Google+ Followers

6 Οκτωβρίου 2015

ΟΔΥΣΣΕΥ, ΚΥΡΙΑΡΧΗΣΑΝ ΟΙ ΑΝΤΙ-ΝΟΕΣ...

 

Ὀδυσσεῦ, καλλίτερα νά ἔμενες στά ξένα,
ἤ ἀκόμη νά χανόσουν μέσα στόν οἴνοπα πόντο.
Ὀδυσσεῦ, καλλίτερα θά ἦτανε γιά σένα,
ἀπό τό νά βιώσεις στήν Ἰθάκη τόσο πόνο.
Ὀδυσσεῦ, καλλίτερα ἀπό ἀντιπάλου ἔγχος
νά ἔπιπτες νεκρός μέσα στοῦ Ἰλίου τήν πόλη.
Ὀδυσσεῦ, κάλυψε θανάτου μέλαν νέφος τήν Ἰθάκη
καί σ' ἔχουν λησμονήσει πλέον ὅλοι…


 Ὀδυσσεῦ, αἰσθάνομαι τήν ἐσωτερική ἀνάγκη,
νά σέ πληροφορήσω, ὅτι ἔχει ἀλλάξει ἤ Ἰθάκη.
Στάχτη, τό μόνο πού ὑπάρχει ἀπ' ἄκρη σ' ἄκρη.
Δέν φύεται ἡ ἄμπελος,τό ρόδον καί τό στάχυ.
Κυριαρχῆσαν οἱ Ἀντίνοες, ὄντες πλείονες.
Κατεστραμμένοι κείτονται ἀνδριάντες καί κίονες.
Βεβηλωμένη ἡ γλώσσα καί τά ἱερά σύμβολα.
Φύγαν ρυσίβωμοι, μεῖναν ψοφοδεεῖς καί σκύβαλα.
Ἐκεῖ πού ἄλλοτ' ἀκτινοβολοῦσε ὁ Ὑπερίων,
ἔχει πυκνότερο σκότος καί ἀπ' τήν χώρα τῶν Κιμμερίων.
Κατέληξαν ὅλοι ἐπιλήσμονες καὶ ἀρνητές τῶν πατρίων.
Ὁσημέραι χάσκουνε στήν θέα ὀθνείων στοιχείων.
Κατέλαβαν τόν οἶκο σου Μνηστῆρες ὑπερεθνικοί.
Οἱ Ἰθακήσιοι γίναν' ἔποικοι στήν ἴδια τους τή γῆ.
Ὕβρις καί βία, φτάνουν ὡς τόν σιδηροῦν οὐρανό.
Θ' ἀργήσουν οἱ βροτοί νά δοῦν τήν ροδοδάκτυλο Ἠῶ!

Ὀδυσσεῦ, καλλίτερα νά ἔμενες στά ξένα,
ἤ ἀκόμη νά χανόσουν μέσα στόν οἴνοπα πόντο.
Ὀδυσσεῦ, καλλίτερα θά ἦτανε γιά σένα,
ἀπό τό νά βιώσεις στήν Ἰθάκη τόσο πόνο.
Ὀδυσσεῦ, καλλίτερα ἀπό ἀντιπάλου ἔγχος
νά ἔπιπτες νεκρός μέσα στοῦ Ἰλίου τήν πόλη.
Ὀδυσσεῦ, κάλυψε θανάτου μέλαν νέφος τήν Ἰθάκη
καί σ' ἔχουν λησμονήσει πλέον ὅλοι…


Ὀδυσσεῦ, ἄσχημα νέα ἀπό τήν Πατρίδα γαία.
Αὐτοί πού κάποτε εἶχαν γιά σημαία τήν ἰδέα
καί λογίζονταν γιά φίλοι, ἔχουν πλέον ἐξοκείλει
κι ἔχουν καταπλακωθεῖ ἀπό τήν βαρεῖα ὕλη.
Ὁμοιάζουν μᾶλλον μέ σκιές παρά μέ ἀνθρώπους
σάν αὐτές πού εἶχες συναντήσει στοῦ Ἅδου τούς δόμους.
Ὅλοι ἀκολουθοῦνε βίον συώδη
καί δέν ὑπάρχει κανείς, γιά νά τούς δώσει τό μῶλυ
.
Σέ βόρβορο βαρβαρικό μετέτρεψαν τόν χῶρο,
σπέρνουν τοῦ κακοῦ τόν σπόρο, ἐκεῖ πού ἀνθίζανε τά κρίνα.
Βλέπεις, διδάχτηκαν νά λατρεύουν τήν ἀσχήμια
κι ὅλα ἐκεῖνα, τά πράγματα πού δέν ἔχουνε σχῆμα.
Φιμώσανε τίς Μοῦσες τῆς Ἀληθείας,
κατέστησαν βαστάζοι κάθε ἀλλοτρίου ἰδεολογίας,
φεύγουνε τίς ἀρετές, πράττουνε λεωργά ἔργα,
γοργά δυστυχῶς, ὁδηγοῦνται πρός τήν Φλέγρα!

Ὀδυσσεῦ, καλλίτερα νά ἔμενες στά ξένα,
ἤ ἀκόμη νά χανόσουν μέσα στόν οἴνοπα πόντο.
Ὀδυσσεῦ, καλλίτερα θά ἦτανε γιά σένα,
ἀπό τό νά βιώσεις στήν Ἰθάκη τόσο πόνο.
Ὀδυσσεῦ, καλλίτερα ἀπό ἀντιπάλου ἔγχος
νά ἔπιπτες νεκρός μέσα στοῦ Ἰλίου τήν πόλη.
Ὀδυσσεῦ, κάλυψε θανάτου μέλαν νέφος τήν Ἰθάκη
καί σ' ἔχουν λησμονήσει πλέον ὅλοι… 
 
                                  ΑΡΤΕΜΗΣ & ΕΥΘΥΜΗΣ
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

ΟΙ 10 ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΩΝ 7 ΗΜΕΡΩΝ

Ειπόντος τινός:

«Ω, Λεωνίδα, προς πολλούς μετ' ολίγων διακινδυνεύσων ούτως πάρει;»
Λεωνίδας έφη: «Ει μεν οίεσθέ με τωι πλήθει δειν πιστεύειν, ουδ' η πάσα Ελλάς αρκεί -βραχεία γαρ μοίρα του εκείνων πλήθους εστίν- ει δε ταις αρεταίς, και ούτος ο αριθμός ικανός



Όταν κάποιος του είπε:

«Με τόσους λίγους έρχεσαι, Λεωνίδα, να διακινδυνεύσεις απέναντι σε τόσους πολλούς;»
Ο Λεωνίδας είπε: «Αν πιστεύετε ότι πρέπει να βασιζόμαστε στο πλήθος, δεν αρκεί ούτε ολόκληρη η Ελλάδα -αφού αποτελεί μικρό μέρος σε σχέση με το πλήθος εκείνων. Αν όμως πιστεύετε ότι πρέπει να βασιζόμαστε στις αρετές του καθενός, τότε και ο αριθμός αυτός είναι ικανός


(Πλούταρχος, Λακωνικά Αποφθέγματα)

Μανθάνειν ἐν μὲν τῷ Οὐρανῷ τὸ ὁρᾶν, ἐν δὲ τῇ Γῇ τὸ ἀναμιμνήσκεσθαι.


Μακάριος ὁ διὰ τῶν Μυστηρίων διελθών, οὗτος γιγνώσκει τῆς ζωῆς τὴν ἀρχὴν καὶ τὸν σκοπόν!

Ὄλβιος ὅστις ἰδὼν κεῖνα εἶσ’ ὑπὸ χθόνα· οἶδε μὲν βίου τελευτάν, οἶδεν δὲ διόσδοτον ἀρχάν!


Πίνδαρος, Ποιητὴς τῶν Ἱερῶν Ἀγώνων τοῦ Ἑλληνισμοῦ καὶ Προφήτης τοῦ Ἀπόλλωνος ἐν Δελφοῖς.



Και τί να πω αύριο στον Ήλιο;

«Σήκω, σαΐτεψε το φίδι, πώχει αφήκει

η παλιά φιδομάνα και που τώρα

πάλι τη γην ολόγυρα γυρεύει

στις δίπλες του σφιχτά για να τυλίξει»;

«Ξύπνα», να πω, «Τιτάνα Εσύ, και πάλι,

κυκλόφερε τα θεία πατήματά Σου,

τα θεία Σου τα σκιρτήματα τριγύρω

στο φοβερό ερπετό που ξαναζώνει

τη γη κι ο οσκρός* του αρχίνισε να τρέχει

στις θείες πηγές Σου, φαρμακώνοντάς τις»;


«Ο διθύραμβος του Ρόδου», Άγγελος Σικελιανός


* οσκρός = κεντρί, δηλητήριο
Ο Έλληνας, τέκνο του ΔευκΑλίωνος, μάχεται συνΕχώς!

ΕΦ-ΗΜΕΡΙΔΕΣ