Είναι κοινώς παραδεδειγμένη η θεωρία, ότι τα έθνη γηράσκουσιν
όπως τα άτομα.
Πώς συμβαίνει όμως να θεωρήται ως γηραλέον έν έθνος,
αποτελούμενον από νέους ανθρώπους; Φαίνεται, ότι η ζωή και το σφρίγος, τα διαπνέοντα
την ψυχήν ενός εκάστου ατόμου, δεν είναι ομοφυή και ομοούσια με την ζωήν και το
σφρίγος του άλλου· συναντώμενα δε εν κοινή δράσει, παράγουσι κάτι αρνητικόν και
αποκρουστικόν, αποτελούν εν συνόλω διαρκή εξουδετέρωσιν πάσης ενωτικής
δυνάμεως· θα έλεγέ τις, ότι είναι νέφη, ετερωνύμως ηλεκτρισμένα, άτινα, συναντώμενα προς
κοινήν δράσιν, αντί να ρίψωσιν από κοινού σκιάν ευεργετικήν επί του συνόλου, ρίπτουσιν
ένα κεραυνόν.
Τούτο μαρτυρεί, ότι ο λεγόμενος εκφυλισμός τών λαών, έχει
μεγάλην διαφοράν από τον εκφυλισμόν των ατόμων.
Πολύβιος Δημητρακόπουλος (Αρκάς)