Γναφείῳ* ὁδὸς εὐθεῖα καὶ σκολιή, μία ἐστὶ καὶ ἡ αὐτὴ.
Στο γναφείο η οδός που ακολουθεί ο κοχλίας είναι ευθεία και λοξή, είναι μία και η αυτή!
(Ηράκλειτος, απόσπ. 59)
*Γναφείον –ο τόπος ξάνσεως και λευκάνσεως του ερίου∙ γναφευτική - η τέχνη του ξαίνειν και λευκαίνειν το έριον, και γναφεύς –ο τεχνίτης. Ο ορισμός της Γναφευτικής τέχνης ανευρίσκεται στον «Πολιτικό» του Πλάτωνος και εντάσσεται στις λεγόμενες «συναίτιες» τέχνες της Υφαντικής.
Το απόσπασμα διασώζει ο Ιππόλυτος, ο οποίος διευκρινίζει:
Ἡ τοῦ ὀργάνου τοῦ καλουμένου κοχλίου ἐν τῷ γναφείῳ περιστροφὴ εὐθεῖα καὶ σκολιὴ• ἄνω γὰρ ὁμοῦ καὶ κύκλῳ περιέρχεται.
Η περιστροφή του οργάνου που καλείται κοχλίας στο γναφείο είναι ευθεία και λοξή (ελικοειδής)• διότι προς τα άνω όλος μαζί κυκλικά περιστρέφεται.