13 Μαρτίου 2009

ΔΕΚΑ ΖΕΥΓΗ ΑΝΤΙΘΕΤΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΠΑΡΑΛΑΜΒΑΝΟΥΝ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΑΠΟ ΤΗΣ ΓΕΝΝΗΣΕΩΣ ΤΟΥ…


ἔνθ' ἦσαν Χθονίη τε καὶ Ἡλιόπη ταναῶπις,

Δῆρίς θ' αἱματόεσσα καὶ Ἁρμονίη θεμερῶπις,

Καλλιστώ τ' Αἰσχρή τε, Θόωσά τε Δηναίη τε,

Νημερτής τ' ἐρόεσσα μελάγκουρός τ' Ἀσάφεια.

Φυσώ τε Φθιμένη τε, καὶ Εὐναίη καὶ Ἔγερσις,

Κινώ τ' Ἀστεμφής τε, πολυστέφανός τε Μεγιστώ

καὶ Φορύη, Σιωπή τε καὶ Ὀμφαίη . . .

ὢ πόποι, ὢ δειλὸν θνητῶν γένος, ὢ δυσάνολβον,

τοίων ἔκ τ' ἐρίδων ἔκ τε στοναχῶν ἐγένεσθε!



ΕΜΠΕΔΟΚΛΗΣ Ο ΑΚΡΑΓΑΝΤΙΝΟΣ



ΔΕΚΑ ΖΕΥΓΗ ΑΝΤΙΘΕΤΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΠΑΡΑΛΑΜΒΑΝΟΥΝ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΑΠΟ ΤΗΣ ΓΕΝΝΗΣΕΩΣ ΤΟΥ… ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΝΑ ΜΑΘΕΙ ΝΑ ΠΟΡΕΥΕΤΑΙ ΜΕΣΑ ΣΤΟΥΣ ΚΥΜΑΤΙΣΜΟΥΣ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΔΥΑΔΙΚΟΤΗΤΑΣ:



Χθονίη - Ἡλιόπη

Δῆρις - Ἁρμονίη

Καλλιστώ - Αἰσχρή

Θόωσα - Δηναίη

Νημερτής - Ἀσάφεια

Φυσώ - Φθιμένη

Εὐναίη - Ἔγερσις

Κινώ - Ἀστεμφής

Μεγιστώ - Φορύη

Σιωπή - Ὀμφαίη...



Αναρτήθηκε από:
Ετικέτες , ,
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

ΟΙ 10 ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΩΝ 7 ΗΜΕΡΩΝ

Ειπόντος τινός:
«Ω, Λεωνίδα, προς πολλούς μετ' ολίγων διακινδυνεύσων ούτως πάρει;»
Λεωνίδας έφη: «Ει μεν οίεσθέ με τωι πλήθει δειν πιστεύειν, ουδ' η πάσα Ελλάς αρκεί -βραχεία γαρ μοίρα του εκείνων πλήθους εστίν- ει δε ταις αρεταίς, και ούτος ο αριθμός ικανός!»

Όταν κάποιος του είπε:
«Με τόσους λίγους έρχεσαι, Λεωνίδα, να διακινδυνεύσεις απέναντι σε τόσους πολλούς;»
Ο Λεωνίδας είπε: «Αν πιστεύετε ότι πρέπει να βασιζόμαστε στο πλήθος, δεν αρκεί ούτε ολόκληρη η Ελλάδα -αφού αποτελεί μικρό μέρος σε σχέση με το πλήθος εκείνων. Αν όμως πιστεύετε ότι πρέπει να βασιζόμαστε στις αρετές του καθενός, τότε και ο αριθμός αυτός είναι ικανός!»

(Πλούταρχος, Λακωνικά Αποφθέγματα)

Μανθάνειν ἐν μὲν τῷ Οὐρανῷ τὸ ὁρᾶν, ἐν δὲ τῇ Γῇ τὸ ἀναμιμνήσκεσθαι.

Μακάριος ὁ διὰ τῶν Μυστηρίων διελθών, οὗτος γιγνώσκει τῆς ζωῆς τὴν ἀρχὴν καὶ τὸν σκοπόν!

Ὄλβιος ὅστις ἰδὼν κεῖνα εἶσ’ ὑπὸ χθόνα· οἶδε μὲν βίου τελευτάν, οἶδεν δὲ διόσδοτον ἀρχάν!

Πίνδαρος, Ποιητὴς τῶν Ἱερῶν Ἀγώνων τοῦ Ἑλληνισμοῦ καὶ Προφήτης τοῦ Ἀπόλλωνος ἐν Δελφοῖς.



Και τί να πω αύριο στον Ήλιο;

«Σήκω, σαΐτεψε το φίδι, πώχει αφήκει

η παλιά φιδομάνα και που τώρα

πάλι τη γην ολόγυρα γυρεύει

στις δίπλες του σφιχτά για να τυλίξει»;

«Ξύπνα», να πω, «Τιτάνα Εσύ, και πάλι,

κυκλόφερε τα θεία πατήματά Σου,

τα θεία Σου τα σκιρτήματα τριγύρω

στο φοβερό ερπετό που ξαναζώνει

τη γη κι ο οσκρός* του αρχίνισε να τρέχει

στις θείες πηγές Σου, φαρμακώνοντάς τις»;


«Ο διθύραμβος του Ρόδου», Άγγελος Σικελιανός


* οσκρός = κεντρί, δηλητήριο
Ο Έλληνας, τέκνο του ΔευκΑλίωνος, μάχεται συνΕχώς!