Google+ Followers

4 Μαρτίου 2010

Η λανθασμένη χρήση του "Εμείς"...


Σε οποιαδήποτε συζήτηση επιχειρηθεί, ζώσα ή διά σχολίων, παρατηρώ ένα σχεδόν επιδημικό φαινόμενο: Πάντα το ίδιο λάθος! Την λανθασμένη χρήση του "εμείς"! Ένα "εμείς" αυτο-ενοχοποιητικό, καθηλωτικό, αφασικό, ραγιάδικο! 
Η δική μου, λοιπόν σύντομη θέση και άποψη είναι η εξής: Αν εννοείς εμένα, διαχωρίζω την θέση μου, αν εννοείς εσένα, τοποθετήσου... Φτάνει πια, με αυτό το αυθαίρετο και γενικό "εμείς" που μας ενοχοποιεί όλους: δικαίους και αδίκους! 
Όχι, λοιπόν, Εμείς! Αλλά, κάποιοι συγκεκριμένοι με ονόματα και διευθύνσεις! Η ενοχή όταν απλώνεται και μοιράζεται σε όλους, είναι προς κέρδος των αδίκων και προς βλάβη των δικαίων! 
Δεν πρέπει να ξεχνάμε, όμως, ότι ιστορικά σε κάθε επίθεση - εισβολή που δέχτηκε η Ελλάδα, πάντα υπήρχαν και οι "γην και ύδωρ δότες"... Κι αυτοί δημιουργούν το πρόσθετο πρόβλημα της ενοχοποίησης, λόγω μη διακρίσεως τού πώς ορίζεται κάθε φορά το ΕΜΕΙΣ!

Είναι καιρός να αναδειχθεί και να ξεκαθαρίσει αυτό το υγιές ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ, από την ραγιάδικη αφασία του άρρωστου και δουλικού ψευτο - "εμείς"!
Κι αυτό θα είναι επώδυνο! Στους καιρούς που ζούμε κι αυτούς που έρχονται, αλλίμονο σε αυτόν που δεν ξέρει πού ανήκει! Διότι αυτός που δεν ξέρει πού ανήκει, βολοδέρνει στην σύγχυση και είναι αδύνατον να επιτελέσει ακόμα και το πιο απλό καθήκον!

Υ.Γ. Απευθύνομαι στο "Υγιαίνον τής Ελλάδος", όσο ακόμα απομένει! Διάλογος με την αρρώστεια, την βλακεία, και την ξενοδουλεία, δεν γίνεται! 


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

ΟΙ 10 ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΩΝ 7 ΗΜΕΡΩΝ

Ειπόντος τινός:
«Ω, Λεωνίδα, προς πολλούς μετ' ολίγων διακινδυνεύσων ούτως πάρει;»
Λεωνίδας έφη: «Ει μεν οίεσθέ με τωι πλήθει δειν πιστεύειν, ουδ' η πάσα Ελλάς αρκεί -βραχεία γαρ μοίρα του εκείνων πλήθους εστίν- ει δε ταις αρεταίς, και ούτος ο αριθμός ικανός


Όταν κάποιος του είπε:
«Με τόσους λίγους έρχεσαι, Λεωνίδα, να διακινδυνεύσεις απέναντι σε τόσους πολλούς;»
Ο Λεωνίδας είπε: «Αν πιστεύετε ότι πρέπει να βασιζόμαστε στο πλήθος, δεν αρκεί ούτε ολόκληρη η Ελλάδα -αφού αποτελεί μικρό μέρος σε σχέση με το πλήθος εκείνων. Αν όμως πιστεύετε ότι πρέπει να βασιζόμαστε στις αρετές του καθενός, τότε και ο αριθμός αυτός είναι ικανός


(Πλούταρχος, Λακωνικά Αποφθέγματα)

Μανθάνειν ἐν μὲν τῷ Οὐρανῷ τὸ ὁρᾶν, ἐν δὲ τῇ Γῇ τὸ ἀναμιμνήσκεσθαι.

Μακάριος ὁ διὰ τῶν Μυστηρίων διελθών, οὗτος γιγνώσκει τῆς ζωῆς τὴν ἀρχὴν καὶ τὸν σκοπόν!

Ὄλβιος ὅστις ἰδὼν κεῖνα εἶσ’ ὑπὸ χθόνα· οἶδε μὲν βίου τελευτάν, οἶδεν δὲ διόσδοτον ἀρχάν!


Πίνδαρος, Ποιητὴς τῶν Ἱερῶν Ἀγώνων τοῦ Ἑλληνισμοῦ καὶ Προφήτης τοῦ Ἀπόλλωνος ἐν Δελφοῖς.



Και τί να πω αύριο στον Ήλιο;

«Σήκω, σαΐτεψε το φίδι, πώχει αφήκει

η παλιά φιδομάνα και που τώρα

πάλι τη γην ολόγυρα γυρεύει

στις δίπλες του σφιχτά για να τυλίξει»;

«Ξύπνα», να πω, «Τιτάνα Εσύ, και πάλι,

κυκλόφερε τα θεία πατήματά Σου,

τα θεία Σου τα σκιρτήματα τριγύρω

στο φοβερό ερπετό που ξαναζώνει

τη γη κι ο οσκρός* του αρχίνισε να τρέχει

στις θείες πηγές Σου, φαρμακώνοντάς τις»;


«Ο διθύραμβος του Ρόδου», Άγγελος Σικελιανός


* οσκρός = κεντρί, δηλητήριο
Ο Έλληνας, τέκνο του ΔευκΑλίωνος, μάχεται συνΕχώς!

ΕΦ-ΗΜΕΡΙΔΕΣ