Google+ Followers

7 Ιανουαρίου 2018

~~ ΤΑ ΧΡΥΣΑ ΕΠΗ ΤΟΥ ΠΥΘΑΓΟΡΑ ~~




Τὰ “Χρυσᾶ Ἔπη” εἶναι ἕνα Φιλοσοφικὸ Ποίημα, ποὺ ἀποτελεῖται ἀπὸ 73 στίχους (71 οἱ πλέον γνωστοί + 2 στίχους ποὺ διασώζει ὁ Πορφύριος, τοὺς 40 καὶ 41:
Πρῶτα μὲν ἐξ ὕπνοιο μελίφρονος ἐξυπαναστάς,
εὖ μάλ΄ ὀπιπεύειν ὅσ΄ ἐν ἤματι ἔργα τελέσσεις).

Στὸ Ποίημα αὐτὸ ἐμπεριέχεται μὲ ἕναν εὔληπτο τρόπο ὁλόκληρη ἡ Ἠθικὴ Διδασκαλία τοῦ Πυθαγόρα καὶ σχηματοποιοῦνται οἱ βασικὲς ἀρχὲς τῆς Μυητικῆς Ἀγωγῆς.

Ἡ ἔννοη ἀποστήθιση, ὁ ἐνστερνισμὸς τῶν νοημάτων καὶ ἡ καθημερινὴ ἐφαρμογή τους ἀποτελεῖ Ἔργο Ζωῆς γιὰ κάθε Ἕλληνα - Ἄνθρωπο.

Εἰς βάθος μελέτη καὶ ἀνάλυση τῶν “Χρυσῶν Ἐπῶν” μὲ βάση τὸ ἀρχαῖο κείμενο τῶν Πυθαγορείων καὶ τὰ σχόλια τοῦ Φιλοσόφου Ἱεροκλέους ἔγινε στὸ ΗΛΙΟΔΡΟΜΙΟΝ, τὴν περίοδο  ἀπὸ Ἰανουάριο ἕως καὶ Μάρτιο τοῦ 2005 καὶ ξαναδιδάχθηκαν τὴν  περίοδο ἀπὸ Σεπτέμβριο τοῦ 2013 ἕως καὶ Μάρτιο τοῦ 2014. 
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: https://www.youtube.com/watch?v=6H8wJ...

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

ΟΙ 10 ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΩΝ 7 ΗΜΕΡΩΝ

Ειπόντος τινός:
«Ω, Λεωνίδα, προς πολλούς μετ' ολίγων διακινδυνεύσων ούτως πάρει;»
Λεωνίδας έφη: «Ει μεν οίεσθέ με τωι πλήθει δειν πιστεύειν, ουδ' η πάσα Ελλάς αρκεί -βραχεία γαρ μοίρα του εκείνων πλήθους εστίν- ει δε ταις αρεταίς, και ούτος ο αριθμός ικανός


Όταν κάποιος του είπε:
«Με τόσους λίγους έρχεσαι, Λεωνίδα, να διακινδυνεύσεις απέναντι σε τόσους πολλούς;»
Ο Λεωνίδας είπε: «Αν πιστεύετε ότι πρέπει να βασιζόμαστε στο πλήθος, δεν αρκεί ούτε ολόκληρη η Ελλάδα -αφού αποτελεί μικρό μέρος σε σχέση με το πλήθος εκείνων. Αν όμως πιστεύετε ότι πρέπει να βασιζόμαστε στις αρετές του καθενός, τότε και ο αριθμός αυτός είναι ικανός


(Πλούταρχος, Λακωνικά Αποφθέγματα)

Μανθάνειν ἐν μὲν τῷ Οὐρανῷ τὸ ὁρᾶν, ἐν δὲ τῇ Γῇ τὸ ἀναμιμνήσκεσθαι.

Μακάριος ὁ διὰ τῶν Μυστηρίων διελθών, οὗτος γιγνώσκει τῆς ζωῆς τὴν ἀρχὴν καὶ τὸν σκοπόν!

Ὄλβιος ὅστις ἰδὼν κεῖνα εἶσ’ ὑπὸ χθόνα· οἶδε μὲν βίου τελευτάν, οἶδεν δὲ διόσδοτον ἀρχάν!


Πίνδαρος, Ποιητὴς τῶν Ἱερῶν Ἀγώνων τοῦ Ἑλληνισμοῦ καὶ Προφήτης τοῦ Ἀπόλλωνος ἐν Δελφοῖς.



Και τί να πω αύριο στον Ήλιο;

«Σήκω, σαΐτεψε το φίδι, πώχει αφήκει

η παλιά φιδομάνα και που τώρα

πάλι τη γην ολόγυρα γυρεύει

στις δίπλες του σφιχτά για να τυλίξει»;

«Ξύπνα», να πω, «Τιτάνα Εσύ, και πάλι,

κυκλόφερε τα θεία πατήματά Σου,

τα θεία Σου τα σκιρτήματα τριγύρω

στο φοβερό ερπετό που ξαναζώνει

τη γη κι ο οσκρός* του αρχίνισε να τρέχει

στις θείες πηγές Σου, φαρμακώνοντάς τις»;


«Ο διθύραμβος του Ρόδου», Άγγελος Σικελιανός


* οσκρός = κεντρί, δηλητήριο
Ο Έλληνας, τέκνο του ΔευκΑλίωνος, μάχεται συνΕχώς!

ΕΦ-ΗΜΕΡΙΔΕΣ