Εἰ πάντα τὰ ὄντα καπνὸς γίγνοιτο, ῥῖνες ἂν διαγνοῖεν.
Αν όλα τα όντα γίνονταν καπνός, θα διαγιγνώσκονταν διά των ρινών (με τη μύτη)!
(Ηράκλειτος, απόσπ. 7)
Το απόσπασμα διασώζει ο Αριστοτέλης στο έργο του Περί Αισθήσεως και Αισθητών, και τα συμφραζόμενα έχουν ως εξής:
Δοκεῖ δ’ἐνίοις ἡ καπνώδης ἀναθυμίασις εἶναι ὀσμή, οὖσα κοινὴ γῆς τε καὶ ἀέρος. Καὶ πάντες ἐπιφέρονται ἐπὶ τοῦτο περὶ ὀσμῆς∙ διὸ καὶ Ἡράκλειτος οὕτως εἴρηκεν, ὡς εἰ πάντα τὰ ὄντα καπνὸς γίγνοιτο, ὅτι ῥῖνες ἂν διαγνοῖεν.
Νομίζουν δε μερικοί ότι η καπνώδης αναθυμίασις είναι οσμή, επειδή είναι κοινή των στοιχείων της γης και του αέρος. Και όλοι εκφράζουν την ίδια γνώμη περί οσμής∙ γι’αυτό και ο Ηράκλειτος έτσι αποφάνθηκε, ότι αν όλα τα όντα γίνονταν καπνός, θα διαγιγνώσκονταν διά των ρινών (με τη μύτη)!