτσι!!!
Να φαίνεται η Οργή τους καλά, και καθαρά!
Καρφώσανε "μ’ Αγάπη" Ανάθεμα Καυτό -
Του υποχθόνιου θεού το Βλήμα -
Του... "Σωτήρος" τον Σταυρό-
ΣΑΠΙΑ Νεκρή Οσμή,
Του Τύραννου Κατακτητή
Βέβηλο Σήμα-Δειλή Φωνή!
…
Πάσχει η Γή,
Πάσχει Αιώνες τώρα Μακρινούς,
Πάσχει Θανάσιμα Πληγωμένη,
Κατάκαρδα Αιμορραγεί,
στα Στήθη Λαβωμένη!
Και αιμορραγώ και εγώ
μαζί με αυτήν,
και Πάσχω και πονώ!
τήν Ανελέητη Σφαγή-
Τό Πάσχα ΜΟΥ το Ευλογημένο,
Πληγή Ανοιχτή!
Ποτάμια το Αίμα πάνω στην Γή!
Αδέσποτες Ψυχές και Μαραμένες!
Στείρες Καρδιές και Βιασμένες!

Του Πάσχα εκείνου η Σφαγή-
το Μίσος του Αβραάμ και Μωϋσή-
πού το’ πανε Αγάπη κι’ Αρετή
μέσα στις Εκκλησιές
και το Ευλογήσανε!
Και τά εγκλήματα της Ύβρεως αυτής,
πού με Ευλάβεια Θερμή, οι Χριστιανοί
Γονατιστοί, τά Προσκυνήσανε!
Μάρτυς Αιώνιος ο Άρχων Ουρανός!

Η Νέμεσις Θεά, των Πάνδεινων Δικαία Εκδικητής,
Της Γαίας Θεάς
και των Ανθρώπινων Ψυχών
Αιώνιος Λυτρωτής!
Μέλαν Σκήπτρο κρατών,
Την Καταιγίδα Αγιάζει!-
να Επιστρέψει Ο ΆΡΗΣ Ο Θεός!
Να γίνει Ο Απύθμενος ο Στεναγμός!
Στοργή και Έλεος-
ΘΕΑ ΑΦΡΟΔΙΤΗ!

Τιτανίδα Άνασσα! Θεά!
Στα Κάλλη Ασύγκριτη
Πανέμορφη Αφροδίτη!

Ο Άρης ο Θεός
Αδίστακτος Πολεμιστής!
Ωραίος καί Τρομερός!
Θάνατο ΔΙΚΑΙΟ θα Απαιτήσει!
Τά Αίματα του Κρόνου
μέσα στην θάλασσα
πάλι Να Χύσει,
Στου Αιγαίου την Αλμύρα ,
Εσύ, πανέμορφος Καρπός!
Να ξαναγεννηθείς!
Ο Άρης ο Θεός
Αδίστακτος Πολεμιστής!
Να Σ’ Αγαπήσει!

Ο ΆΡΗΣ ο Θεός-
Πολέμια Καρδιά-
πού μ’ Άσβεστο Έρωτα
κι Αγάπη Αέναη για σένα Καίει,
Λαμπρός Στην Πάλη ΝΙΚΗΤΗΣ
Λάφυρα…λάφυρα πολλά…
Ολόκληρη την Κρόνια Γενιά,
Στα Πόδια Σου Γονατιστός
Εμπρός σου θα προσφέρει!
Λαμπρόστηθη Τιτάνια
Παντογενής Πανέμορφη Θεά!

Κρυφός σου Έρωτας Βρισάρματος,
Ο ΆΡΗΣ ο Θεός
Περήφανος και Τρομερός!
Ολόλαμπρα Στολισμένος!
Εμπρός σου θά ’ρθει Ταπεινός
Ικέτης Σεβαστός!
Ω! Χρυσοστέφανη
Πολύκαρπη Αφροδίτη,
Λάτρης Σου Αιώνιος!
Ο Άρης ο Θεός!
Θέλγητρο Θεϊκό!
Και Σύ στην Κλίνη σου θα Τον δεχθείς,
Μητέρα Ερώτων!
Γενέτειρα Θεά,
Όπως και Παλαιά-
Αγάπη Πύρινη και Θεία,
Κόρη Αγνή να φέρεις
πίσω την Αρμονία –
Γέννα Ιερά!

Η Νέμεσις Θεά,
Των Πάνδεινων Δικαία Εκδικητής,
Της Γαίας Θεάς
και των Ανθρώπινων Ψυχών Αιώνιος Λυτρωτής!
Μέλανα Σκήπτρο Κρατών,
Την Καταιγίδα Αγιάζει!-
Να Επιστρέψει Ο ΆΡΗΣ Ο Θεός!
Να γίνει Ο Απύθμενος ο Στεναγμός!
Στοργή και Έλεος-
ΘΕΑ ΑΦΡΟΔΙΤΗ!

ΠΡΟΜΗΘΕΑ

ΘΕΑ ΑΦΡΟΔΙΤΗ - GODDESS APHRODITE

ΑΝΘΡΩΠΟΙ... ΒΑΡΒΑΡΟΥΣ ΨΥΧΑΣ ΕΧΟΝΤΕΣ

Kακοί μάρτυρες ανθρώποισιν οφθαλμοί
και ώτα βαρβάρους ψυχάς εχόντων.

Είναι κακοί μάρτυρες τα μάτια και τα αυτιά
ανθρώπων που έχουν βάρβαρες ψυχές.

HPAKΛEITOΣ

ISO -ΕΚ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΛΕΞΕΩΣ ΙΣΟΣ ( ISO-S )

"Ο Διεθνής Οργανισμός Προτυποποίησης είναι γνωστός ως ISO (προφέρεται άισο ή άιζο) και αυτή η ονομασία του ισχύει διεθνώς. Αποτελεί λανθασμένη αντίληψη πως τα διεθνή αρχικά του οργανισμού ISO σημαίνουν «International Standards Organization», ή κάτι παρόμοιο.

Το ISO δεν είναι ακρωνύμιο, αλλά προέρχεται από την ελληνική λέξη ίσος. Στα αγγλικά το όνομα του οργανισμού είναι «International Organization for Standardization» που στα ελληνικά αποδίδεται λέξη προς λέξη ως «Διεθνής Οργανισμός Προτυποποίησης», ενώ στα γαλλικά το όνομα του οργανισμού είναι: «Organisation internationale de normalisation» (στα ελληνικά αποδίδεται λέξη προς λέξη ως «Διεθνής Οργανισμός Τυποποίησης»).

Εάν θεωρούνταν το ISO ακρωνύμιο, τότε σε κάθε γλώσσα θα υπήρχε διαφορετική μορφή των αρχικών (π.χ. IOS για τα αγγλικά και OIN για τα γαλλικά), εντούτοις οι ιδρυτές του αποδέχονται το «ISO» ως την καθολική σύντομη μορφή του ονόματος του."

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ

"The International Organization for Standardization (Organisation internationale de normalisation), widely known as ISO, is an international standard-setting body composed of representatives from various national standards organizations. Founded on February 23, 1947, the organization promulgates world-wide industrial and commercial standards. It is headquartered in Geneva, Switzerland.

While ISO defines itself as a non-governmental organization, its ability to set standards that often become law, either through treaties or national standards, makes it more powerful than most non-governmental organizations. In practice, ISO acts as a consortium with strong links to governments.

The organization's logos in its two official languages, American English and French, include the letters ISO, and it is usually referred to by these letters.

ISO is not, however, an acronym or initialism for the organization's full name in either official language. Rather, the organization adopted ISO based on the Greek word ἴσος (isos), which means equal.

Recognizing that the organization’s initials would be different in different languages, the organization's founders chose ISO as the universal short form of its name. This, in itself, reflects the aim of the organization: to equalize and standardize across cultures."

SOURCE

ΜΥΗΤΙΚΟΣ ΕΝΙΑΥΤΟΣ - INITIATING YEAR

The modern civilization of ...less !

-Our communication ? -Wireless !
-Our telephone ? -Cordless !
-Our cooking ? -Fireless !
-Our youth ? -Jobless !
-Our Ladies ? -Topless !
-Our food ? -Fatless !
-Our labour ? -Effortless !
-Our conduct ? -Worthless !
-Our relation ? -Loveless !
-Our attitude ? -Careless !
-Our feelings ? -Heartless !
-Our politics ? -Shameless !
-Our education ? -Valueless !
-Our follies ? -Countless !
-Our arguments ? -Baseless !
-Our boss ? -Brainless !
-Our Job ? -Thankless !
-Our Salary ? -Less and less !

Anonymous

You can add some more ...less !!

See 1

See 2

ΑΝΔΡΟΤΡΟΦΟΣ ΚΟΡΗ...

Ζωγραφική σύνθεση της Καλλίστης (μητέρας της Προμηθέας)

Ας θυμηθούμε τόν μεγάλο Σπαρτιάτη ΝΟΜΟΘΕΤΗ ΛΥΚΟΥΡΓΟ πού έλεγε, ότι μόνον οι ελεύθερες, δυνατές και μορφωμένες Γυναίκες μπορούν να γεννήσουν δυνατά παιδιά. Μόνον η Ελεύθερη Γυναίκα μπορεί να γεννήσει έναν Αληθινό ΑΝΔΡΑ!

Προμηθέα

Ο ΝΑΟΣ ΤΟΥ ΖΩΣΤΗΡΙΟΥ ΑΠΟΛΛΩΝΟΣ ΣΤΗΝ ΒΟΥΛΙΑΓΜΕΝΗ ΑΤΤΙΚΗΣ

"Μ ια τεράστια δεξαμενή της αρχαϊκής εποχής ήρθε στο φως κατά τη διάρκεια των εργασιών που εκτελούνται για την κατασκευή της νέας εισόδου της πλαζ του «Αστέρα» της Βουλιαγμένης.

Διόλου παράξενο. Σε απόσταση μόλις 25 μέτρων από τη δεξαμενή βρίσκεται ο ναός του Απόλλωνα Ζωστήρα, στην παραλία του ξενοδοχείου.

Είναι προφανές δηλαδή ότι πρόκειται για αρχαιολογικό χώρο και μάλιστα μεγάλης σημασίας, αφού κατά την αρχαιότητα εκεί υπήρχε το θρησκευτικό κέντρο- ιερό του δήμου των Αιξωνίδων Αλών, το οποίο συνδεόταν απευθείας με το μεγάλο ιερό του Απόλλωνα στη Δήλο μέσω του λιμανιού του, από όπου απέπλεαν τα πλοία..."

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

"Ζω­στήρ - της Ατ­τικής ι­σθμός, όπου φασί την Λη­τώ λύ­σαι την ζώ­νην και καθεί­σαν εν τηι λί­μνηι λού­σα­σθαι. Ε­νταύ­θα θύ­ου­σιν Α­λα­είς Λη­τοί και Αρ­τέ­μιδι και Α­πόλ­λωνι Ζω­στη­ρίωι." (Στεφάνου Βυζαντίου, "Εθνικά - Μέγα Γεωγραφικόν Λεξικόν", Εκδόσεις Ηλιοδρόμιον, Αθήνα 2004)

Ο ΙΣΟΣΚΕΛΗΣ ΣΤΑΥΡΟΣ ΤΗΣ ΠΑΠΑΡΟΥΝΑΣ...

Φωτο. Ιαλυσσός

Μήκων, ωνος, η. Δωρικά Μάκων, η κοινώς λεγομένη Παπαρούνα. Στο εσωτερικό της "κεφαλής" της, που ιδίως ονομάζεται κώδεια, σχηματίζεται τέλειος ισοσκελής σταυρός...

ΔΙΟΛΚΟΣ: ΤΟ "ΔΡΑΜΑ" ΕΝΟΣ ΜΝΗΜΕΙΟΥ ΠΑΡΑΔΟΜΕΝΟΥ ΣΤΗΝ ΦΘΟΡΑ...

Φωτογραφίες: Ιαλυσσός 2008

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΩΤΗΡΙΑ ΤΟΥ ΔΙΟΛΚΟΥ

ΥΠΟΓΡΑΨΤΕ ΕΔΩ

ΔΕΙΤΕ ΚΑΙ ΠΑΛΑΙΟΤΕΡΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΘΕΜΑ ΑΥΤΟ

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ ΚΑΙ ΕΔΩ

Ο ΔΡΑΜΑΤΙΚΟΣ ΑΠΡΙΛΙΟΣ ΤΟΥ 1941 -ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ "ΟΧΙ" ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΔΕΙΤΕ ΓΕΡΜΑΝΙΚΟ ΒΙΝΤΕΟ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ

ΕΚΕΙΝΟΙ ΠΟΥ' ΧΟΥΝ ΓΝΩΣΗ... ΔΕΝ ΑΦΗΝΟΥΝ ΤΟ ΚΑΚΟ ΝΑ ΠΕΡΙΣΣΟΞΑΠΛΩΣΕΙ !

Eύκολον είναι το κακόν κι όποιος βαλθεί το κάνει.
...
Kι οπού δε σώσει γλήγορα σπίθα φωτιάς να σβήσει,
δύνεται χώρες, και χωριά, και δάση να κεντήσει.
Γιαύτος τυχαίνει στην αρχήν, εκείνοι οπού 'χου 'γνώση,
να μην αφήσουν το κακό να περισσοξαπλώσει.
Γιατί τη φύσιν το κακό πολλά κακήν την έχει,
μ' έναν πόδά 'ναι όντε κινά και με τα χίλια τρέχει
και πράματα που φαίνουνται εύκολα στην αρχή τως,
είναι βαρά και δύσκολα πολλά στην τέλειωσή τως.

(Από τον Ερωτόκριτο, του Βιτσέντζου Κορνάρου)

ΠΟΙΟ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΖΟΥΝ "ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΕΣ" ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ;

"Στην χθεσινή συζήτηση στη βουλή για το σκοπιανό, η Αλέκα Παπαρήγα εξέφρασε την έντονη ανησυχία της για την έγερση θέματος μειονοτήτων μέσα στην Ελλάδα και επέστησε την προσοχή του Πρωθυπουργού στις πληροφορίες ότι όχι μόνο ορισμένες πρεσβείες (και μυστικές υπηρεσίες) αλλά και η Ευρωπαϊκή Ένωση χρηματοδοτούν αυτοπροσδιοριζόμενες μειονότητες και μετανάστες για «πολιτιστικούς» τάχα σκοπούς..."

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ

Κυριακή 20 Απριλίου 2008

Ώρες 12 - 5 μ.μ.

"ΑΦΡΟΔΙΤΗ - Νόμος Αρμονίας"

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

ΟΡΦΙΚΟΣ ΥΜΝΟΣ ΜΟΥΣΩΝ

ΑΝΕΚΠΑΙΔΕΥΤΑ ΧΟΙΡΟΕΙΔΗ...

ΕΝΑ "ΧΟΙΡΟΕΙΔΕΣ" ΕΥΚΟΛΑ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΤΟ ΜΑΘΕΙΣ ΝΑ ΤΡΩΕΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ... ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΝΑ ΤΑ ΚΑΤΑΠΙΝΕΙ ΑΜΑΣΗΤΑ... ΑΛΛΑ, ΑΔΥΝΑΤΟΝ ΝΑ ΤΟ ΜΑΘΕΙΣ ΝΑ ΜΙΛΑΕΙ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΚΑΙ ΝΑ ΒΑΔΙΖΕΙ ΜΕ ΡΥΘΜΟ!

ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΗΝ ΣΗΜΕΡΙΝΗ "ΝΕΟΕΛΛΑΔΙΤΙΚΗ" ΧΥΔΑΙΟΤΗΤΑ ΜΕ ΟΠΛΑ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΔΙΑΚΡΙΣΗ ΨΥΧΗΣ!!

ΤΙ ΕΣΤΙ ΣΥΚΟΦΑΝΤΙΑ...

Η ΣΥΚΟΦΑΝΤΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΑΜΠΑΛΑΙΟ ΟΠΛΟ ΤΩΝ ΔΕΙΛΩΝ ΚΑΙ ΦΘΟΝΕΡΩΝ ΨΥΧΩΝ!
Ο ΣΥΚΟΦΑΝΤΗΣ -ΠΟΥ ΦΥΣΙΚΑ ΔΕΝ ΕΜΦΑΝΙΖΕΤΑΙ ΩΣ ΤΕΤΟΙΟΣ, ΑΛΛΑ ΩΣ ΔΗΘΕΝ "ΕΜΠΙΣΤΟΣ ΦΙΛΟΣ" ΚΑΙ "ΚΟΜΙΣΤΗΣ ΣΗΜΑΝΤΙΚΩΝ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ"... ΧΥΝΕΙ ΤΟ ΔΗΛΗΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΣΤΑ ΑΥΤΙΑ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ... ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΕΞΑΦΑΝΙΖΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΕΝΟΧΗ ΣΙΩΠΗ ΤΟΥ, ΠΑΡΙΣΤΑΝΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΑΝΗΞΕΡΟ... ΚΑΙ ΑΠΟΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΣ ΑΡΡΩΣΤΗΜΕΝΑ ΤΟ ΕΚΤΥΛΙΣΣΟΜΕΝΟ "ΣΕΝΑΡΙΟ" ΤΟΥ...
ΑΘΛΙΕ ΣΥΚΟΦΑΝΤΗ, ΕΙΣΑΙ ΤΟ ΠΙΟ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟ ΑΠΟ ΤΑ "ΑΓΡΙΑ ΖΩΑ" ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΠΛΑΝΗΤΗ! ΚΑΙ, ΒΕΒΑΙΩΣ, ΑΔΗΛΟ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΣΟΥ... ΚΑΘΩΣ ΑΛΟΓΟΣ ΚΑΙ Ο ΒΙΟΣ ΣΟΥ!

ΠΡΟΤΑΣΗ ΠΡΟΣ ΤΟ ΚΟΙΝΟΝ ΤΩΝ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΕΛΛΗΝΩΝ

ΑΝΤΙ ΝΑ "ΣΥΖΗΤΑΜΕ" ΤΙ ΘΕΛΟΥΝ ΟΛΟΙ ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΕΜΑΣ...
ΑΝΤΙ ΝΑ ΑΓΟΜΑΣΤΕ ΚΑΙ ΦΕΡΟΜΑΣΤΕ ΜΕΣ ΣΤΗΝ ΠΛΗΜΜΥΡΑ ΤΗΣ ΧΥΔΑΙΟΤΗΤΑΣ...
ΑΝΤΙ ΝΑ ΑΝΕΧΟΜΑΣΤΕ ΚΡΑΤΙΚΟΔΙΑΙΤΟΥΣ ΞΕΝΟΔΟΥΛΟΥΣ ΠΟΥ ΣΥΝΕΧΩΣ ΥΠΟΝΟΜΕΥΟΥΝ ΚΑΘΕΤΙ ΕΛΛΗΝΙΚΟ...
ΑΣ ΠΡΟΧΩΡΗΣΟΥΜΕ ΣΕ ΜΙΑ ΓΕΝΝΑΙΑ ΟΣΟ ΚΑΙ ΡΕΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ:

ΝΑ ΚΑΘΙΕΡΩΘΕΙ Η ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ ΤΗΣ ΚΛΑΣΙΚΗΣ ΠΕΡΙΟΔΟΥ ΩΣ ΔΕΥΤΕΡΗ ΕΠΙΣΗΜΗ ΓΛΩΣΣΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ !!

ΣΤΗΝ "ΚΛΙΝΗ ΤΟΥ ΠΑΡΑ-ΚΡΟΥΣΤΗ" !!

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ "ΣΤΗΝ ΚΛΙΝΗ" ΟΧΙ ΤΟΥ ΠΡΟΚΡΟΥΣΤΗ... ΑΛΛΑ ΤΟΥ ΠΑΡΑ-ΚΡΟΥΣΤΗ !!
ΕΠΕΙΔΗ "ΕΤΣΙ ΤΟ ΘΕΛΟΥΝ" ΟΙ ΒΟΥΛΓΑΡΟ - ΣΚΟΠΙΑΝΟΙ ΚΑΙ ΟΙ "ΜΕΓΑΛΟΙ ΠΡΟΣΤΑΤΕΣ" ΤΟΥΣ...
ΑΙΣΧΡΑ ΨΕΥΔΗ ΚΑΙ ΑΘΛΙΑ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ !!

ΔΕΙΤΕ: http://www.bulgarmak.org/makedonia.htm


ΜΕΣΑΙΩΝΑΣ = ΔΡΑΜΑΤΙΚΗ ΥΠΟΧΩΡΗΣΗ ΤΗΣ ΛΟΓΙΚΗΣ,
ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ ΚΑΙ ΑΝΑΔΕΙΞΗ ΤΗΣ ΜΟΝΟΜΕΡΟΥΣ ΑΝΥΠΟΣΤΑΤΗΣ ΦΛΥΑΡΙΑΣ,
ΚΑΤΑΦΥΓΗ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΣΤΗΝ ΑΛΟΓΙΑ, ΣΤΑ ΑΡΝΗΤΙΚΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΣΤΑ ΕΝΣΤΙΚΤΑ ΑΡΠΑΓΗΣ !!!

ΩΣ ΕΛΛΗΝΕΣ, ΕΧΟΥΜΕ ΧΡΕΟΣ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΝΑ ΜΗΝ ΤΟ ΕΠΙΤΡΕΨΟΥΜΕ !! ΚΑΙ ΣΕ Ο,ΤΙ ΜΑΣ ΑΦΟΡΑ, ΔΕΝ ΘΑ ΤΟ ΕΠΙΤΡΕΨΟΥΜΕ !!
ΤΗΝ ΤΕΧΝΗ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ, ΔΙΑ ΛΟΓΟΥ ΚΑΙ ΕΡΓΟΥ, ΤΗΝ ΚΟΥΒΑΛΑΜΕ ΣΤΟ ΑΙΜΑ ΜΑΣ !! ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΠΟΓΟΝΟΙ ΠΟΛΕΜΙΣΤΩΝ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ !!
ΚΙ ΑΝ ΚΑΤΟΙΚΟΥΜΕ ΑΥΤΗ ΤΗ ΧΩΡΑ, ΟΠΟΥ ΚΙ ΑΝ ΤΑΞΙΔΕΨΟΥΜΕ, ΠΑΝΤΟΥ ΜΥΡΙΖΟΥΜΕ ΚΙ ΑΝΑΘΥΜΟΜΑΣΤΕ ΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ, ΤΟΝ ΜΟΧΘΟ ΚΑΙ ΤΟ ΑΙΜΑ ΤΩΝ ΠΡΟΓΟΝΩΝ ΜΑΣ !!!

ΕΡΙΝΥΕΣ: ΔΙΚΗΣ ΕΠΙΚΟΥΡΟΙ

Ω, ΔΙΚΗΣ ΕΠΙΚΟΥΡΟΙ, ΕΡΙΝΥΕΣ!
ΤΩΝ ΑΔΙΚΩΝ ΑΦΑΝΕΙΣ ΤΙΜΩΡΟΙ,
ΑΝΑΖΗΤΗΣΑΤΕ ΤΟΥΣ ΕΝΟΧΟΥΣ,
ΑΝΑΖΗΤΗΣΑΤΕ ΤΟΥΣ ΠΡΟΔΟΤΕΣ,
ΑΝΑΖΗΤΗΣΑΤΕ ΤΟΥΣ ΕΠΙΟΡΚΟΥΣ!
ΦΟΒΕΡΕΣ ΚΟΡΕΣ, ΟΦΙΟΠΛΟΚΑΜΕΣ,
ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΚΑΙ ΠΑΛΙ
ΑΠΟ ΑΔΗΡΙΤΗ ΑΝΑΓΚΗ ΣΑΣ ΚΑΛΟΥΝ!

"Φύσιν πονηράν μεταβαλείν ου ράδιον" !!

Ο προδότης μιά φορά,
μια ζωή προδότης θά' ναι.
Ή σκουλήκι ή κοράκι με φτερά
ή οχιά που στο κεφάλι την πατάνε.

Κι αν ξεχνά ο προδομένος
τον κατάπτυστο προδότη,
του μετρά ο πουλημένος
και την πολλοστή για πρώτη!

Ερπετό μέσα στην ξέρα
με πηγμένο δηλητήριο,
ύπουλη κρυφή φοβέρα,
μουγκρητό σε κοιμητήριο!

Γονικά ή ξενοαίματα
γυιός φονιάς ή κόρη Μήδεια,
μαύρες σαύρες τ' αναθρέμματα,
τί να πείς γι' αθώα φίδια!

Ο προδότης μιά φορά
μια ζωή θα καταδίδη.
Ή κρυφά ή φανερά,
σ' όποιον κόρφο, μαύρο φίδι!

Λουκιανός Παπαϊωάννου
Από την Συλλογή "Θερσίτες"

"ΤΣΑΜΠΟΥΚΑΔΕΣ" ΜΕ ΤΙΣ ΠΛΑΤΕΣ ΤΩΝ ΙΣΧΥΡΩΝ...

"Σκοπιανή προπαγάνδα από τις επίσημες ΗΠΑ!

Η κυβέρνηση Μπους ασπάζεται πλέον ανοιχτά την προπαγάνδα των Σκοπίων περί «μακεδονικής εθνότητας» και δηλώνει με όλους τους τρόπους ότι θα πιέσει την Αθήνα για μια κατάληξη του θέματος της ονομασίας των Σκοπίων σε σύντομο χρονικό διάστημα!

Στην Αθήνα, ο πρωθυπουργός Κ. Καραμανλής μετά την επίσκεψή του στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας επανέλαβε ότι η Αθήνα εργάζεται στο πλαίσιο του ΟΗΕ για μια αμοιβαία αποδεκτή λύση. Αναλυτικότερα:

Με μπαράζ δηλώσεων του πρέσβη στην Αθήνα, κ. Σπέκχαρτ, και του αναπληρωτή υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ, κ. Φριντ, στην Ουάσιγκτον, η αμερικανική κυβέρνηση επέμεινε χθες ότι θα εξακολουθήσει τη «δραστήρια» ανάμιξή της για τη γρήγορη επίλυση του θέματος των ονομασίας των Σκοπίων..."

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

ΔΕΊΤΕ:
Απ΄ τις επιθέσεις στα Σκόπια.

Ο ΕΝΔΟΤΙΣΜΟΣ ΤΩΝ "ΗΓΕΣΙΩΝ" ΜΑΣ, ΓΕΝΝΑΕΙ THN ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ THΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΨΥΧΗΣ...

Οπλισμένοι Κρητικοί εναντίον Αλβανών, Σκοπιανών, "Τσάμηδων"...

Περίχωρα του Άστεως ηλικίας 8.000 χρόνων

"Τα ολυμπιακά έργα στο Μαρκόπουλο τελικά αποκάλυψαν την ιστορία του αρχαίου Δήμου Μυρρινούντος και την τοπιογραφία του, που ήταν θαμμένη και άγνωστη εδώ και 8.000 χρόνια.

Η αρχαιολογική έρευνα, που ξεκίνησε το 1999 και ολοκληρώθηκε το 2004, όταν παραδόθηκαν το ολυμπιακό Ιππικό Κέντρο και ο νέος Ιππόδρομος, απέδειξε πως η αρχαιότερη κατοίκηση στον χώρο των ολυμπιακών έργων ανάγεται στην 6η χιλιετία π.Χ.

Ετσι, τουλάχιστον είπε η ανασκαφέας Ολγα Κακαβογιάννη παρουσιάζοντας χθες στο πλαίσιο των διαλέξεων του Μουσείου Κυκλαδικής Τέχνης τη συνολική εικόνα του Δήμου Μυρρινούντος (μυρσίνες, μυρτιές), ο οποίος εκτεινόταν στα ανατολικά του Μαρκόπουλου μέχρι τα βουνά του Πόρτο Ράφτη, στη σημερινή Μερέντα..."

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

ΕΧΕΙ ΦΟΙΒΟΣ ΚΑΛΥΒΗΝ

Τώ Πυθίω Ιερώ Σου
προσέρχομαι, Θεέ των Φώτων,
από εσωτέρου λόγου
κάθαρσιν έν Κασταλία
ποιών καρδίας, γλώσσης.
Τής Πυθίας άκροώμαι
των άρρήτων Μυστηρίων
δεχομένης με προφρόνως.
Λύω σκοτόμαιναν του βίου
τη έαυτού μου αύτοψία,
αισθόμενος καταληψίαν
παρά Πνεύματος Σου Θείου,
συνόμιλός τε και συνίστωρ
υποφήταις και ίερεύσι.
Αεί Καλύβην έχει Φοίβος
πανταχού παρών Φωσφόρος
ωδαίς θεοτερπέσει ύμνείται
και τον γε νύν αίώνα ενδόξως.

ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΠΕΛΑΣΓΟΣ ΓΟΥΣΙΟΣ
(6944.810701 - neodeukalion@mail.gr)

ΑΝΤΩΝΗΣ ΤΡΙΤΣΗΣ: 16 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

ΟΙ (ΕΛΛΗΝΙΔΕΣ) ΓΥΝΑΙΚΕΣ - ΑΦΗΓΗΣΗ: ΕΙΡΗΝΗ ΠΑΠΠΑ

ΣΥΛΛΟΓΟΣ "ΔΕΥΚΑΛΙΩΝ": ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΜΝΗΜΗΣ ΣΤΗΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

ΕΘΝΙΚΟΣ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟΣ ΟΛΥΜΠΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ (Ε.Θ.Ο.Σ) «Ο ΔΕΥΚΑΛΙΩΝ»
Έτος ίδρύσεως 1994 μ.΄Α.Τ.-Έδρα: Θεσσαλονίκη

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ

Ό έν Θεσσαλονίκη έδρεύων Έθνικός Θρησκευτικός Όλυμπικός
Σύλλογος(«Ε.Θ.Ο.Σ.») «ΔΕΥΚΑΛΙΩΝ» γνωστοποιεί είς τά μέλη, τους φίλους αύτού και άπαντας τους θρησκευτάς της Πατρογονικής μας Θρησκείας των Ολυμπίων ότι την Ηλιοδίτην(«Κυριακήν») 13 του μηνός Αρτεμισίου (Απριλίου) 2008 μ.΄Α.Τ. και ώραν 11.30 π.μ. θά λάβη χώραν είς την Πλατείαν Ναυαρίνου(Ίπποδρόμου) Θεσσαλονίκης, πρό της άνατολικής πλευράς του άνακτόρου του Γαλερίου Έκδήλωσις Μνήμης ύπέρ των όκτακαίδεκα χιλιάδων(18.000) Εθνομαρτύρων Θεσσαλονικέων Μακεδόνων Προγόνων μας, οί όποίοι έσφαγιάσθησαν άπό τους τά φαιά φορούντας στυγερούς μισέλληνας και τους μισθοφόρους του άνθρωπομόρφου έκείνου κτήνους του φορέως της σκοτομαίνης του Μεσαίωνος «Θεοδοσίου», του κακοποιού έκείνου δεσποτομονοκράτορος της Πόλεως του Βοσπόρου.

Εν Θεσσαλονίκη, τη 1η μηνός Αρείου (Μαρτίου) 2008 μ.Α.Τ.

Έκ του Διοικητικού Συμβουλίου του «ΔΕΥΚΑΛΙΩΝΟΣ».
(Tηλ. 6944.810701-Βασίλειος Πελασγός Γούσιος ).

ΟΡΦΙΚΟΣ ΥΜΝΟΣ ΜΟΙΡΩΝ

ΤΙ ΘΑ ΣΥΝΕΒΑΙΝΕ ΑΝ...

ΤΙ ΘΑ ΣΥΝΕΒΑΙΝΕ ΣΤΗΝ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΕΛΛΑΔΑ, ΑΝ ΕΝΑ ΒΑΓΟΝΙ ΤΡΑΙΝΟΥ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΝΟΤΑΝ ΣΕ ΚΙΝΟΥΜΕΝΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΗΜΑΙΑ; ΣΤΗΝ ΑΥΣΤΡΙΑ ΠΑΝΤΩΣ, ΤΟ ΕΧΟΥΝ ΓΙΑ ΚΑΜΑΡΙ ΤΟΥΣ...

ΔΕΙΤΕ: GREEK ALERT

Ωδή στους Έλληνες - Τους Μαρτυρήσαντες εις Σκυθόπολιν -το Μέγα Χριστιανικόν Σφαγείον.

Μπήκα στού Όφεως την Φωλιά,

Μεσ’ στής Ερήμου την Φωτιά,

Στού Υβριστή Θεού και Ηγέτη

την καρδιά, πού ο Δόλος ατιμάζει!

Και οι Τάφοι εκεί στα Σκοτεινά-

που Ήλιος ποτέ δεν ανατέλλει!

Αμπαρωμένοι σφαλιστά

στις Πύρινες Γλώσσες του Φονιά,

Λίθοι μουγκοί

Κυκλώπεια Σκαλιά,

Κάτω οδηγούν,

Στής γής τά άγια Άδυτα!

Σιωπή Δακρύων οι Τάφοι Κολοσσοί,

Φαντάσματα Αμυδρά μέσα, Ωκεανοί!

Με το Σπαθί ζωσμένο από την μια, Δριμύ!

Την Δάδα του Απόλλωνα από την άλλη, Επταπτυχή!

Τον Ήλιο Σφράγισμα μεσ’ στην Ψυχή,

και, Τύμπανο Κορύβαντος Πολεμιστή - φύλακα πάνω στην καρδιά,

Ψάχνω μεσ’ στα μπαούλα του Φονιά,

να βρώ του Γένους την Φωτιά - Δάδα Προμήθεια,

Κειμήλια Ελλήνων Ιερά,

Κλειδιά Χαμένα!

Πίνω της Λήθης τ’ Αλμυρά Νερά-

Δάκρυα Αιώνων Σκοτεινών,

στό Αίμα των Ελλήνων Σφραγισμένους-

Και Βρίσκω εκεί θαμμένα τά Κλειδιά,

μέσ’ στα Βιβλία τά Παλαιά-

Τόμους Χρυσούς!

Στήν Μούχλα σκεπασμένους!

Βιβλία σωροί,

Σωροί πολλοί στίς Στάχτες Σωριασμένοι-

Βορά σκωλήκων, Στίχοι Ιεροί,

στα Μοναστήρια Αμπαρωμένοι!

Των Μοναχών Θεάρεστη Ποινή-

μέσ’ στα Πυρά Χαμένες-

Αόρατες Βαθιές Πληγές

Απειράριθμες Αθάνατες Φωνές,

Στοίβες ανάριθμων βιβλίων πιά Καμμένες,

από τις Δειλές Καρδιές,

Ανθρωποκτόνα Πρόβατα-

Αλλότριες ψυχές,

εις του Δαβίδ τον Οίκο Γεννημένες,

στού Ιορδάνη τά Νερά και στής Ερήμου την Φωτιά,

στον Φθόνο και στο Μίσος Βαφτισμένες!

Με ραγισμένη την καρδιά,

μάτια με δάκρυα, ματωμένα,

Τά παίρνω, ένα, ένα, Τρυφερά,

απ’ την φθορά πού εκάθονταν

Αιώνες Ξεχασμένα,

Βιβλία Πληγές,

Βιβλία του Γένους Ρημαγμένα,

Αξέχαστες Ελληνικές Ψυχές,

Βιβλία Αγαπημένα!

Στα δάχτυλά μου Επτάχρυσες Χορδές!

Στα μάτια μου Ομηρικές Αυγές!

Κάθε γραμμή πού εδιάβαζα,

άνοιγε κι’ ένας Τάφος,

και μέσα του έβλεπα Εμέ!

…

Σώμα χωρίς την Κεφαλή,

Αρχαίο Ναό χωρίς Σκεπή!

…

Σώμα Ακρωτηριασμένο,

τ’ Απόλλωνα Κίονα Κομματιασμένο,

Άγαλμα Θεϊκό, Σπασμένο,

Δωδώνης Σύμβολο Θρυμματισμένο!

…

Σώμα Γδαρμένο Ελεεινά,

Βασάνων Μνήμα Βιασμένο,

Ξεγύμνωτος Βωμός - Παρθένα Ιερά!

…

Όλα, μά όλα,

Ερήμου Βλαστημιά!

…

Παιδιά, Παιδιά, πολλά Παιδιά,

Γυαλιά Σπασμένα,

Αγνοί Καρποί – Λαμπάδες των Ιερών!

Άνθη, στην Έρημο του Μωϋσή Καμμένα,

του Σύμπαντος Αγέλαστα Παιδιά-

Ελλήνων Παίδες Όμορφοι,

Αστέρια Παγωμένα!

Πλήθη Γονιών - Ανδρών Καλών και Γυναικών Σωφρόνων,

Ήλιοι κι’ αυτοί Θρυμματισμένοι,

στο μέτωπό τους

Βλήμα ο Άθεος Σταυρός,

Τάματα όλοι τους εις της Ερήμου την Οργή,

Εις την Αγάπη του Σωτήρος Καταδικασμένοι.

Στους Κόκκινους τους Ποταμούς,

το Αίμα τους Χύνεται Σπονδή,

Καννίβαλος Θεός τους, Χρηστεύων να το Πιεί,

Αγνός Βρωτός, Βεβήλων Ορνέων Σφαγή,

Έρημα τά Πανάρχαια Ελλήνων τά Τεμένη!

Έτρεμες σαν λαφίνα

στα βάθη μου, Ψυχή,

Μικρή Αυγή, στο έλεος του θηρευτή σου -θύμα

Παρθένα Αρτέμιδα - Αθώα Ορμή!

Και οι κραυγές σου - Γίγαντες Λυγμοί - Τιτάνιες Βροντές,

του Παλλομένου Αιθέρος ετάραξαν την Σιγήν-

του Σύμπαντος τήν Παμμήτειρα - Αθάνατη Ευρυνόμη!

Ξεσκίσθηκαν τά Λοίσθια, της Λήθης τά δεσμά,

Ιμάτια Πορφυρά!

Ανοίγοντας Ολύμπια Πληγή

κατάκαρδα, στού Σύμπαντος την Αύρα - Θεία Μνήμη,

Ψυχή μου, έρ’μη Μνημοσύνη!

Και Δόνησαν την Άρρητη Αρχή,

να’ ρθεί Ασπίδα σου - Φώς Ιλαρόν-

η Νέμεση Θεά - Σφοδρά Δικαιοσύνη!

Κατέβαινα, κατέβαινα,

βαθύτερα στα έγκατα της Γής,

μορφή χλωμή,

Έρημη Ύπαρξη και Βιασμένη,

σαν λυγαριά σπασμένη.

Και κάτω εκεί,

στά Άδυτα της Γής

όπου του Ηφαίστου η Φωτιά - Καβείρια Βροχή

Τιτάνα Φοβερή - Μάτι Αιώνια Ανοιχτό,

Όνειρο Τρομερό πάνω Στην Ώρα γνέθει…

της Καταιγίδας Κεραυνό,

του Ήλιου Όραμα κρυφό,

του Απόλλωνος Βέλος Χολό

Σφοδρός Ιός Ώναξ Νεκρή,

Κάτω να πέσει!

Η αμαρτία του Φονιά-Σιών-

Ελεεινή τροφή - σκυλόψωμο,

στον Τάρταρο την Άρπυια

να Θρέψει!

Έλληνας Γηγενής Ελεύθερος-

το Φώς στη Γή πάλι Να Επιστρέψει!

ΕΚΕΙ!

…

πού οι Τάφοι τέλειωναν,

άκουσα μια Φωνή,

Βαρεία Φωνή, και Θλιβερή,

της Γαίας Θεάς Ηφαίστεια Βοή:

«Ψυχή πού έζησες αιώνιες ζωές !

στους δρόμους των Δακρύων,

των Διώξεων,

των Βασανιστηρίων!

Παιδί μου! Σπλάχνο μου!

Στον δρόμο των δακρύων,

Πάλι γιατί Βάδισες;

Τους Τάφους Διώξεων και Βασανιστηρίων

γιατί Άνοιξες;

Ω! Τι ζητάς εδώ Αέναη ψυχή,

μέσα στα Σπλάχνα μου τά Αιματοκυλισμένα;

Ω! Τρισκαταραμένη Εγώ - Μήτηρ Θεά,

για πάντα να Θρηνώ

τά Ηλιόθρεφτα Παιδιά μου τά Χαμένα!

Στους Κόρφους μου Πληγές αιώνια να Κρατώ,

Ψυχές Αμέτρητες, Ψυχές Αδικημένες,

Μην έχοντας της Λήθης το Νερό,

καημός μου Αμάραντος, να τις παρηγορώ!

Ω! Τι ζητάς εδώ Αέναη Ψυχή,

Κόρη της Δήμητρας, Παρθένε,

όπου θρηνούν ωσάν και σε,

Αδελφικές ψυχές, Αμέτρητες, Αδικημένες.

Γυρεύεις Τι! Αέναη Ψυχή,

Σαν Περσεφόνη έρχεσαι, χλωμή μορφή,

Της Δήμητρας Θεάς, Κόρη Σεμνή,

Γυρεύεις Τι;»

Της μίλησα με αναφιλητά:

«Πνοή Σου είμαι,

Γαία Θεά -Παμμήτειρα Δημιουργέ Γλυκιά,

Τέκνον Ελλήνων Ειμί το Αρχαίον!

Στο Φώς ζητώ πάλι να δώ,

Μήτηρ Γονή, Ιέρεια, και Αδελφή,

Μνηστήρα, Δάσκαλο και Ιερέα,

Το Γένος των Ελλήνων Σού Ζητώ,

Της Λήθης σού έφερα νερό!

Μητρίδα Γαία!»

«Ανέβα Αέναη Ψυχή,

Τον Γολγοθά πού σ’ έφερε εδώ κάτω,

Ανέβα πάλι, μην αργείς!

Να! Πάρε Ασπίδα την Φωτιά - Ηφαίστειο της Θεϊκής μου Οργής,

που Καίει στα Σωθικά μου,

Πάρε για Δόρυ τον Σεισμό - Ακόντιο Δριμύ,

στην Αχανή Ματιά μου,

Πάρε για Δύναμη τους Χτύπους της Καρδιάς μου,

όπου Δονεί Αέναη η δική μου Αρχή,

Πάρε τά Δάκρυα μου, πού Θάλασσες γίνονται Ζωής!

Αθάνατο Νερό να πιείς!

Ελλήνων Θρέμμα, Γενναία Ατρόμητη Μορφή!

Σαν Λέαινα πήγαινε στην Μάχη να ριχτείς!

Στού Έλληνα τον Γολγοθά,

τον Οφιώδη Υβριστή, για Πόλεμο έτοιμο θα βρείς!

Μόνη εσύ, του Σύμπαντος Ορμή!

Πολλοί αυτοί σ’ ένα Κορμί!

Κοίτα μ’ ορθάνοιχτη Ψυχή-

Φάρος στα μάτια σου η Μνημοσύνη!

Εκεί, στο Σκότος του Φονιά,

το Γένος των Ελλήνων, πού ζητάς, θα βρείς!»

Φωτιά Σφοδρή άναψε μεσ’ στην Καρδιά,

Την Γαία φίλησα γλυκά,

κι’ ανέβηκα τον Γολγοθά,

Άφοβη Λέαινα,

μέσα στού Όφεως την Φωλιά.

Και ξάφνου, στο Σκότος το Βαθύ,

στών Τάφων μέσα την Σιγή

Σάλεμα άκουσα ελαφρύ!

Σαν ήλιος Έλαμψε η Θεία Μνημοσύνη-

μια οπτασία Αίνιγμα,

κατάκαρδα γροθιά,

πού ετάραξε τά στήθη μου βαθιά!

Καθώς μπροστά μου εκεί,

Μέσα στού Λάκκου το βαθύ

Γρανίτη μαύρο και υγρό,

Χώμα χωρίς χορτάρι,

Γέροι πανάρχαιοι εστέκοντο,

Δώδεκα, το πολύ,

Αδύναμη Πνοή Ηρωική,

ο είς δίπλα στον άλλον,

μά πουθενά μήτηρ γυνή!

Της Σίβυλλας Κραυγή κάθε Ψυχή!

Αιώνιοι στα Γηρατειά,

Στήθη ταλαίπωρα και μαραμένα,

Χωρίς Φωνή!

Κοιτώντας με

Με Μάτια πονεμένα!

Μάτια, βαθειά στις κόγχες τραβηγμένα,

Κάτω από γυάλινα νερά - Δάκρυα Αιώνων

ξεχασμένα!

Ήλιοι Θολοί στής Νύχτας τ’ Άπειρο,

Όνειρα Παγωμένα!

Και μπρός στα Στήθη τους Γυμνά,

από το Γήρας ξεραμμένα,

κοντά εις την καρδιά

καθείς κρατούσε Νεογνό,

σε άσπρη πάνα τυλιγμένο,

Άστρο Αγνό,

Όνειρο Φαεινό, και Αραχνιασμένο!

Και τά μωρά ησυχάζανε,

σαν Ήλιοι σε Δεσμά,

και μήτε σάλευαν αυτά,

μήτε οι Γέροντες πού τά κρατούσαν,

Και όλοι τους με Κοίταζαν,

σαν κάτι να Ζητούσαν!

Οι Γέρικοι Οφθαλμοί,

Σαν Σίβυλλες Πληγές,

λές και Πενθηφορούσαν!

Και είδα μεσ’ στα Μάτια τους τά Τεθλιμμένα

εσέ Πατρίδα μου Γλυκιά,

Εσένα Έρημη Ελλήνων Γενεά-

Μήτηρ Γονή, Ιέρεια, και Αδελφή,

Μνηστήρα, Δάσκαλο, και Ιερέα-

το Γένος των Ελλήνων πού ζητούσα είχα βρεί,

και εννόησα την Μαρτυρία τους,

την Σιωπηλή …

Πώς, Λίγοι ήταν πιά Αυτοί,

Πρόγονοι Ξεχασμένοι!

Σβησμένη η Ιστορία τους,

και Περιγελασμένη!

Το Φώς πού τους Εγέννησε,

Σπίθα σχεδόν Σβησμένη!

Ελλάδα μου, Πατρίδα μου

σε Θάνατο Ταγμένη!

Φωνή Βουβή

Προγόνων θήκες!

Πατρίδα Προδομένη!

Πόσο σ’ Αγαπώ!

Να αμυνθώ, Ορκίσθηκα!

Στην Άγια Μνημοσύνη!

Και στα Αιώνια Γηρατειά τους!

Τους Νόμους τους Πανάρχαιους,

την Αίγλη, τήν Φωτιά τους!

Και στα μικρά πού λούφαζαν

στα στήθη τά γυμνά τους,

στα Βρέφη τα Αγέννητα!

Την Μέλλουσα Γενιά τους!

Ορκίσθηκα! Να Αμυνθώ Αυτών,

«…νέων τε πατρώων έθη,

θήκας τε προγόνων-

Νυν υπέρ πάντων ο αγών !»

Μπήκε Γλιστρώντας ξαφνικά

στα μέσα τότε της Σπηλιάς,

ωσάν Σκιά κι’ Ανθρώπινη Μορφή

Ντυμένος εις στα Μαύρα,

Φθόνος, Βρυχώμενος,

ο Όφις Υβριστής - ο Βέβηλος Φονιάς!

Παίρνω Ασπίδα την Φωτιά - Ηφαίστειο της Γαίας!

Παίρνω το Δόρυ το μακρύ - Σεισμό της Γής Δριμύ!

Παίρνω τους Χτύπους της Καρδιάς της-

την Παντοδύναμη Κραυγή!

και αφ’ έλουσα την κεφαλή

στα Δάκρυά της-

Θάλασσα Αλμυρή-

Αθάνατη Ζωή!

…

Σαν Λέαινα Όρμησα στην Μάχη την Σκληρή,

Το Γένος των Ελλήνων ν’ Αμυνθώ!

Ελλάδα μου Πατρίδα μου,

Εσέ να ξαναδώ,

Γένος Πανέμορφο, Θεών Καμάρι!

Ήλιο Λαμπρό και Πάλι!

Ελλάδα μου Πατρίδα μου!

Πόσο σ’ Αγαπώ!

Ανάποδα εγύρισε ο Ντουνιάς!

…

Στου Ήλιου τ’ Όραμα Κρυφό-

τ’ Αστέρια Σπεύσανε Κάτω να ’ρθούνε,

στην Μάχη Σύμπαντος Πολεμιστές να μπούνε,

Μάρτυρες όλοι, Δίκες, κι Οπλαρχηγοί!

Η Καταιγίδα Κεραυνός, Πίσω στην Γή!

Και η Γαία - Τιτάνα Φοβερή - Μάτι Αιώνια Ανοιχτό,

Διάπλατα Άνοιξε τά Σωθικά της,

και του Ηφαίστου η Φωτιά - Καβείρια Βροχή-

Από τά Άδυτα της Γής

Έμπηξε μέσα στην Σπηλιά,

σαν Μούγκρισμα… Βρασμός, Φωτιά!

Και ήτανε η Μάχη Τρομερή,

Οι Κάβειροι στο πλάι μου,

κι ο Ήλιος, κι η Βροντή!

Ουράνιοι Οδηγοί!

Με το Σπαθί Δριμύ,

Πληγές του άνοιγα του Υβριστή,

Πολλές, κι επανωτές,

…

και Μάτωνε μαζί μ’ αυτόν

και το δικό μου το Κορμί!

Το αίμα μου έρρεε πάνω στην Γή,

και μάτωναν τά σωθικά της,

κι Έσειε Αυτή με Τρομερή Οργή,

Φωτιά μου ανάβοντας μεσ’ στην Ψυχή,

κι’ εγώ Δυνάμωνα τήν Τρομερή Κραυγή,

και ορμούσα πάλι, Λέαινα Φοβερή,

κι’ άνοιγα κι’ άλλη,

κι ακόμα άλλη,

πολλές πληγές,

στον Βέβηλο Υβριστή!

Κι’ απ’ το Δικό μου το Σπαθί

Θυσία γινόμουν Ιερή!

Το αίμα μου λιγόστευε μέσ’ στο κορμί,

βωμός ιερός, απ’ τις λαβές τεμαχισμένος,

κι ο Χρόνος Έκρυψε τά Μάτια του να μην ιδεί,

καθώς πλησίαζε ο Θάνατος Λυπημένος

να πάρει Άθελος την Τελευταία μου Πνοή.

Με τρέμουλα Αργή Φωνή,

Θανάσιμα πληγωμένη,

μέ Λαβωμένη την Καρδιά

στο Αίμα μου λουσμένη,

καί την Ψυχή δεμένη σφαλιστά,

Πλοίο στο Στόμα μου Αραγμένη,

στα δόντια μου Αιχμάλωτη,

της μάχης μου Όμηρος, Παγιδευμένη,

Ικέτις Δακρυσμένη

τους είπα δίχως δισταγμό

με Πείσμα Αγέρωχο κι Επιμονή!

«Ω! Χρόνε Γηραιέ,

Ω Θάνατε Αδελφέ,

η μάχη αυτή δεν τέλειωσε,

Σιγάσετε εσείς γιά μια Στιγμή!»

Και έσπευσε η Κλωθώ,

Μοίρα Αήττητη, αυτούς νά Συμβουλέψει-

Της Άρρητης Αρχής Τόν Νόμο της τον Άγραφο

να Επαληθεύσει,

το Νήμα που’ χε γνέσει Αυτή-

το Νήμα της ζωής μου ακόμα να Μην Κόψει,

Η Μάχη αυτή νά τελειώσει!

Κι ο Χρόνος - τού Ουρανού η Αρχαία Μορφή-

Σταμάτησε για Μια Στιγμή!

Ο Δίκαιος Θάνατος ο Λυπηρός

κι αυτός Σταμάτησε μαζί του!

Έτσι όρισε η Μοίρα η Κλωθώ,

κι δυό Να Μυηθούν!

Της Μοίρας Λάχεσις το Πεπρωμένο-

Έργο Ιερό Αυτοί Να Δούν!

Παίρνω τό Δόρυ το μακρύ - Σεισμό της Γής Δριμύ!

Παίρνω τους Χτύπους της Καρδιάς της-

την Παντοδύναμη Κραυγή!

Παίρνω του Ηφαίστου την Φωτιά,

Αιώνιον Θείον Πύρ!

Καί μ’ όλη μου την Δύναμη-

Καβείρια Οπτασία Τρομερή-

στρέφω το Βλέμμα μου Καυτό,

εκείθεν προς τον Υβριστή!

Εκάς Βέβηλε! Εκάς!

Εφώναξα με Ορμή!

Και τον Σημάδεψα Βλήμα Μοιραίο,

πάνω στην Κεφαλή,

με του Απόλλωνος Βέλος Χολό,

Κεραυνοβόλο, Φωτεινό,

Σφοδρός Ιός Ώναξ Νεκρή,

Κάτω να Πέσει,

της Ερινύας θήραμα,

εις τού Ταρτάρου τά Έγκατα

η Άτροπος Να Στρέψει

την Αμαρτία του Φονιά-Σιών-

σκυλόψωμο - ελεεινή τροφή

την Άρπυια να θρέψει!

Και Στρίγγλισε Ο Βέβηλος Φονιάς

με του θανάτου την Στερνή Φωνή,

Έρμαιο πιά της Θείας Δίκης,:

«Και άλλοι έρχονται πολλοί ωσάν εμένα,

πιο Ισχυροί! Κοίτα, είναι εδώ!

Δεν θα ξεφύγεις απ’ αυτούς,

όπως εξέφυγες από εμένα!»

και έπειτα Βούλιαξε,

Χάθηκε Μέσα στόν Τάρταρο,

Ολόμαυρη Πηχτή Ροή

Σκιά - σαπίλα, στά Άδυτα της Γής

όπου του Ηφαίστου η Φωτιά - Καβείρια Βροχή-

Τιτάνα Φοβερή - Μάτι αιώνια ανοιχτό,

Όνειρο Τρομερό πάνω Στην Ώρα γνέθει…

της Καταιγίδα Κεραυνό,

του Ήλιου Όραμα κρυφό,

του Απόλλωνος Βέλος Χολό!

…

Κάτω στο Έδαφος εγώ!

Σίβυλλα Πληγωμένη,

Πλημμύρα μεσ’ στο Αίμα!

Αδύναμη να σηκωθώ,

κοίταξα γύρω μου να δώ!

Μά ο Εχθρός πού μού’ λεγε ο Υβριστής

-Η Δόλια του Γενιά- δεν ήταν πουθενά!

Η Πάλη τέλειωσε Παντοτινά!

Κοίταξα προς τους Γέροντες - Αρχαίοι Πρόγονοί μου!

Και τά Λευκά τους Νεογνά- το Μέλλον μου Λαμπρό!

Ελλάδα μου Πατρίδα μου,

Πόσο σ’ Αγαπώ!

Για Σας Πολέμησα!

Για Σας Πονώ!

Και τους μιλώ ! Του Ήλιου τ’ Όραμα Κρυφό!

Πυθία πιά Ελεύθερη!

Επόπτης η Ψυχή μου!

Του Φοίβου του Απόλλωνα,

Τού Πύθιου τον Ύστατο Χρησμό:

«Έτσι είχε Ορκισθεί, ’πως πάντα Ορκίζεται,

του Ηφαίστου Η Φωτιά - Καβείρια Βροχή-

Τιτάνα Φοβερή - Μάτι Αιώνια Ανοιχτό,

πού Όνειρο Τρομερό πάνω Στην Ώρα Γνέθει…

της Καταιγίδας Κεραυνό,

του Ήλιου Όραμα κρυφό,

του Απόλλωνος Βέλος Χολό,

Κεραυνοβόλο, Αιχμηρό!»

Όρκος της Ευρυνόμης Ιερός!

Το Σύμπαν Μάρτυρας Καυτός!

Το Ύδωρ του Αβραάμ

Στείρα Πηγή -η Ύβρις- έχει γίνει!

Αιώνια Ξεραμένη!

Για Πάντα Έσβησε του Μωϋσή η Φωτιά,

Η Έρημος αυτού Χαμένη!

Η Μαύρη τους Ψυχή-

Σιών -η Ύβρεως Γενεά

Στην Μοίρα Άτροπο Ταγμένη

Τά Μαύρα Λοίσθια έχει Πιεί!

Αιώνια Καταδικασμένη!

Επέθανε για πάντα ο Φονιάς!

Ελεύθερη η Γή, κι Ουρανός!

Της Νέας Ανθρώπινης Γενιάς

ο Δρόμος Καθαρός και Ευλογημένος!

Όρκος της Ευρυνόμης Ιερός!

Το Σύμπαν Μάρτυρας Καυτός!

Μέσα σε Σας θα Ξαναγεννηθώ,

και Σείς μέσα σε εμένα!

Έλληνες Γηγενείς

Ελεύθεροι Παντοτινά!

Το Γένος σας Θεϊκό

Εδώ και πάλι θα Επιστρέψει!

Το Φώς σας -Ίαση –

την Γή να ξαναθρέψει!

Ω! Γέροντα - Έλληνα Γόνε! -- Εσύ και πάλι η Ψυχή Μου!

Ω! Βρέφος Πάλλευκο Αγνό -- Εσύ το Νέο το Κορμί μου!»

Με Ομίχλη έλουσαν τά Μάτια μου, τά Δάκρυα της Γής-

τ’ Αθάνατο Νερό - πού Θάλασσες γίνονται Ζωής!

Η Νέμεση Θεά - Σφοδρά Δικαιοσύνη!

Ασπίδα μου - Φώς Ιλαρόν και Λυτρωτής!

Και έπειτα έπεσε μακρά Σιγή!

Σαν Όνειρο Γλυκό, ωσάν Στοργή!

Σύννεφο τύλιξε Φαεινό

απ’ άκρη σ’ άκρη όλην την Γή

Τής Λήθης πέπλο Τρυφερό!

Και’ η Γαία Χαμογέλαγε

Εγκυμονούσα με Ζωή!

Και γιόμιζε τον Ξάστερο Ουρανό,

με τίς κρυστάλλινες Φωνές της,

Κύμβαλα της Δωδώνης Ιερά,

Μειδίαμα του Ήλιου Φωτεινό!

ΠΡΟΜΗΘΕΑ / Απρίλιος «2008» - 2784 α.Ο. /