Ξυνόν ἐστι πᾶσι τὸ φρονέειν.
Η Φρόνηση (ως δυνατότητα) είναι Κοινή γιά όλους!
(Ηράκλειτος, απόσπ. 113)
Διὸ δεῖ ἕπεσθαι τῷ ξυνῷ· τοῦ λόγου δ᾽ ἐόντος ξυνοῦ ζώουσιν οἱ πολλοὶ ὡς ἰδίαν ἔχοντες φρόνησιν.
Γι' αυτό πρέπει ν' ακολουθούμε τον Κοινό Λόγο. Και παρόλο που ο Λόγος είναι Κοινός, οι πολλοί ζουν σαν να έχουν μια δική τους φρόνηση!
(Ηράκλειτος, απόσπ. 2)
Το απόσπασμα αρ. 2 διασώζει ο Σέξτος ο Εμπειρικός (Ιατροφιλόσοφος του 2ου μ.χ. αι.) και το πλήρες παράθεμα έχει ως εξής:
Διὸ δεῖ ἕπεσθαι τῷ <ξυνῷ, τουτέστι> τῷ κοινῷ· ξυνὸς γὰρ ὁ κοινός· τοῦ λόγου δ᾽ ἐόντος ξυνοῦ ζώουσιν οἱ πολλοὶ ὡς ἰδίαν ἔχοντες φρόνησιν.
Γι' αυτό πρέπει ν' ακολουθούμε τον Ξυνό, δηλαδή τον Κοινό∙ διότι Ξυνός είναι ο Κοινός∙ και παρόλο που ο Λόγος είναι Κοινός, οι πολλοί ζουν σαν να έχουν μια δική τους φρόνηση!
(Σέξτος ο Εμπειρικός, Προς Μαθηματικούς 7, 133)