Μια απίστευτη διαδρομή, στον μεγαλύτερο παράδεισο πρασίνου της Αττικής. Ξεκινήσαμε, μια παρέα 10 ατόμων για βόλτα, στη δυτική πλευρά της Πάρνηθας. Δεν είχαμε ξαναπάει και στην αρχή μας φάνηκε δύσκολο να το βρούμε, αλλά ευτυχώς μας βοήθησε η σηματοδοσία. 'Ολο το μονοπάτι είναι μαρκαρισμένο με ταμπελάκια - μικρές πινακίδες. Στα επικίνδυνα σημεία, που είναι 2 με 3, έχουν περάσει συρματόσχοινο, έτσι ώστε να μπορεί κανείς να κρατηθεί, διότι η πλάγια κόβεται λίγο απότομα και για κάποιον άπειρο ίσως είναι λίγο δύσκολο να τη διαβεί.
Όλη η διαδρομή, μέχρι το σπήλαιο είναι καταπράσινη. Ευτυχώς αυτό το κομμάτι γλύτωσε από την μεγάλη φωτιά της 28ης Ιουνίου 2007. Μοναδικές μυρωδιές που σε γεμίζουν ενέργεια, εικόνες που μπορείς να χαζεύεις με τις ώρες, άλλα το πιο ωραίο είναι αυτή η εναλλαγή του τοπίου που σε μαγεύει από τα πρώτα βήματα. Από τα καταπράσινα διάσελα, στις απότομες αναβάσεις και ξαφνικά να είσαι στην κορυφογραμμή, να βλέπεις την θέα από ψηλά και εκεί που πίστευες ότι τα είδες όλα, ξαφνικά αρχίζεις να κατεβαίνεις απότομα και όλο αυτό σε οδηγεί σε ένα φαράγγι, το φαράγγι της Γκούρας. Καλά κρυμμένο μέσα στον Εθνικό δρυμό τής Πάρνηθας. Αν είσαι τυχερός και το πετύχεις με νερό, τότε το θέαμα είναι μοναδικό.
Περνώντας το φαράγγι, αριστερά, πάνω μας, ένα μικρο "μπαλκόνι" με μοναδική θέα σε όλο το φαράγγι και ακριβώς από πίσω μας το σπήλαιο. Το σπήλαιο έχει μια πανέμορφη, τριγωνική είσοδο, γεμάτη κισσούς. Ανεπιφύλακτα πάρτε νεράκι, κολατσιό, φωτογραφική και επισκεφτείτε το. Προσοχή μόνο τους χειμερινούς μήνες, διότι το φαράγγι γεμίζει και είναι ακατόρθωτο να το περάσετε απέναντι όσο κι επικίνδυνο.
ΟΜΑΔΑ ΙΧΝΕΥΤΑΙ