Τὸ γὰρ Βέβαιον καὶ Πιστὸν καὶ Ὑγιές, τοῦτο ἐγώ φημι εἶναι τὴν ἀληθινὴν Φιλοσοφίαν... Αυτό που έχει Βεβαιότητα, Αξιοπιστία και Υγίεια, αυτό λέω εγώ ότι είναι η αληθινή Φιλοσοφία... ~ΠΛΑΤΩΝ - Δεκάτη Επιστολή~
16 Δεκεμβρίου 2010
ΠΥΡΟΣ ΤΡΟΠΑΙ...
<Γῆ> θάλασσα διαχέεται, καὶ μετρέεται εἰς τὸν αὐτὸν λόγον, ὁκοῖος πρόσθεν ἦν ἢ γενέσθαι γῆ.
Οι τροπές του πυρός είναι πρώτον μεν η θάλασσα• της δε θαλάσσης το ήμισυ γίνεται γη και το άλλο ήμισυ καυτός άνεμος.
Η γη διαχέεται σε θάλασσα και μετριέται με τὴν ίδια αναλογία που είχε και πριν γίνει γη.
(Ηράκλειτος, απόσπ. 31)
Το απόσπασμα αυτό διασώζει ο Κλήμης ο Αλεξανδρεύς, στο έργο του «Στρωματείς», εξηγώντας τα δύο αποσπάσματα ως εξής:
Πυρὸς τροπαὶ πρῶτον θάλασσα, θαλάσσης δὲ τὸ μὲν ἥμισυ γῆ, τὸ δὲ ἥμισυ πρηστὴρ• δυνάμει γὰρ (Ἡράκλειτος) λέγει ὅτι πῦρ ὑπὸ τοῦ διοικοῦντος λόγου καὶ θεοῦ τὰ σύμπαντα δι' ἀέρος τρέπεται εἰς ὑγρὸν τὸ ὡς σπέρμα τῆς διακοσμήσεως, ὃ καλεῖ θάλασσαν, ἐκ δὲ τούτου αὖθις γίνεται γῆ καὶ οὐρανὸς καὶ τὰ ἐμπεριεχόμενα• ὅπως δὲ πάλιν ἀναλαμβάνεται καὶ ἐκπυροῦται, σαφῶς διὰ τούτων δηλοῖ· <γῆ> θάλασσα διαχέεται, καὶ μετρέεται εἰς τὸν αὐτὸν λόγον, ὁκοῖος πρόσθεν ἦν ἢ γενέσθαι γῆ.
Οι τροπές του πυρός είναι πρώτον μεν η θάλασσα• της δε θαλάσσης το ήμισυ γίνεται γη και το άλλο ήμισυ καυτός άνεμος. Ο Ηράκλειτος λέει ότι ο τα πάντα διοικών λόγος και θεός δυνάμει μετατρέπει το πυρ διά μέσου του αέρος σε υγρό, δημιουργώντας αυτό που αποκαλεί «θάλασσα», ως σπέρμα της όλης διατάξεως –διακοσμήσεως- του σύμπαντος. Από αυτή (την κοσμική «θάλασσα») δημιουργείται η γη κι ο ουρανός και όλα όσα εμπεριέχουν. Το πώς δε πάλιν αναλαμβάνονται και εκπυρώνονται τα πάντα, το δηλώνει σαφώς με τούτα: Η γη διαχέεται σε θάλασσα και μετριέται με τὴν ίδια αναλογία που είχε και πριν γίνει γη.
ΟΙ 10 ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΩΝ 7 ΗΜΕΡΩΝ
-
Ἄτλαντος θυγάτηρ ὀλοόφρονος , ὅς τε θαλάσσης πάσης βένθεα οἶδεν, ἔχει δέ τε κίονας αὐτὸς μακράς, αἳ γαῖάν τε καὶ οὐρανὸν ἀμφὶς...
-
Δακτύλιον μὴ φόρει. Να μην φοράς δακτυλίδι! Πυθαγόρειον Ἄκουσμα ...
-
Ἐπαγγέλου μηδενί. Μην υπόσχεσαι (τίποτα) σε κανέναν. – Δελφικόν Παράγγελμα
-
Στίχοι: Γιάννης Θεοδωράκης Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης Ερμηνεία: Μιχάλης Θεοδώρου Δακρυσμένα μάτια, νυσταγμένοι κ...
-
Τῷ βίῳ μάχου. Στον βίο σου να μάχεσαι! – Δελφικόν Παράγγελμα
-
Η εποχή τών Θρύλλων ίσως να μην πέρασε… Ίσως να είναι κυρίως αυτή που τώρα ζούμε… « Θρύλλος - Ἡ βοὴ καὶ ὁ θόρυβος . Παρὰ τὸ θρο...
-
Στίχοι: Μάνος Ελευθερίου Μουσική: Γιάννης Μαρκόπουλος Ερμηνεία: Χαράλαμπος Γαργανουράκης Τα λόγια και τα χρόνια τα χαμένα και ...
-
Είναι ΑΝΩΦΕΛΟ να νιώθεις θυμό και δυσαρέσκεια με τον εαυτό σου. Αυτό αποδεικνύει ότι το Τονάλ σου έχει μπλεχτεί σε μια εσωτερική μάχ...
-
Ποίηση: Β. Κορνάρος Ερμηνεία: Λιζέτα Καλημέρη Μουσική: Λουδοβίκος των Ανωγείων Tα λόγια σου Ρωτόκριτε φαρμάκιν εβαστούσα ...
«Ω, Λεωνίδα, προς πολλούς μετ' ολίγων διακινδυνεύσων ούτως πάρει;»
Λεωνίδας έφη: «Ει μεν οίεσθέ με τωι πλήθει δειν πιστεύειν, ουδ' η πάσα Ελλάς αρκεί -βραχεία γαρ μοίρα του εκείνων πλήθους εστίν- ει δε ταις αρεταίς, και ούτος ο αριθμός ικανός!»
Όταν κάποιος του είπε:
«Με τόσους λίγους έρχεσαι, Λεωνίδα, να διακινδυνεύσεις απέναντι σε τόσους πολλούς;»
Ο Λεωνίδας είπε: «Αν πιστεύετε ότι πρέπει να βασιζόμαστε στο πλήθος, δεν αρκεί ούτε ολόκληρη η Ελλάδα -αφού αποτελεί μικρό μέρος σε σχέση με το πλήθος εκείνων. Αν όμως πιστεύετε ότι πρέπει να βασιζόμαστε στις αρετές του καθενός, τότε και ο αριθμός αυτός είναι ικανός!»
(Πλούταρχος, Λακωνικά Αποφθέγματα)
Μανθάνειν ἐν μὲν τῷ Οὐρανῷ τὸ ὁρᾶν, ἐν δὲ τῇ Γῇ τὸ ἀναμιμνήσκεσθαι.
Μακάριος ὁ διὰ τῶν Μυστηρίων διελθών, οὗτος γιγνώσκει τῆς ζωῆς τὴν ἀρχὴν καὶ τὸν σκοπόν!
Ὄλβιος ὅστις ἰδὼν κεῖνα εἶσ’ ὑπὸ χθόνα· οἶδε μὲν βίου τελευτάν, οἶδεν δὲ διόσδοτον ἀρχάν!
Πίνδαρος, Ποιητὴς τῶν Ἱερῶν Ἀγώνων τοῦ Ἑλληνισμοῦ καὶ Προφήτης τοῦ Ἀπόλλωνος ἐν Δελφοῖς.
Και τί να πω αύριο στον Ήλιο;
«Σήκω,
η παλιά φιδομάνα και που τώρα
πάλι τη γην ολόγυρα γυρεύει
στις δίπλες του σφιχτά για να τυλίξει»;
«Ξύπνα», να πω, «Τιτάνα Εσύ, και πάλι,
κυκλόφερε τα θεία πατήματά Σου,
τα θεία Σου τα σκιρτήματα τριγύρω
στο φοβερό ερπετό που ξαναζώνει
τη γη κι ο οσκρός* του αρχίνισε να τρέχει
στις θείες πηγές Σου, φαρμακώνοντάς τις»;
«Ο διθύραμβος του Ρόδου», Άγγελος Σικελιανός

