ΗΡΑΚΛΕΙΟΣ ΑΘΛΟΣ: Ο ΚΑΘΑΡΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΣΤΑΒΛΩΝ ΤΟΥ ΑΥΓΕΙΑ!

Η Θεά Αθηνά εκ του αφανούς καθοδηγεί
τον Ηρακλή στην επιτέλεση τού
δυσκολώτατου αυτού Άθλου...

Ο Ηρακλής πραγματώνει το Μεγάλο Έργο:
Κατορθώνει να ενώσει τα ρεύματα
τού Αλφειού και τού Πηνειού και να τα
διοχετεύσει μέσα από τούς Στάβλους,
επιτυγχάνοντας έτσι τον άμεσο
και γρήγορο καθαρισμό τους...

ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΑΠΟΤΟΛΜΟΥΝ ΗΡΑΚΛΕΙΑ ΕΡΓΑ!
ΕΞΑΛΛΟΥ ΚΑΙ Ο ΛΑΟΣ ΜΑΣ ΣΩΣΤΑ ΤΟ ΛΕΕΙ:
"ΟΥΤΕ ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΞΕΠΛΕΝΕΙ!"
ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ ΝΑ ΕΝΩΘΟΥΝ ΔΥΟ ΠΟΤΑΜΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΘΑΡΙΣΤΕΙ
Η ΕΠΙΣΩΡΕΥΜΕΝΗ ΑΠΟ ΠΟΛΛΩΝ ΕΤΩΝ "ΚΟΠΡΟΣ ΤΟΥ ΑΥΓΕΙΑ"!!

ΦΙΛΟΣΟΦΟΙ ΑΝΔΡΕΣ

Χρὴ εὖ μάλα πολλῶν ἵστορας φιλοσόφους ἄνδρας εἶναι.

Πρέπει οι φιλόσοφοι να είναι καλοί γνώστες πολλών πραγμάτων!

(Ηράκλειτος, απόσπ. 35)

Ο ΤΥΠΟΣ ΤΟΥ "ΠΑΣΙΦΙΣΤΗ" = ΨΕΥΤΟ-ΕΙΡΗΝΙΣΤΗ

ΚΑΡΠΟΣ ΕΛΑΙΑΣ...

Καρπός Ελαίας... Επίπονος Καρπός Σοφίας!
(Φωτο. Ιαλυσσός)

ΑΥΗ ΨΥΧΗ...

αὔη* ψυχὴ σοφωτάτη καὶ ἀρίστη.

Η άϋγρη ψυχή είναι σοφώτατη και άριστη!

(Ηράκλειτος, απόσπ. 118)

Σχόλιο: Η ψυχή πτερούται και ανυψώνεται διά της θερμότητος και ξηρότητος, καταβαραθρώνεται δε διά της ψυχρότητος και υγρότητος. Είναι ανάλογο προς ό,τι λέει αιώνες αργότερα ο Πρόκλος:
Πύρ γενώμεθα, διά πυρός οδεύσωμεν!
Να γίνουμε πύρινοι και διαμέσου τού πυρός να οδεύσουμε!
(βλ. Πρόκλος, Περί τής Ιερατικής Τέχνης τών Ελλήνων - Ιεροί Ύμνοι, Εκδ. Ηλιοδρόμιον, Αθήνα 2001).

*αύος, αύη, αύον - ετυμολογείται εκ του α (στερ.) + ύω (υγραίνω, βρέχω) > αύω > αύος = αυτός που έχει απαλλαγεί από την υγρότητα (του πεδίου τής γενέσεως και φθοράς), ο άϋγρος, ο στεγνός, ο ξηρός.

ΟΙ ΚΑΛΑΣ -ΤΑ "ΠΑΙΔΙΑ" ΤΟΥ Μ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΣΤΟ ΠΑΚΙΣΤΑΝ

Κινητοποίηση για την απελευθέρωση τού Έλληνα δασκάλου τών Καλάς

Οι ΓτΚ (Γιατροί τού Κόσμου) αναλαμβάνουν εκστρατεία συλλογής υπογραφών για την άμεση απελευθέρωση του Θανάση Λερούνη. Ο Θανάσης Λερούνης, «εθνικός ευεργέτης» της φυλής των Καλάς, αγνοείται από τις 8 Σεπτεμβρίου. Ο Έλληνας εκπαιδευτικός, βρίσκεται μόνιμα στη γη των Καλάς από το 2001. Μετά την εισβολή των ενόπλων στο μουσείο, ακολούθηκε μακελειό με έναν αστυνομικό φύλακα νεκρό, ένα δεύτερο αστυνομικό και έναν υπηρέτη τραυματισμένους βαριά και τον Θανάση Λερούνη απαχθέντα. Μαζί του απήχθησαν ένας δάσκαλος Καλάς και ένας φύλακας, που τελικά αφέθηκαν ελεύθεροι.

Η υπογραφή σας είναι σημαντική.

ΕΔΙΖΗΣΑΜΗΝ

ἐδιζησάμην* ἐμεωυτόν.

Αναζήτησα τον εαυτό μου!

(Ηράκλειτος, απόσπ. 101)

* δίζω, δίζομαι = ψηλαφώ, ζητώ, αναζητώ, ερευνώ. Ακόμα και σήμερα χρησιμοποιείται στην νομική ορολογία η "ένσταση διζήσεως", η οποία προβλέπεται από τον ισχύοντα Αστικό Κώδικα (άρθρο 855).

ΚΡΟΚΟΣ - ΤΟ ΑΝΘΟΣ ΤΟΥ ΑΙΘΕΡΑ

Αυτοφυής Ελληνικός Κρόκος (Φωτο. Ιαλυσσός)

Ευρωπαϊκές Ημέρες Πολιτιστικής Κληρονομιάς το τριήμερο 25-27 Σεπτεμβρίου 2009

Εκδηλώσεις σε μουσεία, μνημεία και αρχαιολογικούς χώρους ανά την Ελλάδα διοργανώνει το Υπουργείο Πολιτισμού το τριήμερο 25-27 Σεπτεμβρίου 2009 για να γιορτάσει τις Ευρωπαϊκές Ημέρες Πολιτιστικής Κληρονομιάς. Το θέμα των φετινών εκδηλώσεων είναι «Μάγοι, ξόρκια και φυλακτά – Η μαγεία στον αρχαίο και χριστιανικό κόσμο». Οι Ευρωπαϊκές Ημέρες Πολιτιστικής Κληρονομιάς αποτελούν κορυφαία ευρωπαϊκή πολιτιστική εκδήλωση και υποστηρίζονται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το Συμβούλιο της Ευρώπης. Φιλοδοξούν να ευαισθητοποιήσουν τους πολίτες σε θέματα προστασίας της πολιτιστικής κληρονομιάς, να ενισχύσουν την κοινή ευρωπαϊκή συνείδηση και να συνδράμουν στη δημιουργία ενός πρόσφορου κλίματος για τη διεξαγωγή ενός διαπολιτισμικού διαλόγου. Κάθε χρόνο, ένα Σαββατοκύριακο του Σεπτεμβρίου σ’ ολόκληρη την Ευρώπη, ανοίγουν τις πόρτες τους μνημεία, μουσεία και αρχαιολογικοί χώροι και με συναυλίες, γιορτές, εκθέσεις, ξεναγήσεις, εκπαιδευτικές δραστηριότητες, δίνουν την ευκαιρία στους επισκέπτες να έρθουν σε επαφή με την πολιτιστική κληρονομιά με τρόπους πιο ευχάριστους και διασκεδαστικούς. Να θυμίσουμε ότι η είσοδος στους αρχαιολογικούς χώρους και στα μουσεία θα είναι ελεύθερη το Σαββατοκύριακο 26-27 Σεπτεμβρίου. Επισυνάπτεται το πρόγραμμα των εκδηλώσεων ανά περιοχή της Ελλάδας: ΠΗΓΗ: ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ

Η αρχαία Πέλιννα ή Πελινναίον στον νομό Τρικάλων

Επισκέψιμος είναι πλέον ο αρχαιολογικός χώρος της Πέλιννας στο νομό Τρικάλων μετά τα έργα ανάδειξης και αποκατάστασης, που πραγματοποιήθηκαν και ολοκληρώθηκαν στον παραπάνω χώρο.

Η αρχαία Πέλιννα ή Πελινναίον, πόλη της τετράδος Εστιαιώτιδος, απλωνόταν στην αριστερή όχθη του Πηνειού ποταμού, στη δυτική Θεσσαλία, ανάμεσα στην Τρίκκη και τη Φαρκαδόνα.

Σύμφωνα με τον Αρριανό, από την πόλη της Πέλιννας πέρασε, το 335 π.Χ., ο Μέγας Αλέξανδρος με το στρατό του, κατά την ξαφνική κάθοδό του εναντίον των Θηβαίων. Οι κάτοικοι της Πέλιννας ακολούθησαν τους Μακεδόνες σ' όλες τις επιχειρήσεις μέχρι το 191 π.Χ., όταν την πόλη κατέλαβαν οι Αθαμάνες με αρχηγό τον Αμύνανδρο, κατά τον Αντιοχικό πόλεμο. Μετά την κατάλυση της Μακεδονίας, το 168 π.Χ., επιβλήθηκε πλήρης ρωμαϊκή κυριαρχία, τόσο στη Θεσσαλία, όσο και την Μακεδονία.

Όπως προκύπτει από στοιχεία της ΛΔ' ΕΠΚΑ, την πόλη ίδρυσε ο Πέλιννος, που ήταν γιος του Οιχαλιέα, από την πόλη του Ευρύτου Οιχαλία.

Η πρώτη αναφορά της Πέλιννας γίνεται από τον Πίνδαρο, που την αναφέρει ως πατρίδα του Ιπποκλή, ο οποίος νίκησε στα Πύθια, σε αγώνες διαύλου το 498 π.Χ. Οι αρχαίες μαρτυρίες και τα αρχιτεκτονικά λείψανα μας δίνουν πληροφορίες για τη ζωή της πόλης, κυρίως κατά τον 4ο αι. π.Χ. και τους μετέπειτα αιώνες.

Η Πέλιννα, στο α' μισό του 4ου αι. ακολουθούσε πολιτική αντίθετη προς τις Φερές, ενώ η Τρίκκη και η Φαρκαδόνα ανήκαν στην παράταξη των Φεραίων. Το 357 π.Χ., ύστερα από πρόσκληση των Αλευάδων της Λάρισας, κατέβηκε στη Θεσσαλία ο Μακεδόνας βασιλιάς Φίλιππος ο Β', που «απελευθέρωσε» τις θεσσαλικές πόλεις από την κυριαρχία των Φεραίων. Ο Φίλιππος ενίσχυσε την τείχιση και την οικοδόμηση της Πέλιννας και εγκατέστησε μόνιμη μακεδονική φρουρά.

Η αρχαία Πέλιννα, μετά τα μέσα του 4ου αι. π.Χ. επεκτάθηκε και οχυρώθηκε με ισχυρό τείχος. Το τείχος αυτό κατασκευάστηκε σύμφωνα με τις αρχές της πολεμικής τέχνης των ύστερων κλασικών και πρώιμων ελληνιστικών χρόνων, κατά το ισόδομο τραπεζιόσχημο σύστημα τειχοδομίας.

Οι οριζόντιοι γωνιόλιθοι, από ντόπιο λευκόφαιο ασβεστόλιθο από τα λατομεία της περιοχής, έχουν τις μακρές πλευρές οριζόντιες και εντελώς παράλληλες, ενώ οι στενές πλευρές είναι ακανόνιστες και διατάσσονται αριστερά ή δεξιά από μια νοητή κατακόρυφη γραμμή. Η εξωτερική επιφάνεια των λίθων είτε έχει αδρή επεξεργασία λάξευσης με χοντρό βελόνι ή αφέθηκε σε πολλές περιπτώσεις, εντελώς ακατέργαστη.

ΠΗΓΗ: In.gr

Αρχαία δικαστική έδρα μαρτυρά τη λειτουργία δικαστηρίου στην περιοχή της Ακρόπολης

Μία αρχαία δικαστική έδρα, που φανερώνει τη λειτουργία δικαστηρίου στην περιοχή της Ακρόπολης, αντίκρισαν οι αρχαιολόγοι στη διάρκεια μιας ανασκαφής ρουτίνας για τον έλεγχο θεμελίων κτιρίου στην περιοχή.

Το εύρημα, όπως αναφέρει η Ελευθεροτυπία, κρίθηκε αμέσως εξαιρετικό και σπάνιο καθώς η λειτουργία δικαστηρίου στην περιοχή ήταν μέχρι τώρα άγνωστη.

Κατά τον Παυσανία τα περισσότερα δικαστήρια ήταν συγκεντρωμένα στην αρχαία Αγορά. Το πιο φημισμένο ήταν ο Αρειος Πάγος, στον οποίο δικάστηκε πρώτος ο θεός Αρης, γιατί είχε σκοτώσει τον Αλιρρόθιο, όπως και ο Ορέστης για τον φόνο της μητέρας του.

Ως ένα από τα αρχαιότερα δικαστήρια της Αθήνας αναφέρεται το «Δικαστήριον επί Δελφινίω» (περί το 500 π.Χ.), που βρίσκεται στην περιοχή του Ιλισού (στα νοτιοδυτικά του μεταγενέστερου ναού του Δελφινίου Απόλλωνος).

Το δικαστικό έδρανο, που βρέθηκε νοτιοανατολικά της Ακρόπολης, δεν φαίνεται να έχει ποτέ μετακινηθεί από τη θέση του. Είναι ένα ορθογώνιο, μαρμάρινο «πόντιουμ» πίσω από το οποίο θα στεκόταν ο δικαστής και γύρω του ο κατήγορος, οι κατηγορούμενοι και οι μάρτυρες.

Πάντως, στην περίπτωση αυτή δεν φαίνεται να υπήρχε κάποιο οικοδόμημα. Στο ίδιο οικόπεδο έχουν αποκαλυφθεί κάποια υπολείμματα τοίχων, τα οποία δεν είναι ενδιαφέροντα και ως εκ τούτου δεν είναι ανάγκη να διατηρηθούν. Η διάλυσή τους, όμως, δεν μπορεί να γίνει, ούτε η μεταφορά του ευρήματος, χωρίς την έγκριση του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου.

ΠΗΓΗ: In.gr

Θάλασσα Πλατιά * Wide-open Sea

ΕΛΠΙΣΤΟΝ... ΚΑΙ ΑΝΕΛΠΙΣΤΟΝ

ἐὰν μὴ ἔλπηται, ἀνέλπιστον οὐκ ἐξευρήσει, ἀνεξερεύνητον ἐὸν καὶ ἄπορον.

Αν δεν ελπίζεις, δε θα βρείς το ανέλπιστο, εφόσον αυτό θα παραμείνει ανεξερεύνητο και απροσπέλαστο!

(Ηράκλειτος, απόσπ. 18)

Βήμα διαμαρτυρίας για τα Γλυπτά η Πλατεία Τραφάλγκαρ τού Λονδίνου

Το δικό της ξεχωριστό μήνυμα έστειλε στο Βρετανικό Μουσείο η 19χρονη φοιτήτρια Σόφκα Σμέιλς, η οποία δεν δίστασε να σταθεί στην Πλατεία Τραφάλγκαρ, το περασμένο Σάββατο, ζητώντας να επιστραφούν στη χώρα μας τα Γλυπτά του Παρθενώνα.

Σύμφωνα με τα Νέα, η νεαρή κοπέλα «εκμεταλλεύτηκε» το καλλιτεχνικό project με τίτλο «one and other» του γλύπτη Αντονι Γκόρμλεϊ, ο οποίος δίνει τη δυνατότητα σε όσους επιθυμούν να ανέβουν στον Τέταρτο Κίονα της πλατείας προκειμένου να εκφράσουν την άποψή τους ή να διαμαρτυρηθούν.

Η Σόφκα Σμέιλς, φορώντας ένα ολόλευκο φόρεμα που θύμιζε αρχαιοελληνική ενδυμασία, κρατούσε πόστερ που υπενθύμιζαν στους Λονδρέζους ότι τα Γλυπτά πρέπει να επανενωθούν. Επίσης, κάποια από τα συνθήματά της ήταν γραμμένα σε πλακάτ που την πλαισίωναν, ενώ συνθήματα αναγράφονταν και στο φόρεμά της.

Η κοπέλα στάθηκε όρθια στον τέταρτο κίονα από τις 11 το βράδυ ώς τα μεσάνυχτα του Σαββάτου, με στόχο να διαμαρτυρηθεί και να δείξει πως έχει έρθει η ώρα τα Μάρμαρα να γυρίσουν στο τόπο τους: στην Αθήνα, «αφού πλέον υπάρχει ένα εκπληκτικό καινούργιο Μουσείο της Ακρόπολης».

Η φοιτήτρια, που σπουδάζει τέχνες στο κολέγιο St. Μartins Αrt and Design του Λονδίνου, έχει ελληνικές ρίζες. «Η μητέρα μου είναι μισή Ελληνίδα. Εγώ έχω ζήσει περίπου έως τα 7 μου χρόνια στα Χανιά της Κρήτης. Και συχνά επισκέπτομαι την Ελλάδα. Αλλωστε έχουμε σπίτι στο Καστέλλι των Χανίων. Θεωρώ ότι είμαι μισή Ελληνίδα. Συνεπώς ανέκαθεν ενδιαφερόμουν για τα Μάρμαρα και πίστευα ότι θα πρέπει να επιστραφούν στην Ελλάδα» δηλώνει στα Νέα.

Τη στιγμή που βρισκόταν πάνω στον κίονα έγραψε κι ένα γράμμα, το οποίο διάβασε στο συγκεντρωμένο πλήθος, ενώ δύο ημέρες μετά το παρέδωσε στο Βρετανικό Μουσείο.

Η επιστολής της απευθυνόταν στον διευθυντή του Βρετανικού Μουσείου Νιλ Μακγκρέγκορ: «Τα Μάρμαρα είναι κομμάτι της κληρονομιάς μας, κομμάτι της ψυχής μας. Είναι ό,τι σημαίνει να είσαι Έλληνας» τού έγραψε.

ΠΗΓΗ: Ιn.gr

Παιδεία: 1969 - 2009... Η μεγάλη αντιστροφή!

Βλ.

ΣΥΜ-ΠΤΩΜΑΤΑ...

ΤΟ ΓΙΓΝΩΣΚΕΙΝ ΕΑΥΤΟΥΣ ΚΑΙ ΣΩΦΡΟΝΕΙΝ...

ἀνθρώποισι πᾶσι μέτεστι γινώσκειν ἑωυτοὺς καὶ σωφρονεῖν.

Σε όλους τους ανθρώπους έχει δοθεί η δυνατότητα να γνωρίσουν τον εαυτό τους και να αποκτήσουν σωφροσύνη!

(Ηράκλειτος, απόσπ. 116)

ΙΘΑΚΗ * Νόστιμον Ήμαρ * ITHAKA

Νόστιμον Ήμαρ
είναι η Ημέρα του Νόστου,
η Ημέρα της Επιστροφής στην Ιθάκη...

ΜΟΥΣΙΚΗ: Αυλός του Πανός / ΖΑΜΦΙΡ

Η ΥΒΡΙΣ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ ΚΙ ΑΠΟ ΜΙΑ ΠΥΡΚΑΓΙΑ!

ὕβριν χρὴ σβεννύναι μᾶλλον ἢ πυρκαϊήν.

Την έπαρση πρέπει να φροντίζει κανείς να σβήνει, περισσότερο κι από μια πυρκαγιά!

(Ηράκλειτος, απόσπ. 43)

ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΟΥ ΘΗΣΕΑ * THESEUS' SONG

Ο Ανδρειωμένος.
Ερμηνεία: Μαίρη Δαλάκου
Στίχοι: Δημήτρης Χριστοδούλου
Μουσική: Γιάννης Μαρκόπουλος
Από το χορόδραμα με τίτλο: «Θησέας»

Έχει αντρειά όποιος πονά
τα βάσανα τού κόσμου.
Κυπαρισσιού έχει θωριά,
τη μυρωδιά του δυόσμου.

Όπου τον εύρει το κακό,
με αντρειά χτυπάει!
Χτυπάει να φύγει το κακό,
μα κάκια δεν κρατάει!

The Brave.
Music: Yannis Markopoulos
Lyrics: Dimitris Christodoulou
Performance: Mary Dalakou

Brave is the one who is considerate
of the people's hardships.
He's got the looks of cypress
and the smell of mint.

Wherever he's encountered with evil,
he fights bravely!
He strikes to eliminate evil,
but he doesn't bear grudges!

Θησέως τὸ μὲν πατρῷον γένος εἰς Ἐρεχθέα καὶ τοὺς πρώτους αὐτόχθονας ἀνήκει, τῷ δὲ μητρῴῳ Πελοπίδης ἦν. Πέλοψ γὰρ οὐ χρημάτων πλήθει μᾶλλον ἢ παίδων μέγιστον ἴσχυσε τῶν ἐν Πελοποννήσῳ βασιλέων, πολλὰς μὲν ἐκδόμενος θυγατέρας τοῖς ἀρίστοις, πολλοὺς δὲ ταῖς πόλεσιν υἱοὺς ἐγκατασπείρας ἄρχοντας· ὧν εἷς γενόμενος Πιτθεύς, ὁ Θησέως πάππος, πόλιν μὲν οὐ μεγάλην τὴν Τροιζηνίων ᾤκισε, δόξαν δὲ μάλιστα πάντων ὡς ἀνὴρ λόγιος ἐν τοῖς τότε καὶ σοφώτατος ἔσχεν. ἦν δὲ τῆς σοφίας ἐκείνης τοιαύτη τις, ὡς ἔοικεν, ἰδέα καὶ δύναμις, οἵᾳ χρησάμενος Ἡσίοδος εὐδοκίμει μάλιστα περὶ τὰς ἐν τοῖς Ἔργοις γνωμολογίας. καὶ μίαν γε τούτων ἐκείνην λέγουσι Πιτθέως εἶναι,
μισθὸς δ᾽ ἀνδρὶ φίλῳ εἰρημένος ἄρκιος ἔστω.
τοῦτο μὲν οὖν καὶ Ἀριστοτέλης ὁ φιλόσοφος εἴρηκεν, ὁ δ᾽ Εὐριπίδης, τὸν Ἱππόλυτον ἁγνοῦ Πιτθέως παίδευμα προσειπών, ἐμφαίνει τὴν περὶ τὸν Πιτθέα δόξαν.

Δείτε Πλουτάρχου, Βίος Θησέως: http://remacle.org/bloodwolf/historie...


The lineage of Theseus, by his father's side, ascends as high as to Erectheus and the first inhabitants of Attica. By his mother's side he was descended of Pelops. For Pelops was the most powerful of all the kings of Peloponnesus, not so much by the greatness of his riches as the multitude of his children, having married many daughters to chief men, and put many sons in places of command in the towns round about him. One of whom named Pittheus, grandfather to Theseus, was governor of the small city of the Troezenians and had the repute of a man of the greatest knowledge and wisdom of his time; which then, it seems, consisted chiefly in grave maxims, such as the poet Hesiod got his great fame by, in his book of Works and Days. And, indeed, among these is one that they ascribe to Pittheus, "Unto a friend suffice a stipulated price;" which, also, Aristotle mentions. And Euripides, by calling Hippolytus "scholar of the holy Pittheus," shows the opinion that the world had of him.

See Theseus, by Plutarch: http://classics.mit.edu/Plutarch/thes...

ΟΣΑ ΟΥΚ ΕΛΠΟΝΤΑΙ ΟΥΔΕ ΔΟΚΟΥΣΙΝ ΑΝΘΡΩΠΟΙ...

"Η ΑΡΠΑΓΗ ΤΗΣ ΠΕΡΣΕΦΟΝΗΣ", ΒΑΣΙΛΙΚΟΙ ΤΑΦΟΙ ΑΙΓΩΝ (ΒΕΡΓΙΝΑ)

"ἀνθρώπους μένει ἀποθανόντας, ἅσσα οὐκ ἔλπονται οὐδὲ δοκέουσιν."

Τους ανθρώπους τους περιμένουν μετά τον θάνατό τους, όσα ούτε ελπίζουν ούτε φαντάζονται!

(Ηράκλειτος, απόσπ. 27)

ΤΟ ΝΕΦΕΛΩΜΑ ΤΗΣ ΠΕΤΑΛΟΥΔΑΣ * THE BUTTERFLY NEBULA

Explanation: The bright clusters and nebulae of planet Earth's night sky are often named for flowers or insects, and NGC 6302 is no exception. With an estimated surface temperature of about 250,000 degrees C, the central star of this particular planetary nebula is exceptionally hot though -- shining brightly in ultraviolet light but hidden from direct view by a dense torus of dust. This dramatically detailed close-up of the dying star's nebula was recorded by the newly upgraded Hubble Space Telescope. Cutting across a bright cavity of ionized gas, the dust torus surrounding the central star is near the center of this view, almost edge-on to the line-of-sight. Molecular hydrogen has been detected in the hot star's dusty cosmic shroud. NGC 6302 lies about 4,000 light-years away in the arachnologically correct constellation Scorpius.

ΠΗΓΗ

Ο ΟΡΦΕΥΣ, Η ΕΥΡΥΔΙΚΗ ΚΑΙ ΤΟ ΦΩΣ * ORPHEUS, EURYDICE AND THE LIGHT

Ευρυδίκη, Ευρυδίκη, του Ορφέα η Μουσική
από τα βαθιά σκοτάδια θα σε φέρει στην αυγή!

Όλα τα λουλούδια ανθίζουν μ' ένα χάδι δροσερό,
του Ορφέα το τραγούδι είναι αθάνατο νερό!

Μέσα στα βαθιά σκοτάδια, η Αγάπη οδηγός
κι η Ευρυδίκη περιμένει τον Ορφέα και το φως!

Δίνει ο Ήλιος μία μάχη και ο Ήχος στην ψυχή,
δέντρα, θάλασσες, ποτάμια ανασταίνουν τη ζωή!

Μουσική -Στίχοι: Γιάννης Μαρκόπουλος
Ερμηνεία: Βασιλική Λαβίνα & Χορωδία
(Από την «Λειτουργία του Ορφέα»)

Music & Lyrics: Yannis Markopoulos
Performance: Vassiliki Lavina
(From the "Liturgy of Orpheus")

Η Ρώμη ξεκίνησε από το Παλλάντιον της Αρκαδίας

Η αναδημιουργία της αποξηραμένης λίμνης Τάκα, που βρίσκεται νότια της Τρίπολης, στο οροπέδιο της Τεγέας (σε υψόμετρο 650 μ.), έφερε στο φως ένα σπουδαίο αρχαίο εύρημα που σχετίζεται με την ίδρυση της Ρώμης.

Σύμφωνα με την παράδοση, ο καλύτερος πολεμιστής των Αρκάδων, ο Εύανδρος, γιος μιας νύμφης, κόρης του Λάδωνα και του Ερμή, προερχόμενος από την αρκαδική πόλη Παλλάντιον ίδρυσε μαζί με συντρόφους του στις όχθες του ποταμού Τίβερη μια πόλη. Η περιοχή πήρε το όνομα Παλλάντιον (σήμερα Παλάτιον). Επειδή ο οικιστικός αυτός πυρήνας υπήρξε η απαρχή για τη δημιουργία της Ρώμης, ο αυτοκράτορας Αντωνίνος μετέτρεψε το χωριό σε πόλη και απάλλαξε τους κατοίκους από φόρους.

Ο ιστορικός και γεωγράφος Στράβωνας (65 π.Χ. - 23 μ.Χ.) αναφέρει ότι η Ρώμη «Ελληνικόν είναι κτίσμα». Ο Πλούταρχος κάνει λόγο για την ύπαρξη εορτών στη Ρώμη προς τιμήν της Καρμέντα, γυναίκας του εποικιστή της Ρώμης Ευάνδρου από την Αρκαδία, όπως και για τον Λύκιο Απόλλωνα της Αρκαδίας. Ηταν λοιπόν φυσικό οι Ρωμαίοι να θεωρούν το αρκαδικό Παλλάντιον μητρόπολή τους. Το 1940 η Ιταλική Αρχαιολογική Σχολή ξεκίνησε έρευνες για τον εντοπισμό της αρκαδικής αυτής πόλης.

Δεν είναι λίγοι οι Ιταλοί που επισκέπτονται κάθε χρόνο τον νομό αναζητώντας τα ερείπια του αρχαίου Παλλάντιου. Δεν είχαμε, ωστόσο, πολλά να τους δείξουμε. Οι παλαιές ανασκαφές είχαν αποκαλύψει ένα μικρό τμήμα της αρχαίας ακρόπολης και τίποτα άλλο.

Η ανάγκη, όμως, να ανοίξουν κάποιοι αύλακες για να διοχετευθεί νερό στη λίμνη Τάκα, έργο απαραίτητο για περιβαλλοντικούς λόγους και χρηματοδοτούμενο από την Ε.Ε., στάθηκε τελικά η αφορμή για τον εντοπισμό της πόλης. Σύμφωνα με τον έφορο Αρχαιοτήτων της Αρκαδίας Μιχάλη Πετρόπουλο, αποκαλύφθηκε τμήμα της οχύρωσης και σπίτια τής κάτω πόλης του αρχαίου Παλλάντιου. Ο εξαίρετος αρχαιολόγος εκφράζει την πίστη ότι θα βρεθούν τα όρια της πόλης και ερμηνεύει ως δημόσιο κτήριο το οικοδόμημα που έχει αποκαλυφθεί με μια σειρά από βάσεις κιόνων.

Κοντά στο αρχαίο Παλλάντιο ο Παυσανίας περιγράφει ένα δάσος με βελανιδιές και μέσα στην πόλη έναν ναό και λίθινα αγάλματα του Πάλλαντος (ιδρυτή) και του Ευάνδρου, όπως και της Δήμητρας και Κόρης. Στην κορυφή της ακρόπολης είδε ιερό των «Καθαρών Θεών», στους οποίους ορκίζονταν για τα πιο σημαντικά ζητήματα. Τώρα αρχίζουν όλα να ξαναζωντανεύουν.

Εν τω μεταξύ, οι διερευνητικές ανασκαφές για τη λίμνη Τάκα είχαν αποτέλεσμα να βρεθούν τα ίχνη κι άλλης μιας αρχαίας πόλης, της Μανθυρέας, την οποία οι ειδικοί τοποθετούσαν στην ευρύτερη περιοχή, κοντά στην αρχαία Τεγέα, όπως ανέφερε ο Παυσανίας. Η ανασκαφή είναι ακόμη σε πρώιμο στάδιο και δεν υπάρχουν ώς τώρα αποδείξεις για οργανωμένο οικισμό. Το έργο όμως επείγει και η ευχή των αρχαιολόγων είναι να τους δοθεί η ευκαιρία να το ολοκληρώσουν.

ΠΗΓΗ: ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

ΥΠΕΡΗΛΙΟΣ - ΜΙΑ ΣΥΝΑΡΠΑΣΤΙΚΗ ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΕ ΕΝΑΝ ΠΡΩΤΟΦΑΝΤΟ ΚΟΣΜΟ!

ΓΙΑ ΥΠΟΨΙΑΣΜΕΝΟΥΣ ΕΡΕΥΝΗΤΕΣ:
Μία νέα ιστοσελίδα στην οποία μπορείτε να δείτε αποσπάσματα από το οπτικοακουστικό έργο ΥΠΕΡΗΛΙΟΣ (12 μουσικά έργα σε έναν πρωτόφαντο κόσμο), φωτεινές σφαίρες και άλλα εκπληκτικά φαινόμενα τών ενεργειακών Ιερών Τόπων της Ελλάδος.

www.pirfotos.gr/

Επιστρέφουν στο στηθαίο του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου τα τέσσερα αγάλματα

Δέκα χρόνια μετά τον σεισμό του 1999.
Επανατοποθετούνται στο στηθαίο του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου τα τέσσερα αγάλματα που είχαν κατεβεί μετά τον σεισμό του 1999. O Απόλλωνας, η Ήρα, ο Αρης και η Ειρήνη με τον Πλούτο επιστρέφουν έπειτα από δέκα ακριβώς χρόνια στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο.

Όπως αναφέρει Το Βήμα, στις 14 Σεπτεμβρίου τα αγάλματα θα καταλάβουν και πάλι τη θέση τους στο στηθαίο της μνημειακής πρόσοψης του κτιρίου, από όπου κατέβηκαν το 1999 εξαιτίας των φθορών που είχαν υποστεί από τον μεγάλο σεισμό της Αθήνας.

Πρόκειται για πιστά αντίγραφα εκείνων, με τα οποία ο Τσίλερ είχε διακοσμήσει το κτίριο το 1889, όταν εγκαινιάστηκε το μουσείο.

Η επιχείρηση της επανατοποθέτησης των αγαλμάτων θα ξεκινήσει στις 9 το πρωί της Δευτέρας, που το Εθνικό Αρχαιολογικό είναι κλειστό για το κοινό, ενώ τη μελέτη εκπόνησε ο μηχανικός δρ Κώστας Ζάμπας, ο οποίος θα επιβλέψει και τη στερέωσή τους στο στηθαίο.

Πρόκειται για την τελευταία φάση του έργου αποκατάστασης της εξωτερικής όψης αυτού του κτιρίου, το οποίο είναι κηρυγμένο ως ιστορικό μνημείο.

Ένας μεγάλος γερανός, ο οποίος θα στηθεί στο προαύλιο του μουσείου επί της οδού Πατησίων, θα αναλάβει το έργο της ανύψωσης των αγαλμάτων, που θα στερεωθούν κατά μήκος του κεντρικού στηθαίου.

Σε αντίθεση με τα αρχικά αγάλματα, τα οποία ήταν φιλοτεχνημένα από πηλό, τα τέσσερα αντίγραφά τους κατασκευάστηκαν από ειδική τσιμεντοκονία στην απόχρωση του πηλού, ώστε να έχουν αντοχή στις έντονες καιρικές συνθήκες.

Έχουν χυτευθεί «κούφια», διαθέτουν εσωτερικό οπλισμό (ατσαλόβεργες) ώστε να εξασφαλίζεται η αντοχή και η σταθερότητα της κατασκευής και έχουν επιχρισθεί εξωτερικά με βερνίκι στεγανοποίησης. Το βάρος τους κυμαίνεται από 329 ως 516 κιλά και η φιλοτέχνησή τους εκπονήθηκε από τους συντηρητές Β.Μαρκάκη, Χρ.Στεφανίδη, Β.Λιόλιο και Δ.Λαφαζάνη.

ΠΗΓΗ: In.gr

Το Παραμύθι τής "Κοκκινοσκουφίτσας" έχει αρχαιότερη γνωστή αναγωγή Μύθο του Αισώπου

Τα δημοφιλή παραμύθια και οι λαϊκοί μύθοι είναι πολύ πιο παλιοί από ό,τι πίστευαν μέχρι τώρα οι επιστήμονες. Αυτό διαπίστωσε νέα βρετανική έρευνα, η οποία εστιάστηκε στη διάσημη «Κοκκινοσκουφίτσα» και ανακάλυψε ότι όχι μόνο υπάρχουν τουλάχιστον 70 παραλλαγές της σε όλα τα μήκη και πλάτη της Γης, αλλά ότι η προέλευσή της ιστορίας, που κάθε παιδάκι έχει ακούσει με δέος το βράδυ στο κρεβάτι του, χάνεται στο βάθος του χρόνου.

Μια νέα μελέτη από ανθρωπολόγους, υπό τον ιρανικής καταγωγής δρα Τζέιμι Τεχράνι του βρετανικού πανεπιστημίου του Ντέραμ, σύμφωνα με τη βρετανική Telegraph, αναζήτησε την καταγωγή των πιο διάσημων παιδικών και λαϊκών ιστοριών, υιοθετώντας νέες τεχνικές που συνήθως χρησιμοποιούν οι βιολόγοι, για να κατατάξουν τα διάφορα είδη στο «δέντρο της ζωής» και έτσι να εντοπίσουν τις διαδοχικές φάσεις της εξέλιξης μέχρι έναν κοινό πρόγονο στο απώτατο παρελθόν.

Όπως διαπιστώθηκε, για παράδειγμα, η ευρωπαϊκή εκδοχή της «Κοκκινοσκουφίτσας» μιλά για ένα λύκο που έχει μασκαρευτεί σαν γιαγιά, στην κινεζική μια τίγρη αντικαθιστά το λύκο, ενώ στην ιρανική, όπου δεν είναι νοητό ένα κοριτσάκι να περπατά μόνο του στο δάσος, ο πρωταγωνιστής είναι αγοράκι.

Αντίθετα με την κυρίαρχη άποψη ότι η «Κοκκινοσκουφίτσα» κατάγεται από τη Γαλλία, λίγο πριν ο Τσαρλς Περό παρουσιάσει την πρώτη γραπτή εκδοχή της ιστορίας κατά τον 17ο αιώνα, την οποία στον 19ο αιώνα ξαναέγραψαν οι αδελφοί Γκριμ, η έρευνα του δρα Τεχράνι κατέληξε ότι στην πραγματικότητα διάφορες παραλλαγές της ίδιας ιστορίας μοιράζονται κάποιον κοινό «πρόγονο», που υπήρξε τουλάχιστον πριν 2.600 χρόνια.

Συνολικά σε όλο τον κόσμο εντοπίστηκαν 70 παραλλαγές στους πρωταγωνιστές και στο «σενάριο» της «Κοκκινοσκουφίτσας».

Ο άγνωστος κοινός «πρόγονος» εκτιμάται ότι πρέπει να έμοιαζε με μια άλλη ιστορία, το «Λύκο και τα Παιδιά», όπου ο λύκος προσποιείται ότι είναι μια κατσικούλα για να μπορέσει να τρυπώσει σε ένα σπίτι γεμάτο κατσίκες.

Οι διάφορες αφρικανικές παραλλαγές της «Κοκκινοσκουφίτσας» θεωρείται ότι προέρχονται από αυτή την συγγενική ιστορία, οι παραλλαγές του Ιράν αποτελούν στενό «συγγενή» της ευρωπαϊκής «Κοκκινοσκουφίτσας», ενώ οι παραλλαγές που συναντώνται στην Ιαπωνία, την Κορέα, την Κίνα και τη Βιρμανία, αποτελούν μια ξεχωριστή ασιατική οικογένεια.

Όπως δήλωσε ο Τεχράνι, «διαχρονικά αυτές οι λαϊκές ιστορίες έχουν αδιόρατα αλλάξει και έχουν εξελιχτεί, προσαρμοζόμενες όπως ένας βιολογικός οργανισμός. Επειδή πολλές καταγράφηκαν πολύ μετά την αρχική δημιουργία τους, έχουν επανεφευρεθεί από εκατοντάδες γενιές. Η μελέτη της εξάπλωσης και των μεταβολών αυτών των ιστοριών μάς μαθαίνει διάφορα πράγματα για την ανθρώπινη ψυχολογία και για το είδος των πραγμάτων που θεωρούμε αξιομνημόνευτα».

Αγνωστο παραμένει με ποιο τρόπο η ιστορία της «Κοκκινοσκουφίτσας» πέρασε από τη μια χώρα στην άλλη, αλλά είναι πιθανό αυτό να συνέβη κατά μήκος των διακρατικών εμπορικών οδών της αρχαιότητας και μέσω της συνεχούς μετακίνησης ανθρώπων από τόπο σε τόπο. Σύμφωνα με μια θεωρία, η εξάπλωση αυτών των ιστοριών είχε και μια άλλη μισο-συνειδητή αιτία: την επιθυμία να περάσουν στις νεότερες γενιές μια σειρά από ιδέες και συμβουλές για καλύτερη επιβίωση, π.χ. για την αντιμετώπιση της βίας και της απάτης.

Η αρχαιότερη ιστορία που βρέθηκε μέχρι σήμερα, σύμφωνα με τους Βρετανούς μελετητές, είναι ένας μύθος του Αισώπου, που χρονολογείται από τον 6ο αι. π.Χ περίπου. Συνεπώς, όπως ανέφεραν, ο κοινός πρόγονος όλων αυτών των παιδικών ιστοριών πρέπει να αναζητηθεί ακόμα πιο πίσω στον χρόνο. «Ψάχνουμε μια πολύ αρχαία ιστορία που εξελίχτηκε με το πέρασμα του χρόνου» ανέφερε ο Τεχράνι, ο οποίος θα παρουσιάσει την έρευνά του στο βρετανικό Φεστιβάλ Επιστήμης αυτή την εβδομάδα.

ΠΗΓΗ: In.gr

Ο ΑΡΧΑΪΚΟΣ ΝΑΟΣ ΤΟΥ ΑΠΟΛΛΩΝΟΣ ΣΤΟ ΜΟΣΧΑΤΟ ΚΑΡΔΙΤΣΑΣ

Ο ναός του Απόλλωνα στο Μοσχάτο Καρδίτσας, που είναι ο καλύτερα διατηρημένος αρχαϊκός ναός σε όλη τη Θεσσαλία, άνοιξε για το κοινό και φιλοξένησε μια συναυλία κλασικής μουσικής.

«Στόχος μας είναι η προβολή του αρχαιολογικού χώρου, καθώς αποτελεί τον καλύτερα διατηρημένο αρχαίο μνημειακό ναό σε όλη τη Θεσσαλία και πηγή πληροφόρησης όχι μόνο για την ιστορία και τις λατρευτικές πρακτικές της περιοχής αλλά και την εξέλιξη της τεχνικής στους τομείς της αρχιτεκτονικής και της πλαστικής», δήλωσε, με αφορμή την εκδήλωση, στο «Εθνος» ο προϊστάμενος της ΛΔ Εφορείας Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων, Λεωνίδας Χατζηαγγελάκης.

Ο ναός του Απόλλωνα βρίσκεται στη θέση «Λιανοκόκκαλα» στο Μοσχάτο Καρδίτσας και, σύμφωνα με τον κ. Χατζηαγγελάκη, διασώζεται σχεδόν ακέραιος στη βάση του.

Πρόκειται για έναν εκατόμπεδο, περίπτερο, δωρικό, αρχαϊκό ναό που ιδρύθηκε στα μέσα του 6ου αι. π.Χ. και καταστράφηκε από πυρκαγιά τον 2ο αι. π.Χ. Το κτίριο διαθέτει πέντε λίθινους κίονες στις στενές του πλευρές και ένδεκα στις μακρές, ενώ το βάρος της σκεπής υποβάσταζε μια εσωτερική ξύλινη κιονοστοιχία. Λίθινοι ήταν οι ορθοστάτες του σηκού, ενώ ψηλότερα οι τοίχοι του είχαν κτιστεί με ωμά πλιθιά.

Τα κεραμίδια ήταν πήλινα, κορινθιακού τύπου, και κατέληγαν στις μακρές πλευρές σε τριγωνικά ακροκέραμα με ανάγλυφη φυτική διακόσμηση. Από τα ακρωτήρια πάνω στη στέγη σώθηκε μόνο μια πήλινη προτομή αλόγου που αποτελούσε το κεντρικό ακρωτήριο του ανατολικού αετώματος.

Ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της αρχιτεκτονικής του ναού είναι η ανάγλυφη διακόσμηση του εχίνου των κιονοκράνων με φυτικά κοσμήματα, το σχέδιο των οποίων διαφοροποιείται από κιονόκρανο σε κιονόκρανο.

Στο εσωτερικό του ναού βρέθηκε χάλκινο λατρευτικό άγαλμα του Απόλλωνα, που εκτίθεται, όπως και όλα τα άλλα ευρήματά του, στο Μουσείο Καρδίτσας.

ΠΗΓΗ: ΤΟ ΕΘΝΟΣ

HELLENIC AFGHANISTAN - PART 1

HELLENIC AFGHANISTAN - PART 2

ΙΧΘΥΣ ΑΡΧΕΤΑΙ ΟΖΕΙΝ...

Ἰχθὺς ἐκ τῆς κεφαλῆς ὄζειν ἄρχεται!

( ΑρχαιοΕλληνική Παροιμία)

Το ψάρι αρχίζει να βρωμάει από το κεφάλι!

Το τελευταίο "αντίο" στον φίλο Λεωνίδα Μάνδρα -Αλκαίο.

Η κηδεία του οφθαλμίατρου, Λεωνίδα Μάνδρα, που έφυγε ξαφνικά στις 27 Αυγούστου, θα γίνει το Σάββατο 5 Σεπτεμβρίου στις 5 μ.μ. στο νεκροταφείο Χαλκίδας, με ευθύνη του ΔΣ του Συλλόγου Περιβάλλοντος Χαλκίδας και φίλων του.

Το Διοικητικό Συμβούλιο του Συλλόγου Προστασίας Περιβάλλοντος Χαλκίδας εκφράζει την οδύνη του για τον ξαφνικό χαμό του Λεωνίδα Μάνδρα, πρωτεργάτη και ιδρυτικού μέλους του Συλλόγου, Πρόεδρο του Διοικητικού του Συμβουλίου για πολλά χρόνια και αντιπρόεδρος του ΔΣ στην τρέχουσα θητεία του.

Η Μαίρη Χουλιέρη-Τσουκαλά, Γραμματέας του Συλλόγου Προστασίας Περιβάλλοντος Χαλκίδας έστειλε το παρακάτω μήνυμα:

"Ο Λεωνίδας δεν είναι πιά μαζί μας. Φαίνεται απίστευτο! Ο άνθρωπος που μαχόταν όλη του τη ζωή για τις ιδέες του, τα πιστεύω του, ο άνθρωπος, ο γιατρός, ο τίμιος ηθικός Λεωνίδας Μάνδρας. Ο φίλος μας, ο συνάνθρωπος (πάντα ήταν κοντά στον άνθρωπο) ο λάτρης της ιστορίας, της ελληνικής γλώσσας, της φιλοσοφίας και των αρχαιοελληνικών αρχών, ο ακούραστος συνειδητός πολίτης, ο ιδρυτής του Συλλόγου Προστασίας Περιβάλλοντος Χαλκίδας, ο παθιασμένος οικολόγος έφυγε.

Έτοιμος, με το νόμισμα στην τσέπη και όχι στο στόμα, όπως εκμυστηρεύτηκε το τελευταίο του απόγευμα στον επιστήθιο φίλο του, πέρασε τις πύλες του Αχέροντα. Έφυγε όπως ήθελε. Μέσα στην θάλασσα που ήταν η μεγάλη του αγάπη. Οι θεοί του τον αγάπησαν. Ακουσαν τα λόγια του, όταν κάποιο βράδυ σε μάζωξη του Δ.Σ. του συλλόγου μας είπε: « Θέλω να πεθάνω μέσα στην θάλασσα. Κάνοντας κατάδυση.» και εκπλήρωσαν την επιθυμία του. Και γιατί όχι. Ήταν ένας άνθρωπος που νοιαζόταν για όλη την κτίση. Για τους ανθρώπους, τα ζώα, τη φύση.

Όλοι εμείς που χρόνια μαζί του στον σύλλογο ζούσαμε ζεστές, ανθρώπινες βραδιές, θα τον θυμόμαστε πάντα να έρχεται κάθε Δευτέρα βράδυ με μια σακούλα γεμάτη πλαστικά, χαρτιά και ότι άλλο είχε μαζέψει για να ανακυκλώσει στον δρόμο του από το ιατρείο στα γραφεία του συλλόγου. Έφευγε με μια άλλη σακούλα, γεμάτη με ψίχες ψωμιού που είχε πάρει από το βραδινό μας φαγητό (το καθιερωμένο μετά το συμβούλιο στο ίδιο πάντα ταβερνάκι εδώ και χρόνια) για να ταΐσει τα περιστέρια στο μπαλκόνι του ιατρείου του στην Αγία Βαρβάρα. Κάποιο βράδι είχε έρθει στο σύλλογο με μια γλάστρα με ένα ημιξεραμένο φυτό. Δεν άντεχε να το αφήσει στα σκουπίδια που κάποιος το είχε πετάξει. "Εδώ κάποιος θα του ρίχνει λίγο νεράκι" είχε πεί. Το πάθος του για την σωστή χρήση της γλώσσας, μας είχε οδηγήσει πολλά βράδια σε ατέλειωτες συζητήσεις γύρω από την φιλοσοφία των λέξεων και το μεγαλείο της αρχαιοελληνικής γραμματείας. Ήταν εκείνος που μας έφερνε ταινίες ελληνικής μυθολογίας για τα παιδιά μας, κείμενα από εφημερίδες και ότι θεωρούσε ότι μπορεί να ενδιαφέρει τον καθένα από εμάς ξεχωριστά. Τα δείπνα που καθιέρωσε με ομιλίες και συζητήσεις για την αρχαία Ελλάδα θα μείνουν στην μνήμη της πόλης.

Αυτός ήταν ο Λεωνίδας. Και πολλά ακόμη. Ένας σπάνιος άνθρωπος. Η τελευταία πρόταση του τελευταίου ηλεκτρονικού μηνύματος που έλαβα από εκείνον δυο μέρες πριν φύγει, έγραφε: "Ζήσε την ζωή σου έτσι, ώστε όταν πεθάνεις να είσαι ο μόνος που θα χαμογελάς ενώ όλοι γύρω σου θα κλαίνε". Και τα κατάφερε! Καλό σου ταξίδι αγαπημένε μας φίλε!"

Ο Μηνάς Πατσουράκης από το "Κοινόν Ευβοέων" στέλνει το δικό του αντίο:

"Καλό κατευόδιο φίλε Λεωνίδα Αλκαίε, Στις 27 Αυγούστου "2009" έφυγε από τη ζωή ο Λεωνίδας Αλκαίος Μάνδρας, μοναχικός ασυμβίβαστος Ελληνας που μας άφησε πρόωρα και μας γέμισε θλίψη, συμποσίαρχος των Δειπνοσοφιστών, ο οποίος ξεκίνησε και τα Δείπνα στην Χαλκίδα Θα θυμόμαστε πάντα την καλοκάγαθη παρουσία του, την συνεπή προσωπική του διαδρομή υπέρ των ελληνικών πραγμάτων. Αλκαίε, καλό σου ταξίδι".

ΠΗΓΗ

ΟΡΦΙΚΟΣ ΥΜΝΟΣ ΑΙΘΕΡΟΣ * ORPHIC HYMN TO AETHER

ΟΡΦΙΚΟΣ ΥΜΝΟΣ ΑΙΘΕΡΟΣ

Ὦ, Διὸς ὑψιμέλαθρον ἔχων κράτος αἰὲν ἀτειρές,
ἄστρων ἠελίου τε σεληναίης τε μέρισμα,
πανδαμάτωρ, πυρίπνους, πᾶσιν ζῴοισιν ἔναυσμα,
ὑψιφανὴς Αἰθήρ, κόσμου στοιχεῖον ἄριστον·
5 ἀγλαὸν ὦ βλάστημα, σελασφόρον, ἀστεροφεγγές,
κικλήσκων λίτομαί σε κεκραμένον εὔδιον εἶναι.-

[ΟΡΦΕΩΣ ΥΜΝΟΙ, ΑΡ. 5 - "88 ΙΕΡΟΙ ΥΜΝΟΙ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ", ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΗΛΙΟΔΡΟΜΙΟΝ, ΑΘΗΝΑ 2004 ]

ORPHIC HYMN TO AETHER

O Ever untam'd Aether, who reign'st on high
In Jove's dominions ruler of the sky;
The glorious sun with dazzling lustre bright,
And moon and stars from thee derive their light;
All taming pow'r, ætherial shining fire, 5
Whose vivid blasts the heat of life inspire:
The world's best element, light-bearing pow'r,
With starry radiance shining, splendid flow'r,
O hear my suppliant pray'r, and may thy frame
Be ever innocent, serene, and tame. 10

Translated in English by Thomas Taylor