Google+ Followers

9 Αυγούστου 2016

ΟΛΑ ΣΤΟ ΦΩΣ... ΤΟΥ ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ!




Στίχοι: Αλκίνοος Ιωαννίδης
Μουσική: Νίκος Ξυδάκης
 
Ερμηνεία: Ελευθερία Αρβανιτάκη

Κάτι ρωτάς... κάτι απαντώ...
Λέξεις... λέξεις μες στο χρόνο...

Κάπου είσαι εσύ... κάπου κι εγώ.
Κάπου-κάπου σ' ανταμώνω...

Κάποιες φορές... στιγμές-στιγμές...
μοιάζουν όλα κερδισμένα...

Ξαναγυρνάς... ξαναγυρνώ...
στη συνήθεια και στο ψέμμα...

Πώς θες να γίνουμ' ένα...
αν όλα τα κρυμμένα...
δεν τα φωτίσουμε;

Πώς θες να γίνουμ' ένα...
αν τα φανερωμένα...
δεν τ' αφανίσουμε;

Όλα στο φως ριγμένα...
κι όλα πυρπολημένα...
να τα γνωρίσουμε...

Τι να σου πω για μένα...
αν όλα τα σβησμένα...
δεν τα φωτίσουμε;

Όποιος μπορεί... όποιος βαστά...
την αλήθεια του γυρεύει...

Κι όταν τη βρει... την παρατά...
και στο φως μεταναστεύει...

Πώς θες να γίνουμ' ένα...
αν όλα τα κρυμμένα...
δεν τα φωτίσουμε;

Πώς θες να γίνουμ' ένα...
αν τα φανερωμένα...
δεν τ' αφανίσουμε;

Όλα στο φως ριγμένα...
δικά μας κι όλα ξένα...
για να τα ζήσουμε....

Πώς να μου πεις ποιος είσαι;
Το παραμύθι χτίσε...
να το γκρεμίσουμε...

Πώς θες να γίνουμ' ένα...
αν μέσα στα κρυμμένα...
δεν ταξιδέψουμε;

Πώς θες να γίνουμ' ένα...
αν τα φανερωμένα...
δεν τα ξοδέψουμε;

Όλα στο φως ριγμένα...
η αλήθεια και το ψέμμα...
κι όσα δεν είπαμε...

Βάλε φωτιά στο βλέμμα...
ρίξε ένα φως σαν αίμα...
κι ύστερα κοίτα με...

Όλα στο φως...

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

ΟΙ 10 ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΩΝ 7 ΗΜΕΡΩΝ

Ειπόντος τινός:
«Ω, Λεωνίδα, προς πολλούς μετ' ολίγων διακινδυνεύσων ούτως πάρει;»
Λεωνίδας έφη: «Ει μεν οίεσθέ με τωι πλήθει δειν πιστεύειν, ουδ' η πάσα Ελλάς αρκεί -βραχεία γαρ μοίρα του εκείνων πλήθους εστίν- ει δε ταις αρεταίς, και ούτος ο αριθμός ικανός


Όταν κάποιος του είπε:
«Με τόσους λίγους έρχεσαι, Λεωνίδα, να διακινδυνεύσεις απέναντι σε τόσους πολλούς;»
Ο Λεωνίδας είπε: «Αν πιστεύετε ότι πρέπει να βασιζόμαστε στο πλήθος, δεν αρκεί ούτε ολόκληρη η Ελλάδα -αφού αποτελεί μικρό μέρος σε σχέση με το πλήθος εκείνων. Αν όμως πιστεύετε ότι πρέπει να βασιζόμαστε στις αρετές του καθενός, τότε και ο αριθμός αυτός είναι ικανός


(Πλούταρχος, Λακωνικά Αποφθέγματα)

Μανθάνειν ἐν μὲν τῷ Οὐρανῷ τὸ ὁρᾶν, ἐν δὲ τῇ Γῇ τὸ ἀναμιμνήσκεσθαι.

Μακάριος ὁ διὰ τῶν Μυστηρίων διελθών, οὗτος γιγνώσκει τῆς ζωῆς τὴν ἀρχὴν καὶ τὸν σκοπόν!

Ὄλβιος ὅστις ἰδὼν κεῖνα εἶσ’ ὑπὸ χθόνα· οἶδε μὲν βίου τελευτάν, οἶδεν δὲ διόσδοτον ἀρχάν!


Πίνδαρος, Ποιητὴς τῶν Ἱερῶν Ἀγώνων τοῦ Ἑλληνισμοῦ καὶ Προφήτης τοῦ Ἀπόλλωνος ἐν Δελφοῖς.



Και τί να πω αύριο στον Ήλιο;

«Σήκω, σαΐτεψε το φίδι, πώχει αφήκει

η παλιά φιδομάνα και που τώρα

πάλι τη γην ολόγυρα γυρεύει

στις δίπλες του σφιχτά για να τυλίξει»;

«Ξύπνα», να πω, «Τιτάνα Εσύ, και πάλι,

κυκλόφερε τα θεία πατήματά Σου,

τα θεία Σου τα σκιρτήματα τριγύρω

στο φοβερό ερπετό που ξαναζώνει

τη γη κι ο οσκρός* του αρχίνισε να τρέχει

στις θείες πηγές Σου, φαρμακώνοντάς τις»;


«Ο διθύραμβος του Ρόδου», Άγγελος Σικελιανός


* οσκρός = κεντρί, δηλητήριο
Ο Έλληνας, τέκνο του ΔευκΑλίωνος, μάχεται συνΕχώς!

ΕΦ-ΗΜΕΡΙΔΕΣ