Ῥαμνουσία Νέμεσις. Ἐν Ῥαμνοῦντι Νεμέσεως ἵδρυται ἄγαλμα δεκάπηχυ,
ὁλόλιθον, ἔργον Φειδίου, ἔχει δὲ ἐν τῇ χειρὶ μηλέας κλάδον· ἐξ οὗ φησιν
Ἀντίγονος ὁ Καρύστιος πτύχιόν τι μικρὸν ἐξηρτῆσθαι τὴν ἐπιγραφὴν ἔχον: Ἀγοράκριτος
Πάριος ἐποίησεν.
Ῥαμνούσιος εἶ. Ἐπὶ τῶν σοφῶν ἐλλογίμων.
Ραμνούσιος είσαι. Αρχαία παροιμία που λεγόταν επί των
σοφών και πολύ μορφωμένων.
Νέμεσις δὲ παρὰ πόδας
βαίνει.
Μέτεισι γὰρ ταχέως.
Η Νέμεσις ακολουθεί
κατά πόδας.
Αρχαία παροιμία που λεγόταν για την Νέμεσι, λόγω της ταχείας επεμβάσεώς της.