Ο ΛΟΦΟΣ ΤΩΝ ΜΟΥΣΩΝ Ή "ΦΙΛΟΠΠΑΠΟΥ"

"Τα κάγκελα που σχεδιάζεται να μπουν στο λόφο του Φιλοπάππου με το πρόσχημα της «προστασίας» του αρχαιολογικού χώρου, θα κλείσουν απ' έξω κάθε ίχνος ζωής -λες κι αυτή είναι η απειλή για τα μνημεία- και θα μετατρέψουν μια πολύτιμη ζωντανή κυψέλη, μια ανάσα για τους κατοίκους της Αθήνας, σε αποστειρωμένο μουσείο.

Αν περπατήσει κανείς περιφερειακά στο λόφο του Φιλοπάππου, οποιαδήποτε ώρα της ημέρας, θα συναντήσει νέους που κάνουν τζόγκιγκ, ηλικιωμένους που περπατούν στα μονοπάτια την βόλτα που τους σύστησε ο γιατρός, ποδηλάτες, αναρριχητές, παρέες που απολαμβάνουν ένα πικ- νικ στα ξύλινα τραπέζια στα πλατώματά του. Συχνά, μάλιστα, τα καλοκαίρια θα δείτε κυρίως ηλικιωμένους να κρατούν ένα μπουκάλι με νερό- «για να μην ξεραθούν οι δαφνούλες», θα σας εξηγήσουν. Μπορεί ο λόφος να έχει μόλις 120 υψόμετρο, αλλά οι κάτοικοι που τον απολαμβάνουν, τον αποκαλούν βουνό. Και όχι άδικα. Στις δασωμένες πλαγιές του έχουν καταγραφεί 53 είδη δέντρων και θαμνώδους βλάστησης, 31 φυτά και μία αξιόλογη ορνιθοπανίδα 88 πουλιών, τέσσερα είδη λεπιδόπτερων και τέσσερα ερπετών, πολλά από τα οποία ανήκουν σε προστατευόμενα είδη. Τα 700 στρέμματα του λόφου είναι ο μεγαλύτερος και από τους τελευταίους ελεύθερους προσβάσιμους χώρους πρασίνου στην καρδιά της πόλης."

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΣΤΟ ΟΙΚΟ ΤΗΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ