ΑΘΗΝΑ... ΘΕΑ, ΓΥΝΑΙΚΑ, ΠΑΝΑΓΙΑ -ΣΕ ΟΒΡΙΜΟ ΡΥΘΜΟ ΖΕΪΜΠΕΚΙΚΟ !!!

Ψέμματα ήταν, τελικά,
Ότι τα χρόνια τα παλιά
Φύγαν και πάνε...

Ότι οι Δώδεκα Θεοί
«Δώσαν σε άλλον το κλειδί»
Και δεν γυρνάνε...

Ψέμματα ήταν, δηλαδή,
Αυτά που μού 'μαθαν παιδί
Και μ' έχουν απατήσει...

Ο Ήλιος πάντα θάν' εκεί
Κανένας άλλος δεν μπορεί
Να τον κρατήσει...

***

(Επωδός)

Ήμουν μόνος, τόσο μόνος
Μια ζωή μες στην ανία,
Ώσπου ήρθε και με βρήκε
Η Κόρη του Δία!

Αθηνάαα, Αθηνάαα,
Θεά, Γυναίκα, Παναγιά!
Αθηνάαα, Αθηνάαα,
Πότε θα 'ρθεις δίπλα μου ξανά!

***

Ψεύτικη ήταν η ζωή
Ψεύτικο και το κάθετί
Γεννήσεις και θανάτοι...

Κρυμμένος πίσω απ' τις φωτιές
Νόμιζα ότι οι σκιές
Σημαίνουν κάτι...

Κι όμως το Φως ήταν εκεί:
Στου Ολύμπου την ψηλή κορφή,
Χιλιάδες χρόνια τώρα...

Και της Σοφίας η Θεά
Απλώνει πάλι τα φτερά,
Ήρθε η ώρα...

***

(Επωδός)

Ήμουν μόνος, τόσο μόνος
Μια ζωή μες στην ανία,
Ώσπου ήρθε και με βρήκε
Η Κόρη του Δία!

Αθηνάαα, Αθηνάαα,
Θεά, Γυναίκα, Παναγιά!
Αθηνάαα, Αθηνάαα,
Πότε θα 'ρθεις δίπλα μου ξανά!