Ἀνὴρ νήπιος* ἤκουσε πρὸς δαίμονος ὅκωσπερ παῖς πρὸς ἀνδρός.
Ο άνθρωπος ακούει τον χαρακτηρισμό «νήπιος» από ένα θείο όν, όπως ακριβώς έτσι αποκαλείται ένα παιδί από τον άνδρα!
(Ηράκλειτος, απόσπ. 79)
*νήπιος –εκ του νη + έπος = ο μη δυνάμενος λέγειν, ο στερούμενος λόγου, και μεταφ. ο αμαθής, ο άφρων, ο ανόητος. Ρήμα: νηπιάζω και νηπιαχεύω = συμπεριφέρομαι ως νήπιο.