ΑΝΘΡΩΠΕΙΟΝ ΚΑΙ ΘΕΙΟΝ ΗΘΟΣ

Ἦθος γὰρ ἀνθρώπειον μὲν οὐκ ἔχει γνώμας, θεῖον δὲ ἔχει.

Το ανθρώπειον ήθος δεν έχει ίδ-ι-ες γνώμες (δικούς του γνώμονες), ενώ το θείον ήθος έχει!


(Ηράκλειτος, απόσπ. 78)

Αντιδιαστέλλεται το ήθος του συνηθισμένου ανθρώπου προς ένα ανώτερο –θεϊκό ήθος.
Πρβλ. ήθος = ήθορ (αιολοδωρικός τύπος), και ήτορ = η καρδία.

Στον «Κρατύλο / Περί Ονομάτων Ορθότητος» του Πλάτωνος, η Αθηνά αποκαλείται Θεονόη «ὡς τὰ θεῖα νοούσης αὐτῆς διαφερόντως τῶν ἄλλων» και Ηθονόη ως «ἡ ἐν τῷ ἤθει νόησις».