Ἀηδὼν ὀρνίθων λιγυρωτάτη τε καὶ εὐμουσοτάτη,
καὶ κατᾴδει τῶν ἐρημαίων χωρίων
εὐστομώτατα ὀρνίθων καὶ τορώτατα.
Ἀηδὼν στρουθίον ἐστὶ γνωστὸν πᾶσι, παρόμοιον χελιδόνι. Τοῦτο
ἔαρος ἀρχομένου οὐδέποτε παύεται ᾆδον
νυκτὸς καὶ ἡμέρας, καὶ λιγυρᾷ τῇ φωνῇ, ὅθεν
καὶ τοὔνομα ἔχει διὰ τὸ ἀεὶ ᾄδειν.
Ἡ δὲ ἀηδὼν τὸ χρῶμα καὶ τὴν φωνὴν μεταβάλλει ταῖς τροπαῖς·
καὶ ἔστιν ἄγρυπνον τῇ μελῳδίᾳ σχολάζουσα.
