Καθόλου δὲ ᾤοντο δεῖν ὑπολαμβάνειν μηδὲν
εἶναι μεῖζον κακὸν ἀναρχίας· οὐ γὰρ
πεφυκέναι τὸν ἄνθρωπον διασῴζεσθαι μηδενὸς ἐπιστατοῦντος. Τὸ μένειν ἐν τοῖς πατρίοις ἔθεσί τε καὶ
νομίμοις ἐδοκίμαζον οἱ ἄνδρες ἐκεῖνοι, κἂν ᾖ μακρῷ χείρω ἑτέρων· τὸ γὰρ ῥᾳδίως ἀποπηδᾶν ἀπὸ τῶν ὑπαρχόντων
νόμων καὶ οἰκείους εἶναι καινοτομίας οὐδαμῶς εἶναι σύμφορον οὐδὲ σωτήριον.
Γενικώς είχαν την άποψη
πως πρέπει να θεωρεί κανείς ότι δεν υπάρχει μεγαλύτερο κακό από την αναρχία·
διότι εκ φύσεως οι άνθρωποι δεν είναι δυνατόν να διασωθούν αν δεν υπάρχει
κάποιος να τους επιστατεί. Οι άνδρες εκείνοι επιχειρούσαν να παραμένουν στα
πάτρια έθη και στις παραδόσεις, ακόμα κι αν ήταν χειρότερα από άλλα· διότι το
να μεταπηδά κανείς εύκολα από τους υπάρχοντες νόμους και να υιοθετεί δικές του
καινοτομίες δεν είναι καθόλου σύμφορο ούτε σωτήριο!
Ἰάμβλιχος,
Περὶ τοῦ Πυθαγορικοῦ βίου, κεφ. 30. Ἀπόδοση: Ἰαλυσσός.
ΟΤΑΝ Ο ΑΠΡΟΚΑΛΥΠΤΟΣ ΒΑΝΔΑΛΙΣΜΟΣ ΒΑΦΤΙΖΕΤΑΙ "ΤΕΧΝΗ"!!