Οὐ γὰρ μήποτε τοῦτο δαμῇ εἶναι μὴ ἐόντα·
ἀλλὰ σὺ τῆσδ’ ἀφ’ ὁδοῦ διζήσιος εἶργε νόημα,
μηδὲ σ’ ἔθος πολύπειρον ὁδὸν κατὰ τήνδε βιάσθω,
νωμᾶν ἄσκοπον ὄμμα καὶ ἠχήεσσαν ἀκουήν
καὶ γλῶσσαν, κρῖναι δὲ λόγῳ πολύδηριν ἔλεγχον.
Διότι δεν είναι δυνατόν ποτέ να καταδειχθεί ότι υπάρχει το μη όν·
αλλά εσύ από αυτή την παλίνδρομη οδό απομάκρυνε τον νου σου,
ούτε επίσης η πολύπειρη συνήθεια να σε εξωθήσει σε αυτήν την οδό,
περιφέροντας άσκοπα το βλέμμα σου και γεμίζοντας την ακοή και την γλώσσα σου
με τυχαίους ήχους, αλλά να ασκείς με τον λόγο σου τον πολύμοχθον έλεγχο!
Παρμενίδης, Περί Φύσεως
(Απόδοση: Ιαλυσσός)