Τὸ γὰρ Βέβαιον καὶ Πιστὸν καὶ Ὑγιές, τοῦτο ἐγώ φημι εἶναι τὴν ἀληθινὴν Φιλοσοφίαν... Αυτό που έχει Βεβαιότητα, Αξιοπιστία και Υγίεια, αυτό λέω εγώ ότι είναι η αληθινή Φιλοσοφία... ~ΠΛΑΤΩΝ - Δεκάτη Επιστολή~
4 Δεκεμβρίου 2008
Ο Θρησκευτικός Μύθος
Ο Θρησκευτικός Μύθος δημιουργήθηκε για να υπαινιχθεί, κωδικοποιήσει, και παροτρύνει -μέσω της φαινομενικής τερατολογίας του- στην Ζήτηση της Αλήθειας.
Η Αλήθεια δεν κατέχεται, κατέχει!
Έτσι, όταν κάποιος βρίσκει πραγματικά την Αλήθεια, αυτό που θα περιμέναμε να πεί είναι ότι "διακατέχεται από την αλήθεια" και όχι ότι... "κατέχει την αλήθεια"!!
Αλίμονο, αν η αλήθεια από θεία κατάσταση (άλη θεία > θεία άλη = θείον φως) γίνεται αντικείμενο κατοχής... και μετά επιβολής!!
Η αλήθεια δεν επιβάλλεται, απλώς προβάλλεται, ακτινοβολείται.
Κι όποιος είναι σε θέση να την δεχτεί, την δέχεται. Όπως δέχεται ή απορρίπτει και το φυσικό φως του Ηλίου.
Δικαίωμά του του καθενός να καταφεύγει στα σπήλαια και στις σκιές... διότι μόνο εκεί μέσα μπορούν να αποκτήσουν αξία τα φωτάκια των κεριών του...
Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι έπαψε να υπάρχει ο Ήλιος, λαμπρός και ακτινοβόλος για όσους θα ήθελαν να ακολουθήσουν τον Δρόμο του...
Όταν ο Θρησκευτικός Μύθος, αντί να υπηρετεί την ως άνω υγιή κατάσταση, μετατρέπεται σε Όργανο Εξουσίας, σε εργαλείο καθυπόταξης των εν Σπηλαίω (in Matrix) διαβιούντων ψυχών, τότε... έχουμε την εμφάνιση μιας ανελέητης Πνευματικής Τυραννίας.
Εμείς οι Έλληνες την υφιστάμεθα εδώ και 17 ολόκληρους αιώνες! Αλλά πώς είναι δυνατόν μια Τυραννία να διαιωνίζεται για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα;
Αυτό συμβαίνει διότι η κάθε ανθρώπινη βιο-μονάδα έχει αυτο-εγκαταλειφθεί στην τύχη της.
Αντί από νωρίς να μαθαίνει να δια-χειρίζεται ορθά τις ενέργειες και την όλη συμπεριφορά της, γίνεται υπο-χείριο των ενεργειών της, με αποτέλεσμα να δια-στρέφει και να κατα-στρέφει ουσιαστικά τον εαυτό της και το περιβάλλον της... ανθρώπινο και φυσικό!
(ΕΠΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΠΑΛΑΙΟΤΕΡΗΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΩΣ)
ΟΙ 10 ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΩΝ 7 ΗΜΕΡΩΝ
-
Χρὴ τὸ λέγειν τε νοεῖν τ’ ἐὸν ἔμμεναι· ἔστι γὰρ εἶναι, μηδὲν δ’ οὐκ ἔστιν· τά σ’ ἐγὼ φράζεσθαι ἄνωγα. Πρέπει το λέγειν ...
-
Cursum perficio. Verbum sapienti: Quo plus habent, eo plus cupiunt. Post nubila, Phoebus. Iternum . Πλο ῦς ἐτελειώ...
-
Δίκη καταλήψεται ψευδῶν τέκτονας καὶ μάρτυρας. Ἡ Δίκη θὰ ἁδράξει αὐτοὺς ποὺ κατασκευάζουν ψεύδη καὶ αὐτοὺς ποὺ μαρτυροῦν ψεύδη. ~~~~~~~~~~~~...
-
Οι τρείς Χάριτες του Ορχομενού και ο μύθος του Νάρκισσου και της Ηχούς Η ομιλία "Οι τρείς Χάριτες του Ορχομενού και ο μύθος του...
-
Αμφιπρόσωπη Ερμαϊκή Στήλη. Γενειοφόρος και Αγένειος Ερμής... Το Πέρασμα από την μια κατάσταση στην άλλη...
-
Νομίζω δὲ δύο τὰ ἐναντιώτατα εὐβουλίᾳ εἶναι, τάχος τε καὶ ὀργήν, ὧν τὸ μὲν μετὰ ἀνοίας φιλεῖ γίγνεσθαι, τὸ δὲ μετὰ ἀπαιδευσίας καὶ βραχύτη...
-
ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΕΔΩ: 1700 ΧΡΟΝΙΑ ΕΞΟΡΙΑΣ ΤΟΥ ΚΑΛΛΟΥΣ Ενότητες ομιλίας: -Ορισμός του Αγάλματος. -Διάκριση από παρεμφερείς έννοι...
-
Ὁ Χρόνος ὡς πρὸς μὲν τὸ «Τώρα» εἶναι πεπερασμένος, ὡς πρὸς δὲ τὰ μέρη του, ποὺ ὑπάρχουν διττῶς (δηλ. τὸ Παρελθὸν καὶ τὸ Μέλλον)...
-
Οι ΦΡΥΚΤΩΡΙΕΣ παρουσιάζουν τον κύκλο τεκμηριογραφημάτων «ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ - 6 Θεοί, 6 Θεές, 12 Αρχαιολογικοί Τόποι». Μέρος η΄ «ΝΑΟΣ ΔΗΜΗΤΡΑΣ κα...
-
Ἄγει δὲ πρὸς φῶς τὴν ἀλήθειαν χρόνος. Ο χρόνος φέρνει στο φως την αλήθεια! Μένανδρος, Γνῶμαι Μονόστιχοι ...
«Ω, Λεωνίδα, προς πολλούς μετ' ολίγων διακινδυνεύσων ούτως πάρει;»
Λεωνίδας έφη: «Ει μεν οίεσθέ με τωι πλήθει δειν πιστεύειν, ουδ' η πάσα Ελλάς αρκεί -βραχεία γαρ μοίρα του εκείνων πλήθους εστίν- ει δε ταις αρεταίς, και ούτος ο αριθμός ικανός!»
Όταν κάποιος του είπε:
«Με τόσους λίγους έρχεσαι, Λεωνίδα, να διακινδυνεύσεις απέναντι σε τόσους πολλούς;»
Ο Λεωνίδας είπε: «Αν πιστεύετε ότι πρέπει να βασιζόμαστε στο πλήθος, δεν αρκεί ούτε ολόκληρη η Ελλάδα -αφού αποτελεί μικρό μέρος σε σχέση με το πλήθος εκείνων. Αν όμως πιστεύετε ότι πρέπει να βασιζόμαστε στις αρετές του καθενός, τότε και ο αριθμός αυτός είναι ικανός!»
(Πλούταρχος, Λακωνικά Αποφθέγματα)
Μανθάνειν ἐν μὲν τῷ Οὐρανῷ τὸ ὁρᾶν, ἐν δὲ τῇ Γῇ τὸ ἀναμιμνήσκεσθαι.
Μακάριος ὁ διὰ τῶν Μυστηρίων διελθών, οὗτος γιγνώσκει τῆς ζωῆς τὴν ἀρχὴν καὶ τὸν σκοπόν!
Ὄλβιος ὅστις ἰδὼν κεῖνα εἶσ’ ὑπὸ χθόνα· οἶδε μὲν βίου τελευτάν, οἶδεν δὲ διόσδοτον ἀρχάν!
Πίνδαρος, Ποιητὴς τῶν Ἱερῶν Ἀγώνων τοῦ Ἑλληνισμοῦ καὶ Προφήτης τοῦ Ἀπόλλωνος ἐν Δελφοῖς.
Και τί να πω αύριο στον Ήλιο;
«Σήκω,
η παλιά φιδομάνα και που τώρα
πάλι τη γην ολόγυρα γυρεύει
στις δίπλες του σφιχτά για να τυλίξει»;
«Ξύπνα», να πω, «Τιτάνα Εσύ, και πάλι,
κυκλόφερε τα θεία πατήματά Σου,
τα θεία Σου τα σκιρτήματα τριγύρω
στο φοβερό ερπετό που ξαναζώνει
τη γη κι ο οσκρός* του αρχίνισε να τρέχει
στις θείες πηγές Σου, φαρμακώνοντάς τις»;
«Ο διθύραμβος του Ρόδου», Άγγελος Σικελιανός

