Δημήτηρ’ ἠύκομον, σεμνὴν Θεάν, ἄρχομ’ ἀείδειν,
αὐτὴν καὶ Κούρην, περικαλλέα Περσεφόνειαν.
αὐτὴν καὶ Κούρην, περικαλλέα Περσεφόνειαν.
Χαῖρε, Θεά, καὶ τήνδε σάου πόλιν· ἄρχε δ΄ ἀοιδῆς.-
Τὴν Δήμητρα, τὴν καλλίκομη σεμνὴ Θεά, ἀρχίζω νὰ ἐξυμνῶ,
αὐτὴν καὶ τὴν περικαλλῆ Κόρη, τὴν Περσεφόνη.
αὐτὴν καὶ τὴν περικαλλῆ Κόρη, τὴν Περσεφόνη.
Χαῖρε, Θεά, καὶ τούτη τὴν πόλη σῶζε· ἐπόπτευε δὲ τὴν ὠδή.-
Ἀπόδοση:
Ἰαλυσσός