Ὁ θεὸς ἡμέρη εὐφρόνη, χειμὼν θέρος, πόλεμος εἰρήνη, κόρος λιμός (τἀναντία ἅπαντα· οὗτος ὁ νοῦς), ἀλλοιοῦται δὲ ὅκωσπερ (πῦρ), ὁπόταν συμμιγῇ θυώμασιν, ὀνομάζεται καθ᾽ ἡδονὴν ἑκάστου.
Ο Θεός είναι ημέρα - νύκτα, χειμών - θέρος, πόλεμος - ειρήνη, κορεσμός - πείνα (όλα τα αντίθετα· ο ίδιος ο νους)... Και μεταβάλλεται όπως το πύρ, που όποτε αναμιχθεί με θυμιάματα, ονομάζεται ανάλογα με την ηδονή τού καθενός!
(Ηράκλειτος, απόσπ. 67)