Μολόχην ἐπιφύτευε μέν, μὴ ἔσθιε δέ.
Την
μολόχα να την μεταφυτεύεις μεν, αλλά να μην την τρώς!
Πυθαγόρειον Ἄκουσμα
(Πηγή: Ἰάμβλιχος,
Προτρεπτικὸς ἐπὶ Φιλοσοφίαν)
Αἰνίττεται μὲν ὅτι
συντρέπεται τῷ Ἡλίῳ τὰ τοιαῦτα φυτὰ καὶ παρατηρεῖν ἀξιοῖ τοῦτο…
τὴν διάνοιαν μεταβίβαζε καὶ ὡσανεὶ μεταφύτευε καὶ ἐπὶ τὰ ὁμογενῆ φυτὰ… ὥσπερ ἀπὸ ῥίζης καὶ ἀφετῆρος τῆς μολόχης
ὡρμημένος. Οὐ μόνον οὖν μὴ ἔσθιε μηδὲ ἀφάνιζε τὰς τοιαύτας παρατηρήσεις,
ἀλλὰ καὶ αὖξε καὶ πληθοποίει δίκην
μεταφυτεύοντος.
Υπαινίσσεται ότι τα τέτοιου είδους φυτά
στρέφονται ακολουθώντας τον Ήλιο και (το άκουσμα) αξιώνει να το παρατηρούμε αυτό... την διάνοιά σου να την μεταβιβάζεις
και σαν να την μεταφυτεύεις και στα ομογενή φυτά… από την μολόχα ορμώμενος όπως από ένα είδος ρίζας και αφετηρίας. Όχι
μόνον, λοιπόν, να μην τρως ούτε να αφανίζεις τις τέτοιου είδους παρατηρήσεις,
αλλά να τις αυξάνεις και να τις
πολλαπλασιάζεις δίκην μεταφυτεύοντος (γεωργοῦ).
(Ἰάμβλιχος, Προτρεπτικὸς ἐπὶ Φιλοσοφίαν -
Ἀπόδοση: Ἰαλυσσός)