Ἀλλ' ἄγ' Ἐλευσῖνος θυοέσσης δῆμον ἔχουσα
καὶ Πάρον ἀμφιρύτην Ἀντρῶνά τε πετρήεντα,
πότνια, ἀγλαόδωρ', ὡρηφόρε, Δηοῖ ἄνασσα,
αὐτὴ καὶ κούρη περικαλλὴς Περσεφόνεια∙
πρόφρονες ἀντ' ὠδῆς βίοτον θυμήρε' ὄπαζε.
πότνια, ἀγλαόδωρ', ὡρηφόρε, Δηοῖ ἄνασσα,
αὐτὴ καὶ κούρη περικαλλὴς Περσεφόνεια∙
πρόφρονες ἀντ' ὠδῆς βίοτον θυμήρε' ὄπαζε.
Αὐτὰρ ἐγὼ καὶ σεῖο καὶ ἄλλης μνήσομ' ἀοιδῆς.
ΟΜΗΡΙΚΟΣ ΥΜΝΟΣ ΕΙΣ ΔΗΜΗΤΡΑΝ (στ. 490 - 495)
Δημήτηρ μὲν φαίνεται κατὰ τὴν
δόσιν τῆς ἐδωδῆς διδοῦσα ὡς μήτηρ “Δημήτηρ” (δηλ. ἐδωδῆς μήτηρ) κεκλῆσθαι.
Πλάτωνος «Κρατύλος
/ Περί Ονομάτων Ορθότητος»