Ποταμῷ γὰρ οὐκ ἔστιν ἐμβῆναι δὶς τῷ αὐτῷ καθ' Ἡράκλειτον οὐδὲ θνητῆς οὐσίας δὶς ἅψασθαι κατὰ ἕξιν (τῆς αὐτῆς)• ἀλλ' ὀξύτητι καὶ τάχει μεταβολῆς σκίδνησι καὶ πάλιν συνάγει (μᾶλλον δὲ οὐδὲ πάλιν οὐδ' ὕστερον, ἀλλ' ἅμα συνίσταται καὶ ἀπολείπει*) καὶ πρόσεισι καὶ ἄπεισι.
Στον ίδιο Ποταμό δεν μπορεί να μπεί κανείς δυο φορές, ούτε ν' αγγίξει μια θνητή ουσία δυο φορές στην ίδια κατάσταση• αλλά λόγω της οξύτητος και της ταχύτητος της μεταβολής διασκορπίζεται και πάλιν συνάγεται (μάλλον δε, ούτε "πάλιν", ούτε "ύστερα", αλλά ταυτοχρόνως συνενώνεται και αποχωρίζεται) και πλησιάζει και απομακρύνεται!
(Ηράκλειτος, απόσπ. 91)
* Το απόσπασμα αυτό διασώζει ο Πλούταρχος στο "Περί του ΕΙ του εν Δελφοίς".