Ὡς γὰρ ἕκαστος ἔχει κρᾶσιν μελέων πολυπλάγκτων,
τὼς νόος ἀνθρώποισι παρίσταται· τὸ γὰρ αὐτό
ἔστιν ὅπερ φρονέει μελέων φύσις ἀνθρώποισιν
καὶ πᾶσιν καὶ παντί· τὸ γὰρ πλέον ἐστὶ νόημα.
Όπως βέβαια ο καθένας έχει την κράση των πολυπλάνητων μελών,
αναλόγως και ο νους παρίσταται στους ανθρώπους· διότι είναι το ίδιο
μ’ εκείνο το οποίο φρονεί η φύση τών μελών, τόσο για τους ανθρώπους
όσο και για τους πάντες και τα πάντα· το επιπλέον είναι γέννημα του νού.
Παρμενίδης, Περί Φύσεως
(Απόδοση: Ιαλυσσός)