ΕΠΙΚΛΗΣΙΣ ΑΧΙΛΛΕΩΣ * INVOCATION OF ACHILLES

Ομήρου "Ιλιάδα", Ραψωδία Π, στίχοι: 233 επ.

«Ζεῦ ἄνα Δωδωναῖε Πελασγικὲ τηλόθι ναίων
Δωδώνης μεδέων δυσχειμέρου, ἀμφὶ δὲ Σελλοὶ
σοὶ ναίουσ᾽ ὑποφῆται ἀνιπτόποδες χαμαιεῦναι,
ἠμὲν δή ποτ᾽ ἐμὸν ἔπος ἔκλυες εὐξαμένοιο,
τίμησας μὲν ἐμέ, μέγα δ᾽ ἴψαο λαὸν Ἀχαιῶν,
ἠδ᾽ ἔτι καὶ νῦν μοι τόδ᾽ ἐπικρήηνον ἐέλδωρ·
αὐτὸς μὲν γὰρ ἐγὼ μενέω νηῶν ἐν ἀγῶνι,
ἀλλ᾽ ἕταρον πέμπω πολέσιν μετὰ Μυρμιδόνεσσι
μάρνασθαι· τῷ κῦδος ἅμα πρόες εὐρύοπα Ζεῦ,
θάρσυνον δέ οἱ ἦτορ ἐνὶ φρεσίν!... »

«Δία, θεέ Πελασγικέ, προστάτη στην Δωδώνην
πέρα την κακοχείμωνην, όπου από σε προσφέρουν
οι άλουτοι, χαμόκοιτοι Σελλοί ρήματα θεία,
ως έδωκες ακρόασιν εις τες ευχές μου πρώτα,
κι επλήγωσες τους Αχαιούς κι ετίμησες εμένα,
και τώρα πάλιν την εξής ευχήν ευδόκησέ μου.
Ότι αν και μένω εγώ μακράν κλεισμένος στα καράβια,
ιδού στέλνω τον φίλον μου με Μυρμιδόνων πλήθη.
Δόξαν λαμπρήν, βροντόφωνε Κρονίδη, απόστειλέ του,
θάρρος στα στήθη βάλε του!...»
( Ποιητική Απόδοση: Ι. Πολυλάς)

Homer's "Iliad" 16, 233:

"King Jove," he cried, "lord of Dodona, god of the Pelasgi,
who dwellest afar, you who hold wintry Dodona in your sway,
where your prophets the Selli dwell around you
with their feet unwashed and their couches made upon the ground
-if you heard me when I prayed to you aforetime,
and did me honour while you sent disaster on the Achaeans,
vouchsafe me now the fulfilment of yet this further prayer.
I shall stay here where my ships are lying, but I shall send
my comrade into battle at the head of many Myrmidons.
Grant, O all-seeing Jove, that victory may go with him;
put your courage into his heart!..."