Ψυχῇσιν θάνατος ὕδωρ γενέσθαι, ὕδατι δὲ θάνατος γῆν γενέσθαι, ἐκ γῆς δὲ ὕδωρ γίνεται, ἐξ ὕδατος δὲ ψυχή.
Για τις ψυχές θάνατος είναι να γίνουν ύδωρ*, για το ύδωρ θάνατος να γίνει γη**, από τη γη πάλι γίνεται το ύδωρ κι από το ύδωρ η ψυχή!
(Ηράκλειτος, απόσπ. 36)
* να αναμιχθούν με το ύδωρ της γενέσεως.
** να ακινητήσει, να στερεοποιηθεί.