ΜΟΝΟΝ Η ΑΝΑΛΗΨΗ ΕΥΘΥΝΗΣ ΩΡΙΜΑΖΕΙ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ!

Οὐ δεῖ <ὡς> παῖδας τοκεώνων.

Δεν πρέπει (να συμπεριφερόμαστε) ως παιδιά τών γονέων μας!


(Ηράκλειτος, απόσπ. 74)

Δηλαδή δεν πρέπει να συμπεριφερόμαστε κηδεμονευτικά. Να μετακυλίουμε την ευθύνη γιά ό,τι είμαστε στους γονείς ή σε ό,τι -στην πορεία τής ζωής- υποκαθιστά τούς "γονείς"... Να πάψουμε να είμαστε ανεύθυνοι, διότι μόνον η ανάληψη ευθύνης μπορεί να μας ωριμάσει. Να πάψουμε να κατηγορούμε τους άλλους γι' αυτό που είμαστε ή δεν είμαστε, γι' αυτό που έχουμε ή δεν έχουμε. Να πάρουμε την ζωή μας στα χέρια μας και να βαδίζουμε με τα δικά μας πόδια.


Το απόσπασμα αυτό διασώζει ο Μάρκος Αυρήλιος (Τα εις Εαυτόν, Δ, 46),  ο οποίος το ερμηνεύει ως εξής:


Οὐ δεῖ <ὡς> παῖδας τοκεώνων, τοῦτ' ἔστι κατὰ ψιλὸν· καθότι παρειλήφαμεν.


Δεν πρέπει να συμπεριφερόμαστε ως παιδιά τών γονέων μας, δηλαδή πιο απλά, όπως τα παραλάβαμε!

Η ΑΙΓΥΠΤΟΣ ΣΕ ΑΝΑΤΑΡΑΧΗ... ΟΤΑΝ ΟΙ ΓΕΦΥΡΕΣ ΠΛΗΜΜΥΡΙΖΟΥΝ ΑΠ' Τ' ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΠΟΤΑΜΙΑ...

ΘΗΣΕΑΣ - Ο ΑΙΘΡΗ-ΓΕΝΝΗΤΟΣ ΥΙΟΣ ΤΟΥ ΤΡΟΙ-ΖΗΝΙΟΥ ΠΟΣΕΙΔΩΝΟΣ

Η "ΠΕΤΡΑ ΤΟΥ ΘΗΣΕΑ".

ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ: ΤΑ ΑΡΓΟΛΙΚΑ

ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΜΕΓΙΣΤΩΝ...

Μὴ εἰκῆ περὶ τῶν μεγίστων συμβαλλώμεθα.

Περί των μεγίστων πραγμάτων, ας μην κάνουμε εικασίες!


(Ηράκλειτος, απόσπ. 47)

ΑΠΟ ΤΗΝ ΦΡΑΓΚΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΙΑ ΣΤΟΝ ΦΟΙΝΙΚΑ ΤΟΥ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ

Παρουσιάζεται η μετάβαση από το Βυζαντινό στο Ευρωπαϊκό Νόμισμα. Γίνεται λόγος για τις εμπορικές συναλλαγές στην Φραγκοκρατούμενη ΕΛΛΑΔΑ και για τα πρώτα Νομίσματα που κυκλοφόρησαν και κόπηκαν στην ΓΛΑΡΕΝΤΖΑ, τα ΤΟΡΝΕΖΙΑ.
Το ταξίδι του χρήματος συνεχίζεται με το Βενετσιάνικο Νόμισμα. Οι υπερπόντιες κτήσεις της ΒΕΝΕΤΙΑΣ φαίνονται πάνω στον πλούτο των Νομισμάτων που κατακλύζουν τον ελλαδικό χώρο, όπως τα Μητροπολιτικά Βενετσιάνικα Δουκάτα, ΤΣΕΚΙΝΙΑ, ΤΟΡΝΕΖΙΑ, ΦΛΩΡΙΝΙΑ, ΛΙΡΕΣ και χρυσά, ασημένια και χάλκινα Νομίσματα.
Ακολουθεί η Γενουατική περίοδος, όπου στο νομισματοκοπείο της ΧΙΟΥ οι ΤΖΟΥΣΤΙΝΙΑΝΟΙ κόβουν τα πρώτα ΔΟΥΚΑΤΑ. Το ελληνικό Μεσαιωνικό τοπίο συμπληρώνει η νομισματοκοπία της ΡΟΔΟΥ από τους ΙΩΑΝΝΙΤΕΣ ΙΠΠΟΤΕΣ. Στη συνέχεια, η παραδοσιακή τεχνική κοπής νομισμάτων αντικαθίσταται από σύγχρονη τεχνολογία που παράγει τυποποιημένα νομίσματα.
Στην σύγχρονη Ελληνική Ιστορία, το 1828, κυκλοφόρησαν νομίσματα από τον πρώτο Κυβερνήτη του νεοσύστατου Ελληνικού Κράτους ΙΩΑΝΝΗ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ, ο οποίος αντικατέστησε με τον ΦΟΙΝΙΚΑ το Τούρκικο ΓΡΟΣΙ. Παράλληλα, παρέχονται πολύτιμες πληροφορίες για την ιστορία και τον πολιτισμό των πόλεων, ενώ μέσα από χιλιάδες τύπους νομισμάτων παρελαύνουν οι μορφές Θεών και Μύθοι, θησαυροί της ανθρώπινης ψυχής, που σχηματίζουν μια αδιάκοπη πορεία ενός Πολιτισμού που κατακλύζει τον αρχαίο και μεσαιωνικό κόσμο πάνω από δυόμισι χιλιετηρίδες.

Η ΕΥΤΥΧΙΑ ΤΩΝ ΒΟΔΙΩΝ...

Si felicitas esset in delectationibus corporis, boves felices diceremus, cum inveniant orobum ad comedendum.

Αν η ευτυχία βρισκόταν στις σωματικές απολαύσεις, τότε θα λέγαμε ευτυχισμένα τα βόδια, όταν βρίσκουν ορόβους (ρόβια, μπιζέλια) για να φάνε!


(Ηράκλειτος, απόσπ. 4)

Το απόσπασμα διασώζεται μόνο στα Λατινικά, από τον Albertus Magnus, De Vegetabilibus (VI 401):


Heraclitus dixit quod si felicitas esset in delectationibus corporis, boves felices diceremus, cum inveniant orobum ad comedendum.


Ο Ηράκλειτος λέει ότι αν η ευτυχία βρισκόταν στις σωματικές απολαύσεις, τότε θα λέγαμε ευτυχισμένα τα βόδια, όταν βρίσκουν ορόβους (ρόβια, μπιζέλια) για να φάνε!

Η ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΟΥ ΑΡΧΑΙΟΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΝΟΜΙΣΜΑΤΟΣ ΣΤΗ ΡΩΜΗ ΚΑΙ ΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΟ

Παρακολουθούμε την εξέλιξη του Αρχαίου Ελληνικού Νομίσματος από τα νομίσματα ΑΜΦΙΚΤΥΟΝΙΑΣ και την ανάπτυξη της νομισματοκοπίας στο βασίλειο της ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ, η οποία ξεκινά από τα μέσα του 6ου π. Χ. αιώνα, μέχρι τον χρυσό ΣΤΑΤΗΡΑ του Μ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ. Το Μακεδονικό νόμισμα αποκτά διεθνή χαρακτήρα, στον οποίο αντανακλάται η ιστορία του Ελληνιστικού κόσμου. Το ταξίδι στον κόσμο του χρήματος συνεχίζεται με τον Ρωμαϊκό κόσμο. Τα Ρωμαϊκά Νομίσματα δημιουργούν μία πρωτότυπη και αληθινή ιστορική πινακοθήκη των Ρωμαίων αυτοκρατόρων και οι Ρωμαίοι χαράκτες συνεχίζουν την τέχνη του νομισματικού πορτραίτου που παρέλαβαν από τους 'Έλληνες καλλιτέχνες. Ακολουθεί ο Βυζαντινός κόσμος, ο οποίος στάθηκε κυρίαρχος στη διεθνή αγορά για δέκα αιώνες, συνεχίζοντας την Ελληνιστική και Ρωμαϊκή παράδοση. Το κύρος του Βυζαντινού ΣΟΛΙΔΟΥ αλλά και των άλλων νομισματικών υποδιαιρέσεων ήταν μεγάλο και οι προσπάθειες απομίμησής τους πολλές. Νέα σύμβολα σηματοδοτούν τα βυζαντινά νομίσματα, όπως η μορφή ενός αγγέλου, το χριστόγραμμα, σύμβολα αυτοκρατορικής εξουσίας, η μορφή της Παναγίας και Άγιοι πολεμιστές. Τον 12ο αιώνα το Βυζαντινό Νόμισμα εξασθενεί, σηματοδοτώντας την αργή αλλά φθίνουσα πορεία μιας αυτοκρατορίας, όταν Βενετοί και Γενουάτες κάνουν την εμφάνισή τους στο Αιγαίο.

ΟΥ ΦΡΟΝΕΟΥΣΙ, ΑΛΛΑ ΔΟΚΕΟΥΣΙ... ΟΙ ΠΟΛΛΟΙ ΔΕΝ ΣΚΕΠΤΟΝΤΑΙ ΣΕ ΒΑΘΟΣ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ, ΑΛΛ' ΑΠΛΩΣ ΣΧΗΜΑΤΙΖΟΥΝ ΓΝΩΜΕΣ ΓΙ' ΑΥΤΑ!

Οὐ γὰρ φρονέουσι τοιαῦτα πολλοί, ὁκόσοι ἐγκυρεῦσιν*, οὐδὲ μαθόντες γινώσκουσιν, ἑωυτοῖσι δὲ δοκέουσι.

Διότι δεν φρονούν τέτοια οι πολλοί, όσοι τύχει να τα συναπαντήσουν, ούτε κι όταν τα μάθουν, τα γνωρίζουν πραγματικά, αλλά αρκούνται στο να σχηματίζουν γνώμες γι’αυτά.

(Ηράκλειτος, απόσπ. 17)

*Εγκυρέω, ώ – πέφτω πάνω σε κάτι, συναπαντώ.
Εγκύρησις –το συναπάντημα. 

ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ ΜΙΔΕΑΣ ΑΡΓΟΛΙΔΟΣ.

ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ ΜΙΔΕΑΣ ΑΡΓΟΛΙΔΟΣ.

Η ΙΕΡΗ ΓΗ ΤΟΥ ΠΕΡΣΕΩΣ ΕΣΤΕΜΜΕΝΗ ΥΠΟ ΤΗΣ ΙΡΙΔΟΣ...

ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΚΑΚΟΙ...

Ἄνθρωποι κακοὶ ἀληθινῶν ἀντίδικοι.

Οι κακοί άνθρωποι είναι αντίδικοι τών ανθρώπων που εμφορούνται από την αλήθεια!


(Ηράκλειτος, απόσπ. 133)

THE SHOCK DOCTRINE - TO ΔΟΓΜΑ ΤΟΥ ΣΟΚ

Το "The Shock Doctrine" είναι το τελευταίο ντοκυμανταίρ του καταξιωμένου σκηνοθέτη Michael Winterbottom, με συν-σκηνοθέτη τον Mat Whitecross. Βασισμένο στο ομώνυμο βιβλίο τής Naomi Klein, το "The Shock Doctrine" προβάλλει το επιχείρημα ότι οι πολιτικές της «ελεύθερης αγοράς» στην Αμερική έχουν σταδιακά κυριεύσει τον κόσμο μέσω της εκμετάλλευσης συγκλονισμένων από την καταστροφή ανθρώπων και χωρών. Τόσο η ταινία όσο και το βιβλίο υποστηρίζουν ότι οι Κυβερνήσεις σε όλο τον κόσμο εκμεταλλεύονται τις φυσικές καταστροφές, τις οικονομικές κρίσεις και τους πολέμους για να επιβάλουν ριζοσπαστικές πολιτικές ελεύθερης αγοράς.

Η Klein αποκαλεί το φαινόμενο αυτό «καπιταλισμό της συμφοράς» και θεωρεί ότι είναι το ίδιο αποτελεσματικός στο να σβήνει τη συλλογική μας μνήμη όσο και η ψυχιατρική θεραπεία με ηλεκτροσόκ. Η ταινία αμφισβητεί κατά τρόπο ριζικό τον "μύθο" ότι η παγκόσμια ελεύθερη αγορά έχει θριαμβεύσει βασιζόμενη στις αρχές της Δημοκρατίας.

Σημ. Στην Ελλάδα, από το 2007 μέχρι σήμερα υφιστάμεθα έναν ιδιότυπο ακήρυχτο Πόλεμο που φαίνεται να βασίζεται ακριβώς σε αυτό το Δόγμα της προκλήσεως αλλεπάλληλων Σόκ: Ανεξέλεγκτες Πυρκαγιές στην Ύπαιθρο, Καταστροφή τής Εμπορικής Δραστηριότητας -με διάφορα προσχήματα- στην Πόλη, Ανεξέλεγκτη Λαθρομετανάστευση μιας Αφρο-Ασιατικής Πλημμύρας, Οικονομική Κρίση, ΔΝΤ, Αυθαίρετα Ψηφίσματα που βαφτίζονται "Νόμοι" του Κράτους, Εγκλήματα χωρίς Τιμωρία...
Ίσως δεν είναι τυχαίο ότι και το "Κόμμα" που οδήγησε την Χώρα στα δεσμά τού Διεθνούς ΔυΝάσΤου, ονομάστηκε ΠΑ-ΣΟΚ, που μάλλον ήθελε να πει: ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΣΟΚ...  
Όμως, το Σκότος δεν μπορεί να διαρκέσει για πολύ ακόμα, διότι η Ύβρις διεπράχθη και οι Υβριστές μεγαλαυχούν, σαν άλλοι Μνηστήρες, επηρμένοι από τα κέρδη και την ατιμωρησία τους.
Η ΎΒΡΙΣ ΤΙΜΩΡΕΙΤΑΙ ΠΑΝΤΟΤΕ! 
ΕΣΣΕΤΑΙ ΗΜΑΡ!

ΣΥΝΕΧΗΣ ΑΝΑΚΥΚΛΗΣΙΣ...

Tαὐτὸ τ' ἔνι ζῶν καὶ τεθνηκὸς καὶ ἐγρηγορὸς καὶ καθεῦδον καὶ νέον καὶ γηραιόν· τάδε γὰρ μεταπεσόντα ἐκεῖνά ἐστι κἀκεῖνα πάλιν μεταπεσόντα ταῦτα.

Ένα και το αυτό είναι το ζωντανό και το πεθαμένο, το ξύπνιο και το κοιμισμένο, το νέο και το γερασμένο• διότι αυτά, μεταβαλλόμενα, είναι εκείνα κι εκείνα, πάλι μεταβαλλόμενα, είναι αυτά!


(Ηράκλειτος, απόσπ. 88)

Το απόσπασμα διασώζει ο Πλούταρχος, στο έργο του «Παραμυθητικός προς Απολλώνιον».

Η ΧΡΥΣΗ ΑΚΜΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΝΟΜΙΣΜΑΤΩΝ

Παρουσιάζεται η εξέλιξη του αρχαίου ελληνικού νομίσματος από τις ΓΛΑΥΚΕΣ της ΑΘΗΝΑΣ στο τέλος του 6ου αιώνα π.Χ., το τετράδραχμο της Αθηναϊκής Δημοκρατίας μέχρι τα Αρχαϊκά Νομίσματα της ΚΟΡΙΝΘΟΥ, που αποτέλεσαν διεθνή νομίσματα της εποχής, εξαιτίας της διάδοσής τους στον τότε γνωστό κόσμο.
Το ταξίδι στον κόσμο του χρήματος συνεχίζεται με τα Νομίσματα της ΜΕΓΑΛΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ και ΣΙΚΕΛΙΑΣ, των ΣΥΡΑΚΟΥΣΩΝ, τα Νομίσματα της ΗΛΙΔΟΣ, τα Δίδραχμα της ΚΑΤΩ ΙΤΑΛΙΑΣ, τον Ασημένιο Στατήρα της ΘΑΣΟΥ μέχρι τα Νομίσματα της ΚΡΗΤΗΣ του 5ου και 4ου π. Χ. Αιώνα, που μαρτυρούν τη συνέχεια του Μινωικού Πολιτισμού μέχρι τα Ελληνιστικά χρόνια. Δίνονται πολύτιμες πληροφορίες για την ιστορία και τον πολιτισμό των πόλεων.
Επίσης, μέσα από τις χιλιάδες τύπους των αρχαίων νομισμάτων προβάλλονται οι μορφές μιας μεγάλης τέχνης που έμεινε μέσα στο χρόνο ζωντανή, τέλεια χαραγμένη πάνω στις δύο όψεις ενός μικρού ασημένιου Ελληνικού νομίσματος, που παρελαύνουν οι Θεοί και τα Ιερά τους σύμβολα, τα εγχώρια προϊόντα της Ελληνικής γης, επιγραφές ονομάτων πόλεων, σύμβολα κοινωνικής και πολιτικής εξουσίας.

ΔΕΙΤΕ: ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΝΟΜΙΣΜΑΤΑ

ΕΥΔΟΞΙΑΣ ΟΔΟΣ...

Συντομωτάτη ὁδὸς εἰς εὐδοξίαν τὸ γενέσθαι ἀγαθὸν.

Η συντομωτάτη οδός για την ευδοξία (καλή φήμη) είναι το να γίνει κανείς αγαθός!

(Ηράκλειτος, απόσπ. 135)

ΛΕΒΙΔΙ ΑΡΚΑΔΙΑΣ ΚΑΙ ΑΡΧΑΙΟΣ ΟΡΧΟΜΕΝΟΣ

ΤΑ ΟΡΙΑ ΤΟΥ ΓΕΛΟΙΟΥ...

Νon convenit ridiculum esse ita, ut ridiculus ipse videaris.

Δεν αρμόζει να αστειεύεται κανείς τόσο, ώστε να φτάνει στο σημείο να φαίνεται ο ίδιος γελοίος!

(Ηράκλειτος, απόσπ. 130)

Το απόσπασμα διασώζεται μόνο στα Λατινικά, στο Gnomologium Vaticanum (Monac. lat. I 19):


Νon convenit ridiculum esse ita, ut ridiculus ipse videaris, Heraclitus dixit.

Δεν αρμόζει να αστειεύεται κανείς τόσο, ώστε να φτάνει στο σημείο να φαίνεται ο ίδιος γελοίος, έλεγε ο Ηράκλειτος.

Ως προς την υπερβολή του γελοίου –του αστεϊσμού που αποσκοπεί στο να προκαλέσει γέλιο, ο Αριστοτέλης στα «Ηθικά Νικομάχεια» λέει τα εξής:

Οἱ μὲν οὖν τῷ γελοίῳ ὑπερβάλλοντες βωμολόχοι δοκοῦσιν εἶναι καὶ φορτικοί, γλιχόμενοι πάντως τοῦ γελοίου, καὶ μᾶλλον στοχαζόμενοι τοῦ γέλωτα ποιῆσαι ἢ τοῦ λέγειν εὐσχήμονα καὶ μὴ λυπεῖν τὸν σκωπτόμενον• οἱ δὲ μήτ᾽ αὐτοὶ ἂν εἰπόντες μηδὲν γελοῖον τοῖς τε λέγουσι δυσχεραίνοντες ἄγροικοι καὶ σκληροὶ δοκοῦσιν εἶναι. οἱ δ᾽ ἐμμελῶς παίζοντες εὐτράπελοι προσαγορεύονται, οἷον εὔτροποι• τοῦ γὰρ ἤθους αἱ τοιαῦται δοκοῦσι κινήσεις εἶναι, ὥσπερ δὲ τὰ σώματα ἐκ τῶν κινήσεων κρίνεται, οὕτω καὶ τὰ ἤθη.

Επομένως, η Υπερβολή τού γελοίου, λέγεται: Βωμολοχία, Φορτικότητα, και ο Υπερβολικός: Βωμολόχος και Φορτικός.

Η Έλλειψις τού γελοίου, λέγεται: Αγροικία, Σκληρότητα, και ο Ελλείπων: Άγροικος και Σκληρός.

Και η Μεσότης - το Μέτρον τού γελοίου, λέγεται: Ευτραπελία, Ευτροπία, και ο Μέσος: Ευτράπελος και Εύτροπος.

ΗΡΑΚΛΗΣ - Ο ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΚΑΙ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΗΡΩΑΣ

Πινακίδα που σηματοδοτεί το Αρχαίο Μονοπάτι τής Κερύνειας (Πελοπόννησος), απ' όπου ο Ηρακλής ξεκίνησε την Αναζήτηση της Χρυσοκέρατης Κερυνίτιδος Ελάφου... Για να κατορθώσει τελικά να την συλλάβει, μετά από έναν ολόκληρο Ενιαυτό, στις όχθες τού Ποταμού Λάδωνος, στην Καρδιά τής Αρκαδίας...

(Φωτο. Ιαλυσσός)

ΕΝ = ΖΕΥΣ

Ἓν τὸ σοφὸν μοῦνον λέγεσθαι οὐκ ἐθέλει καὶ ἐθέλει Ζηνὸς ὄνομα.

Το Εν, το μόνο Σοφό, θέλει και δεν θέλει να αποκαλείται με το όνομα: Ζεύς!


(Ηράκλειτος, απόσπ. 32)

ΜΥΘΟΣ ΚΑΙ ΝΟΜΙΣΜΑ

Παρουσιάζεται η εξέλιξη του Αρχαίου Ελληνικού Νομίσματος από την εποχή της εφευρέσεώς του. Γίνονται γνωστά τα μέσα συναλλαγής από την Προκερματική εποχή, προβάλλοντας την πρωτόγονο κατάσταση ανταλλαγής των αγαθών με βάση τα ζώα.
Με το πέρασμα του χρόνου έγινε προσπάθεια απλοποίησης για την αντικατάσταση των ζώων με εύχρηστη ύλη και ανθεκτική που είχε πραγματική αξία, το μέταλλο.

Το ταξίδι στον κόσμο του χρήματος ξεκινάει ο ΜΥΚΗΝΑΪΚΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ο οποίος απέδωσε στον χρυσό την πρώτη θέση, ενώ χάλκινα και ορειχάλκινα ΤΑΛΑΝΤΑ αποτελούσαν το μεγαλύτερο μέρος του θησαυρού των Βασιλιάδων της Κνωσού στη Μινωική Κρήτη. Τις πρώτες συναλλαγές της αρχαιότητας, οι οποίες γίνονταν με τη μορφή εμπορευμάτων, τις διαδέχτηκε η χρήση του ΟΒΕΛΟΥ, που εμφανίστηκε στις πρώτες δεκαετίες του 7ου αιώνα π.Χ. Τη δράκα των οβελών την ονόμασαν ΔΡΑΧΜΗ.

Ακολουθούν τα πρώτα νομίσματα που κόπηκαν στη ΛΥΔΙΑ στην ΙΩΝΙΑ της Μ. ΑΣΙΑΣ όπου δημιουργούνται τα πρώτα Νομισματοκοπεία. Τα πρώτα Ευρωπαϊκά Νομίσματα κόπηκαν γύρω στο 600 π.Χ. από τους Αιγινήτες και έφεραν έντυπη παράσταση της θαλάσσιας χελώνας, η οποία συμβόλιζε τη ναυτική δύναμη της ΑΙΓΙΝΑΣ και κυκλοφόρησαν ευρύτερα στον ελλαδικό χώρο. Στα χρόνια που ακολούθησαν η επεκτατική πολιτική της ΑΘΗΝΑΣ περιορίζει την κυριαρχία της ΑΙΓΙΝΑΣ στη θάλασσα και σηματοδοτεί τη νομισματική αλλαγή.

ΜΑΙΝΑΛΟΝ

Οδοιπορικό της εκπομπής ΕΠΙ ΤΩΝ ΟΡΕΩΝ στο όρος ΜΑΙΝΑΛΟΝ και στα ορεινά χωριά που το κοσμούν. Παρουσιάζονται το ΛΕΒΙΔΙ, ο ΟΡΧΟΜΕΝΟΣ -σημαντική πόλη των ΜΥΚΗΝΑΪΚΩΝ χρόνων, η ΒΥΤΙΝΑ, το χωριό ΜΑΓΟΥΛΙΑΝΑ, το ΒΑΛΤΕΤΣΙΝΙΚΟ σε υψόμετρο 1050 μέτρα, τα χωριά ΛΑΓΚΑΔΙΑ και ΤΡΟΠΑΙΑ, το τεχνητό φράγμα του ΛΑΔΩΝΑ, το ΧΡΥΣΟΒΙΤΣΙ -τόπος καταγωγής του ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗ, ο ποταμός ΛΟΥΣΙΟΣ, η ΔΗΜΗΤΣΑΝΑ και η ΣΤΕΜΝΙΤΣΑ.

ΕΝ ΤΟ ΠΑΝ...

Οὐκ ἐμοῦ, ἀλλὰ τοῦ λόγου ἀκούσαντας ὁμολογεῖν σοφὸν ἐστίν ἕν πάντα εἶναι.

Όχι εμένα, αλλά τον Λόγο, αφού ακούσετε, είναι σοφό να παραδέχεσθε ότι τα Πάντα είναι Ένα!


(Ηράκλειτος, απόσπ. 50)


Το απόσπασμα διασώζει ο Ιππόλυτος, ο οποίος το εισάγει με τις εξής επισημάνσεις:


Ἡράκλειτος μὲν οὖν φησιν εἶναι τὸ πᾶν διαιρετὸν ἀδιαίρετον, γενητὸν ἀγένητον, θνητὸν ἀθάνατον, λόγον αἰῶνα, πατέρα υἱὸν, θεὸν δίκαιον· οὐκ ἐμοῦ, ἀλλὰ τοῦ λόγου ἀκούσαντας ὁμολογεῖν σοφὸν ἐστίν ἕν πάντα εἶναι, ὁ Ἡράκλειτός φησι.


Ο Ηράκλειτος λοιπόν λέει ότι το παν είναι διαιρετό και αδιαίρετο, γεννητό και αγέννητο, θνητό και αθάνατο, λόγος και αιών, πατέρας και γιος, θεός και δικαιοσύνη· όχι εμένα, αλλά τον Λόγο, αφού ακούσετε, είναι σοφό να παραδέχεσθε ότι τα Πάντα είναι Ένα, λέει ο Ηράκλειτος.

Η ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

AN ΚΑΙ ΠΕΡΑΣΑΝ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΔΥΟ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΧΡΟΝΙΑ, Ο ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΑΝΤΙΚΥΘΗΡΩΝ ΕΚΠΡΟΣΩΠΕΙ ΕΝΑ ΕΠΙΠΕΔΟ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ,ΠΟΥ Η ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΔΕΝ ΚΑΤΟΡΘΩΣΕ ΝΑ ΦΤΑΣΕΙ , ΠΑΡΑ ΜΟΝΟ ΤΟΝ ΔΕΚΑΤΟ ΟΓΔΟΟ ΑΙΩΝΑ, ΑΝ Η ΔΙΟΡΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΥΜΒΑΔΙΖΕ ΜΕ ΤΗΝ ΥΔΙΟΦΥΪΑ ΤΟΥΣ,ΤΟΤΕ ΙΣΩΣ ΚΑΙ Η ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΝΑ ΑΡΧΙΖΕ 1000 ΧΡΟΝΙΑ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΟΛΟΜΒΟ... (ΑΡΘΟΥΡ ΚΛΑΡΚ, ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ)

ΑΥΤΟ ΤΟ ΕΠΙΜΟΡΦΩΤΙΚΟ ΙΣΤΟΡΙΟΓΡΑΦΗΜΑ ΤΟΥ ΧΡΗΣΤΟΥ ΛΑΖΟΥ ΕΧΕΙ ΥΠΟΣΤΕΙ ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΜΟΥ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΣΕ ΜΕΡΙΚΑ ΣΗΜΕΙΑ ΜΕ ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΠΕΝΔΥΣΗ ΚΑΙ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ, ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΣΤΗΝ ΑΡΧΗ ΚΑΙ ΣΤΟ 27:30 ΚΑΙ ΣΕ ΑΛΛΑ ΣΗΜΕΙΑ.

ΠΗΛΕΑΣ

ΜΙΛΤΙΑΔΕΣ ΑΝΕΘΕΚΕΝ ΤΩΙ ΔΙΙ...

ΤΟ ΧΑΛΚΙΝΟ ΚΡΑΝΟΣ ΤΟΥ ΜΙΛΤΙΑΔΗ. ΤΟ ΑΦΙΕΡΩΣΕ ΣΤΟΝ ΟΛΥΜΠΙΟ ΔΙΑ, ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΝΙΚΗΦΟΡΑ ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΜΑΡΑΘΩΝΟΣ (490 Π.Χ.). ΦΥΛΑΣΣΕΤΑΙ ΣΤΟ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΑΡΧΑΙΑΣ ΟΛΥΜΠΙΑΣ.

ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΝΗΠΙΑΧΕΥΟΝΤΕΣ...

Ἀνὴρ νήπιος* ἤκουσε πρὸς δαίμονος ὅκωσπερ παῖς πρὸς ἀνδρός.

Ο άνθρωπος ακούει τον χαρακτηρισμό «νήπιος» από ένα θείο όν, όπως ακριβώς έτσι αποκαλείται ένα παιδί από τον άνδρα!


(Ηράκλειτος, απόσπ. 79)

*νήπιος –εκ του νη + έπος = ο μη δυνάμενος λέγειν, ο στερούμενος λόγου, και μεταφ. ο αμαθής, ο άφρων, ο ανόητος. Ρήμα: νηπιάζω και νηπιαχεύω = συμπεριφέρομαι ως νήπιο.

ΟΙ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΠΥΡΑΜΙΔΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΕΡΓΑ ΤΩΝ ΜΙΝΥΩΝ

ΟΙ ΜΙΝΥΕΣ

ΕΝΑ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΙΣΤΟΡΙΟΓΡΑΦΗΜΑ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΚΕΜΑΛΗ

Οι Μινύες ήταν προϊστορικό ελληνικό έθνος που κατοικούσε στη Βοιωτία και μάλιστα στον Ορχομενό της Βοιωτίας σε αντιδιαστολή με τον Ορχομενό της Θεσσαλίας, όπως διαφαίνεται να συμφωνούν οι: Όμηρος (Ιλιάδα Β΄511 και Οδύσσεια ια΄ 284), Ησίοδος (αποσπάσματα 144), Πίνδαρος (Ολ. ΧΙV), και Θουκυδίδης (IV 76). Επιπρόσθετα σημειώνει ο Στράβων ότι αυτοί οι Μινύες της Βοιωτίας διέφεραν από εκείνους της Θεσσαλίας, (ΙΧ 2, 3, 40). Γενάρχης και επώνυμος ήρωας των Μινύων, όπως επίσης σημειώνει ο Παυσανίας (ΙΧ 37, 7), ήταν ο Μινύας του οποίου τον τάφο (θησαυρό) είχε δει και αυτός ο ίδιος. Επιπρόσθετα όπως σημειώνει και ο Απολλώνιος ο Ρόδιος ο γενάρχης Μινύας καταγόταν από την Ιωλκό της Θεσσαλίας ("την γαρ Ιωλκόν Μινύαι ώκουν, ώς φησι Σιμωνίδης εν Συμμίκτοις"). Ίσως αυτή η Ιωλκός να πρόκειται για την "Μινύα πόλις Θετταλίας, ή πρότερον Αλμωνίας" (που αναφέρει ο Διόδωρος ο Σικελιώτης).

ΠΗΛΕΑΣ

Ντοκυμανταίρ για το WikiLeaks.

Τον τελευταίο χρόνο, το WikiLeaks έχει προκαλέσει αίσθηση παγκοσμίως τόσο για τις αποκαλύψεις που έχει δημοσιεύσει για τον πόλεμο στο Αφγανιστάν και τα τηλεγραφήματα των δυτικών διπλωματών, όσο και για την υπόθεση του ιδρυτή του, Julian Assange, ο οποίος συνελήφθη στη Βρετανία μετά από διεθνές ένταλμα σύλληψης της Ιντερπόλ για να αφεθεί ελεύθερος με απόφαση του βρετανικού δικαστηρίου. Σημειώνεται ότι η κατηγορούσα αρχή άσκησε έφεση στην απόφαση αποφυλάκισης.

Οι ρεπόρτερ Jesper Huor και Bosse Lindquist της σουηδικής τηλεόρασης STV ακολούθησαν την οργάνωση από το καλοκαίρι του 2010 με στόχο της δημιουργία ενός πρώτου ντοκιμαντέρ για αυτήν.

Εξετάζουν την πορεία της οργάνωσης, κάποιες από τις κυριότερες αποκαλύψεις της - στο επίκεντρο οι πόλεμοι του Ιρακ και Αφγανιστάν, η οικονομική κρίση στην Ισλανδία, κ.α. - καθώς και τον τρόπο λειτουργίας του οργανισμού. Πάνω από όλα, παρακολουθούν πώς η ίδια η διαρροή της πληροφορίας έχει την ικανότητα να αλλάξει την έκβαση πολιτικών αποτελεσμάτων μιας χώρας καθώς και τη νομοθεσία της.

ΝΕΟΕΛΛΗΝ

Ανωνύμου του Έλληνος, Ελληνική Νομαρχία, ήτοι Λόγος Περί Ελευθερίας.

Ο ΤΑΣΟΣ ΒΟΥΡΝΑΣ διαβάζει και αναλύει αποσπάσματα της ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΝΟΜΑΡΧΙΑΣ, αναζητεί τις ρίζες της, τις επιδιώξεις του συγγραφέα της, καθώς και τον πνευματικό κύκλο από τον οποίο πηγάζει. Σημαντικό πρόσωπο φαντάζει ο ΡΗΓΑΣ ΦΕΡΑΙΟΣ, στον οποίο και αφιερώνεται το κείμενο. Ο ερευνητής παρουσιάζει την κοινωνική κατάσταση στην ΕΛΛΑΔΑ, βάσει μάλιστα στατιστικών στοιχείων της εποχής, και την πολιτική προοπτική που πρέπει να έχει το ελληνικό κράτος που θα συσταθεί από την εξέγερση, η οποία δεν πρέπει να βασίζεται στην παρέμβαση ξένων παραγόντων. Μάλιστα, το περιεχόμενο της ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΝΟΜΑΡΧΙΑΣ παραλληλίζεται με σημεία σταθμούς της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας. 


Παρουσιαστής:
ΤΑΣΟΣ ΒΟΥΡΝΑΣ

Σκηνοθέτης:
ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ
Αναγνώσεις Αποσπασμάτων: ΧΡΗΣΤΟΣ ΤΣΑΓΚΑΣ

ΝΕΟΕΛΛΗΝ

ΙΡΙΣ... Η ΑΓΓΕΛΙΟΦΟΡΟΣ ΤΩΝ ΘΕΩΝ.

Η ΙΡΙΔΑ - ΟΥΡΑΝΙΟ ΤΟΞΟ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΗΝ

ΙΕΡΗ ΓΗ ΤΟΥ ΠΕΡΣΕΩΣ...

ΤΑ ΣΥΝΝΕΦΑ ΕΙΝΑΙ ΓΕΝΝΗΜΑ ΤΗΣ ΚΑΤΩΤΕΡΗΣ ΑΤΜΟΣΦΑΙΡΑΣ,
ΑΛΛΑ ΚΙ ΑΥΤΑ ΔΙΑΚΤΙΝΙΖΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΟΥΡΑΝΙΟ ΦΩΣ!

(Φωτο. Αρτεμίδωρος)

Ατμόσφαιρα μεσοπολέμου στην Ευρώπη και η Ελλάδα δεμένη με Ευρω-Χειροπέδες!

Ευνόητο είναι το γεγονός ότι όλοι οι Έλληνες ασχολούνται σχεδόν αποκλειστικά με τα δεινά που επιφέρει στο λαό μας η οικονομική πολιτική που ασκεί η κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου κατ’ εντολήν της ΕΕ και του ΔΝΤ, καθώς μάλιστα αυτή οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια την Ελλάδα στην χρεοκοπία μέσω των απαιτήσεων του διαβόητου πλέον Μνημονίου. Οι αυτοδιοικητικές εκλογές με τα σοβαρά πολιτικά μηνύματα επέτειναν το κλείσιμο της ελληνικής κοινωνίας στον εαυτό της, μέσα σε ένα κλίμα φόβου και αγωνίας για το άμεσο μέλλον. Η «Ελλάδα της μιζέριας», που δημιούργησε η πολιτική συνεργασία κυβέρνησης - ΕΕ - ΔΝΤ δείχνει φυσιολογικά ελάχιστη διάθεση να ασχοληθεί με τα όσα συμβαίνουν στον υπόλοιπο κόσμο και πρωτίστως στην Ευρώπη. Αν οι Έλληνες έστρεφαν το βλέμμα τους προς τα έξω, η αλήθεια είναι ότι θα ανησυχούσαν πολύ περισσότερο. Δεν αναφερόμαστε μόνο στην πραγματικά ανατριχιαστική διαδικασία μέσω της οποίας οι Γερμανοί, η ΕΕ και Άγγλοι έλιωσαν την Ιρλανδία, πειθαναγκάζοντάς την να υπαχθεί στον ατιμωτικό μηχανισμό «διάσωσης» παρά τη σθεναρή αντίσταση ακόμη και της κυβέρνησης της, η οποία πιθανότατα σύντομα θα ανατραπεί.



Παγκόσμια ανησυχία.

Η παγκόσμια οικονομική κρίση προκάλεσε μια κατάσταση η οποία προκαλεί πλέον σοβαρότατες ανησυχίες όχι μόνο οικονομικές και νομισματικές, αλλά και πολιτικές. Ο παράγοντας που διαταράσσει τους συσχετισμούς δυνάμεων είναι η Γερμανία- όχι μόνο, αλλά πρωτίστως. Είκοσι χρόνια μετά την ενοποίηση της ως αποτέλεσμα της διάλυσης της Σοβιετικής Ένωσης και του στρατοπέδου του «υπαρκτού σοσιαλισμού», η Γερμανία αισθάνεται παντοδύναμη στην Ευρώπη. Αξιοποιώντας την ΕΕ και το ευρώ υπέρ της, η Γερμανία ενίσχυσε αποφασιστικά τον ηγεμονικό της ρόλο στη Γηραιά Ήπειρο. Περιθωριοποίησε εντελώς τη Βρετανία, εγκατέλειψε την προνομιακή μεταχείριση που έδειχνε προς τη Γαλλία επί σαράντα ολόκληρα χρόνια μετά το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, προκειμένου να την αξιοποιεί ως φύλλο συκής για να μην προκαλέσει αντιδράσεις στους ευρωπαϊκούς λαούς η εκ νέου γιγάντωση της Γερμανίας, η οποία έπνιξε την Ευρώπη στους ωκεανούς αίματος των δυο παγκόσμιων πολέμων του 20ού αιώνα. Αποτίναξε τα στρατιωτικά δεσμά των ΗΠΑ που ήταν υποχρεωμένη να ανέχεται όσο υπήρχε η ΕΣΣΔ και ο κίνδυνος πολέμου των δυο συστημάτων.


Το Δ’ Ράιχ.


Η ΕΟΚ και η ΕΕ στη συνέχεια, οι οποίες υποτίθεται ότι θα τιθάσευαν τη γερμανική επιθετικότητα και θα την εγκλώβιζαν στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής ενοποίησης μιας πολύπλευρης συνεργασίας των ευρωπαϊκών κρατών, απέτυχαν παταγωδώς σε αυτή την αποστολή τους. Το Βερολίνο ανέχτηκε αρχικά μια ΕΟΚ συνεργασίας ευρωπαϊκών εθνών. Στη συνέχεια όμως μετέτρεψε την ΕΟΚ και κυρίως την ΕΕ (από το 1992 κι έπειτα) σε μοχλό ενίσχυσης της κυριαρχίας της Γερμανίας στην ευρωπαϊκή ήπειρο. Σήμερα φτάσαμε πλέον στο σημείο όπου η γερμανική ηγεσία δείχνει αποφασισμένη να εγκαταλείψει ακόμη και τα προσχήματα. Αρνείται τον επίπονο και σαφώς πιο δαπανηρό δρόμο της συγκρότησης ενός ευρωπαϊκού πόλου στο διεθνές σκηνικό, ενός πόλου που αυτονόητο είναι ότι θα βρίσκεται υπό γερμανική ηγεμονία, αλλά ταυτόχρονα θα ενέχει σοβαρά στοιχεία συνεταιρισμού με τις μεγάλες ευρωπαϊκές δυνάμεις και παράλληλα θα φροντίζει να χρηματοδοτεί μια πορεία σύγκλισης προς τα άνω του βιοτικού επιπέδου των ευρωπαϊκών χωρών. Το Βερολίνο δείχνει αποφασισμένο να μεταλλάξει την ΕΕ σε ένα πλήρως πειθαρχημένο προς την γερμανική ηγεσία στρατόπεδο. Από την «Ευρώπη των εθνών» που ονειρευόταν και υποστήριζε ο Γάλλος πρόεδρος Σαρλ ντε Γκολ τις δεκαετίες του 1950 και του 1960, οδηγηθήκαμε στη «ΕΕ των κρατών περιορισμένης εθνικής ανεξαρτησίας και κυριαρχίας» και τώρα οι Γερμανοί απαιτούν να μετατρέψουν τα ευρωπαϊκά κράτη σε… «επαρχίες του Δ’ Ράιχ»!


«Δημοσιονομικό Νταχάου».


Η νέα στρατηγική της Γερμανίας εμπεριέχει ορισμένες πολύ σοβαρές αλλαγές.
Πρώτον, το Βερολίνο δεν επιθυμεί πλέον η ηγεμονία του να κατοχυρώνεται μέσω της ταχύτερης γερμανικής ανάπτυξης εντός ενός πλαισίου γενικευμένης ευρωπαϊκής ευημερίας. Αντιθέτως, όπως αποδεικνύεται από την υστερία επιβολής προγραμμάτων λιτότητας σε όλη την ΕΕ κατ’ απαίτηση της Γερμανίας, η σημερινή κυβέρνηση του Βερολίνου επιδιώκει την καθολική πτώση (!) του βιοτικού επιπέδου όλων των λαών της Ευρώπης. Η γερμανική ηγεσία μετατρέπει έτσι ολόκληρη την Ευρωζώνη και την ΕΕ σε ένα απέραντο… «δημοσιονομικό Νταχάου», όπου θα ρίχνονται ο ένας μετά τον άλλο οι ευρωπαϊκοί λαοί προκειμένου να «αναμορφωθούν» σε έναν πολύ πιο «σπαρτιατικό» τρόπο ζωής. Μέσω της πτώσης των αμοιβών, των μισθών και των τιμών στις υπόλοιπες χώρες της ΕΕ, επιδιώκει το Βερολίνο να επεκτείνει στις χώρες αυτές την επιχειρηματική δραστηριότητα, την κατοχή περιουσιών από Γερμανούς και την απόλαυση υπηρεσιών με χαμηλότερα γερμανικά έξοδα.
Δεύτερον, η Γερμανία δεν τάσσεται πλέον υπέρ της εύκολης διεύρυνσης της ΕΕ με τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες, στις οποίες φυσικά δεν συμπεριλαμβάνεται η Τουρκία.
Τρίτον, αλλάζει η γερμανική γραμμή και στο θέμα του ευρώ. Ενώ μέχρι τώρα ίσχυε η πολιτική βούληση του Βερολίνου να εντάσσεται αμέσως στο ευρώ όποια χώρα ήθελε, τώρα η Γερμανία θέλει το ευρώ πιο σκληρό, σε βαθμό που όχι μόνο η ένταξη μιας χώρας στην Ευρωζώνη δυσκολεύει αισθητά, αλλά και τίθεται πλέον επί τάπητος το θέμα αποβολής μιας χώρας από το ευρώ, αν αυτή αρνείται ή αδυνατεί να ικανοποιήσει τις απαιτήσεις του γερμανικού «δημοσιονομικού Νταχάου» της ΕΕ!


«Συντεταγμένη χρεοκοπία».

Η συμπεριφορά της Γερμανίας απέναντι στην Ελλάδα και την Ιρλανδία αποσκοπεί βεβαίως πρωτίστως στον παραδειγματισμό των υπόλοιπων χωρών της Ευρωζώνης και της ΕΕ και στον εξαναγκασμό τους να αποδεχτούν την υποβάθμιση του βιοτικού τους επιπέδου. Η υπόθεση όμως δεν σταματά εκεί. Το Βερολίνο δελεάζεται από την ιδέα ακόμη και να πετάξει έξω από το ευρώ κάποιες μικρές χώρες που τις θεωρεί «άχρηστες», προκειμένου να αποδεχτούν εκούσες ακούσες οι υπόλοιπες να μεταβληθούν σε πειθαρχημένες επαρχίες του Δ’ Ράιχ! Στην Ευρώπη μαίνεται πλέον η συζήτηση αν το ευρώ θα επιβιώσει με τη σημερινή του μορφή ή αν θα μετατραπεί σε νόμισμα μόνο μιας ομάδας χωρών του νέου γερμανικού Ράιχ. Όσο για την ανυπαρξία από το ευρώ, αυτή παρακάμπτεται μέσω της «συντεταγμένης χρεοκοπίας» κρατών που εισηγούνται οι Γερμανοί και την οποία θα περάσουν με πραξικοπηματικό τρόπο στην ΕΕ. Η «συντεταγμένη χρεοκοπία» αποσκοπεί ακριβώς στην εξόντωση των χωρών της ΕΕ που θα εμφανίζονται απρόθυμες να εκτελέσουν τις εντολές του Βερολίνου.


Παρίσι – Λονδίνο.

Η γερμανική στρατηγική αναστατώνει όχι μόνο τις χώρες της ΕΕ, αλλά και τη Γαλλία και τη Βρετανία, οι οποίες διαβλέπουν τους κινδύνους. Παρά τις αβυσσαλέες αντιθέσεις τους, Παρίσι και Λονδίνο προέβησαν τον περασμένο μήνα σε μια πρωτοφανή κίνηση με σαφή αντιγερμανική αιχμή. Αποφάσισαν μέτρα και διαδικασίες συντονισμού των πυρηνικών οπλοστασίων τους! Με δεδομένο ότι στη Γερμανία έχει απαγορευτεί η κατοχή πυρηνικών όπλων ως απόρροια της ήττας της στο Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, η αγγλογαλλλική πυρηνική συνεργασία, η οποία δεν είχε σημειωθεί ούτε στις πιο επικίνδυνες στιγμές του «Ψυχρού Πολέμου», στοχεύει στο να υπενθυμίσει στο Βερολίνο πως η οικονομική και πολιτική κυριαρχία του στην Ευρώπη έχει ως αντίβαρο σε έσχατη ανάγκη την αγγλογαλλική στρατιωτική υπεροχή στον πυρηνικό τομέα! Κανείς φυσικά δεν διανοείται στρατιωτική σύγκρουση στην Ευρώπη σε αυτό το επίπεδο μεγάλων χωρών. Ούτε απειλείται τέτοια σύγκρουση. Και μόνο όμως ο συμβολισμός της κίνησης των Γαλλοβρετανών επιβεβαιώνει πόσο αρρωστημένο είναι σήμερα το πολιτικό και οικονομικό κλίμα στην Ευρώπη, θυμίζοντας εκείνη την απεχθή εποχή του Μεσοπολέμου…

ΠΗΓΗ

Η ΕΥΔΑΙΜΟΝΙΑ ΟΠΩΣ ΑΝΑΛΥΕΤΑΙ ΣΤΑ "ΗΘΙΚΑ ΝΙΚΟΜΑΧΕΙΑ" ΤΟΥ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ

ΕΥΧΗ ΓΙΑ ΤΟ ΕΤΟΣ 2011 - 2787 α.Ο.

Η ΕΥΧΗ ΤΟΥ ΗΛΙΟΔΡΟΜΙΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΕΤΟΣ 2011 * ΙΕΡΑΤΙΚΟ ΕΤΟΣ ΕΛΛΗΝΩΝ 2787 α.Ο. (από Ολυμπιάδος)

ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ ΑΘΗΝΩΝ: ΠΑΡΘΕΝΩΝ. 
ΘΕΩΜΕΝΟΙ ΔΙΑ ΜΕΣΟΥ ΤΩΝ ΚΙΟΝΙΩΝ ΠΥΛΩΝ...

(Φωτο. Ιαλυσσός)