Αὐτὰρ ἐπειδὴ πάντα φάος καὶ νὺξ ὀνόμασται
καὶ τὰ κατὰ σφετέρας δυνάμεις ἐπὶ τοῖσί τε καὶ
τοῖς,
πᾶν πλέον ἐστὶν ὁμοῦ φάεος καὶ νυκτὸς ἀφάντου
ἴσων ἀμφοτέρων, ἐπεὶ οὐδετέρῳ μέτα μηδέν.
Αλλά, εφόσον τα πάντα έχουν ονομαστεί φως και νύχτα
κι αυτά σύμφωνα με τις οικείες δυνάμεις τους ανήκουν στο ένα ή το άλλο,
το παν είναι πλήρες από φως και άφαντη νύχτα ταυτοχρόνως
με ίση αναλογία μεταξύ τους, επειδή κανένα δεν μετέχει στο αντίθετό του.
Παρμενίδης, Περί Φύσεως
(Απόδοση: Ιαλυσσός)