Google+ Followers

4 Σεπτεμβρίου 2008

Argaeads -The Macedonian Dynasty.


Encyclopedia Britannica:
Macedonia is considered the birthplace of the Greek race and of the twelve Greek gods.
Ancient Traditions about the First Argaead King
As the first written record of the Greek legend about the Macedonian Argaeads we may regard Aeschylus' lines in the play "The Suppliants," where the poet introduces Pelasgus, king of Argos, common ancestor of the Doric branch of Greeks, boasting that his race rules as far as the pure waters of the Strymon (end note 1). On the basis of the age-long legend handed down by the Greeks from prehistorical times, Aeschylus indirectly proclaims the descent of the Macedonians from the Doric branch and directly tells us about their origin from the Argive Heracleids, as those who ruled "the land of the Perrhaibians," "beyond Pindus," "near the Paeonians," "in the Dodona mountains" and "all the territory through which the pure Strymon flows."

Because of the generally believed descent of these people from the Dorians, who claimed Pelasgus as their common ancestor and revered Heracles as their nonpareil national hero, Aeschylus with poetic elation somewhat broadens the legend about the Argaeads, to include the peoples of Thessaly and Epirus, whose royal families had their own traditions of descent from the gods. But it is clear that it chiefly concerns those living between Pindus, the Dodona mountains and the Strymon, in other words the Macedonians whose royal house traced its descent to the Argive Temenids. Thus, the poet who is the bearer par excellence of pan-Hellenic traditions and ideals, the fighter at Salamis and singer of the all-Greek surge against the invader from Asia, believes Macedonia to be a Greek land, and broadcasts its royal house's descent, according to Greek legend, from the Hellenic pantheon.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...


Ειπόντος τινός:
«Ω, Λεωνίδα, προς πολλούς μετ' ολίγων διακινδυνεύσων ούτως πάρει;»
Λεωνίδας έφη: «Ει μεν οίεσθέ με τωι πλήθει δειν πιστεύειν, ουδ' η πάσα Ελλάς αρκεί -βραχεία γαρ μοίρα του εκείνων πλήθους εστίν- ει δε ταις αρεταίς, και ούτος ο αριθμός ικανός

Όταν κάποιος του είπε:
«Με τόσους λίγους έρχεσαι, Λεωνίδα, να διακινδυνεύσεις απέναντι σε τόσους πολλούς;»
Ο Λεωνίδας είπε: «Αν πιστεύετε ότι πρέπει να βασιζόμαστε στο πλήθος, δεν αρκεί ούτε ολόκληρη η Ελλάδα -αφού αποτελεί μικρό μέρος σε σχέση με το πλήθος εκείνων. Αν όμως πιστεύετε ότι πρέπει να βασιζόμαστε στις αρετές του καθενός, τότε και ο αριθμός αυτός είναι ικανός

(Πλούταρχος, Λακωνικά Αποφθέγματα)

Μανθάνειν ἐν μὲν τῷ Οὐρανῷ τὸ ὁρᾶν, ἐν δὲ τῇ Γῇ τὸ ἀναμιμνήσκεσθαι.

Μακάριος ὁ διὰ τῶν Μυστηρίων διελθών, οὗτος γιγνώσκει τῆς ζωῆς τὴν ἀρχὴν καὶ τὸν σκοπόν!

Ὄλβιος ὅστις ἰδὼν κεῖνα εἶσ’ ὑπὸ χθόνα· οἶδε μὲν βίου τελευτάν, οἶδεν δὲ διόσδοτον ἀρχάν!

Πίνδαρος, Ποιητὴς τῶν Ἱερῶν Ἀγώνων τοῦ Ἑλληνισμοῦ καὶ Προφήτης τοῦ Ἀπόλλωνος ἐν Δελφοῖς.

Και τί να πω αύριο στον Ήλιο;

«Σήκω, σαΐτεψε το φίδι, πώχει αφήκει

η παλιά φιδομάνα και που τώρα

πάλι τη γην ολόγυρα γυρεύει

στις δίπλες του σφιχτά για να τυλίξει»;

«Ξύπνα», να πω, «Τιτάνα Εσύ, και πάλι,

κυκλόφερε τα θεία πατήματά Σου,

τα θεία Σου τα σκιρτήματα τριγύρω

στο φοβερό ερπετό που ξαναζώνει

τη γη κι ο οσκρός* του αρχίνισε να τρέχει

στις θείες πηγές Σου, φαρμακώνοντάς τις»;

«Ο διθύραμβος του Ρόδου», Άγγελος Σικελιανός

* οσκρός = κεντρί, δηλητήριο
Ο Έλληνας, τέκνο του ΔευκΑλίωνος, μάχεται συνΕχώς!